Είστε συχνά αφηρημένοι; Φταίει η ατμοσφαιρική ρύπανση

Τα αιωρούμενα σωματίδια θολώνουν το μυαλό και καθιστούν δύσκολες ακόμα και τις απλές καθημερινές δραστηριότητες ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ετοιμάζετε με προσοχή τη λίστα για το σουπερμάρκετ και λίγο πριν βγείτε από το σπίτι την ξεχνάτε στο τραπέζι, ψάχνετε με μανία τα γυαλιά σας, ενώ αυτά στολίζουν το κεφάλι σας, αγωνιάτε μην αργήσετε στο ραντεβού σας με τον οδοντίατρο και λίγα λεπτά πριν φτάσετε στον προορισμό σας συνειδητοποιείτε ότι η προγραμματισμένη επίσκεψή σας είναι για την επόμενη εβδομάδα… Σας συμβαίνουν συχνά παρόμοια περιστατικά; Είστε αφηρημένοι και η καλύτερη περιγραφή που μπορείτε να δώσετε σε κάποιον όταν σας ρωτάει πώς είστε είναι θολούρα στο μυαλό που δεν σας επιτρέπει να συγκεντρωθείτε σε ό,τι κάνετε, να εργαστείτε, αλλά και απλώς να λειτουργήσετε στην καθημερινότητά σας; Είναι πολύ πιθανό να έχετε εκτεθεί σε ατμοσφαιρική ρύπανση και τα αιωρούμενα σωματίδια (PM) να έχουν επηρεάσει την ικανότητά σας να εστιάσετε σε αυτό με το οποίο ασχολείστε τη δεδομένη στιγμή. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications και διεξήχθη από ερευνητική ομάδα των Πανεπιστημίων του Μπέρμιγχαμ και του Μάντσεστερ αρκεί ακόμα και η σύντομη έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις PM για να παρατηρηθούν προβλήματα στη λειτουργία του εγκεφάλου για την καθημερινή δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα οι εβδομαδιαίες αγορές στο σουπερμάρκετ. Επιπλέον, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η φλεγμονή που παρατηρείται από την ρύπανση μπορεί να βρίσκεται πίσω από τη δυσκολία αναγνώρισης των συναισθημάτων. Η ομάδα εξέθεσε 26 ενήλικες σε υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, τα οποία προέκυψαν από καπνό κεριών, καθώς και σε καθαρό αέρα. Συγκεκριμένα, βρέθηκαν σε αίθουσα με σωματίδια PM καθώς και απαλλαγμένο από αυτά για μία ώρα, εισπνέοντας κανονικά, με περιορισμένη ρινική εισπνοή και από το στόμα με κλιπ που έφραζε τη μύτη. Ολοκλήρωσαν τέσσερις γνωστικές δοκιμασίες πριν και τέσσερις ώρες μετά την έκθεση, αξιολογώντας τη μνήμη εργασίας, την επιλεκτική προσοχή, τη διάκριση συναισθημάτων και την ψυχοκινητική εγρήγορση. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι συμμετέχοντες που είχαν εισπνεύσει – είτε από το στόμα είτε από τη μύτη – τον καπνό, παρουσίασαν σημαντική μείωση στην επιλεκτική προσοχή και την αναγνώριση συναισθημάτων. Βέβαια, την ίδια στιγμή, η λειτουργική μνήμη κι η ψυχοκινητική εγρήγορση δε φαίνεται να επηρεάστηκαν από την ατμοσφαιρική ρύπανση, με τους ειδικούς να εκτιμούν πως ορισμένες εγκεφαλικές λειτουργίες αποδεικνύονται πιο ανθεκτικές. Όπως αναφέρει η έκθεση, ο ρινικός βλεννογόνος διευκολύνει την ταχεία απορρόφηση χημικών ουσιών και φαρμάκων, επομένως, τόσο τα διαλυτά όσο και τα αδιάλυτα σωματίδια θα μπορούσαν δυνητικά να φτάσουν στον εγκέφαλο μέσω αυτής της οδού. Πράγματι, στοιχεία δείχνουν ότι τα πολύ λεπτά σωματίδια επιδεικνύουν αυξημένη αποτελεσματικότητα στη διέλευση. Οι ειδικοί τονίζουν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα προκειμένου να επιβεβαιωθεί ο πιθανός ρόλος της οσφρητικής οδού στην ικανότητα επιλεκτικής προσοχής και να κατανοηθεί καλύτερα η επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη γνωστική λειτουργία. Για «αδιάσειστα στοιχεία» ότι ακόμα και η βραχυπρόθεσμη έκθεση σε αιωρούμενα σωματίδια μπορεί να έχει άμεσες επιπτώσεις στη λειτουργία του εγκεφάλου, έκανε λόγο ο Τόμας Φάχερτι από το Τμήμα Γεωγραφίας, Γης και Περιβαλλοντικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ και εκ των συντακτών της έκθεσης. Την ίδια ώρα, ο Φράνσις Πόουπ καθηγητής Ατμοσφαιρικών Επιστημών του ίδιου πανεπιστημιακού ιδρύματος και ανάμεσα στους ερευνητές, τόνισε ότι «η κακή ποιότητα αέρα υπονομεύει την πνευματική ανάπτυξη και την παραγωγικότητα των εργαζομένων, με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις σε έναν τεχνολογικό κόσμο που βασίζεται στη γνωστική αριστεία». Όπως είπε, η μειωμένη παραγωγικότητα επηρεάζει την οικονομική ανάπτυξη και κάλεσε για την εφαρμογή αυστηρότερων κανονισμών σχετικά με την ποιότητα του αέρα και την αντιμετώπιση των συνεπειών που συνδέονται με αυτόν. Οι ειδικοί εξηγούν ότι η γνωστική λειτουργία περιλαμβάνει μια σειρά από νοητικές διεργασίες ζωτικής σημασίας για τις καθημερινές εργασίες. Η επιλεκτική προσοχή, για παράδειγμα, βοηθά στη λήψη αποφάσεων και στη συμπεριφορά για την επίτευξη στόχων, όπως για παράδειγμα η προτεραιότητα στην αγορά προϊόντων που αναγράφονται στη λίστα για το σουπερμάρκετ, καθώς και η αντίσταση στις παρορμητικές αγορές. Ο εγκέφαλος γερνάει κατά 15 χρόνια Ανάλογα ήταν τα αποτελέσματα παλαιότερης έρευνας από τα Πανεπιστήμια του Κουίνσλαντ και του Κάρνεγκι Μέλον στην Αυστραλία, σύμφωνα με την οποία η έκθεση σε συγκέντρωση σωματιδίων υψηλότερη από το μέσο όρο οδήγησε στη μείωση γνωστικών λειτουργιών κατά έξι βαθμούς σε μία κλίμακα των 100. Ανάμεσα σε αυτές η μνήμη, η λεκτική ικανότητα, η προσοχή, η ευελιξία, η μαθηματική ικανότητα, η ταχύτητα και επίλυση προβλημάτων. Οι ερευνητές τόνιζαν στη μελέτη τους ότι σε ανθρώπους κάτω των 30 ετών που εκτίθενται σε αυτό το επίπεδο ρύπανσης, είναι πιθανό να παρατηρηθεί μείωση της γνωστικής τους λειτουργίας αντίστοιχης της γήρανσης κατά 15 χρόνια. Και ψυχικά προβλήματα Ο μολυσμένος αέρας, όμως, επιδρά και στην ψυχική υγεία, σύμφωνα με παλαιότερη μελέτη των Πανεπιστημίων Γουέιν στο Ντιτρόιτ και του Σινσινάτι που είχε δημοσιευθεί στο NeuroToxicology. Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα ανάπτυξης προβλημάτων ψυχικής υγείας σε ανθρώπους που εισπνέουν αιωρούμενα σωματίδια συγκριτικά με όσους αναπνέουν καθαρό αέρα. Μελετώντας δεδομένα από περίπου 100 ερευνητικά άρθρα γύρω από ανθρώπους και ζώα σχετικά με το πώς λειτουργούν ο ιππόκαμπος, η αμυγδαλή και ο προμετωπιαίος φλοιός, κατέληξαν πως σε ποσοστό 95% παρατηρήθηκαν σημαντικές φυσικές και λειτουργικές αλλαγές στις περιοχές του εγκεφάλου που ρυθμίζουν τα συναισθήματα σε όσους εκτίθενται σε αυξημένα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Πηγή: newmoney.gr
Τοίχοι «ντυμένοι» με πράσινο η λύση στο πρόβλημα της ζέστης στα αστικά κέντρα

Καλαίσθητοι, λειτουργικοί και πολύτιμοι για εκατοντάδες ζωικά είδη που βρίσκουν καταφύγιο σε αυτούς ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Αρκεί μία ματιά για να διαπιστώσει κανείς ότι το τσιμέντο επικρατεί στα αστικά κέντρα. Γκρίζα κτίρια σχεδόν κρύβουν τον ορίζοντα, με την απουσία πρασίνου να χαρακτηρίζει τις σύγχρονες πόλεις παραδομένες στην οικιστική ανάπτυξη, συχνά χωρίς περιβαλλοντικά κριτήρια ή βιώσιμο σχεδιασμό. Όλα αυτά την ώρα που οι πυκνοκατοικημένες συνοικίες μετατρέπονται σε «φούρνο», εντείνοντας το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας. Δεν είναι λίγοι οι επιστήμονες που προτείνουν τη δημιουργία χώρων πρασίνου στις μεγαλουπόλεις, ως διέξοδο από τις δραματικές επιπτώσεις της αύξησης της θερμοκρασίας. Πράγματι, έχει αποδειχθεί ότι τα αστικά πάρκα, ή έστω τα δέντρα και τα φυτά μπορούν να προσφέρουν ανάσα δροσιάς, αφού περιορίζεται η ζέστη και δημιουργείται σκίαση. Τώρα, νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης και από το Τμήμα Περιβάλλοντος του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Νανιάνγκ της Σιγκαπούρης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Building and Environment, επιβεβαιώνει τα οφέλη του πρασίνου στην προσπάθεια οι πόλεις να γίνουν πιο δροσερές. Η ερευνητική ομάδα μελέτησε 20 επιφάνειες σε διαφορετικά περιβάλλοντα στη Σιγκαπούρη, εκ των οποίων τοίχοι κτιρίων με πράσινο, «γυμνοί» τοίχοι και φυσικούς βράχους. Διαπίστωσαν ότι οι τοίχοι με φυλλώματα ή αναρριχώμενα φυτά λειτουργούν ως ρυθμιστές της θερμοκρασίας δημιουργώντας ένα στρώμα ψύξης στο κτίριο κατά τη διάρκεια της ημέρας και ένα στρώμα θερμομόνωσης κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τα θετικά αποτελέσματα, όμως, δεν περιορίζονται στη θερμοκρασία, αλλά προκύπτει ότι οι πράσινοι τοίχοι μπορούν να φιλοξενήσουν τουλάχιστον 290 διαφορετικά ζωικά είδη, όπως μέλισσες, έντομα και πτηνά, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τη βιοποικιλότητα. Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, στη Σιγκαπούρη αυξημένες θερμοκρασίες έως και 4,2 βαθμούς Κελσίου υπολογίστηκαν στο κέντρο της πόλης σε σύγκριση με αγροτικές περιοχές και παράλληλα διαπίστωσαν πως η αυξημένη ανθρώπινη δραστηριότητα επιδρά στη μείωση της βιοποικιλότητας, στην ποιότητα του αέρα, την αισθητική και την υγεία των πολιτών. Εκτιμούν, μάλιστα, ότι έχουν χαθεί βιότοποι για τουλάχιστον το 1/3 της βιοποικιλότητας εξαιτίας της εκμετάλλευσης της γης για την αστικοποίηση. Σε παγκόσμιο επίπεδο, επισημαίνουν, οι αλλαγές στη χρήση γης έχουν ήδη προκαλέσει απώλεια τοπικού ζωικού πλούτου κατά περίπου 77% και απώλεια συνολικής αφθονίας κατά περίπου 40%. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι οι τοίχοι «ντυμένοι» με πράσινο όχι μόνο ικανοποιούν ανάγκες σε αισθητικό επίπεδο, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να περιοριστεί η θερμοκρασία σε περιοχές όπως η Σιγκαπούρη και να μετριάσουν την απώλεια οικοτόπων για πολλά είδη. «Οι πράσινοι τοίχοι μπορούν να είναι πολλά περισσότερα από μια απλή διακοσμητική τάση», δήλωσε η Καταρίνα Χεκτ, περιβαλλοντολόγος από το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης και επικεφαλής της μελέτης. Από την έρευνα αποδεικνύεται ότι η θερμοκρασία των πράσινων κτιρίων μειώνεται έως και 0,6-0,7 βαθμούς Κελσίου. «Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν μια μικρή διαφορά», αναφέρει η Χεκτ, αλλά ακόμη και μικρή μείωση όπως αυτή μπορεί να ελαττώσει το ενεργειακό κόστος και να κάνει τα κτίρια πιο φιλόξενα για τους πολίτες και τους εργαζόμενους. Η ανέγερση τέτοιων κτιρίων με ολοένα περισσότερους πράσινους τοίχους μπορεί να διευρύνει την ψύξη και να συμβάλλει ώστε να περιοριστεί το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας, ενώ όπως εξηγεί η ειδικός μπορεί να βελτιώσει τη συνολική κλιματική ανθεκτικότητα στις πόλεις. Όσο για τους φυσικούς βράχους σε αστικό περιβάλλον, προσέλκυσαν περισσότερη βιοποικιλότητα από τους τοίχους, με την Χεκτ να αναφέρει ότι μπορούμε να μάθουμε πολλά από τη φύση, ώστε να εφαρμόσουμε ανάλογες στρατηγικές σε αστικές περιοχές. Οι τοίχοι με βλάστηση, επομένως, αποτελούν εναλλακτική του φυσικού βράχου καθώς παρέχουν στέγη για ζωικά είδη που σε άλλη περίπτωση δε θα έβρισκαν φιλόξενα σημεία για τη διαβίωσή τους. Επιπλέον, τόνισε ότι τα ευρήματα της έρευνας μπορούν να εφαρμοστούν και σε εύκρατα κλίματα, ακολουθώντας ανάλογες αρχές με αυτές των τροπικών περιοχών. Πηγή: newmoney.gr
Γιατί υπάρχουν περισσότεροι αρουραίοι στις πόλεις και τι ρόλο παίζει η κλιματική αλλαγή

Τα αστικά κέντρα έχουν γίνει φιλόξενα για τα τρωκτικά με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο πληθυσμός τους, απειλώντας τον άνθρωπο με τουλάχιστον 40 ασθένειες ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Τι κοινό έχουν η Ρώμη, η Ουάσιγκτον, το Τορόντο, το Άμστερνταμ και το Λονδίνο; Πέρα από αξιοθέατα, επιβλητικά μνημεία και μουσεία, οι πολύβουες πόλεις είναι πλούσιες σε αρουραίους που κυκλοφορούν ανενόχλητοι ανάμεσα στα τραπεζάκια όπου οι τουρίστες απολαμβάνουν τον καφέ τους, ή στα πολυσύχναστα σοκάκια που διασχίζουν δημοφιλείς συνοικίες. Στην ιταλική πρωτεύουσα ο πληθυσμός σύμφωνα με το Ιταλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (ISTAT) ανέρχεται στους 4.230.292 κατοίκους. Εκείνος των ποντικών από την άλλη ξεπερνά τα 10 εκατομμύρια, όπως υπολογίζει η Ιταλική Εταιρεία Περιβαλλοντικής Ιατρικής (SIMA), με τις εκτιμήσεις να «βλέπουν» περαιτέρω αύξηση αν δε ληφθούν σχετικά μέτρα. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι ένα θηλυκό Rattus norvegicus, ο κοινός αρουραίος, γεννά τουλάχιστον πέντε φορές το χρόνο και αποκτά συνήθως έξι μικρά. Ακόμα και αν κατά μέσο όρο η διάρκεια ζωής του τρωκτικού αγγίζει μόλις το ένα έτος, οι αριθμοί είναι τρομακτικοί, αφού μέσα σε μία δεκαετία δυνητικά θα μπορούσαν να φτάσουν τα 600 δισ. άτομα. Επομένως, δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι θεωρούν τους κατοίκους της Ρώμης τυχερούς για τον… τόσο περιορισμένο πληθυσμό. Η εισβολή τους, όμως, είναι παγκόσμιο φαινόμενο, αφού στο Παρίσι έχουν πλέον εγκατασταθεί στην περιοχή του Λούβρου, ενώ στη Νέα Υόρκη αποτελούν ακόμα και ατραξιόν με ντόπιους που διοργανώνουν ποντικο-τουρ προς αναζήτηση τρωκτικών. Το πρόβλημα είναι τόσο σοβαρό, που η πόλη διόρισε «τσαρίνα των ποντικών», την Καθλίν Κοράντι, με μία αποστολή: Τη συρρίκνωση του πληθυσμού του «υπ’αριθμόν 1 δημόσιου κινδύνου». Η ίδια σε ρόλο εξολοθρευτή, υποστηρίζει ότι η εκστρατεία με τους ειδικά κατασκευασμένους κάδους που δεν επιτρέπουν την πρόσβαση στα τρωκτικά έχει δώσει τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Τα ποντίκια, με εξαίρεση ενδεχομένως τον σεφ ήρωα της ταινίας «Ο Ραταούης», δεν έχει πολλούς φίλους. Εμπόδιο για να σχηματίσει στενούς δεσμούς με τον άνθρωπο δεν είναι μόνο η αποκρουστική όψη του είδους, άλλα κι οι τουλάχιστον 40 ασθένειες που μπορεί να μεταδώσει μέσω της επαφής ή των περιττωμάτων του με σοβαρούς κινδύνους για την υγεία. Ανάμεσα σε αυτές, η λεπτοσπείρωση, η πανώλη, η σαλμονέλωση, ο τύφος του ποντικού, η τουλαραιμία, η λεμφοκυτταρική χοριομηνιγγίτιδα και η λύσσα. Όλες βάσιμες αφορμές για την άμεση καταπολέμησή του. Για ποιο λόγο αυξάνονται Σκουπίδια και κορωνοϊός λειτούργησαν θετικά στην αύξηση του αριθμού τους με τους επιστήμονες να συμφωνούν ότι η ποσότητά τους είναι ανάλογη με τη διαθεσιμότητα των απορριμμάτων που συγκεντρώνονται σε δρόμους και πεζοδρόμια αφού οι κάδοι δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των πολιτών. Καθώς απορρίπτονται απόβλητα υψηλής διατροφικής αξίας, πολλά αστικά κέντρα έχουν γίνει εξαιρετικά φιλόξενα και λειτουργούν σαν μαγνήτης αφού η τροφή δε λείπει ποτέ, ενισχύοντας την αναπαραγωγή και ανάπτυξή τους. Την ίδια ώρα, η περίοδος της καραντίνας από το 2020 ως το 2021 για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού δεν συνέπεσε απλώς με την πληθυσμιακή έκρηξη του είδους, αλλά την πυροδότησε. Οι ποντικοί μην έχοντας πρόσβαση σε σκουπίδια από επιχειρήσεις εστίασης που παρέμεναν κλειστές, επέστρεψαν στις κατοικίες αναζητώντας τροφή. Η πείνα, μάλιστα, αποδείχθηκε πολύτιμο εργαλείο για να αντιμετωπίσουν τον φόβο τους για τον άνθρωπο, με αποτέλεσμα η παρουσία τους να είναι πιο συχνή ιδίως σε ισόγειες κατοικίες. Παράλληλα, τους θερινές μήνες όταν ο καυτός ήλιος επιταχύνει την αποσύνθεση των απορριμμάτων τα τρωκτικά βρίσκουν την ιδανική ευκαιρία να εξορμήσουν. Κατά την ίδια περίοδο, συχνά με σύμμαχο τις καλές καιρικές συνθήκες εντατικοποιείται η ανέγερση κτιρίων ή παρατηρούνται παρεμβάσεις σε κτίρια, προκαλώντας ωστόσο αναστάτωση στην ισορροπία του οικοσυστήματος και ωθώντας τους ποντικούς που ζουν υπογείως ή κοντά σε υπονόμους να βγουν στην επιφάνεια. Πώς συνδέεται η κλιματική αλλαγή Πέρα από την αστικοποίηση και τα απορρίμματα, ο αυξανόμενος αριθμός αρουραίων στις πόλεις συνδέεται με την αύξηση της θερμοκρασίας, συνέπεια της κλιματικής αλλαγής. Η έντονη ζέστη δεν ευνοεί μόνο την ανάπτυξη εντόμων και δη κουνουπιών, αλλά και τον πολλαπλασιασμό των αρουραίων. Παλαιότερη μελέτη σε ΗΠΑ και Καναδά είχε καταδείξει ότι η άνοδος της θερμοκρασίας και οι ηπιότεροι χειμώνες επηρεάζουν άμεσα τον πληθυσμό τους στις αστικές περιοχές, καθώς η διαβίωσή τους δυσχεραίνει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Τώρα, νεότερη διεθνής μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances επιβεβαιώνει τον ρόλο που διαδραματίζει η κλιματική αλλαγή στην έξαρση του πληθυσμού τους. Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα από 16 πόλεις σε όλο τον κόσμο και διαπίστωσαν ότι στις 11 από αυτές υπήρξε αυξητική τάση στον αριθμό των αρουραίων. Μεταξύ αυτών, η Ουάσιγκτον, η Νέας Υόρκη και το Άμστερνταμ, ενώ σε μόλις τρεις – Νέα Ορλεάνη, Λούισβιλ και Τόκιο – καταγράφηκε μείωση. Οι πόλεις που σημείωσαν μεγαλύτερη αύξηση θερμοκρασίας και αντίστοιχα οι πιο πυκνοκατοικημένες είδαν ανάλογη άνοδο στον αριθμό των αρουραίων. Όπως αναφέρει η μελέτη, η Ουάσιγκτον κρατά τα σκήπτρα και ακολουθεί το Σαν Φρανσίσκο, το Τορόντο, η Νέα Υόρκη και το Άμστερνταμ. Σχετικά δε με την Ουάσιγκτον, η τάση ήταν τρεις φορές μεγαλύτερη από ό,τι στη Βοστώνη και 1,5 φορά μεγαλύτερη από τη Νέα Υόρκη. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το φαινόμενο αποδίδεται στην αύξηση της θερμοκρασίας κατά 40%. Ο επικεφαλής της έρευνας και βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Ρίτσμοντ, Τζόναθαν Ρίτσαρντσον, εξήγησε στο Associated Press ότι οι πόλεις που θερμαίνονται πιο γρήγορα και για περισσότερο χρονικό διάστημα, ευνοούν την αναζήτηση τροφής και τους αναπαραγωγικούς κύκλους των αρουραίων. Η αστικοποίηση αποτελεί έναν ακόμα παράγοντα ανάπτυξης του πληθυσμού, καθώς όπως αναφέρει ο Ρίτσαρντσον, στους αρουραίους αρέσει το δομημένο περιβάλλον κι η γειτνίαση με τους ανθρώπους και δη τα απόβλητά τους. Τι μπορεί να βοηθήσει στον περιορισμό τους; Σύμφωνα με τον ειδικό το μυστικό δε βρίσκεται στις παγίδες ή το ποντικοφάρμακο, αλλά στην πρόληψη. Για αυτό το λόγο, στη Νέα Ορλεάνη ενισχύεται η καμπάνια ενημέρωσης των κατοίκων με εκπαιδευτικά εργαστήρια και εκστρατείες ώστε να μάθουν οι ντόπιοι τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να απωθήσουν τα τρωκτικά, όπως η σωστή απόρριψη των αποβλήτων. Ο Ρίτσαρντσον τόνισε ότι είναι αδύνατο να εξαφανιστούν οι αρουραίοι από τις πόλεις, αλλά όπως είπε στο αμερικανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο ο Νιλ Κάρτερ από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν «οι άνθρωποι πρέπει να συνυπάρχουν με την άγρια ζωή στα αστικά περιβάλλοντα, ακόμη και με τους αρουραίους». Πηγή: newmoney.gr
Πώς θα μετριαστούν οι επιπτώσεις από τις τιμές άνθρακα

Από Δημήτρης Αβαρλής Η GIZ Greece υποστήριξε τη Διεύθυνση Κλιματικής Αλλαγής και Ποιότητας Αέρα του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με τη διοργάνωση δύο ημερίδων ενημέρωσης στις 4-5 Φεβρουαρίου 2025 σχετικά με τις νέες εξελίξεις στα Συστήματα Εμπορίας Εκπομπών της ΕΕ (ETS1 και ETS2). Η υποστήριξη αυτή παρασχέθηκε σύμφωνα με σχετική ανάρτηση στο πλαίσιο του έργου CLIMA+ που υλοποιείται από την GIZ Greece με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών Υποθέσεων και Δράσης για το Κλίμα. Η Ελλάδα στοχεύει να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 54% έως το 2030 και να φτάσει σε κλιματική ουδετερότητα έως το 2050. Ένα σημαντικό μέσο σε αυτό το πλαίσιο είναι το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Εκπομπών, το οποίο περιλαμβάνει τις θαλάσσιες μεταφορές, τα κτίρια και τις οδικές μεταφορές από το 2023. Χρησιμοποιείται για να ληφθούν υπόψη οι εκπομπές CO2 των εισαγόμενων αγαθών για τη διασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού και τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Η ΕΕ έχει επίσης δημιουργήσει το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα, το οποίο στοχεύει να μειώσει την οικονομική επιβάρυνση των τιμών του άνθρακα για τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Η Ελλάδα θα πρέπει να αναπτύξει μέχρι το καλοκαίρι ένα Κοινωνικό Κλιματικό Σχέδιο για την Ελλάδα ώστε να αξιοποιηθούν οικονομικοί πόροι από το Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα, με τη GIZ Greece να έχει συμβουλευτικό ρόλο προς το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ενώ θα καταθέσει προτάσεις για το πώς μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα ο Μηχανισμός Προσαρμογής Συνόρων Άνθρακα. Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, το Κοινωνικό Κλιματικό Σχέδιο που θα καταρτιστεί θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα διαβούλευσης με τις τοπικές κοινωνίες, φορείς και οργανώσεις. Ανάμεσα στα ζητήματα που απασχολούν τις διαβουλεύσεις των τελευταίων μηνών το ζήτημα της ενεργειακής φτώχειας και πιο συγκεκριμένα η αποσαφήνιση των δεικτών που οριοθετούν την ενεργειακή φτώχεια. Πηγή: energygame.gr
Τα μικροπλαστικά στον πλακούντα συνδέονται με πρόωρο τοκετό

Μεγαλύτερη κατά περίπου 50% η παρουσία των επιβλαβών σωματιδίων συγκριτικά με τελειόμηνη κύηση ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Πριν περίπου ένα χρόνο είχαν προκαλέσει ανησυχία τα αποτελέσματα έρευνας από το Πανεπιστήμιο της Μανόα στη Χαβάη, σύμφωνα με την οποία εντοπίστηκαν μικροπλαστικά στον πλακούντα γυναικών το διάστημα από το 2006 ως το 2021. Η μελέτη είχε διεξαχθεί σε τρία σκέλη με το πρώτο να αποκαλύπτει ότι 6 στους 10 πλακούντες έφεραν θραύσματα από πολυμερή, στο δεύτερο αναφέρθηκαν 9 στους 10 και στο τρίτο με την ολοκλήρωση της μελέτης σε όλους τους πλακούντες ανιχνεύθηκαν ίχνη πλαστικών. Τώρα, νέα έκθεση της Ιατρικής Σχολής Μπέιλορ στο Τέξας των ΗΠΑ συνδέει την παρουσία μικροπλαστικών και νανοπλαστικών στον πλακούντα με τον πρόωρο τοκετό. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές προς έκπληξή τους διαπίστωσαν μεγαλύτερη συγκέντρωση των επιβλαβών σωματιδίων στους τοκετούς έπειτα από συντομότερη διάρκεια κύησης, σε σχέση με όσους πραγματοποιήθηκαν σε τελειόμηνη κύηση. Αναλυτικότερα, οι ειδικοί ανέλυσαν τα σωματίδια που εντόπισαν σε 175 πλακούντες, 100 εξ αυτών από τελειόμηνη κύηση και 75 από πρόωρο τοκετό (34 εβδομάδων), στο σύνολό τους από το Χιούστον. Με τη χρήση φασματομετρίας μάζας διαπιστώθηκε ότι ο πλακούντας στους πρόωρους τοκετούς έφερε 203 μικρογραμμάρια πλαστικού ανά γραμμάριο ιστού (μg/g), πολύ περισσότερα από αυτά που βρέθηκαν στους τελειόμηνους πλακούντες (130 μg/g). Συγκεκριμένα, εντοπίστηκαν 12 τύποι πλαστικού, ανάμεσα σε αυτά το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET) που χρησιμοποιείται στα πλαστικά μπουκάλια, το πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC) που χρησιμοποιείται σε συσκευασίες, η πολυουρεθάνη και το πολυκαρβονικό. Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα επίπεδα σε μικρο και νανοπλαστικά ήταν σημαντικά υψηλότερα στους πρόωρους πλακούντες και σε μεγαλύτερα επίπεδα από ό,τι είχε μετρηθεί προηγουμένως στο ανθρώπινο αίμα. Οι ειδικοί καταλήγουν, επομένως, πως τα σωματίδια πιθανότατα συσσωρεύονται στον πλακούντα κατά τη διάρκεια μιας εγκυμοσύνης. Ο επικεφαλής της μελέτης και καθηγητής μαιευτικής και γυναικολογίας στην Ιατρική Σχολή Μπέιλορ, Ενρίκο Μπαρόζο, δήλωσε έκπληκτος από τα ευρήματα, σύμφωνα με το Newsweek, καθώς όχι μόνο ο «πρόωρος τοκετός συσσώρευσε περισσότερα μικροπλαστικά και νανοπλαστικά στον πλακούντα σε σχέση με τον τελειόμηνο, αλλά αυτό σημειώθηκε σε προγενέστερο χρονικό σημείο της εγκυμοσύνης». Η διευθύντρια του τμήματος Εμβρυομητρικής και Περιγεννητικής Ιατρικής του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστόνης και εκ των συντακτών της μελέτης, Κέρστι Αγκάρντ, ανέφερε πως τα ευρήματα καταδεικνύουν την πιθανότητα η συγκέντρωση πλαστικών να συνδέεται με την εμφάνιση πρόωρων τοκετών. «Σε συνδυασμό με άλλες πρόσφατες έρευνες, η μελέτη αυτή προστίθεται στον αυξανόμενο όγκο στοιχείων που καταδεικνύουν έναν πραγματικό κίνδυνο από την έκθεση στα πλαστικά για την ανθρώπινη υγεία και τις ασθένειες», είπε σύμφωνα με τον Guardian. Οι ειδικοί επισημαίνουν πως υπάρχουν πολλά αίτια ενός πρόωρου τοκετού, μεταξύ αυτών η ηλικία, η εθνικότητα κι η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της μητέρας. Ωστόσο, ακόμα και όταν ελήφθησαν υπόψη αυτοί οι παράγοντες, παρέμεινε ισχυρή η συσχέτιση σωματιδίων με την προωρότητα. «Η μελέτη αυτή έδειξε συσχέτιση και όχι αιτιώδη συνάφεια», τόνισε ο Μπαρόζο και συμπλήρωσε ότι είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η ενημέρωση των ανθρώπων σχετικά με τα μικροπλαστικά και τις πιθανές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Επισημαίνεται πως τα σωματίδια μεγέθους μικρότερου των 5 χιλιοστών ή στην περίπτωση των νανοπλαστικών μικρότερων του 0,001 χιλιοστού εντοπίζονται σχεδόν παντού, από το νερό, τον αέρα, ως το φαγητό που καταναλώνουμε. Προκύπτουν από τη φθορά μεγαλύτερων τμημάτων πλαστικού και διαχέονται στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να ρυπαίνουν θάλασσες, ποταμούς και έδαφος, ενώ έρχονται σε επαφή με τον άνθρωπο με την κατανάλωση νερού η τροφής, αλλά και με την εισπνοή και το δέρμα, διεισδύοντας στα κύτταρα του οργανισμού. Πηγή: newmoney.gr
Αυστραλία: «Μίνι καγκουρό» γλίτωσε από την εξαφάνιση (vid)

Ο μικρός κηπουρός της φύσης επανήλθε στο περιβάλλον χάρη στις προσπάθειες ομάδας περιβαλλοντολόγων σε συνεργασία με τοπικούς παράγοντες και κυβέρνηση ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Τα λένε μικρούς κηπουρούς της φύσης, αλλά και μηχανικούς του οικοσυστήματος, είναι μόλις 28-45 εκατ., με τη στριφογυριστή ουρά τους να φτάνει σχεδόν το μέγεθος του σώματός τους αγγίζοντας τα 35 εκατ., ζουν στην Αυστραλία και πριν περίπου 10 χρόνια σχεδόν εξαφανίστηκαν. Τα μπετόνγκ (Bettongia penicillata) είναι μικροσκοπικά μαρσιποφόρα, τα οποία μοιάζουν με μικρογραφία καγκουρό, και σώθηκαν χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες επιστημόνων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα Marna Banggara, με στόχο την αποκατάσταση των φυσικών ρυθμών του οικοσυστήματος. Αγρότες, μικρές τοπικές επιχειρήσεις, ΜΚΟ και κυβερνητικά όργανα συνεργάζονται ώστε να διασφαλιστεί ότι η γη θα συνεχίσει να ευδοκιμεί τα επόμενα χρόνια. Στο πλαίσιο αυτών των προσπαθειών πραγματοποιήθηκε και η επανεισαγωγή των μπετόνγκ στο Εθνικό Πάρκο Ντίλα Γκουουράντα-Ινές, τα οποία την περίοδο 1999-2010 είδαν τον πληθυσμό τους να μειώνεται δραστικά, σε ποσοστό ακόμα και 90%. Τα γνωστά ως γιάλγκι στη γλώσσα των αβορίγινων της Αυστραλίας, Ναρούνγκα, με τη χαρακτηριστική ουρά σαν βούρτσα χάρη στην οποία συγκεντρώνουν φύλλα και μικρά κλαδιά για να φτιάξουν τη φωλιά τους, κάποτε εντοπίζονταν στο 60% της ηπειρωτικής Αυστραλίας. Ωστόσο, η εισαγωγή χωροκατακτητικών ειδών όπως αλεπούδες και αγριόγατες, σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση των ενδιαιτημάτων, λίγο έλειψαν να φέρουν την απόλυτη καταστροφή. https://www.youtube.com/watch?v=Wh-sz9vyBTM Οι προσπάθειες για την επανεισαγωγή του είδους ξεκίνησαν το 2021, όταν η ομάδα εγκατέστησε φράχτη 25 χλμ. για να διατηρήσει μακριά τα αρπακτικά είδη και δημιούργησε ένα καταφύγιο 150.000 εκταρίων. Σε διάστημα δύο ετών η ομάδα εισήγαγε επιτυχώς 200 άτομα με τους αρμοδίους πλέον να εκφράζουν την αισιοδοξία τους για την ομαλή επαναφορά τους. Ο Μπομπ Μπρούστερ από το WWF Αυστραλίας είχε κάνει λόγο για την «πρώτη επιτυχημένη επανεισαγωγή αυτού του είδους» με την προϋπόθεση φυσικά ότι ο πληθυσμός θα αναπτυχθεί και θα συνεχίσει να ζει στην περιοχή σε βάθος χρόνου. Όπως τονίζουν οι ειδικοί, η επαναφορά του είδους ήταν κρίσιμης σημασίας, καθώς διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα, ιδίως χάρη στη διατροφή του που βασίζεται σε μύκητες και έντομα, πέρα από σπόρους και βολβούς. Τα μπετόνγκ όχι μόνο απαλλάσσουν το περιβάλλον από μύκητες και ενοχλητικά έντομα, αλλά σκάβοντας για βολβούς και σπόρους δημιουργούν εσοχές ενισχύοντας την ποιότητα και υγεία του εδάφους και παράλληλα βελτιώνουν τις συνθήκες για την ανάπτυξη νέων φυτών. Η αυξημένη βλάστηση συμβάλλει στην παροχή πολύτιμων συστατικών για το ίδιο και άλλα είδη, παράλληλα βελτιώνει την ατμόσφαιρα και ενισχύει τη δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα. Δεν είναι τυχαίο ότι φέρουν το προσωνύμιο μικροί κηπουροί της φύσης. Όπως αναφέρει το αυστραλιανό δίκτυο ABC News πρόσφατα η ομάδα επέστρεψε στο σημείο για να ελέγχει τις συνθήκες διαβίωσης και την υγεία των μπετόνγκ. Τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά, καθώς τα περισσότερα ήταν παχουλά και υγιή, εννέα στα 10 θηλυκά κυοφορούσαν μικρά, σε ποσοστό περίπου 93%, ενώ πολλά από αυτά δεν έφεραν την ειδική σήμανση που σημαίνει ότι γεννήθηκαν μετά την επιχείρηση επανεισαγωγής. https://www.youtube.com/watch?v=uKdgENGPLvU «Βλέπουμε ένα αρκετά καλό επίπεδο στην αύξηση του πληθυσμού», δήλωσε η ειδικός Κλερ Χάρτβιγκσεν-Πάουερ. Με τη σειρά του, ο Γκάρι Γκόλντσμιθ, μέλος της κοινότητας των αβορίγινων και εργαζόμενος στο πρόγραμμα, μιλώντας στο CNN εξέφρασε την ελπίδα να επανέλθουν και άλλα τοπικά εξαφανισμένα είδη στην περιοχή τα επόμενα χρόνια. Σχετικά με την αναπαραγωγή των ατόμων, ο διευθυντής του προγράμματος, Ντέρεκ Σάντοου, έκανε λόγο για αποτελέσματα που ξεπερνούν τις προσδοκίες επιβεβαιώνοντας ότι το 40% των ατόμων πρόκειται για απογόνους των ζώων που εισήχθησαν στην προστατευόμενη περιοχή, θετική ένδειξη της αναπαραγωγής και υγείας των μπετόνγκ. Ο Σάντοου επισήμανε ότι η έκβαση του εγχειρήματος δεν είναι αισιόδοξη μόνο για το οικοσύστημα, αλλά και την τοπική οικονομία, αφού μπορούν να ωφεληθούν επιχειρήσεις, γεωργία και τουρισμός. Πηγή: newmoney.gr
“Aqua Resistance”: Ποια είναι η εταιρεία που προωθεί δύο νέα μεγάλα έργα αντλησιοταμίευσης (pic)

Η νεοσυσταθείσα εταιρεία εξασφάλισε από τη ΡΑΑΕΥ πρόσφατα δύο άδειες αποθήκευσης μέγιστης ισχύος έγχυσης 519 ΜW και 402 ΜW για τις περιοχές της Αμφιλοχίας και του Θέρμου ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΓΡΙΜΑΝΗ Δύο νέα μεγάλα έργα αντλησιοταμίευσης αδειοδότησε τις τελευταίες μέρες η ΡΑΑΕΥ. Συγκεκριμένα, ο Κλάδος Ενέργειας της Ρυθμιστικής Αρχής προχώρησε σε: -Χορήγηση Άδειας Αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας μέγιστης ισχύος έγχυσης 519 ΜW και μέγιστης ισχύος απορρόφησης 452 MW στη θέση «Πεταλάς» των Δημοτικών Ενοτήτων Αμφιλοχίας & Φυτειών των Δήμων Αμφιλοχίας & Ξηρομέρου της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Το έργο προβλέπεται ότι θα έχει εγκατεστημένη χωρητικότητα 4931 MWh και εγγυημένη (ωφέλιμη) χωρητικότητα 4152 MWh.– Χορήγηση Άδειας Αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας μέγιστης ισχύος έγχυσης 402 ΜW και μέγιστης ισχύος απορρόφησης 350 MW στη θέση «Σκαλουλα» των Δημοτικών Ενοτήτων Θέρμου & Παραβολας των Δήμων Θέρμου & Αγρινίου της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.Το έργο προβλέπεται ότι θα έχει εγκατεστημένη χωρητικότητα 3819 MWh και εγγυημένη (ωφέλιμη) χωρητικότητα 3216 MWh.Οι εν λόγω άδειες εκδόθηκαν την περασμένη Παρασκευή 31 Ιανουαρίου για λογαριασμό της εταιρείας “Aqua Resistance Ι.Κ.Ε.” και έχουν διάρκεια 35 ετών (έως 31-01-2060), ενώ οι αιτήσεις είχαν υποβληθεί την 1η Δεκεμβρίου 2024.Όπως διευκρινίζεται στα σχετικά έγγραφα, τα δύο νέα έργα αντλησιοταμίευσης θα εξασφαλίσει σε επίπεδο χρηματοδότησης η εταιρεία Aqua Resistance μέσω τραπεζικής χρηματοδότησης. Η Aqua ResistanceΗ εταιρεία Aqua Resistance Ι.Κ.Ε. συστάθηκε μόλις προ σχεδόν δύο μηνών και συγκεκριμένα στις 26 Νοεμβρίου 2024, με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 5.000 ευρώ και έδρα στην Αγία Παρασκευή Αττικής.Σκοπός της εταιρείας, με βάση την πράξη σύστασης, είναι η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η εταιρεία έχει πολυμετοχική βάση καθώς στο μετοχικό κεφάλαιο συμμετέχουν οκτώ πρόσωπα, τα οποία σύμφωνα με τις καταβολές καθενός, κατέχουν ποσοστά από 1% έως 30%. Μάλιστα ποσοστό 30% έκαστος ελέγχουν οι Ευάγγελος Μπούγιας και Θεμιστοκλής Σούλος, με τον τελευταίο να ορίζεται και διαχειριστής.Πάντως, όπως προκύπτει από ορισμένα στοιχεία και πληροφορίες, η Aqua Resistance Ι.Κ.Ε. φέρεται να εντάσσεται στον ευρύτερο κύκλο συμφερόντων του ομίλου Enercoplan Investments (Β. Ζήκος-Τ. Σταματογιάννης), η οποία αναπτύσσει εσχάτως έντονη δραστηριότητα με νέα έργα ΑΠΕ και μάλιστα projects αντλησιοταμίευσης. Ακόμη, οι ιδρυτικοί μέτοχοι της Aqua Resistance Ι.Κ.Ε. Ευάγγελος Μπούγιας και Θεμιστοκλής Σούλος συμμετέχουν με σημαντικά μετοχικά ποσοστά και στην HydroEnergy 9 Α.Ε., των ίδιων παραπάνω συμφερόντων, ενώ ένας εξ αυτών δίνει το «παρών» και στην ZSV Wind Force Ι.Κ.Ε. που συστάθηκε τον Ιούνιο του 2021 με σκοπό την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά και φωτοβολταϊκά συστήματα, κατασκευαστικές εργασίες για μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, υπηρεσίες μηχανικών για ενεργειακά έργα, υπηρεσίες εκπόνησης μελετών υδραυλικών έργων κ.α.Το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο ήταν 5.000 ευρώ που διαιρέθηκε σε 500 εταιρικά μερίδια κεφαλαιακών εισφορών ονομαστικής αξίας 10 ευρώ το καθένα, τα οποία αρχικά όλα ανεξαιρέτως ανέλαβε ο ιδρυτής και μοναδικός τότε εταίρος της, επιχειρηματίας Ευάγγελος Μπούγιας. Τον Απρίλιο του 2024 εισήλθε στην εταιρεία λαμβάνοντας 350 εταιρικά μερίδια η Enercoplan Investments Ενεργειακές Κατασκευές και Επενδύσεις, με συνιδρυτές και επικεφαλής τους Βασίλειο Ζήκο και Τούκα Σταματογιάννη, ενώ 50 εταιρικά μερίδια έλαβε η, ιδίων συμφερόντων, Zikos Energy Construction.Έτσι σήμερα το 70% της ZSV Wind Force ελέγχεται από την Enercoplan Investments, και από 10% κατέχουν οι Zikos Energy Construction, ο ιδρυτής Ευάγγελος Μπούγιας και ο Παν. Τόγιας.Τον Ιούλιο του 2024, χορηγήθηκε στην “ZSV Wind Force Μονοπρόσωπη Ί.Κ.Ε.” άδεια αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με την τεχνολογία της αντλησιοταμίευσης, μέγιστης ισχύος έγχυσης 290 ΜW και μέγιστης ισχύος απορρόφησης 270 MW στη θέση «Πετρωτό» της Δημοτικής Ενότητας Δεσκάτης Γρεβενών. Πηγή: newmoney.gr
Επιβλαβείς ουσίες εμποδίζουν την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο

Τα μικροπλαστικά σωματίδια που βρίσκονται σχεδόν παντού, μπορούν να παραβιάσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να ταξιδέψουν απευθείας στον εγκέφαλο. Αρκεί μία εισπνοή, μάλιστα, για να ανοίξει την πόρτα στις επιβλαβείς αυτές ουσίες. Πρόσφατη έρευνα για πρώτη φορά παρατήρησε την πορεία των μικροπλαστικών στον οργανισμό και διαπιστώθηκε πως εγκλωβίζονται στα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου και συνεπώς εμποδίζουν τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο. Αναλυτικότερα, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, το Πανεπιστήμιο Ντιουκ των ΗΠΑ και το Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, διαπίστωσαν πειραματιζόμενοι με τρακτικά ότι τα σωματίδια «καταβροχθίζονται» από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, κυκλοφορούν στο αίμα και τελικά εγκλωβίζονται στα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου, επηρεάζοντας την κίνηση. Επεσήμαναν δε ότι δεν είναι σαφές αν ανάλογη συμπεριφορά θα παρατηρηθεί και στον ανθρώπινο οργανισμό. Με την τεχνική απεικόνισης φθορισμού και έπειτα από χειρουργική επέμβαση οι ερευνητές είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τι συνέβαινε στον εγκέφαλο των ποντικών. Κατάφεραν να εντοπίσουν τα μικροπλαστικά εν κινήσει μέσα στο αίμα, τα οποία προέκυψαν από πολυστυρένιο που χρησιμοποιείται για την κατασκευή συσκευασιών και άλλων πλαστικών προϊόντων. Κάποια από αυτά τα σωματίδια παγιδεύτηκαν στα αιμοφόρα αγγεία στο φλοιό του εγκεφάλου, Ο επικεφαλής της μελέτης και ερευνητής βιοϊατρικής στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, Χαϊπένγκ Χουάνγκ, χαρακτήρισε μάλιστα τη συγκέντρωση «αυτοκινητιστικό ατύχημα στα αιμοφόρα αγγεία». Παρότι κάποια απομακρύνθηκαν, άλλα παρέμειναν για τέσσερις εβδομάδες, όσο διήρκησε η μελέτη. Οι ερευνητές επίσης διαπίστωσαν ότι μερικά από τα ποντίκια που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα παρουσίασαν διαταραχές της νευρικής δραστηριότητας και γνωστική εξασθένιση, με την ταχύτητα τους και τη συνολική απόσταση που διένυσαν να είναι συγκριτικά χαμηλότερες, πράγμα που σημαίνει σαφή επίπτωση στην κίνηση. Επιπλέον, η μειωμένη ροή αίματος στον εγκέφαλο, γνωστή αιτία της αγγειακής άνοιας, που προκύπτει από τη μελέτη προκαλεί ανησυχία για τις πιθανές βλάβες από την έκθεση σε μικροπλαστικά. Ας σημειωθεί επίσης ότι παρατηρήθηκε η διαταραχή της νευροσυμπεριφοράς, που παραπέμπει σε καταθλιπτικές καταστάσεις, αλλά και απώλεια βάρους, πιθανώς εξαιτίας της αλλαγές στη συμπεριφορά σίτισης. Παρά το γεγονός ότι άνθρωποι και ποντίκια έχουν διαφορετικά ανοσοποιητικά συστήματα και καρδιαγγειακά και εγκεφαλοαγγειακά κυκλοφορικά συστήματα, ο Χουάνγκ χαρακτήρισε «ανησυχητικές» τις πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των μικροπλαστικών σε νευρολογικές διαταραχές, θεωρώντας ότι είναι απαραίτητη την επένδυση στον συγκεκριμένο τομέα έρευνας.
Το πέρμαφροστ δεν είναι πλέον μόνιμο: Κινδυνεύουν κοινότητες στην Αρκτική

Οι συνέπειες για την οικονομία, τον αστικό σχεδιασμό, την υγεία, το οικοσύστημα και την ευημερία των κατοίκων χαρακτηρίζονται «δυσμενείς» από τους ειδικούς ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Μπορεί να είναι παγωμένο εδώ και αιώνες, όμως, το πέρμαφροστ, το μόνιμα παγωμένα υπέδαφος αρχίζει να λιώνει επικίνδυνα απειλώντας κοινότητες στην Αρκτική. Δεν είναι λίγοι οι επιστήμονες που παρατηρούν το σταδιακό λιώσιμο του πάγου στην περιοχή, με έρευνες να προδιαγράφουν το μέλλον της Αρκτικής, αφού σύμφωνα με ευρήματα σε διάστημα τριών ετών είναι πιθανό οι πάγοι να λιώσουν, επηρεάζοντας δραματικά το τοπικό οικοσύστημα, αλλά και το κλίμα όλου του πλανήτη. Τώρα, νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Communications Earth & Environment υποστηρίζει ότι η τήξη του μόνιμου παγωμένου υπεδάφους αποτελεί μείζον ζήτημα καθώς πάνω σε αυτό έχουν αναπτυχθεί υποδομές, κτίρια και δρόμοι, με αποτέλεσμα η συρρίκνωσή του να απειλεί ολόκληρες κοινότητες. Συγκεκριμένα, διεθνής έκθεση με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης μελετά τις πιθανές επιπτώσεις στην καθημερινότητα πολιτών σε τέσσερις περιοχές της Νορβηγίας, της Γροιλανδίας, του Καναδά και της Ρωσίας. Ένας από τους κινδύνους που εντόπισε η ομάδα συνδέεται με τη διάβρωση και την αστάθεια του εδάφους και πώς αυτές μπορούν να επηρεάσουν υποδομές και μεταφορές. Επιπλέον, οι ερευνητές προβλέπουν πιθανή μόλυνση των πηγών νερού με συνέπειες για την υγεία και την οικονομία, καθώς και απειλές για την επισιτιστική ασφάλεια αφού είναι πιθανό να επηρεαστούν ψάρια, ζώα και φυτά από το λιώσιμο του πάγου. Τέλος, εξετάζεται το ενδεχόμενο οι πολίτες να εκτεθούν σε ρύπους και ιούς που μπορεί να απελευθερωθούν. Οι συνέπειες για την οικονομία, τον αστικό σχεδιασμό, την υγεία, το οικοσύστημα και την ευημερία των κατοίκων χαρακτηρίζονται «δυσμενείς» από τους ειδικούς. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι στις τέσσερις αυτές περιοχές η επαφή με τη φύση αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα. Στο Δέλτα του ποταμού Μακένζι στον Καναδά για παράδειγμα, ο πληθυσμός εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το κυνήγι και το ψάρεμα. Επομένως, η διάβρωση πρόκειται να επιδράσει αρνητικά στην επισιτιστική ασφάλεια. Παράλληλα, στο Σβάλμπαρντ το φαινόμενο απειλεί την πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, καθώς το φράγμα της κύριας πηγής, Ισντάμεν, έχει δημιουργηθεί σε μόνιμα παγωμένο έδαφος. Επιπλέον, η διάβρωση των ακτών απειλεί την πολιτιστική ταυτότητα και την κληρονομιά των κοινοτήτων σε αρκετές περιοχές, αναφέρει η μελέτη, όπως σε χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς στην περιοχή της Θάλασσας Μποφόρ και του Δέλτα του ποταμού Μακένζι και σε κοιμητήρια στο Μπουλούνσκι της Ρωσίας. Σχετικά με την πιθανή απελευθέρωση παθογόνων, πρόσφατα ερευνητές εντόπισαν 13 μικροοργανισμούς που ανιχνεύθηκαν στη Σιβηρία και βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στον πάγο για δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Εκτιμάται ότι το λιώσιμο του πάγου μπορεί να οδηγήσει στην αφύπνιση ιών-ζόμπι που μπορεί να πυροδοτήσουν πανδημίες με πιθανές ολέθριες συνέπειες για τον άνθρωπο.Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι επιστήμονες που μελέτησαν τις τέσσερις περιοχές που πλήττονται ήδη από το φαινόμενο, καθώς η τήξη μπορεί να εκθέσει τους κατοίκους σε ρύπους και μολυσματικούς παράγοντες. Άλλωστε, στο παρελθόν πολλές βιομηχανίες απέρριπταν ρύπους στο έδαφος με την πεποίθηση ότι θα παραμείνει παγωμένο για πάντα. Εντούτοις, κάτι τέτοιο δεν ισχύει πλέον με την έκθεση να αναφέρει ότι «άνθρωποι και τα ζώα μπορεί να εκτεθούν άμεσα ή έμμεσα σε μολυσματικές ασθένειες και μολυσματικούς παράγοντες μέσω των πηγών τροφής και νερού (π.χ. υδράργυρος στα θαλάσσια οικοσυστήματα στη Γροιλανδία). Η απελευθέρωση ρυπαντών από παλιές υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου π.χ. κοντά στο Τουκτογιακτούκ ή από χωματερές αποβλήτων στα οικοσυστήματα ήταν ανησυχητική». Αυτή η αυξημένη έκθεση σε πιθανές ασθένειες αναδεικνύει την πίεση που ενδέχεται να υποστούν οι υποδομές υγείας σε απομακρυσμένες πόλεις και οικισμούς της Αρκτικής. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, οι λαοί της Αρκτικής επιδεικνύουν αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα, με την έρευνα να τονίζει την ανάγκη για προληπτικά μέτρα και σχεδιασμό ώστε να μετριαστούν οι επιπτώσεις από την τήξη του μόνιμου πάγου. Πηγή: newmoney.gr
Μικρά ψάρια: Κάνουν καλό σε άνθρωπο και περιβάλλον

Σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα είναι ανώτερα διατροφικά, περιέχουν λιγότερο υδράργυρο και συμβάλλουν στη διατήρηση της βιοποικιλότητας ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Μπορεί για κάποιους τα μικρά ψάρια να μην είναι τόσο σημαντικά όσο τα μεγαλύτερα, βλέπε σολομός ή τόνος, όμως, έρευνα αποκαλύπτει ότι όχι μόνο έχουν ανώτερη θρεπτική αξία, αλλά συνοδεύονται και από χαμηλότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Σύμφωνα με τη μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Κορνέλ των ΗΠΑ σε συνεργασία με το Κολλέγιο Μπρούκλιν και τη μη κυβερνητική οργάνωση Εταιρεία Προστασίας της Άγριας Ζωής (WCS) τα μικρότερα ψάρια περιέχουν χαμηλότερες συγκεντρώσεις υδραργύρου και είναι λιγότερο επιρρεπή στην υπεραλίευση. Η ερευνητική ομάδα εστίασε σε 59 διαφορετικά είδη ψαριών που ζουν και αναπτύσσονται στον Αμαζόνιο αναλύοντας τη θρεπτική αξία, την περιεκτικότητα σε υδράργυρο, το κόστος και την αφθονία και διαπίστωσε ότι τα μικρότερα ψάρια είναι πιο κοινά, λιγότερο ακριβά, πιο θρεπτικά και χαμηλότερα σε υδράργυρο. Τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο One Earth, υποστηρίζουν οι επιστήμονες, συνδέονται με τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη δημόσια υγεία σε όλο τον κόσμο, καθώς οι πληθυσμοί μεγάλων ειδών ψαριών μειώνονται παγκοσμίως. Αναλυτικότερα, τα μεγαλύτερα είδη ψαριών συσσωρεύουν περισσότερο υδράργυρο καθώς ζουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και καταναλώνουν τροφή που έχει εκτεθεί στο μέταλλο. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό στον Αμαζόνιο, όπου η εξόρυξη χρυσού χωρίς τους απαραίτητους ελέγχους οδηγεί στην απελευθέρωση υδραργύρου στις πλωτές οδούς. Επομένως, οι επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα είναι πολλές και παράλληλα επηρεάζεται και η επισιτιστική ασφάλεια. Όλα αυτά την ώρα που η προτίμηση για μεγαλύτερα είδη ψαριών όπως ο τόνος και ο σολομός έχει σημαντικό οικολογικό κόστος. Όπως αναφέρει το Πανεπιστήμιο Κορνέλ, «πολλά μεγάλα ψάρια ακολουθούν μεγάλες μεταναστευτικές διαδρομές, οι οποίες διαταράσσονται όλο και περισσότερο από την ανθρώπινη δραστηριότητα όπως η κατασκευή φραγμάτων και ο κατακερματισμός των οικοτόπων. Αυτές οι διαταραχές θέτουν σε κίνδυνο την αναπαραγωγή τους και καθιστούν αυτά τα είδη πιο ευάλωτα στην υπεραλίευση». Η ομάδα προσθέτει ότι πέρα από την περιβαλλοντική τους ευθραυστότητα, τα μεγαλύτερα ψάρια συμβάλλουν λιγότερο στη βιώσιμη διατροφή. Αντιθέτως, τα μικρότερα ψάρια, με τη συντομότερη διάρκεια ζωής τους και τους ταχύτερους κύκλους ανάπτυξης, είναι πλουσιότερα σε βασικά μικροθρεπτικά συστατικά όπως ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη υγεία. Ο Σεμπάστιαν Χέιλπερν επικεφαλής συντάκτης της μελέτης δήλωσε ότι «τα ψάρια μπορούν να αποτελέσουν θρεπτική πηγή τροφής με χαμηλότερο περιβαλλοντικό κόστος από άλλα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, αλλά την ίδια ώρα τα ψάρια μπορούν να εκθέσουν τους καταναλωτές σε μόλυνση από υδράργυρο και η υπερεκμετάλλευση των ωκεανών και των ποταμών βλάπτει τη βιοποικιλότητα». Ο ειδικός τόνισε ότι τα ανθρώπινα συστήματα διατροφής αποτελούν τεράστιο παράγοντα απώλειας της βιοποικιλότητας στο περιβάλλον. Ενώ ταυτόχρονα, η βιοποικιλότητα συντηρεί την τροφή από την οποία εξαρτάται η ανθρωπότητα. Ο Χέιλπερν εξέφρασε την ελπίδα τα αποτελέσματα της μελέτης να βοηθήσουν στην αναζήτηση λύσεων, ώστε το διατροφικό σύστημα να γίνει περισσότερο βιώσιμο ωφελώντας τόσο την ανθρώπινη υγεία, όσο τη φύση. Πηγή: newmoney.gr