«Όλες οι απειλές για τους ωκεανούς προέρχονται από τους ανθρώπους»
Προειδοποιήσεις από τους ακτιβιστές για το κλίμα «Όλες οι απειλές για τη θάλασσα προέρχονται από τους ανθρώπους, οι οποίοι συμπεριφέρονται σαν η φύση να είναι απλώς ένας πόρος», λέει η Άννα φον Ρέμπαϊ, η οποία εργάζεται στη Γερμανία και την Ινδονησία. «Αλλά ο ωκεανός δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του». Μερικά χρόνια πριν, η Άννα φον Ρέμπαϊ εγκατέλειψε την επικερδή δουλειά της σε δικηγορικό γραφείο εταιρικού δικαίου – με εξειδίκευση στο δίκαιο τέχνης – για να επικεντρωθεί στο πάθος της για τον ωκεανό. Εμπνευσμένη από το αυξανόμενο κύμα αγωγών που επιδιώκουν να θεωρήσουν υπεύθυνες τις κυβερνήσεις και τις εταιρείες για τη δράση για το κλίμα, ίδρυσε το Ocean Vision Legal, ένα δικηγορικό γραφείο με μοναδικό σκοπό: να κινηθεί νομικά εκ μέρους του ωκεανού. «Ο στόχος μου ήταν να κινητοποιήσω ανθρώπους, οργανισμούς και κράτη να λάβουν νομική δράση για να επιβάλλουν την προστασία του ωκεανού», λέει. Δεν είναι η μόνη. Πέρυσι, το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UNEP) δήλωσε ότι οι αγωγές που αμφισβητούν την αδράνεια των κυβερνήσεων και των εταιρειών για την κλιματική κρίση έχουν γίνει σημαντικός παράγοντας αλλαγής. Έχουν κατατεθεί πάνω από 2.500 αγωγές σχετικά με την κλιματική κρίση σε όλο τον κόσμο – και πολλές σχετίζονται με τον ωκεανό. Τον Ιανουάριο, η εταιρεία της φον Ρέμπαϊ ξεκίνησε προκαταρκτικές διαδικασίες κατά της Γερμανίας εκ μέρους της Bund, μιας γερμανικής περιβαλλοντικής ΜΚΟ, για την έκδοση αδειών αλιείας που επιτρέπουν την αλιεία με συρόμενα δίχτυα βυθού, μια καταστροφική αλιευτική πρακτική, σε μια θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή (MPA) της Ντόγγερ Μπανκ. Ένα από τα μεγαλύτερα αμμοχώραφα στη Βόρεια Θάλασσα, και σπίτι για φώκαινες και φώκιες, η Ντόγγερ Μπανκ, είναι μια προστατευόμενη περιοχή υπό την οδηγία των της ΕΕ. Δεν έγινε καμία εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων πριν εκδοθούν οι άδειες, ισχυρίζεται η Bund. «Πιστεύουμε ότι αυτό είναι παράνομο και τώρα το υπουργείο εξετάζει την ένστασή μας», λέει η φον Ρέμπαϊ. Αν η υπόθεση προχωρήσει, θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενο, με επιπτώσεις για τις άδειες άλλων ευρωπαϊκών χωρών εάν επιτρέπουν την αλιεία με συρόμενα δίχτυα βυθού σε περιοχές προστατευόμενες υπό την οδηγία. Δύο ΜΚΟ, η Bloom και η ClientEarth, έχουν ήδη απειλήσει τη Γαλλία με νομική δράση για την αλιεία με συρόμενα δίχτυα βυθού σε θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές στη Μεσόγειο. Επίσης, από τότε που η Ισλανδία αποφάσισε να επαναλάβει το κυνήγι φαλαινών τον περασμένο μήνα, εργάζεται πάνω σε μια επιστολή προς το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ένα σώμα του ΟΗΕ, προειδοποιώντας ότι οι ΜΚΟ και άλλοι θεωρούν την άδεια του κυνηγιού φαλαινών ως μια πιθανή παραβίαση του δικαιώματος σε ένα υγιές περιβάλλον. Αυτόν τον μήνα, η εταιρεία της θα ξεκινήσει μια συλλογική κίνηση ΜΚΟ και διακυβερνητικών οργανισμών που καλούν για μια παγκόσμια διακήρυξη δικαιωμάτων του ωκεανού, παρόμοια με τα δικαιώματα της φύσης. Επίσης, εξετάζει τις νομικές επιπτώσεις της εξόρυξης βαθέων υδάτων. Οι υπόλοιποι υπερασπιστές των ωκεανών ανά τον κόσμο Η φον Ρέμπαϊ, ωστόσο, δεν είναι η μόνη δικηγόρος που εξερευνά τη δικαστική αγωγή ως εργαλείο κατά μιας βιομηχανίας που βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα, αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τους ωκεανούς. Ένας από τους μεγαλύτερους περιβαλλοντικούς οργανισμούς στον κόσμο, η WWF, ανακοίνωσε τον Μάιο ότι μηνύει την νορβηγική κυβέρνηση για το άνοιγμα του θαλάσσιου βυθού της για εξόρυξη βαθέων υδάτων, ισχυριζόμενο ότι η Νορβηγία απέτυχε να διερευνήσει σωστά τις συνέπειες αυτής της δραστηριότητας. Και υπήρξαν άλλες αξιοσημείωτες επιτυχίες εκ μέρους των θαλασσών του κόσμου. Ίσως η πιο σημαντική ήρθε τον Μάιο, όταν εννέα μικρά νησιωτικά κράτη κέρδισαν μια ιστορική υπόθεση για το κλίμα, σύμφωνα με την οποία όλα τα συμβαλλόμενα μέρη σε μια συνθήκη γνωστή ως η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (Unclos) πρέπει να κάνουν περισσότερα για να προστατεύσουν τους ωκεανούς από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας θέρμανσης. Μαζί, ως η Επιτροπή Μικρών Νησιωτικών Κρατών για την Κλιματική Αλλαγή και το Διεθνές Δίκαιο (Cosis), ζήτησαν από το δικαστήριο, το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας (Itlos), να διευκρινίσει τι θεωρείται θαλάσσια ρύπανση βάσει της σύμβασης. Στην Ocean Vision Legal, η φον Ρέμπαϊ είναι πεπεισμένη ότι οι άνθρωποι ξυπνούν στην ιδέα της χρήσης του νόμου για την προστασία του περιβάλλοντος. «Υπάρχει αυξανόμενη επίγνωση ότι υπάρχουν υποχρεώσεις για την προστασία της θάλασσας και πρέπει να αρχίσουμε να τις χρησιμοποιούμε», λέει. «Αυτό είναι η αρχή». Με πληροφορίες από Guardian Πηγή: lifo.gr
Οι βασικοί άξονες του νέου νομοσχεδίου για την ανακύκλωση – Ο οδικός χάρτης για τη διαχείριση των αποβλήτων
Σκυλακάκης: Στόχος μας είναι να εισέλθει, δυναμικά, η ανακύκλωση στην καθημερινότητα των νοικοκυριών Οι βασικοί άξονες του νέου νομοσχεδίου για την ανακύκλωση, παρουσιάστηκαν σε ειδική εκδήλωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Από τα στοιχεία που παρουσίασε η ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας προκύπτει πως η χώρα έχει πλέον ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο, αποκτά με γοργούς ρυθμούς σύγχρονες υποδομές για τη διαχείριση αποβλήτων, ενώ υπάρχει και ο οδικός χάρτης για την ενεργειακή αξιοποίηση των υπολειμμάτων, ώστε τελικά η Ελλάδα να οδηγηθεί σε ποσοστό ταφής κάτω από 10% το 2030. Στην ομιλία του ο Υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας, κ. Θόδωρος Σκυλακάκης, σημείωσε, μεταξύ άλλων: «Ο πολύ απλός Κανόνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, “πληρώνω όσο ρυπαίνω” αποτελεί τη βάση της πολιτικής που υλοποιούμε για τη διαχείριση των αποβλήτων. Επιπλέον, σε έναν πλανήτη, όπου διαρκώς αυξάνεται ο πληθυσμός και η κλιματική κρίση είναι ήδη εδώ, δεν μπορούμε, πλέον, να θεωρούμε τα υλικά, τα οποία υπό συνθήκες είναι επαναχρησιμοποιούμενα, ως απόβλητα. Σκοπός μας είναι να διευρύνουμε τη λίστα με τα επαναχρησιμοποιούμενα και “κλειδί” σε αυτή την προσπάθεια είναι τα βιοαπόβλητα. Ορισμένα από αυτά θα μας δώσουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε βιοαέριο και κάποια να καλύψουμε άλλες, ενεργειακές ανάγκες, με τρόπο κλιματικά ουδέτερο. Ταυτόχρονα, στόχος μας είναι να εισέλθει, δυναμικά, η ανακύκλωση στην καθημερινότητα των νοικοκυριών. Δίνοντας λύσεις στις πρακτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες (π.χ. χρόνος, κόπος, απόσταση που πρέπει να διανυθεί για να ανακυκλώσουν), θα τους βοηθήσουμε να οργανώσουν το νοικοκυριό τους στη βάση της ανακύκλωσης». Ο Γενικός Γραμματέας Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων, κ. Μανώλης Γραφάκος, στην τοποθέτησή του προχώρησε σε ένα σύντομο απολογισμό του έργου της τελευταίας πενταετίας, κάνοντας παράλληλα μια σύντομη περιγραφή των βασικών αξόνων του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, που στοχεύει σε μια σημαντική μεταρρύθμιση στην ανακύκλωση. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι εξής: – Η εφαρμογή του συστήματος εγγυοδοσίας για πλαστικές και μεταλλικές φιάλες που θα λειτουργεί στο τέλος του 2025, με ένα ενιαίο σύστημα πανελλαδικό. Το νέο σύστημα δεν θα περιλαμβάνει τις φιάλες γυαλιού, ενώ η εγγυοδοσία που δεν εισπράττεται από τους καταναλωτές, παραμένει στο σύστημα για επενδύσεις. Στην πλήρη ανάπτυξη του συστήματος προβλέπονται περίπου 15.000 σημεία επιστροφής για διευκόλυνση του καταναλωτή. – Η παροχή υπηρεσίας χωριστής συλλογής ανακυκλώσιμων και βιοαποβλήτων, σε μικρούς και ορεινούς Δήμους κάτω των 10.000 κατοίκων και παροχή εξοπλισμού στους υπόλοιπους. – Η ρύθμιση ζητημάτων στην εναλλακτική διαχείριση, με στόχο να κατατεθεί από τους υπόχρεους παραγωγούς νέο επιχειρησιακό σχέδιο, με τριπλάσιους πόρους για την ανακύκλωση που θα περιλαμβάνει και τη συλλογή των ανακυκλώσιμων υλικών. – Η δημιουργία συστήματος εναλλακτικής διαχείρισης για τα βιοαπόβλητα, με πόρους των υπόχρεων παραγωγών, με στόχο να αναλάβει τη συλλογή από τους μεγάλους παραγωγούς και τα HORECA. – Η δυνατότητα άμεσης παρέμβασης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την πρόληψη ή αντιμετώπιση έκτακτων περιπτώσεων στη διαχείριση των αποβλήτων, για την αποτροπή περιβαλλοντικής επιβάρυνσης και προστασίας της δημόσιας υγείας, καθώς και σε περιπτώσεις προστίμων από την ΕΕ. Πηγή: ot.gr
Η κλιματική κρίση επηρεάζει τα χρώματα και τη σεξουαλική ζωή των εντόμων
Ορισμένα έντομα δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να αναπαραχθούν λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη και θέτουν σε συναγερμό την επιστημονική κοινότητα Έντομα ζευγαρώνουν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού Photo ISTOCK Ένα έντομο “ενέδρας” (ambush bug) που έχει πιο σκούρο χρώμα σώματος έχει μεγαλύτερη επιτυχία στην εύρεση συντρόφου από ένα φωτεινότερο όταν κάνει ψύχρα. Παράληλα, τα πιο σκουρόχρωμα αρσενικά μπορούν να ζεσταθούν πιο εύκολα τις πρώτες πρωινές ώρες, και ως εκ τούτου να ξεκινήσουν την δραστηριότητά τους ενώ όλοι οι άλλοι ακόμα ζεσταίνονται. Αυτό, όπως επισημαίνει ο Guardian, αποτελεί ένα από τα πολλά παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο η θερμοκρασία επηρεάζει τον χρωματισμό των εντόμων, και με τη σειρά της μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά τους να ζευγαρώνουν, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ecology and Evolution. Οι επιστήμονες όμως προσπαθούν ακόμη να υπολογίσουν τι θα συμβεί στη σεξουαλική ζωή των εντόμων τώρα που η ανθρωπογενής κλιματική καταστροφή έχει ως αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να αυξάνονται σε πρωτοφανή επίπεδα. “Από τη μία πλευρά, θα μπορούσαμε να χαιρόμαστε, λέγοντας: πώς είναι τα έντομα; Ανταποκρίνονται στην κλιματική αλλαγή. Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε γι’ αυτά”, δήλωσε η Mariella Herberstein, οικολόγος συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο Macquarie στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, η οποία είναι μία από τους συγγραφείς της μελέτης. “Και τότε θα μπορούσαμε να ξυπνήσουμε την επόμενη μέρα και να πούμε: Δεν μπορούν πλέον να βρουν ο ένας τον άλλον, επειδή έχουν χάσει πολύ σημαντικά χρώματα αναγνώρισης που τα βοηθούν να βρουν το ταίρι τους“. Η επικρατούσα θεωρία μεταξύ των επιστημόνων, λέει η Herberstein, είναι ότι όταν οι θερμοκρασίες αυξάνονται, τα έντομα εξελίσσονται σε μεγάλο βαθμό ώστε να παράγουν λιγότερη ποσότητα της χρωστικής μελανίνης που ρυθμίζει την απόχρωσή τους, με αποτέλεσμα να γίνονται πιο ανοιχτά και φωτεινά στο χρώμα. Αυτό συμβαίνει επειδή τα πιο σκούρα αντικείμενα απορροφούν περισσότερη θερμότητα και θερμαίνονται πιο γρήγορα, ενώ τα πιο ανοιχτόχρωμα αντικείμενα αντανακλούν περισσότερη εισερχόμενη ακτινοβολία και μπορούν να παραμείνουν πιο δροσερά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, τα χρώματα των φτερών των θειούχων πεταλούδων Mead των βουνών της Βόρειας Αμερικής έχουν ξεθωριάσει με την πάροδο του χρόνου καθώς οι θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί – τα λαμπερά, θειούχα κίτρινα φτερά τους είναι πιο ωχρά, σύμφωνα με μελέτη του 2016. Μεταξύ της δεκαετίας του 1980 και του 2000, γινόταν όλο και λιγότερο πιθανό για την πασχαλίτσα με τις δύο κηλίδες να είναι μαύρη με κόκκινες κηλίδες αντί για κόκκινη με μαύρες κηλίδες. Οι σκούρες κηλίδες στην πλάτη του υποαρκτικού σκαθαριού με παρόμοιο μοτίβο έχουν επίσης μειωθεί καθώς οι άνοιξη γίνεται πιο ζεστή. Αυτό όμως που διαπίστωσε η ομάδα της Herberstein είναι ότι το μοτίβο δεν είναι πάντα τόσο απλό. Μια μελέτη που ακολούθησε τις θειούχες πεταλούδες του Mead, η οποία εξέτασε περισσότερες από 800 πεταλούδες που συλλέχθηκαν για δείγματα μουσείων μεταξύ 1953 και 2013, διαπίστωσε ότι σε ορισμένες περιοχές, τα ωχροκίτρινα φτερά τους έγιναν στην πραγματικότητα πιο πλούσια και σκουρόχρωμα με την πάροδο του χρόνου. Ένα άλλο είδος εντόμου, το “αλογάκι της Παναγίας”, έγινε πιο πράσινο και πιο σκούρο με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι θερμοκρασίες γίνονταν πιο θερμές, σύμφωνα με μελέτη του 2018, όπως επίσης και ένα είδος “φυλλοκόπου”, καθώς οι ερευνητές έπαιρναν δείγματα όλο και πιο ψηλά στο βουνό. “Ο μηχανισμός δεν είναι τόσο ξεκάθαρος – είναι συγκεχυμένος”, δήλωσε ένας άλλος από τους συγγραφείς της μελέτης, ο Md Tangigul Haque, διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Macquarie. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι ερευνητές εργάζονται με ένα περιορισμένο σύνολο δεδομένων, και επειδή πολλά από αυτά τα λίγα δεδομένα που συλλέγονται προέρχονται από παρόμοιες μελέτες με παρόμοια έντομα σε παρόμοιες τοποθεσίες, όπως αναφέρει. Πιθανώς οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι η μελανίνη δεν έχει μόνο μια λειτουργία που σχετίζεται με τη θερμότητα, αλλά εμπλέκεται στην ανοσολογική άμυνα και βοηθά στην προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Αλλά το χρώμα εμπλέκεται επίσης στην προσέλκυση συντρόφων, στο καμουφλάζ από θηρευτές ή από το θήραμα και στο να επιτρέπει σε ένα μέλος ενός είδους να αναγνωρίζει εύκολα άλλα – και όλα αυτά θα μπορούσαν να μεταβληθούν από την άνοδο της θερμοκρασίας. “Αν επηρεάζουμε την αναπαραγωγή τους, επηρεάζουμε σοβαρά τη βιωσιμότητα του πληθυσμού τους”, δήλωσε η Herberstein. “Είναι απλώς ένα από αυτά τα κομμάτια που πρέπει να εξακριβώσουμε τι ακριβώς συμβαίνει”. Η επίλυση αυτού του αινίγματος θα μπορούσε να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην εξεύρεση του ακριβούς τρόπου με τον οποίο τα έντομα θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την κλιματική κατάρρευση, δήλωσε ο Michael Moore, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Ντένβερ. Ο Moore δεν συμμετείχε στην τελευταία έρευνα, αλλά το 2021 εντόπισε ότι οι αρσενικές λιβελούλες χάνουν τα χρωματικά μοτίβα των φτερών τους εκεί όπου το κλίμα είναι θερμότερο, και προσπαθεί να διαπιστώσει αν αυτό δυσκολεύει τις λιβελούλες να βρουν τους συντρόφους τους. “Ένα πράγμα που μου κάνει εντύπωση είναι ότι δεν υπάρχει ένας κανόνας που να ταιριάζει σε όλους”, δήλωσε ο Moore. “Έχουμε πολύ περισσότερη δουλειά να κάνουμε – δεν έχουμε βρει ακόμα τη λύση”. Πηγή: news247.gr
Κλιματική κρίση: Πώς επιμηκύνει τη διάρκεια της ημέρας – Οι οικονομικές και όχι μόνο επιπτώσεις
Τι λέει νέα μελέτη για την κλιματική κρίση – Το λιώσιμο των πάγων επιβραδύνει την περιστροφή του πλανήτη και «μεγαλώνει» τη μέρα Ο κόσμος συνεχίζει να ζει «εξαιρετικά υψηλές» θερμοκρασίες, με τα ρεκόρ ζέστης να είναι διαδοχικά τόσο στο έδαφος, όσο και στην επιφάνεια των ωκεανών, με τους επιστήμονες να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση του πλανήτη, σημειώνοντας ότι η κρίση αυτή κοστίζει ζωές, βαθαίνει τις ανισότητες και στην υγεία και οδηγεί στην εξάπλωση παρασίτων που μεταφέρουν ασθένειες. Μελέτη δείχνει τώρα, ότι η κλιματική κρίση κάνει τη διάρκεια της κάθε ημέρας…μεγαλύτερη καθώς το λιώσιμο των πολικών πάγων αναδιαμορφώνει τον πλανήτη. Το φαινόμενο είναι μια εντυπωσιακή απόδειξη του πώς οι δραστηριότητες των ανθρώπων μεταμορφώνουν τη Γη, καθώς μοιάζουν να συναγωνίζονται φυσικές διαδικασίες που υπάρχουν εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Η αλλαγή στη διάρκεια της ημέρας είναι στην κλίμακα των χιλιοστών του δευτερολέπτου, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. (PNAS). Αλλά, αυτό είναι αρκετό για να προκύπτουν πιθανά προβλήματα στο διαδίκτυο, στην πλοήγηση με την βοήθεια GPS, σε ηλεκτρονικές οικονομικές συναλλαγές. Διαδικασίες δηλαδή που βασίζονται στην ακριβή χρονομέτρηση. Πώς η κλιματική κρίση επιμηκύνει τη μέραΗ διάρκεια της ημέρας στην Γη, αυξάνεται σταθερά με την πάροδο του γεωλογικού χρόνου λόγω της βαρυτικής έλξης της Σελήνης στους ωκεανούς και στο έδαφος του πλανήτη μας. Ωστόσο, το λιώσιμο στρωμάτων πάγου της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, λόγω της παγκόσμιας υπερθέρμανσης που προκαλείται από τον άνθρωπο, έχει αναδιανείμει το νερό που είναι αποθηκευμένο σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη στους ωκεανούς του κόσμου. Πρακτικά η ποσότητα νερού στις θάλασσες είναι μεγαλύτερη πιο κοντά στον ισημερινό. Αυτό κάνει τη Γη πιο ”πλάγια” – σε επίπεδο μοιρών- επιβραδύνοντας την περιστροφή του πλανήτη και επιμηκύνοντας ακόμη περισσότερο την διάρκεια της ημέρας. Ο αντίκτυπος που έχει στον πλανήτη η ανθρώπινη δραστηριότητα αποδείχθηκε επίσης πρόσφατα από έρευνα που έδειξε ότι η ανακατανομή του νερού προκάλεσε την μετατόπιση του άξονα περιστροφής της Γης – του βόρειου και του νότιου πόλου όπως αναφέρει ο Guardian. Το λιώσιμο των πολικών πάγων αναδιαμορφώνει τον πλανήτη Άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι οι εκπομπές άνθρακα από ανθρώπινες δραστηριότητες συρρικνώνουν τη στρατόσφαιρα. «Μπορούμε να δούμε τον αντίκτυπό μας ως άνθρωποι σε ολόκληρο το γήινο σύστημα, όχι μόνο τοπικά, όπως η άνοδος της θερμοκρασίας, αλλά πραγματικά θεμελιωδώς, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο κινείται στο διάστημα και περιστρέφεται», σχολίασε, o καθηγητής Benedikt Soja του ETH Zurich στην Ελβετία. «Λόγω των εκπομπών άνθρακα, το κάναμε αυτό σε μόλις 100 ή 200 χρόνια. Ενώ οι ανάλογες αλλαγές προηγουμένως απαιτούσαν δισεκατομμύρια χρόνια, και αυτό είναι εντυπωσιακό». ΕπιπτώσειςΗ ανθρώπινη χρονομέτρηση βασίζεται σε ατομικά ρολόγια, τα οποία είναι εξαιρετικά ακριβή. Ωστόσο, η ακριβής ώρα της ημέρας – μια περιστροφή της Γης – ποικίλλει λόγω της σεληνιακής παλίρροιας, των κλιματικών επιπτώσεων και ορισμένων άλλων παραγόντων, όπως η αργή ανάκαμψη του φλοιού της Γης μετά την υποχώρηση των φύλλων πάγου που σχηματίστηκαν στην τελευταία εποχή των παγετώνων. Διαδικασίες που βασίζονται στην ακριβή χρονομέτρηση, μπορεί να διαταραχθούν Αυτές οι διαφορές πρέπει να ληφθούν υπόψη, είπε ο Soja: «Όλα τα κέντρα δεδομένων που τρέχουν το Διαδίκτυο, τις επικοινωνίες και τις συναλλαγές, βασίζονται σε ακριβή χρηματοοικονομικό χρονισμό. Χρειαζόμαστε επίσης ακριβή γνώση του χρόνου για την πλοήγηση, και ιδιαίτερα για δορυφόρους και διαστημόπλοια». Οι επιστήμονες που μετείχαν στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στα PNAS, αξιολόγησαν την επίδραση της τήξης (λιώσιμο) πάγου κατά την διάρκεια της ημέρας. Ο ρυθμός επιβράδυνσης κυμαινόταν μεταξύ 0,3 και 1,0 χιλιοστά του δευτερολέπτου ανά αιώνα (ms/cy) μεταξύ 1900 και 2000. Αλλά από το 2000, καθώς η τήξη επιταχύνθηκε, ο ρυθμός αλλαγής επιταχύνθηκε επίσης στα 1,3 ms/cy. «Αυτό το σημερινό ποσοστό είναι πιθανότατα υψηλότερο από ότι οποιαδήποτε άλλη στιγμή εδώ και χιλιάδες χρόνια», είπαν οι ερευνητές. Προβλέπεται να παραμείνει περίπου στο επίπεδο του 1,0 ms/cy για τις επόμενες δεκαετίες, ακόμη και αν περιοριστούν σοβαρά οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου». Αν δεν μειωθούν οι εκπομπές, ο ρυθμός επιβράδυνσης θα αυξηθεί στα 2,6 ms/cy μέχρι το 2100, ξεπερνώντας τις σεληνιακές παλίρροιες ως τον μοναδικό μεγαλύτερο παράγοντα που συμβάλλει στις μακροπρόθεσμες διακυμάνσεις στη διάρκεια των ημερών. Υπερθέρμανση του πλανήτη – Πολύ υψηλές θερμοκρασίες και στη Μεσόγειο τον ΙούλιοH επιμονή των πολύ θερμών για την εποχή καιρικών συνθηκών, τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και της νύχτας, και στη χώρα μας, και τα διαδοχικά ρεκόρ ζέστης τόσο στο έδαφος, όσο και στην επιφάνεια των ωκεανών, «φωνάζουν» ότι κάτι δεν πάει καλά. Σύμφωνα με το climatebook, πολύ υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες καταγράφονται στην Μεσόγειο θάλασσα και στα μέσα Ιουλίου 2024. Θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας στην περιοχή της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας από δορυφορικές μετρήσεις στις 15/07/2024. Πηγή δεδομένων: Marine/Copernicus. Επεξεργασία & Οπτικοποίηση δεδομένων: climatebook.gr. Στις κεντρικές και ανατολικές περιοχές της λεκάνης η επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας κυμαίνεται απο 29°C – 31°C, ενώ οι αποκλίσεις από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα ξεπερνούν τοπικά τους 6°C στην Αδριατική θάλασσα και τους 2-4°C στα νοτιοανατολικά. Σχετικά μικρότερες αλλά επίσης ακραίες τιμές απόκλισης της θερμοκρασίας της θάλασσας καταγράφουν οι δορυφόροι και στη περιοχή του Ιονίου Πελάγους αλλά και στη Τυρρηνική θάλασσα (έως 4°C), με τη θερμοκρασία να κυμαίνεται από 27-29°C. Οι μόνες περιοχές που καταγράφουν θερμοκρασίες κοντά στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα είναι το Αιγαίο, όπου η ευεργετική επίδραση του μελτεμιού διατηρεί τις θερμοκρασίες γύρω τους 24 °C, και το δυτικό κομμάτι της Μεσογείου (πχ. κόλπος των Λεόντων, Βαλεαρίδες νήσοι), όπου παρατηρούνται και αρνητικές αποκλίσεις θερμοκρασίας (περίπου -1°C), επίσης λόγω της επίδρασης των τοπικών ισχυρών βόρειων ανέμων. Πηγή: ot.gr
Νέα τεχνολογία παραγωγής πράσινης ενέργειας με δέσμευση και αποθήκευση CO2 (pics)
Η SBM Offshore και η Ocean-Power υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας σε έναν πλωτό κόμβο παραγωγής ενέργειας με δέσμευση και αποθήκευση CO2. Πρόκειται για παραγωγή πράσινης ενέργειας; Οι δύο εταιρείες επιδιώκουν την αξιολόγηση των τεχνικών δυνατοτήτων και της εμπορικής σκοπιμότητας μιας τέτοιας εφαρμογής, σε πρώτη φάση, αποκλειστικά για τη νορβηγική υφαλοκρηπίδα και την υφαλοκρηπίδα του Ηνωμένου Βασιλείου, στη Β. Θάλασσα. Το project για τη δημιουργία πρωτότυπου πλωτού ενεργειακού hub στη Β. Θάλασσα, βασίζεται στην ιδέα «Blue Power Hub» της Ocean-Power, η οποία παράγει ηλεκτρική ενέργεια στην ανοικτή θάλασσα, χρησιμοποιώντας αεριοστρόβιλους συνδυάζοντας δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα για τη μείωση των εκπομπών CO2. Συγκεκριμένα, οι πλωτές μονάδες της Ocean-Power με ισχύ από 200 MW έως 250 MW, θα παρέχουν ενέργεια στις κοντινές πλατφόρμες για την υπεράκτια έκδοση και στο δίκτυο παράκτια. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας επιτυγχάνεται με βάση σταθμούς συνδυασμένου κύκλου (αεριοστρόβιλοι και ατμοστρόβιλοι). Η δέσμευση CO2 προκύπτει από την εξάτμιση και θα εγχέεται απευθείας σε έναν κοντινό γεωλογικό σχηματισμό, σε αγωγό ή θα υγροποιείται και θα μεταφέρεται με σκάφος για χρήση ή μόνιμη αποθήκευση. Σύμφωνα με την SBM Offshore, ο κόμβος θα έχει τη δυνατότητα να στείλει ενέργεια σε υπεράκτιες υποδομές, μέσω υποβρύχιων καλωδίων, με ελάχιστες επιπτώσεις στο εθνικό δίκτυο, εξισορροπώντας την ικανότητα αιολικής ενέργειας σε μια αμφίδρομη δομή μεταφοράς. Μέσω αυτής της συνεργασίας, οι δυο εταιρείες, η SBM Offshore με την κορυφαία υπεράκτια εμπειρία της και η Ocean-Power με τις τεχνικές της ιδέες θα επιδιώξουν περαιτέρω απαλλαγή της υπεράκτιας παραγωγής ενέργειας από τον άνθρακα, θα συμβάλλουν σε πιθανές κοινές πρωτοβουλίες επιχειρηματικής ανάπτυξης στην περιοχή και θα συνεισφέρουν στις προσπάθειες επίτευξης του στόχου του net-zero. Ο Olivier Icyk, Chief Business Officer της SBM Offshore, σημείωσε: «Η υπογραφή αυτής της συμφωνίας εταιρικής σχέσης σηματοδοτεί ένα ακόμη βήμα προς τα εμπρός για την υποστήριξη των παγκόσμιων προσπαθειών απαλλαγής από τον άνθρακα στη βιομηχανία μας. Αυτή η ευκαιρία αξιοποιεί τα δυνατά σημεία και των δύο μερών και είμαστε στην ευχάριστη θέση να συνεργαστούμε με την Ocean-Power, έναν νέο παίκτη του οποίου η ανάπτυξη συμπληρώνει την κορυφαία τεχνογνωσία μας σε λύσεις πλωτής ενέργειας». Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ocean-Power Erling Ronglan, τόνισε μεταξύ άλλων: “Είμαστε πολύ χαρούμενοι που δημιουργούμε μια νέα συνεργασία με την SBM Offshore, έναν κορυφαίο πάροχο υπεράκτιας τεχνολογίας. Ο συνδυασμός της τεχνογνωσίας και των δύο εταιρειών θα είναι ένα σημαντικό βήμα προς τον εξηλεκτρισμό της υφαλοκρηπίδας χωρίς να επιβαρύνονται τα εθνικά δίκτυα. Με τη συμφωνία αυτή, θα επιταχύνουμε την πορεία μας προς την επίτευξη των στόχων μείωσης των εκπομπών CO2 έως το 2030».
Google: Η ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης εξανεμίζει τη δέσμευση για ουδετερότητα άνθρακα
Η Google ισχυρίζεται, μέσω του διευθύνοντος συμβούλου της, ότι θα αποδεσμευτεί πλήρως από εκπομπές άνθρακα. Τουλάχιστον, σύμφωνα με τον Σουντάρ Πιτσάι, χωρίς ωστόσο να επιβεβαιώνεται ότι δεν θα εκπέμπει ανθρακούχες ενώσεις. Ήδη από το 2007, αγοράζει αρκετό απόθεμα καθαρής ενέργειας για να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών που παράγει, μέσω των κέντρων δεδομένων και των κτιρίων της, ωστόσο λόγω των αναγκών της τεχνητής νοημοσύνης, αυξάνονται οι εκπομπές άνθρακα, με βάση την τελευταία περιβαλλοντική έκθεση του τεχνολογικού γίγαντα. Η εταιρεία από το 2023, δεν έχει πλέον «διατηρήσει την επιχειρησιακή ουδετερότητα άνθρακα.» Αυτό συμβαίνει επειδή οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου της Google από το 2019 έχουν αυξηθεί σχεδόν κατά 50%. Η εταιρεία αποδίδει την άνοδο στην «αύξηση των ενεργειακών απαιτήσεων από τη μεγαλύτερη ένταση υπολογισμού της τεχνητής νοημοσύνης», μαζί με τις εκπομπές που σχετίζονται με ευρύτερες επενδύσεις υποδομής απαιτούμενες προϋποθέσεις για ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης. Η Google θα επενδύσει σχεδόν 100 δισεκατομμύρια δολάρια στην τεχνητή νοημοσύνη, σημείωσε στο Fortune, ο Ντεμίς Χασαμπίς, διευθύνων σύμβουλος του εργαστηρίου ανάπτυξης AI της εταιρείας, Google DeepMind-. Απτά αποτελέσματα αυτού του εγχειρήματος οι επισκοπήσεις AI της εταιρείας στην Αναζήτηση και το Gemini της Google, ευρύ μοντέλο γλώσσας, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην τροφοδοσία διαφόρων εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, σχεδιασμένων να ανταγωνίζονται το ChatGPT του OpenAI. Η εν λόγω επένδυση, ωστόσο, έχει ένα κόστος, το οποίο βαρύνει το περιβάλλον, ισχυρίστηκε στο Fortune ο Νέιθαν Τρούιτ, εκτελεστικός αντιπρόεδρος χρηματοδότησης για το κλίμα στο μη κερδοσκοπικό American Forest Foundation. «Σε ατομικό επίπεδο, η τεχνητή νοημοσύνη θα δημιουργήσει σίγουρα μια ταχεία αύξηση των εκπομπών για τις εταιρείες που έχουν επενδύσει σε μεγάλο βαθμό σε αυτήν», τόνισε ο Τρούιτ. «Και θα οδηγήσει στην ανακοίνωση που έχει κάνει η Google όπου πρέπει να επαναβαθμονομήσουν τους κλιματικούς στόχους τους». Παρόλα αυτά η Google δεν έχει παραιτηθεί εντελώς από τη μείωση των εκπομπών της. Σε έκθεσή της καταθέτει τη βασική της επιδίωξη: την επίτευξη των καθαρών μηδενικών εκπομπών έως το 2030. Η βασική διάκριση μεταξύ ενός στόχου ουδέτερου άνθρακα και ενός στόχου καθαρών μηδενικών εκπομπών συνίσταται στο ότι ο ουδέτερος άνθρακας αναφέρεται στην αντιστάθμιση ή την εξουδετέρωση των εκπομπών μέσω δραστηριοτήτων αφαίρεσης άνθρακα, όπως η δενδροφύτευση ή η αγορά πιστώσεων άνθρακα, χωρίς να μειώνονται απαραιτήτως οι εκπομπές στην πηγή. Έτσι ο Τρούιτ μεταφορικά παρομοίασε τη μηδενική εκπομπή σαν την προσπάθεια κάποιου να κάψει τις υπερβολικές θερμίδες μόνο μέσω της άσκησης, χωρίς να αλλάξει τη διατροφή του. «Θεωρητικά, αυτό θα ήταν εντάξει, αλλά στην πράξη, είναι πολύ απίθανο να λειτουργήσει.» Το καθαρό μηδέν, ας σημειωθεί, συνδέεται πρωτίστως με τη μείωση των εκπομπών στην πηγή (το κομμάτι “διατροφή”) και ακολούθως στην αντιστάθμιση τυχόν υπολειπόμενων εκπομπών μέσω δραστηριοτήτων αφαίρεσης άνθρακα (το κομμάτι “άσκηση”). Ο Τρούιτ εν κατακλείδι υπογράμμισε ότι αυτός ο συνδυασμός είναι «πολύ πιο αποτελεσματικός» και εξαιρετικά φιλόδοξος. «Θα απαιτήσει από αυτούς να πρέπει να επιλύσουν πολλαπλές, πραγματικά ακανθώδεις τεχνικές, υλικοτεχνικές, οικονομικές και χρηματοοικονομικές προκλήσεις, ταυτόχρονα, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα». Έτσι εστιάζοντας τόσο στην αντιστάθμιση των εκπομπών άνθρακα όσο και στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου, η εταιρεία αξιώνει καλύτερα αποτελέσματα και «κλιμακούμενη» περιβαλλοντική επίπτωση, σύμφωνα πάντοτε με την έκθεση. Ο προβαλλόμενος στόχος των καθαρών μηδενικών εκπομπών βοηθά την Google να αποφύγει την κριτική των ειδικών σχετικά με τους ισχυρισμούς περί ουδετερότητας άνθρακα που επαληθεύουν όσους αμφισβητούν το ότι οι φθηνές επενδύσεις μπορούν πραγματικά να «αντισταθμίσουν» τις εκπομπές άνθρακα.
Σικελία: Πλήττεται βάναυσα από την κλιματική αλλαγή
Η Σικελία, η Μάλτα και η Ισπανία είναι από τις περιοχές της Μεσογείου που υφίστανται με τον πιο έντονο τρόπο τις συνθήκες ξηρασίας Με την προσδοκία έστω και μίας σύντομης βροχής ζουν καθημερινά οι αγρότες της Σικελίας, η οποία αντιμετωπίζει το φάσμα της ερημοποίησης εξαιτίας της ξηρασίας. Με τις βροχοπτώσεις να έχουν μειωθεί κατά 40% από το 2003, τα ζώα τους αναγκάζονται να σιτίζονται με ξερά ζιζάνια και να πίνουν λασπόνερα από μια τεχνητή λίμνη, σε ένα τοπίο που μοιάζει περισσότερο με σεληνιακό παρά με γήινο. Στη Σικελία, το μεγαλύτερο και πολυπληθέστερο νησί της Μεσογείου, όπου σημειώθηκε υψηλό ρεκόρ θερμοκρασίας στην Ευρώπη, στους 48,8 βαθμούς Κελσίου το 2021, τους τελευταίους έξι μήνες του 2023, έπεσαν μόλις 150 χιλιοστά βροχής. Η Σικελία, η Μάλτα και η Ισπανία είναι από τις περιοχές της Μεσογείου που υφίστανται με τον πιο έντονο τρόπο τις συνθήκες ξηρασίας. Η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) έχει προβλέψει ότι οι καύσωνες και οι ξηρασίες θα πλήξουν όλο και περισσότερο αυτές τις περιοχές τις επόμενες δεκαετίες. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα ζώα να πεθάνουν«Η κατάσταση είναι δραματική, δεν υπάρχει πλέον νερό για να πιουν τα ζώα», είπε στον Guardian ο κτηνοτρόφος Λούκα Καμαράτα. «Ο μόνος υδάτινος πόρος που έχουμε είναι αυτή η τεχνητή λίμνη, αλλά τώρα δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από λάσπη. Ζητάμε από τις αρχές να στείλουν τον στρατό να μας βοηθήσει να φέρουμε νερό στα αγροκτήματα. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα ζώα να πεθάνουν. Ένας αγρότης δεν αντέχει να βλέπει τα ζώα του να πεθαίνουν από τη δίψα», είπε με πικρία. Τον Μάιο η ιταλική κυβέρνηση κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της ξηρασίας στη Σικελίας, διαθέτοντας οικονομική στήριξη 20 εκατ. ευρώ, ένα ποσό – σταγόνα στον ωκεανό σε σύγκριση με τα 130 εκατ. που ζήτησε η περιφερειακή διοίκηση. ΕρημοποίησηΟ Κρίστιαν Μούλντερ, καθηγητής οικολογίας και έκτακτης ανάγκης για το κλίμα στο Πανεπιστήμιο της Κατάνια στο νησί, περιέγραψε με μελανά χρώματα ένα ζοφερό μέλλον για τη Σικελία, ενώ επέκρινε τόσο τις περιφερειακές όσο και τις εθνικές αρχές για σοβαρές αποτυχίες. «Μέχρι το 2030, το ένα τρίτο του εδάφους της Σικελίας θα γίνει έρημος, συγκρίσιμη με τα εδάφη της Τυνησίας και της Λιβύης», είπε ο Μούλντερ. «Ολόκληρη η λωρίδα που βλέπει το κανάλι της Σικελίας [τα νερά που χωρίζουν τη Σικελία από την Αφρική] είναι καταδικασμένη σε ερημοποίηση. Οι αρχαίοι Άραβες που κάποτε κατοικούσαν στο νησί είχαν επινοήσει με επιτυχία τρόπους διαχείρισης του νερού. Ωστόσο, τα παλιά αυτά υδραγωγεία δεν έχουν συντηρηθεί ή εκσυγχρονιστεί. Η Σικελία αντιμετωπίζει τώρα τις συνέπειες δεκαετιών κακής διαχείρισης των υδάτινων πόρων», υπογράμμισε. Παραδοσιακά, το πόσιμο νερό στο νησί προέρχεται από υπόγεια στρώματα βράχων κορεσμένα με νερό, ενώ το νερό για τη γεωργία αποθηκεύεται σε μεγάλες δεξαμενές που κατασκευάστηκαν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Και τα δύο συστήματα βασίζονται σε ολοένα και πιο σπάνιες χειμερινές βροχοπτώσεις. Τα τελευταία 30 χρόνια το αρδευτικό δίκτυο έχει εγκαταλειφθεί, η συντήρηση έχει παραμεληθεί με αποτέλεσμα να μειώνεται η χωρητικότητα των ταμιευτήρων του νησιού. «Κάποτε είχαμε τεχνητές λίμνες για να μπορούν τα ζώα να πίνουν νερό κατά τη βοσκή», είπε ο Σικελός κτηνοτρόφος. «Αλλά, λόγω της ξηρασίας και των υψηλών θερμοκρασιών, όλες οι μικρές τεχνητές λίμνες έχουν στεγνώσει». Ενδεικτικό των θερμοκρασιακών αλλαγών είναι ότι τον Οκτώβριο του 2023, στην καδιά του φθινοπώρου, οι μέσες θερμοκρασίες στο νησί κυμαίνονταν μεταξύ 28 και 30 βαθμών, με τις υψηλές να φτάνουν τους 34-35 βαθμούς Κελσίου. Πρόκειται για τον θερμότερο Οκτώβριο στη Σικελία τα τελευταία 100 χρόνια.Τα καλοκαίρια είναι εφιαλτικά, με τις θερμοκρασίες να πλησιάζουν τους 48 βαθμούς Κελσίου και τις πυρκαγιές να καταπίνουν την ελάχιστη βλάστηση που έχει απομείνει. Υπάρχει λύση;Σε βάθος 150 χρόνων, η Σικελία έχει αποστραγγίσει το 95% των υγροτόπων της για τη μετατροπή τους σε αστική ή αγροτική γη. Διαθέτει επίσης 29 φράγματα, τα 25 για άρδευση, που όμως δεν είναι γεμάτα, ούτε όλα λειτουργικά, ενώ συνολικά είναι κακοσυντηρημένα και παλιά. Από τις 463 μονάδες επεξεργασίας λυμάτων για τη χρήση των εκροών στη γεωργία, ενεργές είναι οι 388 και εξ αυτών μόνο το 20% έχει άδεια λειτουργίας. Η Σικελία έχει εν τω μεταξύ τις μεγαλύτερες -σε πανεθνικό επίπεδο- απώλειες υδάτων μέσω διαρροών στις παλιές υποδομές του δικτύου ύδρευσης. Περιβαλλοντολόγοι και ακτιβιστές πάντως επισημαίνουν ότι η λύση στην κρίση ξηρασίας δεν είναι κι άλλο τσιμέντο και υποδομές. Κατά τον Τζουζέπε Μαρία Αμάτο, περιφερειακό διευθυντή της ιταλικής περιβαλλοντικής ΜΚΟ Legambiente, θα πρέπει επίσης να δοθεί και πάλι ο πρώτος λόγος στη φύση, με την αποκατάσταση λιμνών, ελών και ποταμών.Απαιτούνται νέοι τρόποι καλλιέργειας και αντίληψης για τη διαχείριση του νερού, όπως πρόσφατα επεσήμανε ο Μασιμιλιάνο Πάσκουι, ερευνητής στο Παρατηρητήριο Ξηρασίας. Πηγή: newmoney.gr
Πώς απαντάει η GenZ απέναντι στην κλιματική κρίση
Τι συμπεράσματα προέκυψαν από την πρωτοβουλία του «Young leaders Circle» του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών Σε κλίμα ανασφάλειας, απογοήτευσης και θυμού ζει η GenZ στην Ελλάδα. Μια γενιά που σημαδεύτηκε από αλλεπάλληλες κρίσεις, καλείται πλέον να αντιμετωπίσει ίσως την πιο κρίσιμη απειλή για το μέλλον: την κλιματική αλλαγή. Πώς, άραγε, μπορεί να σταθεί απέναντι σε ένα τόσο μεγάλο στοίχημα; Μία πρώτη απάντηση φαίνεται πως είναι ότι όποια λύση υπάρξει δε θα είναι μέσα από τον παραδοσιακό τρόπο πολιτικής δράσης και δραστηριοποίησης. Σύμφωνα με τη Φαίη Μακαντάση, Διευθύντρια Ερευνών στον ερευνητικό οργανισμό διαΝΕΟσις, μέσα από τα ευρήματα της έρευνας «Τι πιστεύουν οι Έλληνες;» αποδεικνύεται ότι το 34,9% των νέων 17-24 πιστεύουν πως έχουμε μία ασθενή Δημοκρατία ενώ το 80% θεωρούν πως οι πολιτικοί δεν ενδιαφέρονται για όσα σκέφτονται οι νέοι. Μάλιστα ένας στους δύο θεωρεί πως απλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να λύσουν τα προβλήματα της χώρας καλύτερα από τους πολιτικούς. «Θεωρώ ότι υπάρχουν νέοι σπόροι, βλέπω κινητοποιήσεις συλλογικοτήτων όχι με παραδοσιακά πρότυπα» σημείωσε στο πλαίσιο του Gen Z Summit μιας πρωτοβουλίας του «Young leaders Circle» του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών σε συνεργασία με τη ΜΚΟ WeFor ο Νίκος Ερηνάκης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνικής & Πολιτικής Φιλοσοφίας και Φιλοσοφίας του Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου ΕΝΑ. Κατανοούν άραγε οι σημερινοί νέοι σε βάθος τα ζητήματα που σχετίζονται με την κλιματική κρίση; «Διδάσκω κλιματική αλλαγή, μπαίνω στην αίθουσα και η πρώτη ερώτηση που κάνω πάντα είναι γιατί επιλέξατε το μάθημα; Μου απαντούν συχνά γιατί είναι η κρίση της γενιάς μας. Ωστόσο, δεν ξέρουν τι είναι, δεν ξέρουν τι τους ενδιαφέρει, δεν υπάρχει βάθος γνώσης, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι στο hype αλλά δεν μπαίνουν πιο βαθιά. Προσπαθώ μέσα στο μάθημα να τους δείξω ότι για να λύσετε το πρόβλημα πρέπει να βλέπετε ποιο είναι» σημείωσε ο Γιώργος Δικαίος Καθηγητής στο Τμήμα Διαχείρισης Λιμένων και Ναυτιλίας & Μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και Ερευνητής στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Δίνει, ωστόσο και μία σημαντική ακόμα παράμετρο προς σκέψη: «Μιλάμε για κρίση, ωστόσο για τους GenZ δεν είναι κρίση, είναι η καθημερινότητα. Με το να ορίζουμε ως κρίση του δίνουμε χρονικό προσδιορισμό Ποιο είναι το μετά; Η κλιματική κρίση δεν είναι κρίση, είναι μονιμότητα». Σύμφωνα με τον καθηγητή Χημείας και συγγραφέα Δημήτρη Κουλουμάση «η κατάσταση είναι πραγματικά δύσκολη και αυτή η γενιά που έχουμε φέρει στον κόσμο θα πάρει τον κόσμο από εμάς κατεστραμμένο. Για να μπορέσει να φέρει αλλαγή κρίσιμο ρόλο θα παίξει η Παιδεία». Μάλιστα για εκείνον, οι Zoomers είναι μία γενιά πιο έξυπνη από την προηγούμενη που έχει θέσει ψηλά τις έννοιες της αλληλεγγύης, αγάπης και προσφοράς. Και εκεί, θεωρεί, είναι που «θα παιχτεί το παιχνίδι και έτσι θα μπορέσουν να σώσουν ό,τι εμείς έχουμε καταστρέψει». «Είμαστε μια γενιά με πολλά ερεθίσματα, έχουμε πρόσβαση σε πολλή πληροφορία και βλέπουμε στο πλευρό μας επιχειρήσεις, φορείς και κυβερνήσεις και την παγκόσμια κοινότητα ενωμένη. Λείπουν, όμως, οι ικανότητες. Αυτοί που υπερασπιζόμαστε το κλίμα πρέπει να μεταδώσουμε την ανάγκη για πράσινες αλλά και τεχνολογικές δεξιότητες» σημείωσε ο Γιάννης Σταματονικολός Curator του GenAI Summit, μέλος των Global shapers του world economic forum και EU Climate Pact Ambassador της Ευρωπαϊκής Επιτροπή όσο και η συμμετοχή του στους Global Shapers, την πρωτοβουλία του World Economic Forum εξηγώντας πώς «όταν ξέρεις τι λείπει μπορείς να το αναζητήσεις ή να το φτιάξεις». Σύμφωνα με εκείνον η γενιά των Zoomers διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: την ενεργή συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων. “Έχουν”, τονίζει, “θέση στο τραπέζι” της συζήτησης, έχοντας τη δυνατότητα να διαμορφώνουν το μέλλον τους. Ωστόσο, προειδοποιεί πως η απλή συμμετοχή δεν αρκεί. “Πρέπει”, υπογραμμίζει, “να έρχονται στο τραπέζι με όραμα και προτάσεις, έτοιμοι να υπερασπιστούν τις θέσεις τους.” Πηγή: newmoney.gr
Nature Plants: Πώς συνδέονται οι δεινόσαυροι με το κρασί και τα φυτά
Τι αποκάλυψε το αρχαιότερο απολίθωμα σπόρου σταφυλιού που έχει βρεθεί ποτέ στο δυτικό ημισφαίριο H εξαφάνιση των δεινοσαύρων μπορεί να δημιούργησε τις κατάλληλες συνθήκες για την εξάπλωση των αρχαίων αμπελοειδών. Η αποκάλυψη προήλθε πιθανότατα από τους απολιθωμένους σπόρους σταφυλιού που βρέθηκαν στην Κεντρική και Νότια Αμερική. Συγκεκριμένα, η εξαφάνιση των προϊστορικών ερπετών επέτρεψε την ανάπτυξη περισσότερων δέντρων και άνοιξε το δρόμο για την εξάπλωση των αμπελοειδών. Αυτό διαπιστώνει νέα μελέτη Αμερικανών ερευνητών που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Plants». Σύμφωνα με την Independent με επιτόπια έρευνα στην Κολομβία, τον Παναμά και το Περού, οι ερευνητές από το Μουσείο Φιλντ στο Σικάγο ανακάλυψαν απολιθωμένους σπόρους σταφυλιών εκατομμυρίων ετών. Ένας από αυτούς αντιπροσωπεύει το αρχαιότερο απολίθωμα σπόρου σταφυλιού που έχει βρεθεί ποτέ στο δυτικό ημισφαίριο καθώς εκτιμάται ότι είναι περίπου 60 εκατ. ετών. Αυτοί οι απολιθωμένοι σπόροι δείχνουν πώς εξαπλώθηκε η οικογένεια των αμπελοειδών στα χρόνια που ακολούθησαν την εξαφάνιση των δεινοσαύρων. «Αυτή η ανακάλυψη είναι σημαντική γιατί δείχνει ότι μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, τα αμπελοειδή άρχισαν πραγματικά να εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο», δήλωσε η Φαμπιάνι Χερέρα, επιμελήτρια παλαιοβοτανικής του μουσείου. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων δεν επηρέασε μόνο τα ζώα αλλά και τα φυτά. «Σκεφτόμαστε πάντα τα ζώα, τους δεινόσαυρους, γιατί ήταν τα μεγαλύτερα πλάσματα που επηρεάστηκαν, αλλά το γεγονός της εξαφάνισης είχε τεράστιο αντίκτυπο και στα φυτά. Τα δάση επανήλθαν με τρόπο που άλλαξε τη σύνθεση των φυτών», είπε η επιστήμονας. Δεν είναι εύκολο για τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς εξαφανίστηκαν ορισμένα φυτά επειδή οι μαλακοί ιστοί- όπως αυτοί των φρούτων- είναι δύσκολο να διατηρηθούν. Οι σπόροι ωστόσο μπορεί να απολιθωθούν και να αποκαλύψουν μυστικά αρχαίων ειδών. (Το αρχαιότερο απολιθωμένο σταφύλι που έχει βρεθεί ποτέ στο δυτικό ημισφαίριο, ηλικίας 60 εκατομμυρίων ετών. Fabiany Herrera, Pollyanna von Knorring) Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα σπόρων σταφυλιού έχουν βρεθεί στην Ινδία και χρονολογούνται πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια, όταν ο γιγάντιος αστεροειδής Chicxulub χτύπησε τη Γη και προκάλεσε μια μαζική εξαφάνιση, η οποία εξόντωσε το 80% της ζωής στον πλανήτη. Ωστόσο, μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, ορισμένα τροπικά δάση, όπως αυτά στη Νότια Αμερική, άρχισαν να εξαπλώνονται, σύμφωνα με τη μελέτη. Οι ερευνητές εκτιμούν πως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα απολιθώματα αυτά εμφανίζονται για πρώτη φορά περίπου την ίδια εποχή που ο αστεροειδής χτύπησε τη Γη. Την εποχή των δεινοσαύρων, τα δάση κυριαρχούνταν από κωνοφόρα δέντρα με μεγάλα και ανοικτά φυλλώματα και από χαμηλά φυτά. Αυτό πιθανώς συνέβαινε επειδή τα μεγάλα είδη των δεινοσαύρων ξερίζωναν τα δέντρα και αποψίλωναν μεγάλες εκτάσεις βλάστησης, είτε κατά την κίνησή τους είτε για λόγους διατροφής. Οι ερευνητές ανακάλυψαν το αρχαιότερο απολιθωμένο σπόρο σταφυλιού κατά τη διάρκεια επιτόπιας έρευνας στις κολομβιανές Άνδεις το 2022. «Το απολίθωμα βρισκόταν πάνω σε ένα βράχο 60 εκατομμυρίων ετών και εκτιμούμε ότι είναι ένα από τα παλαιότερα απολιθώματα σταφυλιού στον κόσμο», είπε η ερευνήτρια. Αρχικά, η ομάδα το αναγνώρισε με βάση το σχήμα, το μέγεθος και άλλα μορφολογικά χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια της αξονικής τομογραφίσς αποκάλυψαν την εσωτερική δομή του και επιβεβαίωσαν την ταυτότητά του. «Το αρχείο απολιθωμάτων μας λέει ότι η οικογένεια των αμπελοειδών είναι ένα πολύ ανθεκτική. Αυτό το είδος εξαφανίστηκε από την Κεντρική και τη Νότια Αμερική, αλλά κατάφερε να προσαρμοστεί και να επιβιώσει σε άλλα μέρη του κόσμου» κατέληξε η επιστήμονας. Πηγή: newmoney.gr
Μελέτη διαπιστώνει ότι οι παγετώνες της Αλάσκας λιώνουν με «απίστευτα ανησυχητικό» ρυθμό
Η ταχύτητα της μείωσης του παγετώνα Τζούνο, μιας έκτασης 1.050 διασυνδεδεμένων παγετώνων, έχει διπλασιαστεί τις τελευταίες δεκαετίες, ανακάλυψαν οι επιστήμονες Μια από τις μεγαλύτερες περιοχές της Βόρειας Αμερικής με διασυνδεδεμένους παγετώνες λιώνει δύο φορές πιο γρήγορα από ό,τι πριν από το 2010, δήλωσε μια ομάδα επιστημόνων, σε μια «απίστευτα ανησυχητική» ένδειξη ότι οι πάγοι της ξηράς σε πολλά μέρη θα μπορούσαν να εξαφανιστούν ακόμη πιο σύντομα από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Το πεδίο πάγου Τζούνο, το οποίο εκτείνεται στα Παράλια Όρη της Αλάσκας και της Βρετανικής Κολομβίας, έχασε 20,9 κυβικά χιλιόμετρα πάγου ετησίως μεταξύ 2010 και 2020, εκτίμησαν οι ερευνητές. Πρόκειται για μια απότομη επιτάχυνση σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες, και ακόμη πιο έντονη σε σύγκριση με τα μέσα του 20ου αιώνα ή νωρίτερα, είπαν οι επιστήμονες. Συνολικά, το πεδίο πάγου έχει χάσει το ένα τέταρτο του όγκου του από τα τέλη του 18ου αιώνα, που ήταν μέρος μιας περιόδου επέκτασης των παγετώνων, γνωστής ως Μικρή Εποχή των Παγετώνων. Καθώς οι κοινωνίες προσθέτουν όλο και περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, που θερμαίνει τον πλανήτη, οι παγετώνες σε πολλές περιοχές θα μπορούσαν να περάσουν σημεία καμπής, πέρα από τα οποία το λιώσιμό τους θα επιταχυνόταν ραγδαία, δήλωσε η Μπέθαν Ντέιβις, παγετωνολόγος στο Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ στην Αγγλία, επικεφαλής της νέας έρευνας. «Αν μειώσουμε τον άνθρακα, τότε έχουμε περισσότερες ελπίδες να διατηρήσουμε αυτές τις υπέροχες μάζες πάγου», δήλωσε η Δρ Ντέιβις. «Όσο περισσότερο άνθρακα βάζουμε, τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε με μη αναστρέψιμη, πλήρη απομάκρυνσή τους» σημείωσε. Photo: NYT / Bethan Davies Τα ευρήματα των επιστημόνων δημοσιεύθηκαν την Τρίτη (2/7) στο περιοδικό Nature Communications. Η τύχη των πάγων της Αλάσκας έχει τεράστια σημασία για τον κόσμο. Σε καμία άλλη περιοχή του πλανήτη δεν προβλέπεται ότι το λιώσιμο των παγετώνων θα συμβάλει περισσότερο στην παγκόσμια άνοδο της στάθμης της θάλασσας αυτόν τον αιώνα. Το πεδίο πάγου Τζούνο καλύπτει 2.414 τετραγωνικά χιλιόμετρα άγριου τοπίου βόρεια του Juneau, της πρωτεύουσας της πολιτείας. Η περιοχή έχει γίνει θερμότερη και βροχερότερη τον τελευταίο μισό αιώνα, πράγμα που σημαίνει μεγαλύτερη περίοδο τήξης για τους παγετώνες και λιγότερο χιόνι για την αναπλήρωσή τους. Photo: NYT / Bethan Davies Το πεδίο πάγου Τζούνο περιλαμβάνει 1.050 παγετώνες, ή τουλάχιστον έτσι ήταν το 2019. Για να απεικονίσουν το πώς εξελίχθηκε ο πάγος κατά τους προηγούμενους δυόμισι αιώνες, η Δρ Ντέιβις και οι συνεργάτες της συνδύασαν μετρήσεις δεκαετιών στους παγετώνες με πληροφορίες από δορυφορικές εικόνες, αεροφωτογραφίες, χάρτες και έρευνες. Εξετάστηκαν μελέτες των δακτυλίων των δέντρων και της τύρφης για να κατανοήσουν το περιβάλλον του παρελθόντος. Επίσης, βγήκαν οι ίδιοι στον πάγο για να ελέγξουν εκ νέου αυτά που έβλεπαν από τους δορυφόρους. Οι αλλαγές που αποκάλυψαν είναι σαρωτικές. Κάθε ένας από τους παγετώνες του πεδίου πάγου υποχώρησε μεταξύ 1770 και 2019, διαπίστωσαν οι επιστήμονες. Περισσότεροι από 100 παγετώνες εξαφανίστηκαν εντελώς. Σχεδόν 50 νέες λίμνες σχηματίστηκαν καθώς οι παγετώνες έλιωσαν και το νερό συγκεντρώθηκε. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι ο ρυθμός με τον οποίο το πεδίο πάγου έχανε όγκο επιβραδύνθηκε κάπως στα μέσα του 20ού αιώνα. Ο ρυθμός αυτός αυξήθηκε μετά το 1979 και στη συνέχεια επιταχύνθηκε περαιτέρω μετά το 2005. Αυτή η επιτάχυνση, είπαν οι επιστήμονες, μπορεί να έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο η λευκότητα του πάγου -το albedo του, όπως το αποκαλούν οι ειδικοί- επηρεάζει το λιώσιμο και το αντίστροφο. Καθώς μειώνεται η χιονόπτωση, εκτίθενται περισσότεροι βράχοι και ογκόλιθοι στον πάγο. Αυτές οι σκουρόχρωμες επιφάνειες απορροφούν περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα ο πάγος γύρω τους να αραιώνει ακόμη πιο γρήγορα. Ο τουρισμός και οι πυρκαγιές εναποθέτουν επίσης αιθάλη και σκόνη στην επιφάνεια του παγετώνα, γεγονός που επιταχύνει περαιτέρω το λιώσιμο. Photo: NYT / Bethan Davies Ένας άλλος παράγοντας, σύμφωνα με τη δρα Ντέιβις και τους συναδέλφους της, είναι ότι καθώς το πεδίο πάγου αραιώνει, όλο και μεγαλύτερο μέρος της έκτασής του βρίσκεται σε χαμηλότερο υψόμετρο. Αυτό εκθέτει μεγαλύτερο μέρος της πλατιάς, επίπεδης επιφάνειάς του στον θερμότερο αέρα, κάνοντάς το να αραιώνει ακόμη πιο γρήγορα. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι το λιώσιμο των παγετώνων επηρεάζεται από τέτοιου είδους αυτοενισχυόμενες ανατροφοδοτήσεις, δήλωσε ο Martin Truffer, φυσικός στο Πανεπιστήμιο της Αλάσκα Fairbanks, ο οποίος δεν συμμετείχε στη νέα έρευνα. Σε γενικές γραμμές, όμως, τα μοντέλα της αλλαγής των παγετώνων δεν περιλαμβάνουν ακόμη αρκετά από αυτές τις φυσικές πολυπλοκότητες, δήλωσε η Δρ Ντέιβις. «Αν θέλετε να ξέρετε πώς θα συμπεριφερθεί αυτό το πεδίο πάγου, θέλετε να ξέρετε ότι η φυσική είναι ρεαλιστική», είπε. Παρόλα αυτά, πρόσθεσε, η επιστήμη εξελίσσεται γρήγορα. Πέρυσι, οι ερευνητές εξέδωσαν προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθεί κάθε παγετώνας στη Γη ανάλογα με το τι θα κάνει ή δεν θα κάνει η ανθρωπότητα για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Το επιστημονικό επίτευγμα ήταν σημαντικό, ακόμη και αν το συμπέρασμα δεν ήταν ενθαρρυντικό. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, ακόμη και αν οι χώρες πετύχουν τον στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού για περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου σε σχέση με τις προβιομηχανικές συνθήκες, περίπου οι μισοί παγετώνες του πλανήτη, 104.000 περίπου, θα μπορούσαν να έχουν εξαφανιστεί μέχρι το 2100. Με πληροφορίες από New York Times Πηγή: lifo.gr