Πλαστική ρύπανση: Γιατί επιστήμονες λένε «στοπ» στον καθαρισμό των ωκεανών
Ειδικοί εκφράζουν ανησυχία για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από τις πρωτοβουλίες οργανώσεων που επιτρέπουν την αποκομιδή των απορριμμάτων ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ο όρος μικροπλαστικά ανήκει πλέον στο λεξιλόγιό μας, αφού τα επιβλαβή αυτά σωματίδια έχουν κατακλύσει το περιβάλλον και δη τις θάλασσες με τουλάχιστον 8 εκατ. τόνους πλαστικών να καταλήγουν στους ωκεανούς. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αν δε ληφθούν άμεσα μέτρα οι ωκεανοί ως το 2050 θα έχουν περισσότερα πλαστικά – σε βάρος – από ότι ψάρια. Τα μικροπλαστικά και τα νανοπλαστικά που προκύπτουν από τη διάσπασή τους επιδρούν αρνητικά στο θαλάσσιο οικοσύστημα, με πολλά είδη να τρέφονται με αυτά με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να οδηγούνται στο θάνατο. Η παρουσία τους είναι τόσο έντονη, μάλιστα, που σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα καβούρια ερημίτες επιλέγουν να «φορούν» πλαστικά σαν «πανοπλία» για να θωρακίσουν το εύθραυστο σώμα τους και όχι κελύφη σαλιγκαριών όπως είθισται, αφού βρίσκονται σε αφθονία στο περιβάλλον τους. Πολλές είναι οι πρωτοβουλίες οργανώσεων για τον καθαρισμό των θαλασσών από τα πλαστικά, με καινοτομίες που επιτρέπουν την αποκομιδή των απορριμμάτων, όπως στην περίπτωση του The Ocean Cleanup που έχει συγκεντρώσει περισσότερους από 8 τόνους πλαστικών σε παγκόσμιο επίπεδο, ωστόσο μερίδα επιστημόνων τώρα λέει «στοπ» στις προσπάθειες αυτές. Για ποιο λόγο; Υποστηρίζουν ότι τα πλαστικά παραμένουν στο θαλάσσιο περιβάλλον για τόσο διάστημα που λειτουργούν ως «κατοικία» διαφόρων οργανισμών. Επομένως, αν αποσυρθούν από τον ωκεανό, το τίμημα σε ζωικές απώλειες θα είναι βαρύ. Για μερικούς αυτά που επιπλέουν στην επιφάνεια της θάλασσας είναι απλά σκουπίδια, στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για κάτι πιο σύνθετο και περίπλοκο. Μία από τις θαλάσσιες βιολόγους που υποστηρίζουν την ιδέα της επαναξιολόγησης των προσπαθειών καθαρισμού είναι και η Ρεμπέκα Χελμ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας Άσβιλ στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την ειδικό, μικροί και μεσαίου μεγέθους οργανισμοί που απαρτίζουν το λεγόμενο νευστό ζουν πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας και χρησιμοποιούν το πλωτό πλαστικό ως σπίτι τους. Ανάμεσα σε αυτούς συγκαταλέγονται φύκια ή βακτήρια, τα οποία μπορεί να είναι μικροσκοπικά και επομένως να υποτιμάται η αξία τους, ωστόσο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα. Αν χαθούν, λοιπόν, θα διαταραχθεί η νέα ισορροπία, η οποία έχει δομηθεί στις συνθήκες της πλαστικής ρύπανσης. Την άποψή της δε συμμερίζονται μεγάλα ερευνητικά κέντρα, ούτε όπως είναι αναμενόμενο οι οργανώσεις που έχουν ταχθεί στον καθαρισμό των ωκεανών. Δεν είναι τυχαίο ότι σε δημόσιο σχόλιό της, εκπρόσωποι της The Ocean Cleanup απάντησαν με επιχειρήματα θέλοντας να καταρρίψουν το συλλογισμό της. Εντούτοις, η ίδια επιμένει ότι στην επιφάνεια του ωκεανού υπάρχει ένα ολόκληρο οικοσύστημα, το οποίο λειτουργεί και αναπτύσσεται ανάμεσα σε πεταμένα καπάκια και ξεχασμένα μπουκάλια, όπως συμβαίνει στο λεγόμενο «Μεγάλο Σκουπιδότοπο» στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η ίδια δε συμπαθεί ιδιαίτερα τον όρο που έχει αποδοθεί στην έκταση 1,5 εκατ. τ.χλμ. γεμάτη με πλαστικά αντικείμενα που συσσωρεύονται στο σημείο εδώ και δεκαετίες. Αντιθέτως, πιστεύει ότι με το προσωνύμιο που έχει αποδοθεί στην «όγδοη ήπειρο» – με απορρίμματα να εντοπίζονται σε βάθος 4 έως 2.000 μέτρων κάτω από την επιφάνεια – χάνεται το νόημα που μπορεί να δίνει σε μορφές ζωής αυτή η παράλληλη πραγματικότητα. Πολλοί από τους οργανισμούς, όχι μόνο προσαρμόζονται, αλλά ευδοκιμούν και η περιοχή ενδέχεται να φιλοξενεί ολόκληρες κοινότητες που οι ερευνητές δεν έχουν ακόμα μελετήσει. Η βίαιη παρέμβαση μηχανημάτων στο πλαίσιο καθαρισμού, θα είχε σημαντικές επιπτώσεις, όπως η αφαίρεση ενός οικοσυστήματος για το οποίο δεν υπάρχουν ακόμα πληροφορίες και δεν είναι γνωστό αν μπορεί να αποκατασταθεί. Παλαιότερη μελέτη εκτιμούσε ότι θα χρειαστούν περίπου 200 συσκευές από το The Ocean Cleanup, οι οποίες θα πρέπει να λειτουργούν επί 130 χρόνια για να συγκεντρώσουν το 5% των πλωτών πλαστικών στον πλανήτη. Επιπλέον, έρευνα υπολόγισε ότι για κάθε τέσσερα κομμάτια πλαστικού που κατέληγαν στα δίχτυα της οργάνωσης, παρασύρθηκε και ένας οργανισμός, ο οποίος πέθανε δύο ημέρες μετά. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει η θάλασσα να απαλλαγεί από τα πλαστικά, αλλά το πρόβλημα πρέπει να σταματήσει στην πηγή του. Να περιοριστεί η παραγωγή πλαστικών αντικειμένων, η χρήση τους και να ακολουθηθεί η κατάλληλη και ορθή διαχείριση, απόρριψη και ανακύκλωσή τους. Την ίδια στιγμή, είναι απαραίτητη η χαρτογράφηση των οργανισμών που επιβιώνουν ανάμεσα σε τόσα σκουπίδια, ώστε οι ειδικοί να κατανοήσουν το ξεχωριστό αυτό σύμπαν που ζει και εξελίσσεται στο σημείο και να ληφθούν όλες οι απαραίτητες πληροφορίες πριν οποιαδήποτε δράση. Πηγή: newmoney.gr
Life Delfi: Η «έξυπνη» συσκευή που σώζει δελφίνια (vid)
Με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης εντοπίζονται τα κητώδη όταν πλησιάζουν στα δίχτυα των ψαράδων ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά δελφίνια στις θάλασσες της Ιταλίας και παρότι οι περιβαλλοντολόγοι θεωρούν θετική την παρουσία τους, καθώς καταδεικνύει την καλή υγεία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, οι αλιείς νιώθουν να απειλείται η δραστηριότητά τους από τα συμπαθή και πανέξυπνα κητώδη. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, μάλιστα, με ανοιχτή επιστολή στον πρόεδρο της Περιφέρειας της Απουλίας, ο Αλιευτικός Συνεταιρισμός του Ιονίου στο Πόρτο Τσεζάρεο της Απουλίας εξέπεμψε σήμα κινδύνου, επισημαίνοντας την κρίση που αντιμετωπίζει ο κλάδος από δελφίνια και «τις σοβαρές ζημιές στα δίχτυα σε σημείο που τα καθιστούν εντελώς άχρηστα». Τα δελφίνια με το ρύγχος τους τα διαπερνούν, δαγκώνουν τα ψάρια που έχουν πιαστεί και κολυμπούν μακριά, με αποτέλεσμα να προκαλούν ζημιά στο κυριότερο εργαλείο των ψαράδων. Εξαιτίας των συχνών περιστατικών, κάποιοι επαγγελματίες αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την αλιεία και καταπιάστηκαν με τον τουρισμό, σε μία προσπάθεια να κερδίσουν τα προς το ζην. Παράλληλα, βέβαια, πολλά ήταν και τα δελφίνια που στην απόπειρα να τραφούν έχαναν τη ζωή τους. Σύμφωνα με έρευνα περίπου 200 ξεβράζονται στις ακτές, με πρώτη αιτία να είναι οι ασθένειες, αλλά δεύτερη η κατάποση τμημάτων από δίχτυ, η ασφυξία ή ο τραυματισμός που υφίστανται όταν επιχειρούν να απελευθερωθούν. Τώρα, μία νέα «έξυπνη» συσκευή έρχεται να αποτρέψει τέτοιους θανάτους, προστατεύοντας δελφίνια, αλλά και αλιείς. Η «Life Delfi» που δημιουργήθηκε από το Ινστιτούτο Βιολογικών Πόρων και Θαλάσσιας Βιοτεχνολογίας CNR-IRBIM της Ανκόνα, σε συνεργασία με το Πολυτεχνείο της περιοχής Μάρκε και την ιταλική περιβαλλοντική ένωση Legambiente με τη συγχρηματοδότηση από την ΕΕ, αναγνωρίζει τα κητώδη όταν πλησιάσουν τα δίχτυα και ενεργοποιείται για να απομακρύνει. Αναλυτικότερα, όταν το δελφίνι προσεγγίσει η συσκευή που έχει προηγουμένως τοποθετηθεί στα δίχτυα, εκπέμπεται ήχος με αποτέλεσμα να το αποτρέπει. https://www.youtube.com/watch?v=pT7BWOLpqF8 Οι ερευνητές κατέληξαν στη δημιουργία της πρώτης στον κόσμο τέτοιας συσκευής έπειτα από ανάλυση των ηχητικών σημάτων που εκπέμπουν τα κητώδη, ενώ οι πομποδέκτες είναι σε θέση να ενεργοποιηθούν μόνο όταν τα ζώα είναι παρόντα, ελαχιστοποιώντας έτσι τις ακουστικές επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον. Όπως αναφέρει η Corriere della Sera τα πρώτα πρωτότυπα έχουν ήδη δοκιμαστεί και σύντομα θα διανεμηθούν στους αλιείς. Επιπλέον, έχουν παραδοθεί 400 οπτικά αποτρεπτικά μέσα, όπως λαμπτήρες LED UV που χρησιμοποιούνται για να καταστήσουν πιο ορατά τα δίχτυα αλιείας, μειώνοντας έτσι την πιθανότητα αλληλεπίδρασης. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, κατά τη διάρκεια των δοκιμών με τη συμμετοχή ψαράδων σε Αδριατική, Τυρρηνική, Σαρδηνία και Σικελία έχουν ήδη μειωθεί σε ποσοστό 50% οι ζημιές. Επιπλέον, όπως αναφέρει το δημοσίευμα τουλάχιστον 500 αλιείς συμμετείχαν σε μαθήματα επιμόρφωσης στο Πανεπιστήμιο της Σιένα, σχετικά με τη παρακολούθηση δελφινιών (dolphin watching), πρακτική η οποία σε περιοχές με μεγάλη τουριστική κίνηση μπορεί να αποτελέσει πρόσθετη πηγή εισοδήματος. Με αφορμή τη συσκευή «Life Delfi», το Πανεπιστήμιο της Πάντοβας δημιούργησε οκτώ ομάδες διάσωσης που απαρτίζονται από 90 ειδικούς, εκ των οποίων και μέλη της ακτοφυλακής, εκπαιδευμένες να παρέμβουν σε περίπτωση κητωδών σε κίνδυνο. Την ίδια ώρα, η καινοτομία στάθηκε αφορμή για τους θαλάσσιους βιολόγους να παρατηρήσουν τη συμπεριφορά των δελφινιών και να καταγράψουν τις συνήθειες και τη συμπεριφορά 1.300 ατόμων. Πηγή: newmoney.gr
Υπερθέρμανση: Γιατί τα ψάρια «ταξιδεύουν» σε πιο ζεστές περιοχές
Η αύξηση της θερμοκρασίας δημιουργεί νέους βιότοπους κοντά στους απομακρυσμένους και ολοένα θερμότερους πόλους ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Διανύουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στον ωκεανό αν και γεννιούνται σε ποταμούς. Ωστόσο, όταν φτάσει η εποχή της αναπαραγωγής τους επιστρέφουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν για να εναποθέσουν τα αυγά τους. Για να επιτύχουν το σκοπό τους και να διασφαλίσουν ότι τα αυγά τους θα είναι ασφαλή κολυμπούν προς την αντίθετη φορά του ρεύματος. Οι σολομοί είναι ιδιαίτερα ψάρια που συνήθως ζουν στο βόρειο Ατλαντικό και το βόρειο Ειρηνικό, εντούτοις, η υπερθέρμανση πλέον τους ωθεί σε περιοχές που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ψυχρότερες. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από μελέτη που διεξήχθη από το Τμήμα Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ στο Ηνωμένο Βασίλειο και δημοσιεύθηκε στο PNAS, σύμφωνα με την οποία είδη ψαριών του γλυκού νερού δημιουργούν νέους βιότοπους προς τους πόλους. Έπειτα από ανάλυση δεδομένων από το 1958 έως το 2019 σχετικά με περισσότερα από 600 είδη ψαριών, οι ερευνητές κατέληξαν πως η ανισορροπία στο οικοσύστημα που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή οδηγεί στην αύξηση πληθυσμών ειδών γλυκού νερού στους πόλους, ενώ παράλληλα μειώνεται η αφθονία των ειδών σε περιοχές κοντά στον Ισημερινό. Αναλύοντας, μάλιστα, τα δεδομένα διαπίστωσαν ότι η θερμοκρασία αυξήθηκε κατά 0,21 βαθμό Κελσίου ανά δεκαετία σε όλες τις περιοχές που ερευνήθηκαν. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών μπορεί μακροπρόθεσμα να έχει αντίκτυπο στην απόδοση των πληθυσμών, όπως ο ρυθμός ανάπτυξης, η αναπαραγωγή, η κίνηση και η συμπεριφορά. Ο Μάρτιν Γκένερ καθηγητής Εξελικτικής Οικολογίας, ανέφερε ότι η υπερθέρμανση οδηγεί στην αύξηση των πληθυσμών κοντά στους πόλους, δίνοντας πνοή σε νέους οικοτόπους, ενώ παράλληλα στον Ισημερινό, όπου οι θερμοκρασίες είναι πολύ υψηλές και σχεδόν απαγορευτικές για ορισμένα είδη, παρατηρείται συρρίκνωση. Ανάμεσα στα είδη που έχουν επηρεαστεί είναι όσα έχουν μεγαλύτερο μέγεθος, μεταναστευτική συμπεριφορά (μετακινούνται από τον ποταμό στον ωκεανό) και είναι πιο διευρυμένη η κατανομή τους, όπως ο σολομός, η καστανή πέστροφα, η ευρωπαϊκή πέρκα και ο λούτσος των ποταμών. Η ερευνητική ομάδα προβλέπει ότι όσο τα ψάρια εκτίθενται στην υπερθέρμανση, τόσο πιθανότερο είναι να επηρεαστεί ο αριθμός τους και η δομή των αποικιών τους. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν, συνέχισε ο Γκένερ, ότι η προβλεπόμενη μελλοντική αύξηση της θερμοκρασίας θα οδηγήσει πιθανότατα σε εκτεταμένες αλλαγές στη δομή της κοινότητας των ποταμών, όπως η μείωση της αφθονίας στην κατανομή των ειδών. Η έρευνα θα βοηθήσει τους ειδικούς να κατανοήσουν με ποιον τρόπο τα είδη του γλυκού νερού ανταποκρίνονται στην κλιματική αλλαγή ώστε να προβλέψουν πώς θα επηρεαστούν στο μέλλον, σε συνδυασμό με την ρύπανση, την υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων τους και την υπεραλίευση. Κατανοώντας τις επιπτώσεις των παραγόντων αυτών μπορούν να αναπτυχθούν στρατηγικές για την προστασία και διατήρηση των ειδών, ενώ παράλληλα αναδεικνύονται τα σοβαρά ζητήματα που προκύπτουν από την περιβαλλοντική κρίση. Σε αντίθεση με τα ψάρια που ζουν κοντά στα δύο άκρα του πλανήτη, τα είδη που αναγκάζονται να «ταξιδέψουν» στις περιοχές εκείνες, δεν είναι προσαρμοσμένα για να επιβιώσουν σε τόσο δύσκολες συνθήκες. Δεν είναι τυχαίο ότι φιλοξενούνται λιγότερα είδη συγκριτικά με πιο εύκρατες ζώνες. Αν ο αριθμός τους, επομένως, μειωθεί σημαντικά θα είναι πολλές οι αλυσιδωτές επιπτώσεις, όπως για παράδειγμα στον τροφικό πλέγμα, καθώς ζώα που τρέφονται με ψάρια δε θα έχουν πρόσβαση σε τροφή και παράλληλα οι κοινότητες κατοίκων που ζουν σε παράκτιες περιοχές και στηρίζουν τη διαβίωσή τους στην αλιεία θα έρθουν αντιμέτωπες με σημαντικές προκλήσεις. Οι ειδικοί τώρα προσπαθούν να αναζητήσουν περισσότερες απαντήσεις γύρω από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, καθώς και λύσεις για την αποκατάσταση των οικοτόπων που έχουν πληγεί. Πηγή: newmoney.gr
Ηλεκτρικές Mercedes: φορτιζόμενες δωρεάν μπαταρίες όταν σταθμεύουν στον ήλιο
Η Mercedes αξιοποιώντας την ηλιακή ακτινοβολία θα χρησιμοποιεί καινοτόμες βαφές, προς το παρόν σε πρώιμο στάδιο εξέλιξης, με τις οποίες θα καλύπτει τα αμαξώματα των μελλοντικών της μοντέλων, που θα αναβαθμίζουν στο μέλλον την αυτονομία των Mercedes νέας γενιάς, με μόνη προϋπόθεση να σταθμεύουν σε ηλιόλουστα σημεία. Μια επιφάνεια 11 τετραγωνικών μέτρων, που αντιστοιχεί περίπου σε ένα μεσαίας κατηγορίας SUV, θα παρέχει σε μια ηλιόλουστη περιοχή (π.χ. το Λος Άντζελες) αρκετή ηλεκτρική ενέργεια για αυτονομία, κάλυψη έως 20.000 χιλιομέτρων ετησίως, στο Πεκίνο έως περίπου 14.000 χιλιομέτρων και στη Στουτγάρδη έως 12.000 χιλιομέτρων! Υπό αυτή την έννοια, σε περιοχές με μεγάλες περιόδους ηλιοφάνειας ο ιδιοκτήτης μιας μελλοντικής ηλεκτροκίνητης Mercedes θα απαλλάσσεται από το κόστος φόρτισης της μπαταρίας της. Ωφελημένοι από την καινοτομία οι ιδιοκτήτες των συγκεκριμένων μοντέλων Mercedes προφανώς και στην ηλιόλουστη Ελλάδα! Οι ειδικής σύστασης «ηλιακές βαφές» θα έχουν ενεργοποιούνται από την ηλιακή ακτινοβολία και θα μετατρέπουν την εξωτερική επιφάνεια του αμαξώματος σε έναν μεγάλων διαστάσεων συλλέκτη ανανεώσιμης ενέργειας. Η μπαταρία θα φορτίζεται, και το ακινητοποιημένο όχημα έχει μηδενική κατανάλωση. Αν και πολλοί κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν προσπαθήσει να εκμεταλλευτούν την ηλιακή ενέργεια, οι προσπάθειες έχουν αποδειχθεί μέχρι σήμερα ατελέσφορες. Οι κυριότερες αιτίες της αποτυχίας εντοπίζονται στο μεγάλο βάρος των πάνελ, τη μειωμένη αντοχή τους σε χτυπήματα, τη δυσκολία ενσωμάτωσης και εφαρμογής στο αμάξωμα και την αύξηση του κόστους κατασκευής, σε συνδυασμό με το σχετικά μικρό όφελος στην παραγωγή ενέργειας. Τα ανακύπτοντα προβλήματα επιλύονται με τις καινοτόμες βαφές, με κόστος μαζικής παραγωγής προσιτό, ενώ θα επιστρώνονται όπως τα κανονικά χρώματα πάνω στη λαμαρίνα με επιπρόσθετο βάρος τους μόλις 50 γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο βαμμένης επιφάνειας. Ως καινότομος ιδέα άκρως ανδιαφέρουσα ωστόσο θα πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να αρχίσουν να βάφονται οι μελλοντικές ηλεκτρικές Mercedes με τέτοιου είδους «ηλιακά χρώματα».
Θεωρία του χάους χωρίς πεταλούδα: Ένα ψάρι στην Καλιφόρνια συνδέεται με τους σεισμούς στην Ιαπωνία (pics)
Ο θεός των θαλασσών, μία εκτυφλωτική λάμψη, ένας κόκκινος δράκος και πολλά Ρίχτερ… τι σημαίνει ο μύθος του Ριούγκου νο τσουκάι ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Στις αρχές του 1800 κοντά στις ακτές της ιαπωνικής νήσου Τσουσίμα μία λάμψη «έσκισε» την επιφάνεια της θάλασσας. Η λάμψη επέμενε για ημέρες, με αποτέλεσμα οι ντόπιοι να συγκεντρωθούν στο σημείο αναζητώντας απάντηση στο μυστήριο. Μη μπορώντας να το λύσουν έπλευσαν με βάρκες κοντά στην πηγή του φωτός και, θορυβημένοι, άρχισαν να πυροβολούν. Ωστόσο η δυνατή λάμψη δεν έσβησε. Αντιθέτως, μία φωνή ακούστηκε από το σημείο: «Δε φοβάμαι. Έρχομαι από το Παλάτι του Δράκου. Μία μέρα θα έρθει μία φοβερή ασθένεια και θα πεθάνουν άνθρωποι. Σας ζητώ να αποτυπώσετε την εικόνα μου και να την μοιράσετε στους κατοίκους, γιατί όσοι τη δουν θα γλιτώσουν». Η φωνή προερχόταν από ένα πλάσμα μήκους εννέα μέτρων με πρόσωπο, γένια και μαλλιά. Αυτό το ον ήταν ένας από τους υπηρέτες και αγγελιοφόρους, Ριούγκου νο τσουκάι, του θεού της θάλασσας Ριούζιν. Μπορεί σύμφωνα με το ιαπωνικό φολκλόρ όποιος κοιτάξει αυτά τα πλάσματα να έχει προστασία και τύχη, όμως, ο εντοπισμός τους στις ακτές της Ιαπωνίας έχει συνδεθεί με ένα φυσικό φαινόμενο που, ιδίως στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, έχει σπείρει το θάνατο… Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι αν ξεβραστεί ένα Ριούγκου νο τσουκάι, δηλαδή ένα ψάρι-κουπί, ή «βασιλιάς της ρέγγας» (Regalecus glesne) που φτάνει σε μήκος έως και τα 11 μέτρα της οικογένειας των Ρεγγαλισύδων, τότε θα ακολουθήσουν ισχυρές σεισμικές δονήσεις. Τα ψάρια αυτά ζουν σε βάθος έως και 1.000 μέτρα στον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό, έχουν στενόμακρο σώμα και φέρουν κόκκινα πτερύγια που παραπέμπουν σε δράκο. Η εμφάνισή τους σε ρηχά νερά σε κάποιες περιπτώσεις προηγήθηκε σεισμών στην Ιαπωνία, καθώς αποδόθηκε στις ηλεκτρομαγνητικές αλλαγές που παρατηρούνται κατά την τεκτονική δραστηριότητα. Λίγο πριν τον σεισμό μεγέθους 5,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και το φονικό τσουνάμι του 2011 που σκόρπισε το θάνατο σε περισσότερους από 18.000 ανθρώπους, τοπικά μέσα ενημέρωσης είχαν κάνει λόγο για αναφορές τέτοιων ψαριών στις ακτές της χώρες, ενισχύοντας το μύθο. Photo: Commons.wikimedia/ Wm. Leo Smith Άνδρες του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ με ψάρι 7 μέτρων που αλιεύθηκε το 1996 στα ανοικτά της Καλιφόρνια Όπως αναφέρει το Ινστιτούτο Ερευνών και Ωκεανογραφίας της Ιρλανδίας (ORCireland) ομάδα Ιαπώνων ερευνητών συγκέντρωσε δεδομένα από δημοσιεύματα, ακαδημαϊκά άρθρα και αρχεία ενυδρείων που χρονολογούνται από τον Νοέμβριο του 1928 έως τον Μάρτιο του 2011, ώστε να καταλήξουν αν πράγματι η παρουσία των ψαριών σχετίζεται με τους σεισμούς. Διαπίστωσαν ότι τα ψάρια βαθιάς θάλασσας που συνολικά εμφανίστηκαν ήταν 392 από 45 διαφορετικά είδη. Από αυτά μόνο οκτώ – ανάμεσά τους και ένα Regalecus glesne – συνδέθηκαν από τους ντόπιους με σεισμούς. Οι επιστήμονες, ωστόσο, συνέκριναν τις εμφανίσεις των ψαριών με 221 σεισμούς που καταγράφηκαν την ίδια περίοδο, χωρίς να μπορέσουν να βρουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν τη θεωρία. Αντιθέτως, κανένα από αυτά δεν εμφανίστηκε πριν την εκδήλωση σεισμού μεγέθους 7 βαθμών ή και περισσότερων Ρίχτερ και δεν αναφέρθηκε δόνηση μεγαλύτερη των 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ παρότι εντοπίστηκαν 30 ψάρια βαθιάς θάλασσας. photo: Facebook/ Scripps Institution of Oceanography Επομένως, οι ειδικοί καταλήγουν ότι τα ευρήματα της έρευνας όχι μόνο έρχονται σε αντίθεση με το μύθο, αλλά επιβεβαιώνουν ότι ένα ψάρι βαθιάς θάλασσας δε μπορεί να… φέρει την καταστροφή. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγούνται και οι ειδικοί από το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας Scripps στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ, όταν πρόσφατα ξεβράστηκε ένα ψάρι-κουπί στις ακτές της Καλιφόρνια. Το ψάρι μήκους τριών μέτρων εντοπίστηκε τυχαία από την υποψήφια διδάκτορα Ωκεανογραφίας του Scripps, Άλισον Λαφεριέρ, στην Ενσινίτας της κομητείας Σαν Ντιέγκο και είναι το δεύτερο σε διάστημα ενός μήνα στην ίδια περιοχή και το 21ο από το 1901. Ο Διευθυντής Συλλογής Θαλάσσιων Σπονδυλωτών του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps, Μπεν Φραμπλ, συντόνισε την ανάκτηση του νεκρού ψαριού, το οποίο μεταφέρθηκε στο Νοτιοδυτικό Επιστημονικό Κέντρο Αλιείας (NOAA). photo: Facebook/ Scripps Institution of Oceanography «Λάβαμε δείγματα και καταψύξαμε το ψάρι εν αναμονή περαιτέρω μελέτης και τελικής συντήρησης στη Συλλογή Θαλάσσιων Σπονδυλωτών», είπε ο Φραμπλ και εξέφρασε την πεποίθηση ότι όπως στην προηγούμενη περίπτωση και αυτό το δείγμα θα «μιλήσει» για τη βιολογία, την ανατομία, τα γονίδια και την ιστορία της ζωής του. Ο ειδικός εξήγησε ότι η παρουσία τους μπορεί να σχετίζεται με αλλαγές στον ωκεανό, καθώς και με τις μεταβολές που παρατηρούνται από τα φαινόμενα Ελ Νίνιο και Λα Νίνια, χωρίς ωστόσο να αποτελεί κανόνα. Όπως είπε, μάλιστα, φέτος το φαινόμενο Ελ Νίνιο σημειώθηκε νωρίτερα και το ψάρι ξεβράστηκε παράλληλα με το φαινόμενο της ερυθράς παλίρροιας, το οποίο προκαλείται από συσσώρευση φυτοπλαγκτού δίνοντας έναν κοκκινωπό χρωματισμό στη θάλασσα και προκαλώντας το θάνατο ψαριών από τους τοξικούς σχηματισμούς των φυκιών. photo: Facebook/ Scripps Institution of Oceanography Παράλληλα, καταγράφηκαν οι λεγόμενοι «άνεμοι της Αγίας Άννας» που πρόκειται για ξηρούς και θερμούς ανέμους, οι οποίοι ευνοούν τον σχηματισμό ανώμαλων επιφανειακών ρευμάτων και ενδέχεται να συνετέλεσαν ώστε να ωθήσουν προς την επιφάνεια τα ψάρια. Μετά την ανάρτηση των φωτογραφιών του εντυπωσιακού θαλάσσιου πλάσματος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το Scripps προχώρησε σε δημοσίευση σχολίου για να απαντήσεις στις πολλές ερωτήσεις σχετικά με το ψάρια και τους σεισμούς. Σε αυτό αναφέρει ότι παρά τη φήμη τους, δεν υπάρχει καμία συσχέτιση με σεισμικές δονήσεις. Επομένως, το Ριούγκου νο τσουκάι παραμένει ένας μύθος χωρίς καμία επιστημονική βάση. Βέβαια, να αναφέρουμε ότι την περασμένη Πέμπτη σημειώθηκε σεισμική δόνηση μεγέθους 7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ κοντά στις ακτές της βόρειας Καλιφόρνια. Εδώ, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Πηγή: newmoney.gr
Πόσες μέρες χρειάζονται 100 σκουλήκια για να φάνε μόνο μία μάσκα προστασίας
Περίπου 3,4 δισ. μάσκες απορρίπτονταν καθημερινά ένα χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας επιβαρύνοντας σημαντικά το περιβάλλον ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Χειρουργικές ή υψηλής προστασίας, οι μάσκες αποτέλεσαν το πρώτο «όπλο» κατά της μετάδοσης του κορωνοϊού όταν ξέσπασε η πανδημία Covid-19. Η ζήτηση είχε φτάσει σε τέτοια επίπεδα που το κόστος τους είχε εκτοξευθεί, με πωλητές σε δημοφιλείς ηλεκτρονικές πλατφόρμες να διαθέτουν πακέτο 60 τεμαχίων από μάσκες προστασίας FFP3 έναντι 859,59 ευρώ, συν 100 ευρώ για τα έξοδα αποστολής. Η αισχροκέρδεια είχε χτυπήσει «κόκκινο» εκείνη την περίοδο, καθώς η αγωνία για το αύριο, οι αμήχανοι χειρισμοί των κυβερνήσεων και τα μέτρα που περιόριζαν τις μετακινήσεις είχαν καλλιεργήσει εύφορο έδαφος για τους επιτήδειους, οι οποίοι εντέλει κατάφεραν να αποκομίσουν τεράστια κέρδη. Επιπλέον, η άνευ προηγουμένου ζήτηση οδήγησε σε αύξηση της παραγωγής τους, με σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι σύμφωνα με έρευνα του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), ένα μόλις χρόνο από την έναρξη της πανδημίας, παράγονταν καθημερινά 7.200 τόνοι ιατρικών αποβλήτων, τεράστιο μέρος των οποίων ήταν μάσκες μίας χρήσης. Σύμφωνα με άλλη έρευνα, σε παγκόσμιο επίπεδο, 65 δισ. γάντια χρησιμοποιούνταν κάθε μήνα το ίδιο διάστημα, με τον αριθμό των μασκών να διπλασιάζεται και να φτάνει τα 129 δισ. το μήνα, δηλαδή περίπου 3 εκατ. το λεπτό. Διαφορετική μελέτη υπολόγιζε σε 3,4 δισ. τις μάσκες που απορρίπτονταν καθημερινά, με την Ασία να κατακτά την πρωτιά αφού εκτιμάται ότι 1,8 δισ. μάσκες (στην Κίνα σχεδόν 702 εκατ.) κατέληγαν – στην καλύτερη περίπτωση – στον κάδο. Στην πραγματικότητα, όμως, πολλές από αυτές «κολύμπησαν» μέχρι τη θάλασσα, αφού βρήκαν το δρόμο όταν πετάχτηκαν από αδιάφορους πολίτες σε ποτάμια και ρυάκια. Μπορεί, λοιπόν, να τις χαρακτηρίζουμε αναλώσιμες αφού χρησιμοποιούνται μία φορά και στη συνέχεια απορρίπτονται, όμως, μένουν στη φύση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εξάλλου, είναι κατασκευασμένες από πλαστικές ίνες, κυρίως πολυπροπυλένιο, επομένως η διάρκεια ζωής τους μπορεί να αγγίξει τη δεκαετία. Αν συνυπολογιστούν, δε, τα μικροπλαστικά και νανοπλαστικά που προκύπτουν από τη διάσπασή τους, τότε μπορεί να παραμείνουν ακόμα και για αιώνες στη φύση. Όπως αναφέρει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Environmental Advances μία μόνο μάσκα μπορεί να απελευθερώσει έως και 173.000 μικροΐνες την ημέρα στις θάλασσες, θέτοντας σε κίνδυνο πολλά ζωικά είδη και επηρεάζοντας το οικοσύστημα. Σε μία προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που προκύπτει από την λανθασμένη διάθεση χρησιμοποιημένων μασκών, οι επιστήμονες αναζητούν λύσεις ώστε να αποτραπεί περαιτέρω ρύπανση. Μία από τις πρόσφατες έρευνες ειδικών από το Κέντρο Φυσιολογίας Εντόμων και Οικολογίας (ICIPE), στο Ναϊρόμπι της Κένυας αποκαλύπτει ότι η προνύμφη σκαθαριού της οικογενείας Alphitobius τρέφεται με πολυστυρένιο, από το οποίο συνήθως κατασκευάζονται συσκευασίες για φαγητό. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι προνύμφες μπορούσαν να καταναλώσουν σχεδόν το 50% του πολυστυρενίου το οποίο τους είχαν… σερβίρει, με το ποσοστό να αυξάνεται αν στο μενού εντασσόταν λίγο πίτουρο ή φλοιοί σιτηρών. Στο παρελθόν άλλα είδη εντόμων παρουσίασαν ανάλογη συμπεριφορά, ωστόσο αυτή είναι η πρώτη φορά που τεκμηριώνεται η ικανότητα του αφρικανικού αλευροσκώληκα να καταναλώνει και να επεξεργάζεται πλαστικά. Θα μπορούσε, επομένως, ένα τέτοιο σκουλήκι να επιστρατευθεί και για την κατανάλωση των πεταμένων μασκών, ή αποδεικνύονται πολύ… άνοστες για τους γευστικούς κάλυκές τους; Οι αλευροσκώληκες είναι ικανοί να επιβιώσουν χωρίς τροφή ή νερό ακόμα και για οκτώ μήνες, ενώ δε διστάζουν να φάνε άτομα της αποικίας τους αν δεν έχουν πρόσβαση σε τροφή. Photo: Pixabay Ερευνητική ομάδα από τα Τμήματα Βοτανικής και Ζωολογίας και το Κέντρο Έρευνας Βιοποικιλότητας στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά, αποφάσισε να ετοιμάσει ένα μενού ειδικά διαμορφωμένο για προνύμφες της οικογένειας τενεβριονίδων. Σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες για τις οποίες χρησιμοποιήθηκε πλαστικό σε σκόνη, οι επιστήμονες επέλεξαν μία πιο ρεαλιστική εκδοχή, προσφέροντας ως γεύμα μία μάσκα προστασίας από πολυπροπυλένιο και πολυγαλακτικό οξύ. Η ομάδα επεξεργάστηκε το πλαστικό της μάσκας, στο οποίο πρόσθεσε πίτουρο και το πρότεινε στα σκουλήκια διαπιστώνοντας ότι άρχισαν να τρώνε το μείγμα με μεγάλη προθυμία. Όπως αναφέρει η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Biology Letters, τα σκουλήκια κατανάλωσαν περίπου το 50% των μικροπλαστικών που προέκυψαν σε διάστημα ενός μήνα, με το καθένα από αυτά να έχει φάει 150 σωματίδια. Μάλιστα, διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση πλαστικού δεν μείωσε αισθητά τη διάρκεια ζωής τους, ούτε επηρέασε την ανάπτυξή τους, ενώ πήραν και βάρος. Εντούτοις, όπως αναφέρει το Science News, θα χρειάζονταν 100 σκουλήκια και 138 ημέρες, ή περίπου 4,5 μήνες, για να φάνε μόνο μία μάσκα προσώπου. Παρότι τα μικροσκοπικά αυτά πλάσματα μπορούν να καταναλώσουν ορισμένα πλαστικά, το μεγάλο χρονικό διάστημα που απαιτείται για να διασπάσουν μία μόνο μάσκα αναδεικνύει την κλίμακα του προβλήματος της πλαστικής ρύπανσης που αντιμετωπίζει ο πλανήτης. Σύμφωνα με το Eurekalert, επόμενο βήμα της επικεφαλής της μελέτης, Μισέλ Τσενγκ, είναι να διερευνηθεί ο πεπτικός μηχανισμός των εντόμων και ο τρόπος με τον οποίο είναι δυνατή η διάσπαση των μικροπλαστικών ώστε να προκύψουν πληροφορίες που ενδεχομένως θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμες στον αγώνα κατά της πλαστικής ρύπανσης. «Ίσως μπορούμε να αρχίσουμε να βλέπουμε τα έντομα ως φίλους. Σκοτώνουμε εκατομμύρια έντομα κάθε μέρα από τα γενικά φυτοφάρμακα. Τα ίδια ακριβώς έντομα από τα οποία θα μπορούσαμε να πάρουμε πληροφορίες για να διασπάσουμε αυτά τα πλαστικά και άλλες χημικές ουσίες», είπε η Τσενγκ. Πηγή: newmoney.gr
Καλλιέργειες 2.0: Μπρόκολα φτιαγμένα με ΑΙ και ντομάτες ανθεκτικές στη ζέστη
Εταιρία επιστρατεύει την τεχνητή νοημοσύνη για να αναπτύξει νέες ποικιλίες λαχανικών που θα αντέχουν στις μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, είναι καλή πηγή ασβεστίου, περιέχει βιταμίνη Κ, απαραίτητη για τα οστά, ενισχύει την παραγωγή κολλαγόνου και την απορρόφηση σιδήρου και έχει αντιμικροβιακή, αντικαρκινική και καρδιοπροστατευτική δράση. Μπορεί να μην το συμπαθούν πολλοί – ένοχος το χαρακτηριστικό του άρωμα – αλλά το μπρόκολο είναι ένα μικρό θαυματουργό λαχανικό που πέρα από τις ιδιότητές του, είναι εύγευστο αρκεί κανείς να ξεφύγει από την «βαρετή» εκδοχή του ως βραστό ή στον ατμό. Αντιθέτως, μπορεί να αναδείξει πιάτα, να μετατραπεί σε βελουτέ σούπα ή σε λαχταριστά μπουκετάκια στο φούρνο, να συνοδεύσει κρέας και να δώσει χρώμα σε μία σαλάτα για ένα χορταστικό, πλούσιο και ελαφρύ γεύμα. Εντούτοις, η καλλιέργειά του αντιμετωπίζει προκλήσεις εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής με τις υψηλές θερμοκρασίες να επιδρούν αρνητικά στην ανάπτυξή του. Άλλωστε, τα πρώτα «θύματα» της υπερθέρμανσης είναι οι πατάτες, το καλαμπόκι, καθώς και ο καφές και το κακάο, με μελέτη της ΝASA να προβλέπει ότι ήδη από το 2030 η καλλιέργεια αραβοσίτου θα μειωθεί κατά 24%. Σχετικά με τα προβλήματα που μπορούν να αντιμετωπίσουν οι γεωργοί για την παραγωγή μπρόκολου είχε ασχοληθεί επιστημονική ομάδα του Τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η μελέτη ανέφερε πως οι υψηλές θερμοκρασίες που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή επιφέρει επιπτώσεις στην καλλιέργεια του λαχανικού. Η αυξημένη ζήτησή του, ωστόσο, ακόμα σε περιόδους κατά τις οποίες οι καιρικές συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές, θα δημιουργήσει, επισημαίνουν οι ειδικοί, την ανάγκη ανάπτυξης αποτελεσματικότερων στρατηγικών προσαρμογής για την αντιστάθμιση των επιπτώσεων της θερμικής καταπόνησης. Στο ίδιο μήκος κύματος και σε μία προσπάθεια να αναπτυχθούν πιο ανθεκτικά λαχανικά, τη στιγμή που παρατεταμένες περίοδοι ξηρασίας και πλημμυρικά φαινόμενα παρατηρούνται ολοένα συχνότερα, η αμερικανική εταιρία Avalo επιστρατεύει την τεχνητή νοημοσύνη. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιεί μοντέλα μηχανικής μάθησης ώστε να ενισχύσει και να επιταχύνει την παραγωγή και να δημιουργήσει νέες και ανθεκτικές καλλιέργειες στις υψηλές θερμοκρασίες. Σε τι διαφέρει από την παραδοσιακή καλλιέργεια; Ο γεωργός θα χρειαστεί να βρει το κατάλληλο φυτό με το χαρακτηριστικό της ανθεκτικότητας στην ξηρασία, θα πρέπει να παρακολουθήσει την απόδοσή του όταν προχωρήσει στη σπορά και στη συνέχεια να παρακολουθήσει την ανάπτυξή του. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες, λοιπόν, να μην έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η Avalo, από την άλλη, με τη χρήση αλγορίθμου μπορεί να προσπεράσει αυτά τα στάδια, ανιχνεύοντας κατά πόσο θα είναι ικανό να αντέξει στην ξηρασία και τα παράσιτα. Όπως αναφέρει στο δίκτυο CNN ο επικεφαλής τεχνολογίας της εταιρίας, Μαριάνο Αλβάρεζ, τα φυτά διασταυρώνονται με συμβατικό τρόπο, αλλά ο αλγόριθμος μπορεί να προβλέψει την απόδοση ενός σπόρου χωρίς να χρειάζεται να μεγαλώσει, με αποτέλεσμα η διαδικασία να επιταχύνεται έως και 70%. Εξάλλου, σύμφωνα με την Avalo «οι λύσεις ξεκινούν από τον σπόρο. Και όταν έχουμε τη δυνατότητα να εξελίσσουμε γρήγορα και οικονομικά οποιαδήποτε καλλιέργεια, μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου ο αγροτικός τομέας δεν θα έχει μειονεκτήματα. Όπου οι σκληρά εργαζόμενοι αγρότες δεν θα χρειάζεται να ανησυχούν για τις συνέπειες στο επόμενο στάδιο. Έναν κόσμο όπου η καλλιέργεια τροφίμων θα βελτιώνει τα οικοσυστήματα, αντί να τα επιβαρύνει. Έτσι το κάνει η φύση εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Με καλύτερες καλλιέργειες, μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς». Ανάμεσα στα προϊόντα που αναπτύσσονται με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, συγκαταλέγονται τα μπρόκολα, τα οποία όπως τονίζει η εταιρία μπορούν να ωριμάσουν σε διάστημα 37 ημερών βελτιώνοντας το περιθώριο κέρδους των γεωργών και την αποδοτικότητα. Όπως εξηγεί στο αμερικανικό δίκτυο ο CEO της εταιρίας, Μπρένταν Κόλινς, το πλήρως βρώσιμο μπρόκολο που δημιουργήθηκε είναι ένα υβρίδιο συμβατικού μπρόκολου και κινέζικου λάχανου (gai lan), με στόχο τη μείωση της σπατάλης τροφίμων, αφού μόλις το 20% της συνολικής βιομάζας μιας ολόκληρης καλλιέργειας μπρόκολου καταναλώνεται συνήθως. Για να δώσει τη δυνατότητα στην τεχνητή νοημοσύνη να αναγνωρίσει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά, η εταιρία παρήγαγε πολλές ποικιλίες μπρόκολου και τελικά έφτασε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Το πρώτο εμπορικά διαθέσιμο προϊόν θα είναι έτοιμο το 2026, με τους αρμοδίους να αναφέρουν ότι θα χρειαστούν τρία χρόνια για να βγει στην αγορά, διάστημα που αντιστοιχεί στο μισό χρόνο από μία συμβατική νέα ποικιλία μπρόκολου. Επιπλέον, για την καλλιέργειά του θα δαπανηθούν λιγότερη ενέργεια και λιπάσματα, αλλά η εμφάνισή του και τα φύλλα του θα είναι ίδια με το «κλασικό» λαχανικό. Ανάμεσα στα υπόλοιπα προϊόντα της καλλιέργειας 2.0 βρίσκονται το ζαχαροκάλαμο, για το οποίο εργάζονται ώστε να βελτιώσουν την παραγωγή του δίχως αυτή να επιδρά αρνητικά στην υγεία του οικοσυστήματος, η ντομάτα για την οποία μελετάται η ανάπτυξη πιο ανθεκτικής στην αυξημένη θερμοκρασία ποικιλίας, το βαμβάκι σχετικά με το οποίο αναπτύσσεται ποικιλία που χρειάζεται λιγότερο νερό, λιπάσματα και παρασιτοκτόνα και με περιορισμένο αποτύπωμα άνθρακα, ενώ αναφορικά με το ταραξάκο η Avalo βρήκε τρόπο να παράξει καουτσούκ από αυτό χωρίς τις επιπτώσεις της αποψίλωσης και της καταναγκαστικής εργασίας. Η Avalo εκφράζει την ελπίδα τέτοιου είδους καινοτομίες να ενισχύουν τους αγρότες και να τους θωρακίσουν μπροστά στις μεταβαλλόμενες και απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες. Άλλωστε, οι ιδρυτές της δηλώνουν πως το όραμά τους είναι «η γεωργία χωρίς επιπτώσεις» και επισημαίνουν πως «η γεωργία αύριο δεν θα όπως είναι σήμερα». Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Enaon: Σε 18 πόλεις επεκτείνεται το δίκτυο φυσικού αερίου
Ποια είναι τιμολογιακή πολιτική των Ιταλών, που αυξάνονται και που μειώνονται τα τιμολόγια φυσικού αερίου – Στόχος πάνω από τα 3.000 χιλιόμετρα έως το 2030 ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΖΑΝΝΕ Tην ανάπτυξη του δικτύου φυσικού αερίου σε 18 πόλεις μεταξύ των οποίων η Πάτρα, τα Ιωάννινα, η Καστοριά, η Φλώρινα, τα Γρεβενά και η Ορεστιάδα. περιλαμβάνει ο νέος χάρτης της ENAON Από το 2025 το δίκτυο φυσικού αερίου της θυγατρικής της Italgas θα επεκταθεί σε επιπλέον 7 πόλεις της περιφέρειας σύμφωνα με όσα δήλωσε χθες η διοίκηση της εταιρείας στο πλαίσιο παρουσίασης συνολικών επενδύσεων ύψους 1 δισεκατομμυρίου ευρώ στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2024-2030. Όπως αναφέρθηκε στόχος είναι η κατασκευή πάνω από 3.000 χιλιομέτρων νέου δικτύου για περιοχές που δεν έχουν ακόμη συνδεθεί απορροφώντας επενδύσεις ύψους 650 εκατ. ευρώ. Με τις επενδύσεις αυτές αυξάνεται και το πλήθος των καταναλωτών που εξυπηρετούνται από την Enaon από 615.000 που είναι σήμερα σε 920.000 μέχρι το 2030. Το δίκτυο σε όλη την Ελλάδα επεκτάθηκε σε 7 νέες πόλεις μέσα στο 2024 ενώ 4 πόλεις θα συνδεθούν το Δεκέμβριο. Ειδικότερα, φέτος στο δίκτυο της ENAON συνδέθηκαν τα Γρεβενά, η Λιβαδειά, τα Γιαννιτσά, η Καστοριά, το Άργος Ορεστικό, η Ορεστιάδα και η Βέροια. Μέχρι το τέλος του χρόνου θα συνδεθούν οι Φλώρινα, Πάτρα (Βιομηχανική Περιοχή 2024- Αστικός ιστός της πόλης 2025), Άμφισσα και Καρπενήσι ως τον Ιανουάριο του 2025 και μέσα στο νέο έτος οι Αλεξάνδρεια Ημαθίας, Ιωάννινα , Άρτα, Πρέβεζα, Ηγουμενίτσα, Πύργος και Αγρίνιο. Οι χρεώσειςΚατά τη χθεσινή παρουσίαση του στρατηγικού σχεδίου της εταιρείας από τον επικεφαλής της Italgas Πάολο Γκάλο και την διοίκηση της ελληνικής θυγατρικής, διευκρινίστηκε ότι αντίθετα με τις απόψεις που έχουν ακουστεί η εξομοίωσή των χρεώσεων, επιφέρει πολύ μικρές αυξήσεις σε κάποιες περιοχές και μειώσεις σε άλλες. Όπως ανέφερε η Διευθύνουσα Συμβουλος της Enaon κ. Μπάρμπαρα Μοργκάντε, η μέγιστη αύξηση είναι λίγο πάνω από 3,5 € το μήνα στη Θεσσαλονίκη και λιγότερο από 1 € το μήνα στη Θεσσαλία. Όπως είπε το ενιαίο τιμολόγιο έχει εγκριθεί και δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και τίθεται σε εφαρμογή από την 1η Δεκεμβρίου και όπως εξήγησε η συγκεκριμένη πρόταση εγκρίθηκε από τη ΡΑΕΥΥ και αρκετές περιοχές της χώρας θα επωφεληθούν με σημαντικές μειώσεις. Για παράδειγμα, εξήγησε πως ένας οικιακός καταναλωτής στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη κατά μέσο όρο εξοικονομεί 80 ευρώ ετησίως, στην Κεντρική Μακεδονία 58 ευρώ ετησίως, στη Δυτική Ελλάδα 35 ευρώ και στην Αττική εξοικονομεί 10 ευρώ ετησίως. Όπως αναφέρθηκε το τιμολόγιο διανομής αντιστοιχεί μόνο στο 20-25% του συνολικού λογαριασμού για τους καταναλωτές. Ενώ για τον βιομηχανικό τομέα, η διοίκηση της εταιρείας είπε ότι η εφαρμογή ενιαίου τιμολογίου δεν μπορούσε να επιτευχθεί άμεσα, όπως με τους οικιακούς καταναλωτές καθώς η διακύμανση στην ταρίφα θα ήταν σημαντική, επομένως κρίθηκε επιβεβλημένη μία σταδιακή προσέγγιση προς την κατεύθυνση του ενιαίου τιμολογίου. Για να δοθεί μια εικόνα, πριν την πρόταση ενοποίησης των τιμολογίων, στον οικιακό τομέα, όπως είπε, τα τιμολόγια διέφεραν σημαντικά μεταξύ των περιοχών (έως και δύο φορές υψηλότερα μεταξύ των ανώριμων και ώριμων από άποψη διείσδυσης δικτύων), ενώ στον βιομηχανικό τομέα η διαφορά ήταν ακόμα και εξαπλάσια. Επενδύσεις ύψους 1 δισ. ευρώΤο επενδυτικό σχέδιο των επόμενων επτά ετών ύψους 1 δισ. θα υλοποιηθεί από την Enaon, επικεντρώνοντας σε τέσσερις βασικούς πυλώνες για τη στήριξη της εξελισσόμενης πράσινης μετάβασης της Ελλάδας: – Δυνατότητα πρόσβασης περιοχών που δεν έχουν ακόμη συνδεθεί με το δίκτυο διανομής φυσικού αερίου και συμμετοχή στη σταδιακή κατάργηση των πιο ρυπογόνων καυσίμων, όπως ο λιγνίτης και ο άνθρακας. – Ψηφιακός μετασχηματισμός του δικτύου, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης των συμβατικών μετρητών από έξυπνους μετρητές τεχνολογίας «H2 ready». – Ανάπτυξη ανανεώσιμων αερίων, κυρίως βιομεθανίου και πράσινου υδρογόνου, για την ενίσχυση των ενεργειών απεξάρτησης από τον άνθρακα. – Αξιοποίηση του υφιστάμενου δικτύου ώστε οι ενεργειακές υποδομές να καταστούν πιο ευέλικτες και έτοιμες για ένα πιο βιώσιμο ενεργειακό μέλλον. Επέκταση δικτύου LNGΣτο πλαίσιο της ανάπτυξης του δικτύου, προβλέπεται επίσης η εφαρμογή συστημάτων διανομής που βασίζονται σε κρυογενικές δεξαμενές Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου, οι οποίες είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές για απομακρυσμένες περιοχές που δεν εξυπηρετούνται από τις βασικές υποδομές μεταφοράς φυσικού αερίου, αίροντας έτσι την ενεργειακή απομόνωση. Εννέα δεξαμενές Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου θα κατασκευαστούν κατά το πρώτο μέρος του Σχεδίου. Το 2025, το 100% των υποδομών θα είναι ψηφιοποιημένες και το 2026 θα ενσωματωθεί το ιδιόκτητο λογισμικό DANA (Digital Advanced Network Automation) για την αυτοματοποιημένη διαχείριση και τον απομακρυσμένο έλεγχο των δικτύων και των εγκαταστάσεων. Η τεχνολογία DANA, η οποία εφαρμόζεται με επιτυχία στο ιταλικό δίκτυο, θα υιοθετηθεί και από την Enaon, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του ελληνικού δικτύου. Κατά αυτόν τον τρόπο, καταδεικνύεται η ευελιξία αυτής της μοναδικής τεχνολογίας, η οποία είναι ικανή να συνδυάζει τις αρχές της τεχνητής νοημοσύνης και της Μηχανικής Μάθησης, εξασφαλίζοντας υψηλότερη αποδοτικότητα, ασφάλεια και βιωσιμότητα στο δίκτυο. Ψηφιακός μετασχηματισμόςΟ ψηφιακός μετασχηματισμός περιλαμβάνει επίσης την αντικατάσταση των σημερινών συμβατικών μετρητών από τον Nimbus, τον έξυπνο μετρητή «H2 ready» που εγγυάται τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά την απομακρυσμένη παρακολούθηση και μέτρηση καταναλώσεων, παρέχοντας τη δυνατότητα διαχείρισης μειγμάτων φυσικού αερίου και ανανεώσιμων αερίων. H εγκατάσταση μετρητών θα ξεκινήσει από το 2025 και θα αφορά περίπου 570.000 μετρητές. Επιπλέον, η Ελλάδα χρησιμοποιεί ήδη το σύστημα Picarro για την έγκαιρη ανίχνευση διαρροών αερίου, το οποίο αποτελεί την πιο προηγμένη τεχνολογία παγκοσμίως για την τακτική παρακολούθηση του δικτύου. Μέχρι το 2025, το Picarro θα παρέχει τη δυνατότητα ελέγχων στο 200% του δικτύου, μετά την επίτευξη του στόχου του 150% το 2024. Πρόκειται για ένα έξυπνο, ψηφιακό και ευέλικτο δίκτυο που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη διανομή μιγμάτων αερίων όπως το βιομεθάνιο και το υδρογόνο , σε συνδυασμό με το φυσικό αέριο. Η Enaon διενεργεί μια εκτεταμένη μελέτη για τις κύριες εγκαταστάσεις βιοαερίου της Ελλάδας για τη σύνδεσή τους με το δίκτυο διανομής, υποστηρίζοντας την αναβάθμισή τους σε μονάδες βιομεθανίου. Σε ό,τι αφορά το υδρογόνο, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η αξιολόγηση ολόκληρου του δικτύου διανομής προκειμένου να εκτιμηθεί η συμβατότητά του και να αναπτυχθούν οι αναγκαίες παρεμβάσεις για την περαιτέρω εξέλιξη των υποδομών. Πηγή: newmoney.gr
Νέος τύπος πλαστικού ανακυκλώνεται και διαλύεται στο νερό της θάλασσας
Μπορεί να αποδομηθεί πλήρως σε μόλις 10 ημέρες και ταυτόχρονα ωφελεί το περιβάλλον αφού απελευθερώνονται θρεπτικές ουσίες κατά την αποσύνθεσή του ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Δεν είναι ορατά σε γυμνό μάτι, αλλά αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια μπορούν να πλήξουν ανεπανόρθωτα την υγεία των θαλασσών… Τα νανοπλαστικά και τα μικροπλαστικά που απελευθερώνονται από τη διάσπαση μεγαλύτερων πλαστικών αντικειμένων που καταλήγουν στο υδάτινο δίκτυο, συνδέονται με σοβαρές επιπτώσεις στο οικοσύστημα, ενώ μέσω της διατροφής μπορούν να επιστρέψουν στον άνθρωπο και να εισχωρήσουν στον οργανισμό. Την ώρα που περίπου 12 εκατ. τόνοι πλαστικού «ταξιδεύουν» ως τους ωκεανούς κάθε χρόνο, η επιστημονική κοινότητα καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων για την αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης. Ανάμεσα στις καινοτόμες ιδέες είναι αυτή του ιαπωνικού κέντρου Riken, το οποίο σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Τόκιο, ανέπτυξε έναν νέο τύπο πλαστικού, ο οποίος ανακυκλώνεται και διαλύεται στο νερό της θάλασσας χωρίς να αφήνει υπολείμματα. Το νέο πλαστικό βασίζεται στην υπερμοριακή χημεία και για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν δύο ιοντικά μονομερή που συνδέονται με αναστρέψιμους δεσμούς αλάτων. Αυτή η μοναδική δομή επιτρέπει στο πλαστικό να διατηρεί παράλληλα την αντοχή του κατά τη χρήση, αλλά επιτρέπει και την αποσύνθεσή του όταν εκτίθεται σε θαλασσινό νερό, με αποτέλεσμα να μην εντείνει το πρόβλημα της ρύπανσης. Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Science, τα δύο μονομερή (νάτριο εξαμεταφωσφορικό και γουανιδίνιο) μπορούν να μεταβολιστούν από βακτήρια, διασφαλίζοντας την αποδόμησή τους. Το πλαστικό που δημιουργήθηκε δεν είναι τοξικό, δεν είναι εύφλεκτο και έχει την ευελιξία να προσαρμοστεί σύμφωνα με τις ανάγκες που προκύπτουν. Ο επικεφαλής της μελέτης, Τακούζο Αίντα, δήλωσε ότι με αυτό το νέο υλικό δημιουργήθηκε μία νέα οικογένεια πλαστικών που είναι «ισχυρά, σταθερά, ανακυκλώσιμα, μπορούν να εξυπηρετήσουν πολλαπλές λειτουργίες και, κυρίως, δεν δημιουργούν μικροπλαστικά». Από τις δοκιμές που διενέργησαν οι ερευνητές διαπιστώθηκε ότι το πλαστικό αυτό μπορεί να αποδομηθεί πλήρως σε μόλις 10 ημέρες και ταυτόχρονα έχει οφέλη για το έδαφος καθώς απελευθερώνονται φώσφορο και άζωτο που λειτουργούν σαν να επρόκειτο για λίπασμα. Επιπλέον, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι μετά τη διάλυσή του σε θαλασσινό νερό, ανακτήθηκε σε ποσοστό 91% το εξαμεταφωσφορικό μονομερές και κατά 82% το γουανιδίνιο σε μορφή σκόνης, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η ανακύκλωση είναι εύκολη και αποτελεσματική. Την ίδια ώρα, υποστηρίζουν ότι το υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τρισδιάστατες εκτυπώσεις, καθώς και σε ιατρικές εφαρμογές ή σε εφαρμογές που σχετίζονται με την υγεία. Βέβαια, παρά τα αισιόδοξα αποτελέσματα η παραγωγή του πλαστικού αυτού στην πραγματικότητα μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες, αφού για να κυκλοφορήσει σε ευρεία κλίμακα απαιτείται πρώτα από όλα η τελειοποίηση της διαδικασίας κατασκευής τους και οι απαραίτητες υποδομές ώστε να είναι οικονομικά βιώσιμο. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Ακόμα και το δίπλωμα των ρούχων απελευθερώνει μικροπλαστικά
Τα σωματίδια διαχέονται στον αέρα ακόμα και όταν κάθεστε στον καναπέ και όταν γυμνάζεστε σε συνθετικό χαλί ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Έχετε βάλει πλυντήριο, έχετε απλώσει τα ρούχα, έχουν στεγνώσει και είναι η ώρα να τα διπλώσετε. Αλλά εσείς το μόνο που κάνετε είναι τα κοιτάτε με απάθεια, ενώ κρέμονται «στολισμένα» με τα πολύχρωμα μανταλάκια τους και δε θέλετε σε καμία περίπτωση να αρχίσετε να τα διπλώνετε. Μην ανησυχείτε. Μπορείτε να αποφύγετε αυτή τη βαρετή διαδικασία με… εντολή επιστήμονα. Σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ στη Μεγάλη Βρετανία τα μικροπλαστικά απελευθερώνονται στον αέρα ακόμα και από το φαινομενικά αθώο δίπλωμα των ρούχων από υφάσματα όπως ο πολυεστέρας. Και όχι μόνο: Ακόμα και το κάθισμα στον καναπέ – με γέμισμα αφρώδους υλικού – ή η γυμναστική σε συνθετικό χαλί, διοχετεύουν στην ατμόσφαιρα μεγάλη ποσότητα σωματιδίων που θα μπορούσαν να συνδεθούν με προβλήματα υγείας. Όπως αναφέρει το δίκτυο Sky News που συνομίλησε με την επικεφαλής της έρευνας, την καθηγήτρια Βιογεωχημείας και Περιβαλλοντικής Ρύπανσης του βρετανικού πανεπιστημίου, Φαίη Κουσέιρο, οι ερευνητές που δίπλωσαν συνθετικά ρούχα εισέπνευσαν επτά σωματίδια το λεπτό, όσοι κάθισαν στον καναπέ εισέπνευσαν 10 σωματίδια το λεπτό, ενώ σημαντικά υψηλότερη ήταν η ποσότητα που εισέπνευσαν όταν έκαναν γυμναστική στο συνθετικό χαλί, με το ποσοστό να αυξάνεται κατά δέκα φορές, κυρίως λόγω της στενής επαφής με το αντικείμενο και του αυξημένου ρυθμού αναπνοής. Οι επιστήμονες κατέληξαν στα αποτελέσματα αυτά, χρησιμοποιώντας ειδικά μηχανήματα που φίλτραραν τον αέρα, υπολογίζοντας τη συγκέντρωση μικροπλαστικών στον αέρα. Η Κουσέιρο μιλώντας στο βρετανικό δίκτυο θέλησε να καθησυχάσει τους αναγνώστες εξηγώντας ότι μέρος των σωματιδίων θα αποβληθούν από τον οργανισμό με τη βλέννα ή το βήχα, ωστόσο πρόσθεσε ότι η ίδια λαμβάνει ήδη μέτρα ώστε να μειωθεί η έκθεσή της σε αυτά. Όπως είπε, μπορεί ακόμα να μην είναι γνωστές οι συνέπειες στην υγεία, ωστόσο από μελέτες προκύπτει ότι τα μικροπλαστικά εισχωρούν στον οργανισμό φτάνοντας σε πολλά σημεία του σώματος, από τους ιστούς, το αίμα, ως τα ζωτικά όργανα. Για αυτό το λόγο, δήλωσε ότι προτιμά ξύλινα δάπεδα και υφάσματα από φυσικές ίνες, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να πετάξουμε οτιδήποτε πλαστικό υπάρχει στο σπίτι μας, αφού όπως είπε «δεν είναι οικονομικά βιώσιμο». Εντούτοις, χαρακτήρισε ανησυχητικό το γεγονός ότι είμαστε εκτεθειμένοι σε αυτά τα σωματίδια καθημερινά για όλη μας της ζωή. «Δεν είναι μόνο ένα γεγονός στο οποίο εκτιθέμεθα για μια ή δύο μέρες. Πρόκειται για όλη μας τη ζωή κατά την οποία τα εισπνέουμε. Τι συμβαίνει λοιπόν καθώς αυτά συσσωρεύονται;», διερωτήθηκε η ειδικός. Παλαιότερη μελέτη της οποίας είχε ηγηθεί η Κουσέιρο είχε αποκαλύψει ότι ανάμεσα στα τρία κύρια δωμάτια ενός νοικοκυριού, την κουζίνα, την κρεβατοκάμαρα και το παιδικό δωμάτιο, περισσότερα μικροπλαστικά (με μέγεθος μικρότερο από 10 μικρόμετρα) ανιχνεύθηκαν στο τελευταίο, με τους επιστήμονες να εκτιμούν ότι μία οικογένεια είναι πιθανό να εισπνέει ανάμεσα στα 2.000-7.000 μικροπλαστικά την ημέρα. Το επίπεδο σωματιδίων – 100 φορές υψηλότερο από οποιαδήποτε άλλη ακαδημαϊκή έρευνα – αποδίδεται στην υψηλή συγκέντρωση στα χαλιά, τα κλινοσκεπάσματα που δεν ήταν κατασκευασμένα από βαμβάκι και τα λούτρινα που συνήθως «κατακλύζουν» τα παιδικά δωμάτια. Το Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ αναμένεται να διεξάγει περισσότερες έρευνες ώστε να διαπιστωθεί ποια η επίδραση των μικροπλαστικών στην υγεία του ανθρώπου, αλλά στο μεταξύ οι επιστήμονες προτείνουν απλές λύσεις για τον περιορισμό τους στην καθημερινότητά μας. Ανάμεσα σε αυτές η αντικατάσταση αντικειμένων με όσα είναι από φυσικά υλικά και δεν περιέχουν πλαστικό, η αγορά ρούχων από φυσικές ίνες, όπως μαλλί και βαμβάκι, και η διατήρηση απαραίτητων πλαστικών αντικειμένων μακριά από τον ήλιο, καθώς η έκθεση μπορεί να ευνοήσει τη διάσπαση του υλικού και την απελευθέρωση μικροπλαστικών στον αέρα. Photo: Unsplash Πηγή: newmoney.gr