Ηχηρό «καμπανάκι»: Πώς η κλιματική κρίση μεγαλώνει τις ημέρες
Πώς συνδέεται το λιώσιμο των πάγων με το φαινόμενο και ποιες οι επιπτώσεις στα διαστημικά ταξίδια αλλά και το GPS Πριν λίγους μήνες, επιστήμονες είχαν προβλέψει ότι είναι πιθανό τα επόμενα χρόνια, για πρώτη φορά στην ιστορία, να χρειαστεί να αφαιρεθεί ένα δευτερόλεπτο –το λεγόμενο «εμβόλιμο δευτερόλεπτο– από τα ρολόγια μας καθώς ο πλανήτης περιστρέφεται λίγο γρηγορότερα από ό,τι παλαιότερα. Για «πρωτοφανές» γεγονός έκαναν λόγο οι ειδικοί που εξήγησαν ότι τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα περνούν απαρατήρητα από τον άνθρωπο, όμως, είναι πιθανό να προκαλέσουν προβλήματα σε συστήματα που απαιτούν ακριβή χρόνο όπως στην πλοήγηση, τα λογισμικά, τις εμπορικές συναλλαγές. Για το λόγο αυτό είχε ψηφιστεί η κατάργησή τους. Τώρα, σύμφωνα με νεότερη μελέτη προκύπτει ότι η ημέρα μεγαλώνει εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, καθώς το λιώσιμο των πολικών πάγων αναδιαμορφώνει τον πλανήτη. Η έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences αναφέρει πως το λιώσιμο των πάγων αναγκάζει τον πλανήτη να περιστρέφεται πιο αργά, αυξάνοντας τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό κάνει τη Γη πιο πεπλατυσμένη – ή πιο παχιά – επιβραδύνοντας την περιστροφή του πλανήτη και επιμηκύνοντας ακόμη περισσότερο την ημέρα. Αναλυτικότερα, οι μελετητές διαπίστωσαν ότι το νερό που ρέει από τη Γροιλανδία και την Ανταρκτική έχει ως αποτέλεσμα να συγκεντρωθεί μεγαλύτερη μάζα γύρω από τον ισημερινό με τον Μπενεντίκτ Σόγια, εκ των ειδικών που συνέταξαν την έρευνα, να σχολιάζει στο Γαλλικό Πρακτορείο: «Είναι όπως όταν μια αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ κάνει πιρουέτα, κρατώντας πρώτα τα χέρια της κοντά στο σώμα της και μετά τεντώνοντάς τα. Η αρχικά γρήγορη περιστροφή γίνεται πιο αργή επειδή οι μάζες απομακρύνονται από τον άξονα περιστροφής, αυξάνοντας τη φυσική αδράνεια». Οι επιστήμονες βασίστηκαν σε τεχνικές παρατήρησης όπως η Very Long Baseline Interferometry, σύμφωνα με την οποία κατάφεραν να υπολογίσουν τη χρονική διαφορά που χρειάζονται τα ραδιοφωνικά σήματα από το διάστημα να φτάσουν σε διαφορετικά σημεία στη Γη. Στη συνέχεια τη χρησιμοποίησαν για να συμπεράνουν διακυμάνσεις στον προσανατολισμό του πλανήτη και τη διάρκεια της ημέρας. Επιπλέον, όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο, χρησιμοποίησαν το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Θέσης, το οποίο μετρά την περιστροφή της Γης με μεγάλη ακρίβεια, περίπου στο ένα εκατοστό του χιλιοστού του δευτερολέπτου, και εξέτασαν ακόμη και αρχαία αρχεία εκλείψεων που χρονολογούνται εδώ και χιλιετίες. Επιπτώσεις για τα διαστημικά ταξίδια, αλλά και το GPS Εάν η Γη περιστρέφεται πιο αργά, τότε η διάρκεια της ημέρας αυξάνεται κατά μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου από το πρότυπο των 86.400 δευτερολέπτων. Προς το παρόν, η πιο σημαντική αιτία επιβράδυνσης είναι η βαρυτική έλξη της Σελήνης, η οποία έλκει τους ωκεανούς και προκάλεσε σταδιακή επιβράδυνση 2,40 χιλιοστών του δευτερολέπτου ανά αιώνα για εκατομμύρια χρόνια. Εντούτοις, η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι αν εξακολουθήσουν να απελευθερώνονται αέρια του θερμοκηπίου, τότε η επίδραση της αυξημένης θερμοκρασίας που αποτελεί συνέπεια της περιβαλλοντικής κρίσης, θα είναι μεγαλύτερη από αυτή της βαρυτικής έλξης μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα. Από το 1900 ως σήμερα οι ημέρες έχουν γίνει μεγαλύτερες κατά περίπου 0,8 χιλιοστά του δευτερολέπτου, ενώ υπολογίζεται ότι μόνο η κλιματική αλλαγή μπορεί να βρίσκεται πίσω από τη διεύρυνσή της κατά 2,2 χιλιοστά του δευτερολέπτου έως το έτος 2100. Μπορεί η διαφορά να μη μοιάζει σημαντική και το πιθανότερο οι άνθρωποι να μην την αντιληφθούν, ωστόσο σύμφωνα με τους ειδικούς θα υπάρξουν επιπτώσεις. Ανάμεσα σε αυτές τα διαστημικά ταξίδια, καθώς ο ακριβής προσανατολισμός είναι ζωτικής σημασίας στους επιστήμονες που θέλουν να επικοινωνήσουν με ένα διαστημόπλοιο. Ακόμα και μία μικρή απόκλιση της τάξεως του ενός εκατοστού μπορεί να απέχει χιλιόμετρα από το την ώρα που φτάνει στον προορισμό του. Ο Σαντιάγο Μπέλντα του Πανεπιστημίου του Αλικάντε στην Ισπανία, μιλώντας στον βρετανικό Guardian εξήγησε ότι η μελέτη είναι σημαντική, διότι επιβεβαιώνει ότι «η ανησυχητική απώλεια πάγου που υφίστανται η Γροιλανδία και η Ανταρκτική έχει άμεσο αντίκτυπο στη διάρκεια της ημέρας, με αποτέλεσμα οι μέρες μας να μεγαλώνουν. Αυτή η διακύμανση στη διάρκεια της ημέρας έχει κρίσιμες επιπτώσεις όχι μόνο για τον τρόπο μέτρησης του χρόνου, αλλά και για το GPS και άλλες τεχνολογίες που διέπουν τη σύγχρονη ζωή μας». Photo: Commons.wikimedia/ Metropolitan Transportation Authority from United States of America – Historical Photos of Grand Central Terminal Πηγή: newmoney.gr
Αμαζόνιος: Η εντατική υλοτομία απειλεί απομονωμένη φυλή (pics + vid)
Τα μέλη της αναγκάζονται να βγουν από την περιοχή τους για αναζήτηση τροφής – Για ανθρωπιστική καταστροφή κάνουν λόγο ακτιβιστές Σπάνιες φωτογραφίες και βίντεο της απομονωμένης φυλής Mashco Piro στον Αμαζόνιο κάνουν τον γύρο του κόσμου, με τα μέλη της να καταγράφονται την ώρα που βρίσκονται στις όχθες του ποταμού Λας Πιέδρας στην περιοχή Μάδρε ντε Ντίος νοτιοανατολικά του Περού και σε κοντινή απόσταση από εγκαταστάσεις εταιριών υλοτομίας. Σύμφωνα με τις εικόνες που έδωσε στο φως της δημοσιότητας ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Survival International περίπου 50 ήταν οι αυτόχθονες που καταγράφηκαν κοντά στο χωριό Ινε του Μόντε Σαλβάδο, ενώ μία άλλη ομάδα 17 ανθρώπων απαθανατίστηκε κοντά στο Πουέρτο Νουέβο. Η φυλή τελεί υπό εκούσια απομόνωση από τον Δυτικό κόσμο, χωρίς να έχει έρθει σε επαφή ποτέ με τον πολιτισμό. Σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Reuters εκπρόσωπος της Native Federation of Madre de Dios River and Tributaries δήλωσε ότι η φυλή, που υπολογίζεται συνολικά σε 750 άτομα, εμφανίζεται πιο συχνά τις τελευταίες εβδομάδες, προφανώς σε αναζήτηση τροφής αφού το φυσικό τους περιβάλλον αλλοιώνεται από τις εργασίες εντατικής υλοτομίας στην περιοχή. Όπως αναφέρει η εφημερίδα El Pais η φυλή μετακινείται σύμφωνα με την αλλαγή της στάθμης του νερού του Αμαζονίου, ενώ κατά τον 19ο αιώνα για να αποφύγουν την σκλαβιά και την εκμετάλλευση τα μέλη της κατέφυγαν σε απρόσιτες περιοχές της ζούγκλας. Η μετακίνησή τους συνεχίστηκε τις επόμενες δεκαετίες σε μία προσπάθεια να αποφύγουν την παρουσία εμπόρων ναρκωτικών και παράνομων υλοτόμων στην επικράτειά τους. Η κυβέρνηση του Περού δημιούργησε μια σειρά φυσικών αποθεμάτων, συμπεριλαμβανομένου του καταφυγίου Mashco Piro Indigenous Reserve το 1997 και του Madre de Dios Territorial Reserve το 2002. Ωστόσο την ίδια χρονιά παραχωρήθηκε από την κυβέρνηση έκταση 50.000 εκταρίων στην εταιρεία υλοτομίας Canales Tahuamanu ακριβώς δίπλα στην περιοχή των Mashco Piro. Η ανθρώπινη παρουσία αποτελεί διαρκή απειλή για τον λαό των Mashco Piro, καθώς η εισβολή των υλοτόμων όχι μόνο θέτει σε κίνδυνο την αρτιότητα της επικράτειάς τους, αλλά μπορεί να μεταδώσει ασθένειες τις οποίες οι αυτόχθονες δε θα μπορούν να αντιμετωπίσουν και να προκαλέσει βίαιες συγκρούσεις, όπως όταν το 2022 δύο εργάτες της εταιρίας δέχθηκαν επίθεση με βέλη από την κοινότητα με συνέπεια τον θάνατο ενός εκ των δύο. Το ίδιο έτος ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ κάλεσε την εταιρία να σταματήσει τις δραστηριότητές της, εντούτοις κάτι τέτοιο δε συνέβη και παράλληλα η περουβιανή κυβέρνηση δεν έχει λάβει άμεσα μέτρα με αποτέλεσμα οι ιθαγενείς να είναι απροστάτευτοι. Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Survival International ο Αλφρέντο Βάργκας Πίο, πρόεδρος της Native Federation of Madre de Dios River and Tributaries, δήλωσε ότι «η κυβέρνηση όχι μόνο δεν προστατεύει την επικράτειά της, αλλά την έχει παραδώσει σε εταιρείες υλοτομίας». https://youtu.be/tkQJ1G4c93Q?si=H3LD7XmZonsRL0ie Η πρόεδρος του Survival International, Καρολίν Πιρς, τόνισε ότι οι ενέργειες της εταιρείας αποτελούν «μια συνεχιζόμενη ανθρωπιστική καταστροφή» κρίνοντας αναγκαία την απομάκρυνσή της από την περιοχή. Επιπλέον, η Πιρς εστίασε στο γεγονός ότι η εταιρία υλοτομίας φέρει πιστοποίηση βιωσιμότητας, παρά την καταστροφή που καταγράφεται στο σημείο, ζητώντας από τη γερμανική μη κυβερνητική οργάνωση Συμβούλιο Διαχείρισης Δασών (FSC) που προωθεί τη διαπίστευση της βιώσιμης διαχείρισης των δασών, να την ακυρώσει, καθώς σε αντίθεση περίπτωση «θα αποδειχθεί ότι το σύστημα πιστοποίησής τους είναι απάτη». Για αυτό το σκοπό, η Survival International συγκεντρώνει υπογραφές καλώντας τη γερμανική οργάνωση να αποσύρει την πιστοποίηση της εταιρίας υλοτομίας, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι η Canales Tahuamanu έχει δημιουργήσει από το 2016 δρόμος 200 χλμ. θέτοντας σε σοβαρό κίνδυνο τους Mashco Piro. «Είναι απίστευτο ότι το Canales Tahuamanu έχει πιστοποιηθεί από το FSC. Αυτή η σφραγίδα έγκρισης υποτίθεται ότι εγγυάται ότι η λειτουργία της εταιρίας είναι τόσο βιώσιμη όσο και ηθική, αλλά αυτό σαφώς δεν ισχύει εδώ. Ζητήστε από το FSC να ακυρώσει την πιστοποίηση της Canales Tahuamanu. Η εταιρία δέχεται ήδη πιέσεις από οργανώσεις ιθαγενών στο Περού να αποσυρθεί από την περιοχή των Mashco Piro. Η απώλεια της πιστοποίησης θα είναι ένα ισχυρό μήνυμα -στην εταιρία και την κυβέρνηση- ότι η υλοτομία σε αυτή την περιοχή πρέπει να σταματήσει, πριν να είναι πολύ αργά για τους Mashco Pirο», αναφέρει το κείμενο της καμπάνιας. Photo: Survival International Πηγή: newmoney.gr
Υφαλμύρωση: Πώς το αλάτι της θάλασσας «εξαφανίζει» το γλυκό νερό στη Χαλκιδική
Το φαινόμενο σχετίζεται με την υπεράντληση υδάτων στις παράκτιες περιοχές, με τον τουρισμό και την οικιστική ανάπτυξη Εδώ και χρόνια το αλάτι της θάλασσας «καταβροχθίζει» το γλυκό νερό στη Χαλκιδική – και γι’ αυτό δεν ευθύνεται κάποιο φυσικό φαινόμενο από μόνο του. Η περιοχή, που έτσι και αλλιώς έχει πρόβλημα με την ύδρευση για διάφορους λόγους, όπως έγινε σαφές το τελευταίο διάστημα με την πολυήμερη διακοπή υδροδότησης στο Πευκοχώρι, αντιμετωπίζει ολοένα εντονότερα το «θηρίο» της λεγόμενης υφαλμύρωσης. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που σχετίζεται με την υπεράντληση υδάτων στις παράκτιες περιοχές για την κάλυψη των αναγκών της γεωργίας, αλλά σε μικρότερο βαθμό και του τουρισμού και της οικιστικής ανάπτυξης. Το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό. Οι χιλιάδες γεωτρήσεις, νόμιμες και παράνομες, λειτουργούν «στο φουλ» τους θερινούς μήνες. Παράλληλα, είναι κοινό μυστικό πως το έδαφος της Χαλκιδικής «οργώνεται» εδώ και δεκαετίες από παράνομα δίκτυα, φτιαγμένα από ιδιώτες, τα οποία μεταφέρουν παρατύπως νερό από γεωτρήσεις μέχρι και χιλιόμετρα μακριά -ενώ ο νόμος επιτρέπει τη μεταφορά του σε μέγιστη απόσταση έως 800 μέτρων. Η ανορθολογική χρήση του νερού, αλλά και η κλιματική κρίση, που σε πολλές περιοχές έχει ρίξει τη στάθμη του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα ακόμα και κατά 10 μέτρα, περίπου όσο το ύψος μιας τετραώροφης πολυκατοικίας, συνεισφέρει επίσης στο φαινόμενο της υφαλμύρωσης. Πώς συνδέεται η πτώση της στάθμης των υπόγειων υδάτων με την υφαλμύρωση; Με πολύ απλά λόγια, το γλυκό νερό λειτουργεί σαν ένα είδος «φράγματος» για το θαλασσινό. Όταν λοιπόν η στάθμη του πέσει πολύ, το θαλασσινό νερό διεισδύει προς την ενδοχώρα, καθώς το φράγμα αυτό «πέφτει», γιατί αναστρέφεται η φυσική υδραυλική βαθμίδα προς τη θάλασσα. Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο, αλλά επιδεινώνεται τα τελευταία χρόνια. «Αντιμετωπίζουμε την υφαλμύρωση χρόνια τώρα. Η πολύ ραγδαία ανάπτυξη της εντατικής καλλιέργειας της ελιάς στην περιοχή μας, ιδίως μετά το τέλος της δεκαετίας του ΄90, σε συνδυασμό με την έλλειψη βροχοπτώσεων και τους παρατεταμένους καύσωνες, που αυξάνουν τις ανάγκες άρδευσης, επιτείνουν το πρόβλημα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Πολυγύρου, Γεώργιος Εμμανουήλ και εξηγεί: «Η πόλη του Πολυγύρου υδροδοτείτο με νερό από τον κάμπο στις Καλύβες, που βρίσκονται κοντά στον ποταμό Ολύνθιο. Ωστόσο, τα τελευταία 20 χρόνια, η ελαιοκαλλιέργεια αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο και κάθε χρόνο φυτεύονται χιλιάδες νέα δέντρα, με αποτέλεσμα να αυξάνονται αντίστοιχα και οι ανάγκες άρδευσης. Παράλληλα, μεταφέρεται παράτυπα νερό από τις γεωτρήσεις σε πολύ μεγάλες αποστάσεις, ακόμα και χιλιομέτρων, για άρδευση χωραφιών. Μια γεώτρηση σταθερή, με απόδοση 10 κυβικών, μπορεί να αρδεύσει 100 στρέμματα, μια των 100 κυβικών, 1000. Όταν λοιπόν το νερό περισσεύει, μεταφέρεται αλλού. Νόμιμα μπορεί να μεταφερθεί σε απόσταση έως 800 μέτρων, αλλά είναι κοινό μυστικό, μια πρακτική δεκαετιών, ότι το νερό συχνά διανύει χιλιόμετρα, μεταφερόμενο μέσω παράνομων δικτύων, φτιαγμένων από ιδιώτες». Αν οι παράνομες γεωτρήσεις είναι φαινόμενο πρόδηλα καταδικαστέο (σ.σ. ο ακριβής αριθμός τους παραμένει άγνωστος), η συνέχιση της καλλιέργειας της ελιάς στη Χαλκιδική είναι ασφαλώς απαραίτητη. «Δεν μπορούμε να βάλουμε τους αγρότες απέναντι και να τους πυροβολούμε. Χρειάζονται αντιθέτως σοβαρές επενδύσεις στην έξυπνη γεωργία, η οποία μπορεί να περιορίσει την άσκοπη σπατάλη νερού, αλλά και πιο ορθολογική χρήση των υδάτων, π.χ., πότισμα με σταγόνες αντί για μπεκ, με τη χρήση των οποίων μεγάλο μέρος του νερού εξατμίζεται, αλλά και άρδευση ανάλογα με τις ειδικές ανάγκες κάθε καλλιέργειας και όχι οριζόντια» σημειώνει ο δήμαρχος Πολυγύρου, επισημαίνοντας ότι στην περιοχή της αρμοδιότητάς του ο αγροτικός τομέας απορροφά σήμερα το 90% του νερού, έναντι ποσοστού έως 10% για τον τουρισμό και τους κατοίκους μαζί (βέβαια, τουρισμός και πολίτες ζητούν νερό πολύ υψηλής ποιότητας και πόσιμο, σε αντίθεση με τον πρωτογενή τομέα). Κατά τον κ.Εμμανουήλ χρειάζεται να δούμε το θέμα ολιστικά, π.χ., αντί να γίνεται υπεράντληση μέσω γεωτρήσεων, «να μπορούν τα νερά απ’ τους βιολογικούς καθαρισμούς να χρησιμοποιούνται κατόπιν επεξεργασίας για άρδευση, να δημιουργηθεί μια αποθήκη νερού», κάτι που για να γίνει βέβαια, απαιτείται να προηγηθούν τα απαραίτητα έργα βιολογικών καθαρισμών, πολλά από τα οποία εξακολουθούν να λείπουν, αλλά και να δημιουργηθούν τα αποχετευτικά δίκτυα που θα συνδεθούν με τους βιολογικούς (που επίσης σε πολλές περιοχές λείπουν). Επίσης, χρειάζεται να εκσυγχρονιστούν τα δίκτυα υδροδότησης, που στο παραλιακό μέτωπο του Πολυγύρου η ηλικία τους ξεπερνά κατά περιπτώσεις τα 50 χρόνια, με αποτέλεσμα τουλάχιστον το 40% του νερού να χάνεται από διαρροές εξαιτίας παλαιότητας και επιπλέον να είναι εύκολη η νεροκλοπή. Για να προχωρήσουν όλα αυτά απαιτούνται βέβαια και αξιόλογες χρηματοδοτήσεις, οι οποίες δεν είναι πάντα εύκολο να αντληθούν για διάφορους λόγους. Ο επιθυμητός «όμβρος ειρηνικός» και υδάτινες ροές που η Ελλάδα δεν ελέγχει Πολύ εκτεταμένο είναι το πρόβλημα της υφαλμύρωσης γενικά στην Ελλάδα, λόγω του μεγάλου μήκους των ακτών της, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Κωνσταντίνος Κατσιφαράκης. Το πρόβλημα, που είναι εμφανές σε σχεδόν όλα τα νησιά, ακόμα και στην Κρήτη, αφορά κυρίως τα υπόγεια ύδατα, αλλά υπάρχει αλμυρή διείσδυση και στις εκβολές των ποταμών. Με εξαίρεση περιοχές όπως η Χαλκιδική, αλλά και η Πιερία, όπου οι καλλιέργειες και ο τουρισμός συχνά συνυπάρχουν δίπλα στο κύμα, το πρόβλημα της υφαλμύρωσης δεν σχετίζεται ιδιαίτερα με τη γεωργία. «Έχει να κάνει κυρίως με τον τουρισμό -λόγω της χρονικής και χωρικής συγκέντρωσης της κατανάλωσης νερού, τέσσερις μήνες τον χρόνο, σε συγκεκριμένες περιοχές- αλλά και με την οικιστική ανάπτυξη των περιοχών αυτών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στη Βορειοανατολική Χαλκιδική, ρόλο παίζει και η μεταλλευτική δραστηριότητα, που επίσης απαιτεί πολύ νερό» εξηγεί ο καθηγητής. Πώς σχετίζεται η υφαλμύρωση με την πτώση της στάθμης των υπόγειων υδάτων; «Είναι απολύτως αλληλένδετα, γιατί για να εισχωρήσει το νερό της θάλασσας προς την ενδοχώρα χρειάζεται να μην υπάρχει “φράγμα” από το γλυκό νερό. Αν λοιπόν πέσει η στάθμη, “μπαίνει” η θάλασσα. Και η κλιματική αλλαγή ασφαλώς επηρεάζει. Έχουμε μεγάλες περιόδους ξηρασίας, αλλά και έντονες βροχοπτώσεις, που προκαλούν πλημμυρικά φαινόμενα -στον Βόλο, πέρυσι, έριξε σε δύο ημέρες όσο νερό ρίχνει σε έναν χρόνο, αλλά τι να το κάνεις αυτό το νερό;- ενώ αυτό που χρειάζεται ο υδροφόρος ορίζοντας για να εμπλουτιστεί είναι “όμβρος ειρηνικός”, ήπια βροχή» σημειώνει. Σήμερα, σε κάποιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας η στάθμη του νερού έχει πέσει πάνω από 10 μέτρα, ενώ σε περιοχές της Θεσσαλίας είναι πολύ παραπάνω, κάτι
Έβερεστ: Η πολύπλοκη, επίπονη επιχείρηση για την ανάσυρση σορών ορειβατών από τη «ζώνη θανάτου»
Δώδεκα άτομα χρειάζονται για να μεταφέρουν μία σορό από τα 8.000 μέτρα, με το καθένα από αυτά να χρειάζεται τέσσερις φιάλες οξυγόνου Για την επιχείρηση που διεξήχθη για την ανάσυρση των σορών των ορειβατών που έχασαν τη ζωή τους στη «ζώνη θανάτου» στο Έβερεστ, δημοσιεύει ένα αφιερωματικό ρεπορτάζ το BBC. «Ο σέρπα Tshiring Jangbu δεν μπορεί να ξεχάσει το νεκρό σώμα που είδε λίγα μέτρα από την κορυφή του όρους Λότσε στα Ιμαλάια πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Ο Νεπαλέζος εργαζόταν ως οδηγός για έναν Γερμανό ορειβάτη που προσπαθούσε να ανέβει στο τέταρτο ψηλότερο βουνό του κόσμου τον Μάιο του 2012. Το σώμα που εμπόδιζε το μονοπάτι τους ανήκε στον Milan Sedlacek, έναν Τσέχο ορειβάτη που είχε σκοτωθεί μόλις λίγες μέρες νωρίτερα» γράφει το BBC. Το σώμα εκείνο έμεινε εκεί που ήταν – και κάθε ορειβάτης που ανέβαινε στο όρος Λότσε έκτοτε, χρειαζόταν «να το προσπεράσει». Δώδεκα χρόνια αργότερα ο Tshiring Jangbu Sherpa επέστρεψε για να ανασύρει το σώμα του ορειβάτη εκείνου, ως μέλος μιας ομάδας δώδεκα στρατιωτικών και 18 σέρπα που αναπτύχθηκαν από τον στρατό του Νεπάλ για να «καθαρίσουν» από τις σορούς τα ανώτερα επίπεδα στα Ιμαλάια. Περισσότεροι από 300 θάνατοι έχουν καταγραφεί στην περιοχή του Έβερεστ από τότε που άρχισαν να κρατούνται αρχεία για την ορειβασία εκεί πριν από περίπου έναν αιώνα, και πολλά από αυτά τα πτώματα παραμένουν εκεί μέχρι σήμερα. Ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται συνεχώς: Οκτώ άνθρωποι έχουν σκοτωθεί μέχρι στιγμής φέτος και 18 πέθαναν το 2023, σύμφωνα με το τμήμα τουρισμού του Νεπάλ. Η κυβέρνηση ξεκίνησε για πρώτη φορά την εκστρατεία καθαρισμού το 2019. Φέτος ήταν η πρώτη φορά που οι αρχές έθεσαν στόχο να ανασύρουν πέντε πτώματα από τη λεγόμενη «ζώνη θανάτου», σε υψόμετρο 8.000 μέτρων και πάνω. Στο τέλος η ομάδα – που συντηρούνταν με νερό, σοκολάτα και sattu, ένα μείγμα από ρεβίθια, κριθάρι και αλεύρι σίτου – ανέσυρε τέσσερα πτώματα. Ένας σκελετός και 11 τόνοι σκουπιδιών αφαιρέθηκαν επίσης από χαμηλότερες τοποθεσίες, μετά από μια επιχείρηση 54 ημερών που ολοκληρώθηκε στις 5 Ιουνίου. «Το Νεπάλ υφίσταται αντιδράσεις για τα σκουπίδια και τα πτώματα που έχουν μολύνει τα Ιμαλάια σε τεράστιο βαθμό», δήλωσε ο Ταγματάρχης Aditya Karki, επικεφαλής της φετινής επιχείρησης, στο BBC Nepali. Η εκστρατεία στοχεύει επίσης στη βελτίωση της ασφάλειας για τους ορειβάτες. Ο Maj Karki λέει ότι πολλοί τρομάζουν από τη θέα των σορών – πέρυσι, ένας ορειβάτης δεν μπορούσε να κινηθεί για μισή ώρα αφού συνάντησε ένα πτώμα στο δρόμο για το Έβερεστ. Το κόστος και οι τεράστιες δυσκολίες για την επιχείρηση καθαρισμούΠολλοί άνθρωποι δεν έχουν την πολυτέλεια να ανασύρουν τα πτώματα συγγενών τους που πεθαίνουν σε βουνά στο Νεπάλ. Ακόμα κι αν έχουν τα οικονομικά μέσα, οι περισσότερες ιδιωτικές εταιρείες αρνούνται να βοηθήσουν στη συλλογή των σορών από τη ζώνη του θανάτου γιατί είναι πολύ επικίνδυνο. Ο στρατός διέθεσε πέντε εκατομμύρια ρουπίες (δηλαδή περίπου 37.400 δολάρια) φέτος για να ανασύρει κάθε πτώμα. Δώδεκα άτομα χρειάζονται για να μεταφέρουν μία σορό από τα 8.000 μέτρα, με το καθένα από αυτά να χρειάζεται τέσσερις φιάλες οξυγόνου. Κάθε φιάλη από αυτές κοστίζει περισσότερα από 400 δολάρια, που σημαίνει ότι χρειάζονται 20.000 δολάρια μόνο για το οξυγόνο. Κάθε χρόνο, υπάρχει μόνο ένα παράθυρο περίπου 15 ημερών κατά το οποίο οι ορειβάτες μπορούν να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν από τα 8.000 μέτρα, καθώς οι άνεμοι επιβραδύνονται κατά τη μετάβαση μεταξύ των κύκλων ανέμου. Στη ζώνη θανάτου, η ταχύτητα του ανέμου συχνά ξεπερνά τα 100 χλμ. την ώρα. Μετά τον εντοπισμό των σορών, η ομάδα εργαζόταν κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να μην ενοχλεί τους ορειβάτες που κατευθύνονταν στην κορυφή. Στην περιοχή του Έβερεστ, που αποτελείται επίσης από το Λότσε και το Nuptse, υπάρχει μόνο μία σκάλα και ένα σχοινί για άτομα που ανεβοκατεβαίνουν από την κατασκήνωση βάσης. «Ήταν πολύ δύσκολο να φέρουμε πίσω τα πτώματα από τη ζώνη του θανάτου», λένε όσοι συμμετείχαν στην αποστολή και περιγράφουν πως έναν εμετό με ξινό νερό πολλές φορές. Άλλοι έβηχαν ασταμάτητα και άλλοι είχαν πονοκεφάλους επειδή βρίσκοταν επί μακρόν σε πολύ μεγάλο υψόμετρο.Στα 8.000 μέτρα, ακόμη και οι πιο έμπειροι Σέρπα μπορούν να μεταφέρουν μόνο μέχρι 25 κιλά. Μιλώντας για εκείνο το πτώμα που επί δώδεκα χρόνια παρέμενε κοντά στην κορυφή του Λότσε, στα 8.516 μέτρα, ο Σέρπα είπε ότι αποχρωματίστηκε λόγω της έκθεσης στον ήλιο και το χιόνι. Το μισό σώμα ήταν θαμμένο στο χιόνι. Και οι τέσσερις σοροί των ορειβατών που ανασύρθηκαν βρέθηκαν στην ίδια θέση που είχαν πεθάνει. Η παγωμένη τους κατάσταση σήμαινε ότι τα άκρα τους δεν μπορούσαν να κινηθούν, καθιστώντας τη μεταφορά ακόμη πιο δύσκολη. Ο νόμος του Νεπάλ ορίζει ότι όλα τα σώματα πρέπει να παραμείνουν στην καλύτερη κατάσταση προτού επιστραφούν στις αρχές – οποιαδήποτε ζημιά μπορεί να οδηγήσει σε κυρώσεις. Η ομάδα καθαρισμού διοργάνωσε ένα σύστημα σχοινιών για να κατεβάσει σταδιακά τα σώματα, γιατί δεν ήταν δυνατό να τα σπρώξουν από πίσω ή να τα τραβήξουν από μπροστά. Μερικές φορές, τα πτώματα κολλούσαν στο βραχώδες, παγωμένο έδαφος και το να τα τραβήξουν ξανά έξω ήταν ένα επίπονο έργο. Χρειάστηκαν 24 ώρες ασταμάτητα για να μεταφερθεί η σορός που εικάζεται ότι ανήκει στον Τσέχο ορειβάτη στην πλησιέστερη κατασκήνωση, η οποία απέχει μόλις 3,5 χιλιόμετρα, λέει ο Σέρπα στο BBC. Στη συνέχεια, η ομάδα πέρασε άλλες 13 ώρες για να κατεβάσει το σώμα σε άλλο στρατόπεδο, χαμηλότερα. Αμέσως μετά, οι σοροί μεταφέρθηκαν στο Κατμαντού με ελικόπτερο, αλλά αυτό πραγματοποιήθηκε μόλις πέντε ημέρες αργότερα, αφού η ομάδα είχε κολλήσει στην πόλη Namche λόγω της κακοκαιρίας. Πώς γίνεται η ταυτοποίηση των σορώνΟι τέσσερις σοροί και ο σκελετός που ανασύρθηκαν βρίσκονται σε νοσοκομείο στο Κατμαντού. Ο στρατός εντόπισε έγγραφα ταυτότητας σε δύο από τα πτώματα – τον Τσέχο ορειβάτη Milan Sedlacek και τον Αμερικανό ορειβάτη Ronald Yearwood, ο οποίος πέθανε το 2017. Η κυβέρνηση του Νεπάλ αναμένεται να επικοινωνήσει με τις αντίστοιχες πρεσβείες. Η διαδικασία ταυτοποίησης των άλλων δύο σορών βρίσκεται σε εξέλιξη. Ορειβάτες και οδηγοί Σέρπα παρακολουθούν τις τοποθεσίες και τις πιθανές ταυτότητες των χαμένων ορειβατών, έτσι έχουν δώσει πιθανές πληροφορίες για ορισμένα από τα πτώματα. Πιστεύουν ότι όλα τα πτώματα ανήκουν σε ξένους, αλλά η κυβέρνηση δεν
Επένδυση της FARIA Renewables με Νέο φωτοβολταϊκό έργο στην Κεντρική Ελλάδα
Η FARIA Renewables έχει στο ενεργητικό της το νέο φωτοβολταϊκό έργο «ΜΥΚΟΝΟΣ», ισχύος 35 MW, στην Κεντρική Ελλάδα, στο πλαίσιο υλοποίησης ενός χαρτοφυλακίου της τάξης των 3.500 MW σε όλη την Ελλάδα, με στόχο ολοκλήρωσης έως το τέταρτο τρίμηνο του 2025. Πρόκειται για μια επένδυση συμφερόντων του ομίλου V Group of Companies, 27 εκατομμύριων ευρώ, που ανταποκρίνεται στην προσπάθεια προς την ευρύτερη ενεργειακή μετάβαση της Ελλάδας, η οποία θα αναπτυχθεί σε 100% ιδιόκτητη γη και θα παράγει 52,5 GWh καθαρής ενέργειας ετησίως, τροφοδοτώντας 13.125 νοικοκυριά στις περιοχές Δομοκού και Φαρσάλων. Τo έργο «ΜΥΚΟΝΟΣ» έρχεται να προστεθεί στα ώριμα έργα του χαρτοφυλακίου της FARIA Renewables, που ανέρχονται σε περισσότερα από 126 MW σε φάση έναρξης κατασκευής, κατασκευής και ηλέκτρισης. Η εταιρεία παραμένει προσηλωμένη στο όραμά της να συμβάλλει στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, με έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που αποτυπώνουν τις νεοδημιουργηθείσες ανάγκες ενεργειακής μετάβασης της χώρας και των τοπικών κοινωνιών.
Γιατί τα κουνούπια τσιμπούν εσάς και όχι τους άλλους
Για ποιο λόγο είστε μαγνήτης για τα ενοχλητικά έντομα, πώς θα τα αποφύγετε και τι θα συνέβαινε αν εξαφανίζονταν από τη Γη Ο ερχομός του καλοκαιριού συνδέεται ταυτόχρονα και με μία άλλη άφιξη από… αέρος. Αυτή των ενοχλητικών – και ενίοτε επικίνδυνων για την υγεία – κουνουπιών. Τουλάχιστον 3.500 είναι τα καταγεγραμμένα είδη σε όλο τον κόσμο, τα οποία ζουν εδώ και περισσότερα από 100 εκατ. χρόνια στη Γη γεγονός που σημαίνει ότι έχουν εξελιχθεί με τα υπόλοιπα ζωικά είδη. Στην πραγματικότητα από αυτά μόνο τα 100 είδη έλκονται από το ανθρώπινο αίμα, καθώς τα υπόλοιπα ζουν από το νέκταρ φυτών. Μοιάζει αισιόδοξο για όσους υποφέρουν από τα τσιμπήματά τους, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία: Ένα από αυτά θα βρεθεί στο διάβα σας. Γιατί, όμως, θα προτιμήσει εσάς και όχι τον διπλανό σας που ακόμα και με ακάλυπτο μεγάλο μέρος του σώματός του δε μοιάζει να αποτελεί στόχο για τα λαίμαργα κουνούπια; «Εμένα δε με τσιμπούν ποτέ τα κουνούπια» σας απαντά με μία ιδέα υπεροψίας ο φίλος σας, ενώ εσείς παλεύετε να αντιμετωπίσετε τον μικροσκοπικό εχθρό, ο οποίος έχει ήδη καταφέρει να βρει το τελευταίο εκατοστό όπου δεν έχετε εφαρμόσει το εντομοαπωθητικό σπρέι αφήνοντάς σας το χαρακτηριστικό κόκκινο σημάδι και αφόρητη φαγούρα. Μη νιώθετε μόνοι: Περίπου το 20% του πληθυσμού αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα, αφού μοιάζει τα κουνούπια να έχουν συγκεκριμένες προτιμήσεις όταν πρόκειται για το γεύμα τους, με αποτέλεσμα κάποιοι να είναι μαγνήτες κουνουπιών και άλλοι να περνούν απαρατήρητοι από τα αιμοδιψή έντομα. «Είσαι γλυκοαίματος γι’αυτό», λένε – σχεδόν χαιρέκακα – όσοι μένουν στο απυρόβλητο. Τι ισχύει όμως; Ανάμεσα στους παράγοντες που καθορίζουν το επόμενο θύμα του κουνουπιού συγκαταλέγονται: Η οσμή του δέρματος, η ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα του απελευθερώνει το σώμα, η ομάδα αίματος, η θερμότητα που παράγεται, ο ιδρώτας. Εδώ πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι μόνο τα θηλυκά κουνούπια τρέφονται με αίμα, αφού η πρωτεΐνη που περιέχεται είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη των αυγών τους, ενώ τα αρσενικά περιορίζονται στην κατανάλωση νέκταρ. Η γεύση του πρωτεϊνούχου αυτού γεύματος ξετρελαίνει τα θηλυκά κουνούπια, τα οποία είναι ικανά να διακρίνουν αν αυτό που καταναλώνουν είναι νέκταρ ή αίμα παρότι αμφότερα περιέχουν γλυκόζη, ενώ χρησιμοποιούν τις δύο διαφορετικές γλώσσες που έχουν για το καθένα από αυτά. Πολλές μελέτες έχουν διεξαχθεί και καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: Το διοξείδιο του άνθρακα λειτουργεί σχεδόν εθιστικά στα κουνούπια και αρκούν μόνο λίγα δευτερόλεπτα για να τα φέρουν σε κατάσταση διέγερσης που μπορεί να διαρκέσει ακόμα και 15 λεπτά. Ακόμα και αν το θύμα απομακρυνθεί, το κουνούπι θα το ακολουθήσει για να πετύχει το στόχο του. Όλοι παράγουμε διοξείδιο του άνθρακα όταν εκπνέουμε και εκπέμπουμε ακόμα περισσότερο κατά τη διάρκεια άσκησης, με αποτέλεσμα τα κουνούπια να το ανιχνεύουν και να κινούνται προς το μέρος μας. Την ίδια στιγμή, ενώσεις – ανάμεσα σε αυτές το γαλακτικό οξύ και η αμμωνία – στο ανθρώπινο δέρμα και τον ιδρώτα που προκύπτει από την άσκηση, οι οποίες προκαλούν συγκεκριμένη οσμή μπορεί να προσελκύσουν τα ενοχλητικά έντομα. Επιπλέον, είναι πιθανό η γενετική, αλλά και βακτήρια στο δέρμα ή ο συνδυασμός των δύο να λειτουργούν σαν μαγνήτης. Παλαιότερη μελέτη διαπίστωσε ότι τα κουνούπια έλκονται από την οσμή στα χέρια πανομοιότυπων διδύμων. Σχετικά με την οσμή, έρευνα του πανεπιστημίου Ροκφέλερ απέδειξε ότι πράγματι η μυρωδιά καθορίζει αν ένας άνθρωπος θα προσελκύσει περισσότερα κουνούπια συγκριτικά με άλλους. Όπως αναφέρει το έντυπο των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ (NIH), αφού ζητήθηκε από εθελοντές να φορέσουν νάιλον κάλτσες για έξι ώρες (το νάιλον συγκεντρώνει περισσότερο την οσμή του σώματος) τις έκοψαν σε τμήματα και τα τοποθέτησαν σε δοχεία που περιείχαν 50 κουνούπια. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα από τα δείγματα νάιλον που ανήκε σε έναν εθελοντή αποδείχθηκε πιο ελκυστικό από τα υπόλοιπα – συγκριμένα 144 φορές περισσότερο. Ο εθελοντής και οι υπόλοιποι που συγκέντρωσαν περισσότερες επισκέψεις από τα κουνούπια είχαν στο δέρμα τους υψηλότερα επίπεδα καρβοξυλικών οξέων, τα οποία προκύπτουν όταν τα ωφέλιμα βακτήρια που φιλοξενούμε καταναλώνουν το σμήγμα που καλύπτει το δέρμα, με αποτέλεσμα να απελευθερώνεται μία μυρωδιά σαν… τυρί. Αυτή η οσμή, λοιπόν, είναι ακαταμάχητη. Για τα κουνούπια. Την ίδια στιγμή, λέγεται πως το κουνούπι τίγρης προτιμά όσους έχουν ομάδα αίματος Ο, ενώ το κουνούπι Anopheles gambiae που μεταδίδει την ελονοσία, δείχνει προτίμηση σε όσους έχουν ομάδα αίματος ΑΒ. Επιπλέον, προτιμούν τις εγκύους καθώς από μελέτη προκύπτει ότι παράγουν 21% περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα, ενώ η θερμοκρασία του σώματός τους είναι υψηλότερη από τις γυναίκες που δεν κυοφορούν, επομένως και η ζέστη είναι παράγοντας που τα προσελκύει. Παλαιότερη μελέτη εξέτασε τις επιπτώσεις της κατανάλωσης αλκοόλ και διαπιστώθηκε ότι άτομα που είχαν καταναλώσει μπύρα ήταν πιο ελκυστικά στα κουνούπια από όσους δεν είχαν καταναλώσει. Τέλος, τα κουνούπια εντοπίζουν πιο εύκολα τα σκούρα χρώματα, αφού σύμφωνα με έρευνα όσοι φορούσαν μαύρα ή σκούρα πράσινα ρούχα δέχθηκαν περισσότερα τσιμπήματα συγκριτικά με όσους επέλεξαν πιο ανοιχτόχρωμο ρουχισμό. Τι προτείνουν οι ειδικοί Χρησιμοποιείστε εντομοαπωθητικό Προτιμήστε ανοιχτόχρωμα ρούχα Μετά την άσκηση περιορίστε τον ιδρώτα με ένα ντους Αποφύγετε τους εξωτερικούς χώρους το πρωί και το σούρουπο όταν είναι πιο δραστήρια τα κουνούπια Φροντίστε ώστε στην κατοικία σας να μην υπάρχει στάσιμο νερό όπου μπορούν να αναπαραχθούν τα κουνούπια Καθαρίστε τις υδρορροές Φροντίστε την αυλή σας με πιο κοντό γρασίδι και φυτέψτε φυτά που απωθούν τα κουνούπια όπως λεβάντα, κατιφές, λεμονόχορτο, βασιλικός Κερδίζουν έδαφος τα κουνούπια Η κλιματική κρίση έχει οδηγήσει στην αύξηση της μέσης θερμοκρασίας σε ολόκληρο τον κόσμο, με ολοένα συχνότερο το φαινόμενο της ακραίας ζέστης. Η αύξηση της θερμοκρασίας, ανάμεσα στις άλλες επιπτώσεις, συνδέεται και με την μετακίνηση των κουνουπιών σε περιοχές που μέχρι πρότινος δεν συγκαταλέγονταν στις… προτιμήσεις τους. Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν στην Ουάσιγκτον προκύπτει ότι στην Αφρική τα κουνούπια του είδους Anopheles έχουν αναπτύξει τις αποικίες τους νοτιότερα κατά σχεδόν πέντε χλμ. ανά έτος τα τελευταία 120 χρόνια. Οι επιστήμονες μελέτησαν την παρουσία των εντόμων στην ήπειρο από το 1898 και έπειτα διαπιστώνοντας ότι όσο ο πλανήτης θερμαινόταν τόσο νέες περιοχές εντάσσονταν στη λίστα των κουνουπιών για την ανάπτυξη αποικιών. Συνολικά, μάλιστα, επεκτάθηκαν κατά περισσότερα από 500 χλμ. προς το νότο της Αφρικής, ενώ έφτασαν ακόμα και σε υψόμετρο 700 μέτρων περισσότερο από
Μπιλ Γκέιτς: Δοκίμασε φιλικό στο περιβάλλον βούτυρο φτιαγμένο από… κοπανιστό αέρα (vid)
Ο Αμερικανός μεγιστάνας στηρίζει οικονομικά την εταιρεία που δημιούργησε το προϊόν Η νεοφυής εταιρεία Savor με έδρα την Καλιφόρνια ισχυρίζεται ότι έχει επεξεργαστεί μια πολύπλοκη διαδικασία που εξαλείφει την ανάγκη για τη χρήση ζωικών υλικών για την παρασκευή γαλακτομικών προϊόντων με τη γεύση τους να διατηρείται σε παρόμοια επίπεδα με τα κανονικά προϊόντα. Η εταιρεία που υποστηρίζεται οικονομικά από Μπιλ Γκέιτς ανακοίνωσε ότι δημιούργησε βούτυρο από διοξείδιο του άνθρακα με τον δισεκατομμυριούχο συνιδρυτή της Microsoft να δοκιμάζει σε βίντεο το προϊόν και να δηλώνει ότι δεν μπορεί να το ξεχωρίσει από το κανονικό βούτυρο. https://www.youtube.com/watch?time_continue=3&v=OJpAsIDL-3M Ο Μπιλ Γκέιτς επενδύει εδώ και πολλά χρόνια σημαντικά κεφάλαια σε διάφορα πρότζεκτ ανάπτυξης διαφόρων ειδών τεχνολογιών φιλικών στο περιβάλλον. Έχει διαπιστωθεί ότι η κτηνοτροφία βρίσκεται στην κορυφή των δραστηριοτήτων με το μεγαλύτερο αρνητικό αποτύπωμα στο περιβάλλον, είναι με απλά λόγια ο κορυφαίος ρυπαντής στον πλανήτη. Η διαδικασίαΗ Savor πειραματίζεται με τη δημιουργία εναλλακτικών λύσεων χωρίς γαλακτοκομικά για το παγωτό, το τυρί και το γάλα, χρησιμοποιώντας μια θερμοχημική διαδικασία που δημιουργεί μόρια λίπους, δημιουργώντας αλυσίδες διοξειδίου του άνθρακα, υδρογόνου και οξυγόνου. Η εταιρεία λέει ότι τα προϊόντα της έχουν σημαντικά χαμηλότερο αποτύπωμα άνθρακα από τα ζωικά. Τα στελέχη της Savor λένε ότι το βούτυρο τους θα μπορούσε φτάσει στην αγορά με λιγότερο από 0,8 γρμ. ισοδύναμο CO2 ανά θερμίδα. Το τυπικό κλιματικό αποτύπωμα του κανονικού ανάλατου βουτύρου με 80% λιπαρά είναι περίπου 2,4 γρμ. ισοδύναμο CO2 ανά θερμίδα. Το ερώτημα τώρα είναι αν οι αγοραστές θα ακολουθήσουν διατροφή με τέτοια συνθετικά λίπη. Το να κάνετε τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα αγαπημένα τους γαλακτοκομικά και κρεατικά για πιο «πειραματικά» τρόφιμα θα είναι σίγουρα μια πρόκληση. Υποστηρίζοντας την πρωτοβουλία ο Μπιλ Γκέιτς ανέφερε σε ανάρτηση του: «Η ιδέα της μετάβασης σε λίπη και έλαια που παράγονται στο εργαστήριο μπορεί να φαίνεται περίεργη στην αρχή. Αλλά οι δυνατότητές τους να μειώσουν σημαντικά το αποτύπωμα άνθρακα είναι τεράστιες. Αξιοποιώντας αποδεδειγμένες τεχνολογίες και διαδικασίες, φτάνουμε ένα βήμα πιο κοντά στην επίτευξη των κλιματικών μας στόχων. Η διαδικασία δεν απελευθερώνει αέρια θερμοκηπίου, δεν χρησιμοποιεί γεωργική γη και χρησιμοποιεί λιγότερο από το ένα χιλιοστό του νερού που κάνει η παραδοσιακή κτηνοτροφία. Και το πιο σημαντικό, έχει πολύ καλή γεύση όπως το αληθινό, γιατί από χημική άποψη είναι». Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, η κτηνοτροφική βιομηχανία, η οποία περιλαμβάνει όλες τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις γαλακτοκομικών προϊόντων και κρέατος, ευθύνεται για το 14,5% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Πηγή: newmoney.gr
Πετάει, πετάει ο… ιπποπόταμος; (pic + vid)
«Ναι» υποστηρίζουν οι επιστήμονες, οι οποίοι μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο τρέχουν τα μεγάλα θηλαστικά Παρά το αυξημένο βάρος τους που στα αρσενικά μπορεί να φτάσει τα 1.500 κιλά και στα θηλυκά τα 1.300 κιλά και μολονότι τα πόδια του κάθε άλλο παρά ψηλόλιγνα δεν είναι, ο ιπποπόταμος είναι ικανός να τρέξει με ταχύτητα που αγγίζει τα 30 χλμ. την ώρα. Το συμπαθές, αν και επικίνδυνο για τον άνθρωπο, θηλαστικό δεν ξεχωρίζει μόνο για την ικανότητά του να αναπτύσσει ταχύτητα, αλλά και να… πετάει! Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από έρευνα, σύμφωνα με την οποία οι ιπποπόταμοι όταν τρέχουν ανασηκώνουν και τα τέσσερα πόδια τους από το έδαφος ταυτόχρονα. Με λίγα λόγια «πετούν» για σύντομο χρονικό διάστημα (για την ακρίβεια 0,3 δευτερόλεπτα). Στην έκθεση που δημοσιεύθηκε στο PeerJ αναφέρεται πως τρέχουν, ιδίως όταν αντιμετωπίζουν τους εχθρούς τους, και άρα ανασηκώνουν και τα τέσσερα πόδια τους από το έδαφος, ακολουθώντας παρόμοια μέθοδο με τους ρινόκερους. Η… πτήση τους κρατά στον αέρα για το 15% του χρόνου που διανύουν τρέχοντας. Ο Τζον Χάτσινσον και η Έμιλι Πρινγκλ από το Βασιλικό Κτηνιατρικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, θέλησαν να αναζητήσουν απαντήσεις στο ερώτημα πώς ένα τόσο βαρύ πλάσμα μπορεί να τρέχει με τέτοια ταχύτητα, τη στιγμή που δεν έχουν διεξαχθεί σχετικές έρευνες εξαιτίας της επικινδυνότητας του ζώου για τον άνθρωπο. Η ερευνητική ομάδα μελέτησε σειρά βίντεο με βάδισμα και τρέξιμο ιπποπόταμων που είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο και παρατήρησε δύο ζώα, τα οποία φιλοξενούνται στον ζωολογικό κήπο Flamingo Land Resort του Γιορκσάιρ στη Μεγάλη Βρετανία. Με τη βοήθεια κάμερας υψηλής ανάλυσης καταγράφηκε η κίνηση των δύο ιπποπόταμων, ένας 23χρονος θηλυκός και ένας 19χρονος αρσενικός, και στη συνέχεια οι επιστήμονες μελέτησαν καρέ-καρέ τα πλάνα παρατηρώντας πώς τα θηλαστικά κινούν τα άκρα τους. https://www.youtube.com/watch?v=RgRXmlvHn-k Συνολικά, οι ειδικοί συγκέντρωσαν δείγμα από 32 ιπποπόταμους και 169 βηματισμούς διαπιστώνοντας ότι οι ιπποπόταμοι είναι πιο.. αθλητικοί από τους ελέφαντες, αλλά λιγότερο συγκριτικά με τους ρινόκερους. Επιπλέον, κατέληξαν πως τρέχουν με βηματισμό τύπου τροχάδην και όχι με καλπασμό, όπως τρέχουν οι ρινόκεροι. Ανάλογη συμπεριφορά επιδεικνύουν και όταν βρίσκονται μέσα στο νερό – το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας – καθώς δεν είναι σε θέση να κολυμπήσουν από το ένα σημείο στο άλλο, επομένως τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα. Σχετικά με τη μελέτη, ο Χάτσινσον τη χαρακτήρισε «απλή» εξηγώντας ότι ο «καθένας μπορεί να πάρει μια φωτογραφική μηχανή ή βίντεο από το διαδίκτυο και να μάθει κάτι για το πώς κινούνται τα ζώα». Ωστόσο εστίασε στη δυσκολία να μελετηθούν οι ιπποπόταμοι καθώς διανύουν μεγάλο διάστημα μέσα στο νερό και είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι, παράγοντας στον οποίο αποδίδει ο ειδικός το κενό των ερευνών. Photo: Johan Vermeulen/ CC-BY 4.0 license/ Peerj «Είμαστε ενθουσιασμένοι που παρέχουμε την πρώτη μελέτη που εστιάζει αποκλειστικά στην αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο οι ιπποπόταμοι περπατούν και τρέχουν. Μας εξέπληξε ευχάριστα το πώς οι ιπποπόταμοι πετάγονται στον αέρα όταν κινούνται γρήγορα – είναι πραγματικά εντυπωσιακό!», πρόσθεσε. Το επόμενο… βήμα είναι να μελετηθεί ο τρόπος με τον οποίο κινούνται τα μωρά των ιπποπόταμων καθώς οι επιστήμονες επιθυμούν να παρατηρήσουν αν σε μικρότερη ηλικία και ιδίως με χαμηλότερο σωματικό βάρος μπορούν να «πετάξουν» πιο συχνά. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Απομονωμένη φυλή του Αμαζονίου βγαίνει από το δάσος για να βρει τροφή
Βίντεο δείχνει μέλη της φυλής να αναζητούν τροφή – Για «ανθρωπιστική καταστροφή» από την ανεξέλεγκτη υλοτομία, κάνουν λόγο οργανώσεις Μέλη της φυλής Mashco Piro απεικονίζονται να βγαίνουν από την απομακρυσμένη περιοχή όπου ζουν στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου στο Περού για να αναζητήσουν τροφή. Το γεγονός καταγράφηκε σε βίντεο και αποτελεί σπάνιο υλικό από τη φυλή αυτή που ζει απομονωμένη στο τροπικό δάσος. Τα μέλη της φυλή όμως φαίνεται πως αντιμετωπίζουν «ανθρωπιστική καταστροφή» καθώς υλοτόμοι εισβάλλουν στην επικράτειά τους, όπως προειδοποίησε το Survival International, μια βρετανική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. https://www.youtube.com/watch?v=GuGllX9b7I4 Σύμφωνα με ακτιβιστές, η φυλή αυτόχθονων Mashco Piro τις τελευταίες εβδομάδες βγαίνει από το τροπικό δάσος στο απομακρυσμένο μέρος του Περουβιανού Αμαζονίου σε αναζήτηση τροφής. Το Survival International είπε ότι οι εικόνες υπογραμμίζουν την ανάγκη να απομακρυνθούν οι υλοτόμοι που σύντομα θα αρχίσουν να εργάζονται στην επικράτεια της φυλής, λίγα μίλια από το σημείο που τραβήχτηκαν το βίντεο και οι φωτογραφίες. Αρκετές εταιρείες υλοτομίας διατηρούν εγκαταστάσεις ξυλείας εντός της επικράτειας, ενώ περισσότεροι από 50 άνθρωποι της φυλής Mashco Piro εμφανίστηκαν τις τελευταίες ημέρες κοντά στο χωριό Monte Salvado. Η φυλή Mashco Piro, που ζει ανάμεσα σε δύο φυσικά καταφύγια στο Madre de Dios, σπάνια εμφανίζεται σε τέτοιες περιοχές και επικοινωνεί σπάνια με άλλες τοπικές κοινότητες, σύμφωνα με το Survival International. «Πρόκειται για μια ανθρωπιστική καταστροφή στα σκαριά – είναι απολύτως ζωτικής σημασίας οι υλοτόμοι να πεταχτούν έξω και η περιοχή των Mashco Piro και αυτή να προστατευτεί επιτέλους σωστά», δήλωσε η σκηνοθέτις Caroline Pearce. Ο Αλφρέντο Βάργκας Πίο, πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης FENAMAD, είπε ότι τα εδαφικά δικαιώματα της φυλής πρέπει να προστατεύονται. «Αυτά είναι αδιάψευστα στοιχεία ότι πολλά μέλη της Mashco Piro ζουν σε αυτήν την περιοχή, την οποία η κυβέρνηση όχι μόνο δεν κατάφερε να προστατεύσει, αλλά στην πραγματικότητα την πούλησε σε εταιρείες υλοτομίας», πρόσθεσε. «Οι εργάτες της υλοτομίας θα μπορούσαν να φέρουν νέες ασθένειες που θα εξαφάνιζαν το Mashco Piro και υπάρχει επίσης κίνδυνος βίας και από τις δύο πλευρές, επομένως είναι πολύ σημαντικό τα εδαφικά δικαιώματα του Mashco Piro να αναγνωρίζονται και να προστατεύονται από το νόμο». Με πληροφορίες από skynews.com Πηγή: lifo.gr
Ανακύκλωση: Ποιες αλλαγές έρχονται με το πρόγραμμα «Πληρώνω όσο ρυπαίνω»
Ανάμεσα στους κεντρικούς στόχους του νομοσχεδίου, είναι η Ελλάδα να οδηγηθεί σε ποσοστό ταφής κάτω από 10% το 2030 Οι εντεινόμενες προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής φέρουν ταχύτατες αλλαγές στον τομέα της ανακύκλωσης, με το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να παρουσιάζει τους βασικούς άξονες ενός νέου νομοσχεδίου, που οδηγό του έχει τον κανόνα «Πληρώνω όσο ρυπαίνω». Ανάμεσα στους κεντρικούς στόχους του νομοσχεδίου, είναι η Ελλάδα να οδηγηθεί σε ποσοστό ταφής κάτω από 10% το 2030. Ειδικότερα, στην ομιλία του ο Υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας, κ. Θόδωρος Σκυλακάκης, σημείωσε, μεταξύ άλλων: «Ο πολύ απλός Κανόνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «πληρώνω όσο ρυπαίνω» αποτελεί τη βάση της πολιτικής που υλοποιούμε για τη διαχείριση των αποβλήτων» τόνισε. Τα βιοαπόβλητα «θησαυρός» για την παραγωγή βιοαερίου«Επιπλέον, σε έναν πλανήτη, όπου διαρκώς αυξάνεται ο πληθυσμός και η κλιματική κρίση είναι ήδη εδώ, δεν μπορούμε, πλέον, να θεωρούμε τα υλικά, τα οποία υπό συνθήκες είναι επαναχρησιμοποιούμενα, ως απόβλητα. Σκοπός μας είναι να διευρύνουμε τη λίστα με τα επαναχρησιμοποιούμενα και “κλειδί” σε αυτή την προσπάθεια είναι τα βιοαπόβλητα. Ορισμένα από αυτά θα μας δώσουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε βιοαέριο και κάποια να καλύψουμε άλλες, ενεργειακές ανάγκες, με τρόπο κλιματικά ουδέτερο, σημείωσε ο ίδιος. Ταυτόχρονα, στόχος μας είναι να εισέλθει, δυναμικά, η ανακύκλωση στην καθημερινότητα των νοικοκυριών. Δίνοντας λύσεις στις πρακτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες (π.χ. χρόνος, κόπος, απόσταση που πρέπει να διανυθεί για να ανακυκλώσουν), θα τους βοηθήσουμε να οργανώσουν το νοικοκυριό τους στη βάση της ανακύκλωσης». Οι πέντε άξονεςΑποτιμώντας το έργο της τελευταίας πενταετίας, ο Γενικός Γραμματέας Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων, Μανώλης Γραφάκος περιέγραψε τους βασικούς άξονες του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, που στοχεύει σε μια σημαντική μεταρρύθμιση στην ανακύκλωση. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι εξής: • Η εφαρμογή του συστήματος εγγυοδοσίας για πλαστικές και μεταλλικές φιάλες που θα λειτουργεί στο τέλος του 2025, με ένα ενιαίο σύστημα πανελλαδικό. Το νέο σύστημα δεν θα περιλαμβάνει τις φιάλες γυαλιού, ενώ η εγγυοδοσία που δεν εισπράττεται από τους καταναλωτές, παραμένει στο σύστημα για επενδύσεις. Στην πλήρη ανάπτυξη του συστήματος προβλέπονται περίπου 15.000 σημεία επιστροφής για διευκόλυνση του καταναλωτή. • Η παροχή υπηρεσίας χωριστής συλλογής ανακυκλώσιμων και βιοαποβλήτων, σε μικρούς και ορεινούς Δήμους κάτω των 10.000 κατοίκων και παροχή εξοπλισμού στους υπόλοιπους. • Η ρύθμιση ζητημάτων στην εναλλακτική διαχείριση, με στόχο να κατατεθεί από τους υπόχρεους παραγωγούς νέο επιχειρησιακό σχέδιο, με τριπλάσιους πόρους για την ανακύκλωση που θα περιλαμβάνει και τη συλλογή των ανακυκλώσιμων υλικών. • Η δημιουργία συστήματος εναλλακτικής διαχείρισης για τα βιοαπόβλητα, με πόρους των υπόχρεων παραγωγών, με στόχο να αναλάβει τη συλλογή από τους μεγάλους παραγωγούς και τα HORECA. • Η δυνατότητα άμεσης παρέμβασης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την πρόληψη ή αντιμετώπιση έκτακτων περιπτώσεων στη διαχείριση των αποβλήτων, για την αποτροπή περιβαλλοντικής επιβάρυνσης και προστασίας της δημόσιας υγείας, καθώς και σε περιπτώσεις προστίμων από την ΕΕ Πηγή: newmoney.gr