ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι: «Πράσινο» από το ΥΠΕΝ για επέκταση του μεταλλείου μαγνησίτη στην Εύβοια (pic)
H νέα ΑΕΠΟ αφορά προσθήκη τριών χώρων προς μεταλλευτική εκμετάλλευση, αναδιαμόρφωση της τεχνητής δεξαμενής καθίζησης και εκσυγχρονισμό ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, ενώ επιβάλλονται επιπρόσθετοι περιβαλλοντικοί όροι και περιορισμοί ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΓΡΙΜΑΝΗ Την έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την υπόγεια εκμετάλλευση μεταλλείου μαγνησίτη καθώς και των συνοδών εγκαταστάσεων επιφανείας εξασφάλισε από το ΥΠΕΝ η ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι. Με βάση σχετική απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Πολιτικής του ΥΠΕΝ, η ΑΕΠΟ αφορά την υπόγεια εκμετάλλευση μεταλλείου μαγνησίτη καθώς και των συνοδών εγκαταστάσεων επιφανείας-επεξεργασίας αυτής, σε χώρους συνολικής έκτασης 392.436,07 τ.μ., στις θέσεις ‘’Πλακαριά-Μουρτίτσα’’, ‘’Γερόρεμμα’’ και «Δαφνοπόταμος» των Τ.Κ. Πηλίου και Προκοπίου, της Δημοτικής Ενότητας Κηρέως, Δήμου Μαντουδίου – Λίμνης – Αγ. Άννας,της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για τις εγκαταστάσεις της πρώην ΒΙΟΜΑΓΝ, η οποία εξαγοράστηκε προ ετών από την όμιλο ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ και μετά από σημαντικές επενδύσεις εξελίχθηκε στην ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι, τη δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγό μαγνησίτη (λευκόλιθου) και μαγνησίας στην Ελλάδα, μετά την εταιρεία «Ελληνικοί Λευκόλιθοι».Έτσι, η αρχική ΑΕΠΟ για λογαριασμό της ΒΙΟΜΑΓΝ είχε εκδοθεί το 2011 και έκτοτε έχουν ακολουθήσει αρκετές τροποποιήσεις. Οι προσθήκεςΘα πρέπει να σημειωθεί ότι από την παρούσα τροποποίηση – ανανέωση της ΑΕΠΟ του project, δεν επέρχονται ουσιαστικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον του αρχικώς αδειοδοτημένου περιβαλλοντικά έργου. Ειδικότερα, όπως αναφέρεται, η παρούσα τροποποίηση αφορά: • Προσθήκη τριών χώρων προς μεταλλευτική εκμετάλλευση• Συντήρηση / αναδιαμόρφωση του φράγματος / αναχώματος της εγκατάστασης εξορυκτικών αποβλήτων (τεχνητής δεξαμενής καθίζησης)• Εκσυγχρονισμό/ προσθήκη λοιπών βοηθητικών ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων (γεφυροπλάστιγγα, σιλό κλπ). Επιπρόσθετα, με την παρούσα απόφαση, λαμβανόμενων υπ’ όψη και των στοιχείων του φακέλου τροποποίησης-ανανέωσης, «μεταβάλλονται ορισμένοι περιβαλλοντικοί όροι που αναφέρονται στην ΑΕΠΟ του έργου και επιβάλλονται επιπρόσθετοι περιβαλλοντικοί όροι και περιορισμοί, που αφενός μεν προσαρμόζουν και επεξηγούν τους ήδη τεθέντες περιβαλλοντικούς όρους και αφετέρου διασφαλίζουν περαιτέρω την προστασία του περιβάλλοντος της περιοχής του έργου», όπως αναφέρεται. Τι περιλαμβάνει το projectΠιο αναλυτικά, το έργο αφορά στην υπόγεια εκμετάλλευση μεταλλείων μαγνησίτη (λευκόλιθου), με επιφανειακές επεμβάσεις, συνολικής έκτασης μετά τις προσθήκες της νέας ΑΕΠΟ, 392.436,07 τ.μ., στις θέσεις ’Πλακαριά-Μουρτίτσα’’, ‘’Γερόρεμμα’’ και «Δαφνοπόταμος» του Δήμου Μαντουδίου – Λίμνης – Αγ. Άννας, Π.Ε. Εύβοιας. Σημειώνεται ότι το έργο είναι υφιστάμενο και με την απόφαση προστίθενται νέοι χώροι επέμβασης. Πιο συγκεκριμένα, στις παραπάνω θέσεις είναι αδειοδοτημένοι με ΑΕΠΟ 5 χώροι μεταλλευτικής επέμβασης (χώροι I, II, III, IV, και V) και προστίθενται έτεροι 3 νέοι (χώροι VI, VII και VIII).Εντός του χώρου ΙΙΙ, στη θέση «Γερόρεμμα», λειτουργεί εργοστάσιο εμπλουτισμού, στο οποίο εμπλουτίζεται το μετάλλευμα που εξορύσσεται, ώστε να παραχθεί ο καθαρός μαγνησίτης (λευκόλιθος). Ο εμπλουτισμός περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια επεξεργασίας: α) πρωτογενή θραύση-κοσκίνηση-ξηρή επεξεργασία,β) υγρή επεξεργασία,γ) χειροδιαλογή ή εναλλακτικά μαγνητικό διαχωρισμό καιδ) ανακύκλωση των νερών του εμπλουτισμού. Από την εξόρυξη και επεξεργασία του μεταλλεύματος, παράγονται και εξορυκτικά απόβλητα (μη εμπορεύσιμα προϊόντα εξόρυξης-στείρα υλικά), τα οποία αξιοποιούνται για διαχείριση στις εγκαταστάσεις εξορυκτικών αποβλήτων του έργου και για τις εργασίες αποκατάστασης (διαστρώσεις, επαναπλήρωση κοιλοτήτων εκσκαφής, εργασίες λιθογόμωσης των υπογείων κενών κλπ). Τα μεταλλευτικά προϊόντα, φορτώνονται και μεταφέρονται είτε στο εργοστάσιο της εταιρείας στη θέση Φούρνοι Μαντουδίου για περαιτέρω αξιοποίηση, για έψηση προς παραγωγή ή δίπυρης μαγνησίας (sintering), είτε στην σκάλα φόρτωσης στη θέση «Δαφνοπόταμος», για την απευθείας μεταφορά του μεταλλεύματος προς εξωτερικές αγορές. Οι εγκαταστάσεις επιφανείας – επεξεργασίας περιλαμβάνουν: • Εργοστάσιο εμπλουτισμού (επεξεργασίας) λευκόλιθου, με τις απαραίτητες συνοδευτικές του εγκαταστάσεις, στο χώρο ΙΙΙ, στην θέση «Γερόρεμμα».• Δεξαμενή καθίζησης (thickener)• Δεξαμενή καθίζησης (εγκατάσταση εξορυκτικών αποβλήτων)• Λοιπές εγκαταστάσεις εξορυκτικών αποβλήτων• Λοιπές βοηθητικές εγκαταστάσεις (συνεργείο κινητού εξοπλισμού, συνεργείο συντήρησης εργοστασίου, μονάδας παραγωγής πεπιεσμένου αέρα, αντλίες καθαρού ύδατος, πρατήριο υγρών καυσίμων, κτήρια προσωπικού, γραφεία διοίκησης – εργοδηγών κλπ).• Σκάλα φόρτωσης λευκόλιθου, με τις απαραίτητες συνοδευτικές του εγκαταστάσεις, στην παρακείμενη θέση «Δαφνοπόταμος». Όπως αναφέρεται στην ΑΕΠΟ, οι ανάγκες σε νερό για τη λειτουργία του μεταλλείου αφορούν ανάγκες των υδρόψυκτων μηχανημάτων, περίπου 20 m3/ημέρα, που θα καλύπτονται είτε από αξιοποίηση/ άντληση των υπογείων νερών, που προκύπτουν στην υπόγεια εκμετάλλευση, είτε από την αξιοποίηση των υδάτων που συγκεντρώνονται στα δάπεδα των επιφανειακών ορυγμάτων και των υδάτων της τεχνητής δεξαμενή καθίζησης. Οι ανάγκες σε νερό για τη λειτουργία του εργοστασίου εμπλουτισμού υπολογίζονται σε 3-4 m3/tn μεικτών τροφοδοσίας. Η αντιστάθμιση των απωλειών σε νερό, ανέρχεται σε 1 m3/tn μεικτών ή 400 m3/ημέρα. Πηγή: newmoney.gr
Η Unesco κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: Ρεκόρ απώλειας παγετώνων απειλεί δισεκατομμύρια ανθρώπους
Σύμφωνα με έκθεση της Unesco, οι παγετώνες σε όλο τον κόσμο λιώνουν με τους πιο γοργούς ρυθμούς που έχουν καταγραφεί ποτέ, δεδομένου ότι τα τελευταία τρία χρόνια παρατηρήθηκαν απώλειες ρεκόρ. Με αφορμή τη σημερινή, πρώτη Παγκόσμια Ημέρα Παγετώνων, η γενική γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WMO), Αντρέα Σελέστε Σάουλο, υπογράμμισε: «Η διατήρηση των παγετώνων δεν είναι απλώς ζήτημα περιβαλλοντικής, οικονομικής και κοινωνικής ανάγκης. Είναι ζήτημα επιβίωσης.» Ο Μίχαελ Ζεμπ, διευθυντής της Παγκόσμιας Υπηρεσίας Παρακολούθησης Παγετώνων με έδρα την Ελβετία στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, όπου παρουσιάστηκε η έκθεση της Unesco, οι 9.000 γιγατόνοι πάγου που έχουν χαθεί από τους παγετώνες από το 1975 αντιστοιχούν περίπου «σε ένα κομμάτι πάγου στο μέγεθος της Γερμανίας με πάχος 25 μέτρα». Η δραματική αυτή απώλεια πάγου, από την Αρκτική ως τις Άλπεις και από τη Λατινική Αμερική ως το Θιβέτ, αναμφισβήτητα θα επιταχυνθεί λόγω της κλιματικής αλλαγής, προκαλούμενης από τα ορυκτά καύσιμα, η οποία αυξάνει και τη θερμοκρασία της Γης. Οι επιπτώσεις αναμένεται να επιτείνουν τα οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα παγκοσμίως, εφόσον αυξάνεται η στάθμη των θαλασσών και μειώνεται ο όγκος των παγετώνων. Οι μεγαλύτερες απώλειες στον όγκο των παγετώνων παρατηρήθηκαν τα πέντε από τα έξι τελευταία χρόνια, ενώ μόνο το 2024 έχασαν 450 γιγατόνους μάζας. Ο Μίχαελ Ζεμπ, διευθυντής της Παγκόσμιας Υπηρεσίας Παρακολούθησης Παγετώνων με έδρα την Ελβετία στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, όπου παρουσιάστηκε η έκθεση της Unesco, οι 9.000 γιγατόνοι πάγου που έχουν χαθεί από τους παγετώνες από το 1975 αντιστοιχούν περίπου «σε ένα κομμάτι πάγου στο μέγεθος της Γερμανίας με πάχος 25 μέτρα». Η δραματική αυτή απώλεια πάγου, από την Αρκτική ως τις Άλπεις και από τη Λατινική Αμερική ως το Θιβέτ, αναμφισβήτητα θα επιταχυνθεί λόγω της κλιματικής αλλαγής, προκαλούμενης από τα ορυκτά καύσιμα, η οποία αυξάνει και τη θερμοκρασία της Γης. Οι επιπτώσεις αναμένεται να επιτείνουν τα οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα παγκοσμίως, εφόσον αυξάνεται η στάθμη των θαλασσών και μειώνεται ο όγκος των παγετώνων. Οι μεγαλύτερες απώλειες στον όγκο των παγετώνων παρατηρήθηκαν τα πέντε από τα έξι τελευταία χρόνια, ενώ μόνο το 2024 έχασαν 450 γιγατόνους μάζας. Κίνδυνοι Επισημαίνονται οι κίνδυνοι που απειλούν περίπου 1,1 δισ. ανθρώπους που ζουν σε ορεινές κοινότητες που πλήττονται περισσότερο από τις άμεσες επιπτώσεις της απώλειας των παγετώνων, λόγω του αυξημένου κινδύνου φυσικών καταστροφών και των μη αξιόπιστων πηγών νερού. Σημειώνεται επιπροσθέτως ότι η άνοδος της θερμοκρασίας της Γης θα επιδεινώσει τις ξηρασίες σε περιοχές που εξαρτώνται από το χιόνι για νερό, ενώ θα αυξήσει τόσο τη σφοδρότητα και τη συχνότητα φυσικών καταστροφών, όπως οι κατολισθήσεις, οι χιονοστιβάδες, οι ξαφνικές πλημμύρες και οι υπερχειλίσεις λιμνών. Σύμφωνα με την έκθεση της Unesco, το λιώσιμο των παγετώνων στην ανατολική Αφρική έχει ήδη οδηγήσει σε αύξηση των συγκρούσεων με αφορμή την πρόσβαση στο νερό, το πολυτιμότερο ενδεχομένως αγαθό τα επόμενα χρόνια. Από το 2000 ως το 2023 λόγω της μείωσης του όγκου των παγετώνων έχει αυξηθεί κατά 18 χιλιοστά, η στάθμη των θαλασσών παγκοσμίως, σχεδόν ένα χιλιοστό ετησίως, ενώ κάθε επιπλέον χιλιοστό εκθέτει περίπου άλλους 30.000 ανθρώπους σε πλημμύρες. Η μόνη απάντηση στο πρόβλημα σύμφωνα με τον ΟΗΕ δεν μπορεί παρά να είναι η αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, με τον περιορισμό των αερίων που οξύνουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. «Μπορούμε να διαπραγματευθούμε για πολλά πράγματα στον ΟΗΕ, αλλά δεν μπορούμε να διαπραγματευθούμε τους νόμους της φυσικής που αφορούν το λιώσιμο των πάγων», τόνισε ο Ούλενμπρουκ.
Με υποβρύχια κάμερα «συλλαμβάνουν» ψάρια που τρώνε κοράλλια
Οι επιστήμονες σχεδίασαν ειδική συσκευή που καταγράφει τα είδη, τα οποία τρέφονται με τους ευάλωτους οργανισμούς, ώστε η αποκατάστασή τους να είναι στοχευμένη ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, τα λεγόμενα «τροπικά δάση της θάλασσας», είναι πολύτιμοι για το οικοσύστημα καθώς φιλοξενούν δεκάδες διαφορετικά είδη, αποτελούν πηγή τροφής και σημείο αναπαραγωγής. Παράλληλα, προστατεύουν τις παράκτιες περιοχές από τη σφοδρότητα των κυμάτων και λειτουργούν ως πηγή εισοδήματος για τοπικές κοινότητες. Εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της ανθρώπινης δραστηριότητας, ωστόσο, τα κοράλλια αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις, με σημαντικό αριθμό εξ αυτών να πεθαίνουν και άλλα να απειλούνται σοβαρά. Σε μία προσπάθεια να προστατεύσουν και να διατηρήσουν τα κοράλλια, οι επιστήμονες επιστρατεύουν ποικίλες πρακτικές: Από χορήγηση βιταμινών, εκτροφή κοραλλιών για να «εκπαιδευτούν» στα κύματα καύσωνα, μέχρι συσκευές με φως που προσελκύουν οργανισμούς ώστε να ενισχυθούν οι ρυθμοί διατροφής και υποβρύχια ηχεία που αναπαράγουν ήχους υγιών υφάλων. Τώρα, ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι (UM) από το τμήμα Επιστημών της Θάλασσας, της Ατμόσφαιρας και της Γης, δοκιμάζει μία υποβρύχια κάμερα για να «συλλάβει» τους… κλέφτες κοραλλιών. Οι ειδικοί με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Άγριας Ζωής της Φλόριντα, σχεδίασαν και κατασκεύασαν ειδική συσκευή μαγνητοσκόπησης χρησιμοποιώντας κάμερες GoPro με αδιάβροχο περίβλημα, προσαρτημένο σε πλαίσιο από PVC και τοποθετημένο σε βάση μολύβδου για σταθερότητα. Μετά το πέρας της δοκιμαστικής περιόδου οι επιστήμονες είχαν στα χέρια τους το κατάλληλο μοντέλο, το οποίο τοποθετήθηκε στο βυθό της θάλασσας σε ύφαλο κοντά στο Κι Μπισκέιν του Μαϊάμι. Η κάμερα ρυθμίστηκε για να καταγράφει πλάνα ανά 24 και 48 ώρες και στη συνέχεια κάθε εβδομάδα για διάστημα έξι εβδομάδων, όσο διήρκησε η αποστολή. Αρχικά, όπως αναφέρει ο βρετανικός Guardian, η ομάδα αντιμετώπισε δυσκολίες εξαιτίας υπερθερμασμένης μπαταρίας και διαρροών που εισχώρησαν στην κάμερα, ενώ σε μία περίπτωση η συσκευή εκλάπη. Εντούτοις, αφού ξεπεράστηκαν τα αρχικά εμπόδια, η ομάδα κατάφερε να εντοπίσει τους… ενόχους που βρίσκονται πίσω από την κατανάλωση των κοραλλιών σε ποσοστό που ξεπερνά το 97%. Πρόκειται για τα παπαγαλόψαρα Sparisoma aurofrenatum και Sparisoma viride, καθώς και για το Chaetodon capistratus γνωστό και ως πεταλούδα με τα τέσσερα μάτια, εξαιτίας της ιδιαίτερης μορφολογίας του. Από τα τρία ψάρια, μάλιστα, το πρώτο δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση (56,3%) σε εννέα διαφορετικά είδη κοραλλιών. Όπως είπε στη βρετανική εφημερίδα ο επικεφαλής του έργου και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, Ντιέγκο Λίρμαν, παρατηρείται έντονη κατανάλωση κοραλλιών που έχουν τοποθετηθεί πρόσφατα στο σημείο, από ψάρια, αλλά μέχρι πρότινος έλειπαν τα δεδομένα σχετικά με την ταυτότητα των ειδών που προτιμούσαν να… γευματίζουν με τα ευάλωτα ασπόνδυλα. Χάρη στα πλάνα από τις ειδικές κάμερες αυτό το κενό καλύφθηκε και έτσι οι ειδικοί διαθέτουν όλα τα απαραίτητα εργαλεία ώστε να επιχειρήσουν ξανά προσπάθειες ενίσχυσης πληθυσμού των κοραλλιών. Η περιοχή των κοραλλιογενών υφάλων στη Φλόριντα ήταν πριν από δεκαετίες ένας παράδεισος με έκταση που άγγιζε τα 560 χλμ. και έσφυζε από θαλάσσια ζωή. Εντούτοις, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανογραφίας και Ατμόσφαιρας (NOAA), η υγιής κοραλλιογενής κάλυψη του υφάλου έχει μειωθεί κατά 90% από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, έπειτα από μία σειρά παραγόντων όπως ασθένειες, θερμική καταπόνηση, ρύπανση, ακραία καιρικά φαινόμενα και καταστροφές από σκάφη. Δεν είναι τυχαίο ότι καταγράφεται ολοένα περισσότερο το φαινόμενο της λεύκανσης των κοραλλιών, συχνά συνώνυμο θανάτου του οργανισμού. Επομένως, η ταυτοποίηση ψαριών που μπορεί να προκαλέσουν φθορές είναι πολύτιμη καθώς για πρώτη φορά οι ειδικοί θα επιλέξουν σημεία και είδη κοραλλιών πριν την τοποθέτησή τους ελαχιστοποιώντας τις πιθανότητες θήρευσής τους και μεγιστοποιώντας το ενδεχόμενο επιτυχίας της αποκατάστασης. Η Έριν Βάισμαν από το UM, πρόσθεσε ότι στο μέλλον θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και η τεχνητή νοημοσύνη στην ανάλυση των βίντεο και στον εντοπισμό των ψαριών και της συμπεριφοράς τους, ώστε να απλοποιηθεί και να επισπευσθεί η διαδικασία. Πηγή: newmoney.gr
Χρυσωρυχείο οι σκορπιοί: Εκατομμύρια δολάρια για το δηλητήριό τους (vid)
Τους «αρμέγουν» σε ειδικές φάρμες και από εκεί το «χρυσό» υγρό ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Μετά το φόνο του Όσιρι από τον αδελφό του Σεθ, η σύζυγός του Ίσιδα κρύβεται μαζί με τον μονάκριβο γιο της Ώρο για να τον προστατεύσει και να τον μεγαλώσει ώστε να εκδικηθεί για το θάνατο το πατέρα του και να διεκδικήσει τον θρόνο της Αιγύπτου. Ντυμένη με κουρέλια και συνοδευόμενη από επτά μαγικούς σκορπιούς – Τέφεν, Μπέφεν, Μέστετ, Μέστετεφ, Πέτετ, Θέτετ και Μάατετ – προσεγγίζει ένα αρχοντικό για να ζητήσει τροφή. Όταν η πλούσια γυναίκα αντικρίζει τα βρώμικα ρούχα της και τους φύλακές της, της κλείνει την πόρτα, δίχως να γνωρίζει ότι μπροστά της βρίσκεται η πιο ισχυρή θεά της Αιγύπτου. Οι σκορπιοί θέλοντας να την τιμωρήσουν για τη στάση της διοχετεύουν όλο το δηλητήριό τους στον Τέφεν, ο οποίος τσιμπά τον γιο της. Η Ίσιδα που είχε βρει καταφύγιο σε ένα φτωχικό γειτονικό σπίτι, ακούγοντας τις κραυγές της γυναίκας σπεύδει να βοηθήσει. Μόλις καταλαβαίνει τι έχει συμβεί επανέρχεται στη θεϊκή μορφή της και δίνει εντολή να φύγει το δηλητήριο από το σώμα του μικρού αγοριού. Ο μύθος αναδεικνύει τον διττό συμβολισμό του σκορπιού: Από τη μία θανατηφόρος, από την άλλη θεϊκός, εστιάζοντας στον ρόλο του τόσο ως μέρος του κινδύνου, όσο και της θεραπείας. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλούς πολιτισμούς, το αρθρόποδο με την αινιγματική του φύση, χρησιμοποιείται ως φυλαχτό για να διώξει το κακό ή να φέρει καλή τύχη, ενσαρκώνει τη ζωή ή το θάνατο, την προστασία ή την απειλή, καθιστώντας το σημαντικό σύμβολο σε μύθους και θρύλους σε όλο τον κόσμο. Το «άρμεγμα» του «χρυσού» υγρού Περισσότερα από 2.500 είναι τα είδη σκορπιού που εντοπίζονται σε όλο τον πλανήτη με εξαίρεση την Ανταρκτική και τη Νέα Ζηλανδία, ωστόσο μόνο τα 50 εξ αυτών διαθέτουν δυνητικά θανατηφόρες τοξίνες στο υγρό που κρύβουν στην ουρά τους και χρησιμοποιούν για να παραλύσουν το θήραμά τους ή για άμυνα κατά των θηρευτών. Το υγρό τους δεν είναι μόνο θανατηφόρο, αλλά είναι πλούσιο σε πεπτίδια, πρωτεΐνες, ένζυμα με αποτέλεσμα να αποδεικνύεται χρήσιμο στη βιοτεχνολογία και τη φαρμακευτική, με την πολυπλοκότητα γύρω από τη λήψη του να εκτοξεύουν την αξία του. Τα τελευταία χρόνια σε πολλές χώρες λειτουργούν ολοένα περισσότερες «φάρμες» με προσωπικό που εξειδικεύεται στο «άρμεγμα» σκορπιών. Από το 2016 σε Αφρική και Ασία σημειώνεται σημαντική αύξηση ανάμεσα σε όσους συγκεντρώνουν το δηλητήριο, προμηθεύουν με σκορπιούς ή επενδύουν σε εκτροφεία με σκοπό την εξαγωγή του «χρυσού» υγρού για εμπορική χρήση. Στο Ιράν, για παράδειγμα, η ιδέα της εκτροφής σκορπιών διαδόθηκε αστραπιαία με δημοσιεύματα να υποστηρίζουν ότι οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν να κερδίσουν ακόμα και 10 εκατ. δολάρια για κάθε λίτρο. https://www.youtube.com/watch?v=MG0whISAgNE Στη Νιγηρία ένας στρατιωτικός, ο Μουχαμάντ Ουσμάν, κρέμασε τη στολή του, αξιοποίησε δύο ακίνητα που του κληροδότησαν οι γονείς του και ανέπτυξε μία τέτοια φάρμα, εκτρέφοντας περισσότερες από 10.000 σκορπιούς – αυτοκρατορικούς (Pandinus imperator) και του είδους Leiurus quinquestriatus. Η φροντίδα τους έχει μετατραπεί σε πραγματικό πάθος για τον Ουσμάν, ο οποίος τα διατηρεί σε διάφανα δοχεία και καθημερινά προσέχει για την ευημερία τους. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς την ηρεμία με την οποία ο πρώην στρατιωτικός αγγίζει τους σκορπιούς για να διακρίνει την αγάπη που τρέφει για τα ζώα. Δείχνει να μη φοβάται τα τσιμπήματά τους, ενώ δε διστάζει να τοποθετήσει μερικούς ακόμα και στο πρόσωπό του, αλλά και στα μπράτσα του, σαν να πρόκειται για τα πιο άκακα πλάσματα στον πλανήτη. Στη συνέχεια, με μεγάλη προσοχή τους επιλέγει έναν-έναν και με τη βοήθεια ειδικών εργαλείων τους διεγείρει ώστε να απελευθερώσουν σταγόνα-σταγόνα το δηλητήριο, το οποίο συγκεντρώνει σε ειδικό δοχείο και έπειτα αποθηκεύει στην κατάλληλη θερμοκρασία. Μετά την εξαγωγή του δηλητηρίου, ο Ουσμάν και οι συνεργάτες του ταΐζουν τους σκορπιούς, τους περιθάλπουν και τους προετοιμάζουν για την επόμενη λήψη. Όπως εξηγεί σε ρεπορτάζ του τοπικού δικτύου News Central TV, κάθε σκορπιός παράγει καθημερινά 2 ml δηλητηρίου. Η λήψη του υγρού γίνεται σχολαστικά και μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη αιτιολογώντας το κόστος του: Τα 3,4 λίτρα κοστολογούνται περίπου στα 10 εκατ. δολάρια. Αυτό υποστηρίζει στο πρακτορείο Reuters ο ερευνητής νανοτεχνολογίας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, Χαμέντ Φελέκε, ο οποίος χαρακτηρίζει «πρόκληση» τη λήψη καθώς μπορεί να χρειαστούν χιλιάδες σκορπιοί για να υπάρξει υλικό αξιοποιήσιμο εμπορικά στην παραγωγή φαρμάκων και προϊόντων ομορφιάς. Ο Φελέκε προσθέτει πως η αξία του υγρού προέρχεται από την πολύπλοκη σύνθεση των πρωτεϊνών του, τα ένζυμα, τα πεπτίδια και τις ανόργανες ενώσεις. Ωστόσο, επισημαίνει πως με την πρόοδο της τεχνολογίας μπορεί κάποιες από αυτές τις ενώσεις να μπορούν να παράγονται στο εργαστήριο και επομένως να μειωθεί η ζήτηση του δηλητηρίου και κατά συνέπεια και η τιμή του. Προς το παρόν πάντως και μέχρι να φτάσει σε αυτό το επίπεδο η τεχνολογία, ο Ουσμάν και οι συνάδελφοί του εξακολουθούν να «αρμέγουν» τους σκορπιούς τους. Ανησυχία για τη διατήρηση των πληθυσμών τους Παρότι δεν είναι ακριβής ο αριθμός των εκτροφείων που λειτουργούν στον κόσμο, η εξαγωγή δηλητηρίου έχει διαδοθεί με επιχειρήσεις μικρής κλίμακας φάρμες έως μεγαλύτερες εγκαταστάσεις να φιλοξενούν χιλιάδες σκορπιούς. Η τάση εγείρει ανησυχίες, καθώς η εκμετάλλευσή τους μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον αριθμό των πληθυσμών και τη βιοποικιλότητα. Σε παλαιότερη έρευνα που είχε δημοσιευθεί στο Arachnologische Mitteilungen ο Αλιρεζά Ζαμάνι από το Πανεπιστήμιο Τούρκου της Φινλανδίας προειδοποιούσε για «είδη σκορπιού σε κίνδυνο» από την αύξηση εκτροφείων. Τόνιζε, δε, ότι είναι ζωτικής σημασίας να ενισχυθούν οι προσπάθειες διατήρησης των ειδών σκορπιού καθώς μόνο λίγα από αυτά προστατεύονται. Επιπλέον, καλούσε τις τοπικές κοινότητες να ενημερωθούν για την κατάστασή τους και να διασφαλιστεί ότι οι πολίτες κατανοούν ότι «δεν υπάρχει αγορά για το δηλητήριο που παράγεται από ερασιτεχνικές φάρμες». Πηγή: newmoney.gr
Το φαγητό που πετάτε στον κάδο θα μπορούσε να φορτίσει 13 φορές ένα κινητό
Τα απόβλητα τροφίμων που προκύπτουν κάθε εβδομάδα από εργαζόμενους θα μπορούσαν να ανακυκλωθούν για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Τουλάχιστον το 1/5 των τροφίμων καταλήγει στον κάδο, ποσότητα που αντιστοιχεί σε 1 δισ. γεύματα την ημέρα, το συνολικό κόστος από τη σπατάλη φαγητού για την παγκόσμια οικονομία εκτιμάται στο 1 τρισ. δολάρια, σε αυτήν αποδίδεται σχεδόν το 10% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ενώ σε ποσοστό 60% το φαινόμενο παρατηρείται στα νοικοκυριά… Αυτά είναι τα δεδομένα που προκύπτουν από έκθεση του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) σχετικά με τη σπατάλη φαγητού. Ένα μεγάλο μέρος των αποβλήτων τροφίμων καταλήγει σε χώρους υγειονομικής ταφής, όπου κατά την αποσύνθεσή τους απελευθερώνουν επιβλαβή αέρια, όπως το μεθάνιο. Ως μέρος της λύσης, οι ειδικοί συστήνουν τη μείωση της ποσότητας τροφίμων που αγοράζουμε, προτείνουν την αναδιανομή προϊόντων σε όσους έχουν ανάγκη και προκρίνουν την εναλλακτική της ανακύκλωσης. Σχετικά με την ανακύκλωση τροφίμων για την παραγωγή βιοαερίου, πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της εταιρείας διαχείρισης αποβλήτων Biffa Limited στη Μεγάλη Βρετανία, αποκάλυψε ότι από τα υπολείμματα τροφών του μεσημεριανού γεύματος στο χώρο εργασίας θα μπορούσε να παραχθεί αρκετή ενέργεια ικανή να φορτίσει ένα κινητό τηλέφωνο 13 φορές. Από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 1.000 εργαζομένους διαπιστώθηκε ότι παρότι αρκετοί είναι προσεκτικοί ώστε να μην πετούν φαγητό, οι μισοί εξ αυτών δεν τα καταφέρνουν, επομένως μέρος του γεύματος καταλήγει στον κάδο κάθε εβδομάδα. Ανάμεσα στους λόγους που επικαλέστηκαν ήταν σε ποσοστό 30% το πιεσμένο πρόγραμμα ή η αλλαγή σχεδίων, σε ποσοστό 28% ότι η ποιότητα των τροφίμων δεν ήταν καλή, σε ποσοστό 25% ότι η μερίδα φαγητού ήταν πολύ μεγάλη, σε ποσοστό 15% ότι είχαν παραγγείλει περισσότερο από όσα χρειάζονταν, ενώ το 45% πέταξε μη βρώσιμα προϊόντα όπως φλούδες από φρούτα ή τσόφλια αυγών. Τα ευρήματα συμπίπτουν με νομοθεσία, η οποία θα τεθεί σε εφαρμογή την 31η Μαρτίου 2025 στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία θα καλεί τις επιχειρήσεις με 10 ή περισσότερους εργαζομένους πλήρους απασχόλησης να διαχωρίζουν το πλαστικό, το χαρτί, το γυαλί, το μέταλλο και τα απόβλητα τροφίμων από τα υπόλοιπα απορρίμματα. Σε περίπτωση που εντοπιστεί παράβαση θα επιβληθεί πρόστιμο. Αυτό που οι περισσότεροι πολίτες δε γνωρίζουν είναι ότι αν τα υπολείμματα τροφίμων διαχωριστούν σωστά, μπορούν να σταλούν σε μονάδες αναερόβιας ζύμωσης για την παραγωγή βιοαερίου. «Η σπατάλη τροφίμων είναι ένα σημαντικό ζήτημα, το οποίο συχνά παραβλέπεται στους χώρους εργασίας, με πολλούς να αγνοούν τη δυνατότητα παραγωγής ανανεώσιμης πηγής ενέργειας ή της χρήσης για κομποστοποίηση εάν τα υπολείμματα ανακυκλωθούν σωστά», δήλωσε σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Biffa η Μαξίν Μέιχιου, γενική διευθύντρια της εταιρίας. Όπως είπε, είναι σημαντικός ο διαχωρισμός των αποβλήτων τροφίμων όχι μόνο για να περιοριστεί η ρύπανση, αλλά «για να ανακυκλωθούν και να ανακτηθεί ενέργεια που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη φόρτιση κινητών τηλεφώνων ή τη λειτουργία ενός βραστήρα». Χαρακτήρισε την εφαρμογή της νομοθεσίας για τις επιχειρήσεις «κρίσιμο βήμα προς τα εμπρός» για την πιο σωστή διαχείριση των απορριμμάτων, εντούτοις τόνισε ότι ένας στους τέσσερις εργαζόμενους δε γνωρίζει ότι πρόκειται να τεθεί σε ισχύ τις ερχόμενες ημέρες. Την ίδια ώρα, από την έρευνα προκύπτει ότι το 18% των εργαζομένων δεν είναι ικανοποιημένο από τις επιλογές ανακύκλωσης των εταιριών τους, με τέσσερις στους 10 να αναφέρουν πως δεν υπήρχε ξεχωριστός κάδος αποβλήτων τροφίμων. Επιπλέον, το 77% εξ αυτών εξέφρασε ανησυχία για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των απορριμμάτων τροφίμων, με το 40% να πιστεύει ότι καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής. Η Μέιχιου τόνισε ότι είναι απαραίτητο οι εταιρίες να βελτιώσουν τις μεθόδους ανακύκλωσης και έκανε λόγο για «ζωτικής σημασίας» εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση σχετικά με το ζήτημα τονίζοντας ότι ακόμα και οι μικρές αλλαγές μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον για ένα πιο βιώσιμο μέλλον. Απλές οδηγίες για λιγότερη σπατάλη τροφίμων: Πριν πάτε στο σουπερμάρκετ ετοιμάστε λίστα με όσα πραγματικά χρειάζεστε Αν είναι εφικτό ψωνίστε καθημερινά και όχι εβδομαδιαία, ή έστω όταν χρειάζεστε κάποιο προϊόν Μην αποθηκεύετε τρόφιμα, αλλά οργανώστε την κουζίνα σας ώστε τα προϊόντα να μην χαλάσουν Μη μαγειρεύετε μεγαλύτερες μερίδες από όσες είναι απαραίτητες Αξιοποιείστε το φαγητό που περισσεύει Καταψύξτε ό,τι δεν μπορείτε να καταναλώσετε Αγοράστε λιγότερα φρούτα και λαχανικά ώστε να μη χρειαστεί να τα πετάξετε Κομποστοποιήστε τα απορρίμματα τροφίμων Πηγή: newmoney.gr
Ένα όστρακο φέρνει ελπίδα και μαργαριτάρια στον Ευβοϊκό
Το Pinctada radiata μπορεί να ενισχύσει την τοπική αλιευτική οικονομία μέσω της εμπορικής εκμετάλλευσης των κελυφών του και την παραγωγή μαργαριταριών ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Μπορεί να είναι μικρό, αλλά κρύβει έναν πραγματικό θησαυρό στη σφιχτή «αγκαλιά» του. Το Pinctada radiata ή στρειδόχτενο, είναι ένα θαλάσσιο δίθυρο μαλάκιο, το οποίο αν και κατάγεται από την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού Ωκεανού, είναι γνωστό για τα μακρινά… ταξίδια του, αφού ήδη από τον 19ο αιώνα έχει καταγραφεί στη Μεσόγειο. Το ξενικό είδος με το χαρακτηριστικό πράσινο-χάλκινο κέλυφος και την μαργαριταρένια «καρδιά» έχει εγκατασταθεί στην ανατολική Μεσόγειο και θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύτιμο για την τοπική οικονομία ιδίως στον νότιο Ευβοϊκό Κόλπο, όπου εντοπίζεται. Ο Δημήτρης Πάφρας, ιχθυολόγος και υποψήφιος Διδάκτωρ στην Θαλάσσια βιολογία και αλιευτική δυναμική στο Τμήμα Γεωπονίας Ιχθυολογίας & Υδάτινου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στη Σχολή Γεωπονικών Επιστημών, μιλώντας στο Νewmoney.gr ξετύλιξε το «μυστήριο» του μαργαριτοφόρου οστράκου στον Ευβοϊκό, μία από τις σημαντικότερες αλιευτικές περιοχές της Ελλάδας. Πώς ένας επιστήμονας αποφασίζει να ασχοληθεί ενεργά με τη μελέτη του Pinctada radiata; Ο κ. Πάφρας εξηγεί ότι η απόφαση δεν είναι τυχαία, αλλά προϊόν επιστημονικού προβληματισμού και βαθιάς οικολογικής ευαισθησίας. Δεν αποτελεί, επομένως, έκπληξη ότι δημοσίευσε δύο επιστημονικές μελέτες σε διεθνή περιοδικά, σχετικά με τη βιολογία και την πληθυσμιακή δυναμική του είδους. Εξάλλου, η οικολογική και οικονομική σημασία του οστράκου για τα θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογείου, αποτελούν ικανά στοιχεία για τη διερεύνηση του στρειδόχτενου, με τη μοναδική μορφολογική ταυτότητα. Photo: Δημήτρης Πάφρας «Το Pinctada radiata προτιμά ρηχά παράκτια ύδατα, συνήθως σε βάθη έως 15 μέτρων, αν και έχει καταγραφεί και σε πολύ μεγαλύτερα βάθη, έως και 150 μέτρα. Ευδοκιμεί σε περιοχές με σταθερές θερμοκρασίες, μέτρια κυκλοφορία νερού και υποστρώματα που του επιτρέπουν την προσκόλληση, όπως βράχοι ή άλλες σκληρές επιφάνειες», αναφέρει ο ειδικός. Όσο για τη θερμοκρασία, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη βιολογική του δραστηριότητα, ιδίως για τον αναπαραγωγικό του κύκλο. Πώς, όμως, ένα είδος που έρχεται από μακριά κατέληξε να έχει εγκατασταθεί στη Μεσόγειο; Σύμφωνα με τον ιχθυολόγο, το 1874 αναφέρθηκε για πρώτη φορά εκτός της φυσικής του βιογεωγραφικής κατανομής, όταν συλλέχθηκε στις ακτές της Αιγύπτου. Από εκεί, το είδος επεκτάθηκε σε περιοχές όπως η Τυνησία, το Ισραήλ, η Κύπρος και η Μάλτα. Photo: Δημήτρης Πάφρας Στην Ελλάδα εισήχθη το 1963 για σκοπούς υδατοκαλλιέργειας, αλλά η προσπάθεια αυτή δεν ευδοκίμησε και τελικά εγκαταλείφθηκε, επισημαίνει ο ειδικός. Παρ’ όλα αυτά, το είδος εγκαταστάθηκε και εξαπλώθηκε στις ελληνικές θάλασσες, κυρίως μέσω της διαδικασίας της λεσσεψιανής μετανάστευσης, η οποία αναφέρεται στην εισαγωγή ειδών μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Η εξάπλωση του Pinctada radiata συνεχίστηκε και σε άλλες περιοχές της Μεσογείου, όπως η Τουρκία και η Ιταλία, ενώ το 1979 εντοπίστηκε στο λιμάνι της Τουλόν στη Γαλλία, προσκολλημένο σε κύτος ναυτικού σκάφους. Η διαδικασία αυτή της εξάπλωσης συνεχίστηκε με νέες καταγραφές σε περιοχές της κεντρικής Μεσογείου και πιο πρόσφατα στη βόρεια Αδριατική και άλλες περιοχές της δυτικής Μεσογείου. Το είδος αυτό είναι πλέον πλήρως εγκατεστημένο στην ανατολική Μεσόγειο και συνεχίζει να επεκτείνεται, κάτι που υποδεικνύει την ανάγκη για συνεχιζόμενη παρακολούθηση της εξάπλωσής του. Θα μπορούσε να συμβάλλει στην τοπική οικονομία; Ο κ. Πάφρας εξηγεί ότι το είδος έχει τη δυναμική να αποτελέσει έναν αναδυόμενο βιολογικό πόρο για τις παράκτιες κοινωνίες, ενισχύοντας την τοπική αλιευτική οικονομία. «Η αξιοποίηση του, είτε μέσω της εμπορικής εκμετάλλευσης των κελυφών του είτε μέσω της καλλιέργειας για την παραγωγή μαργαριταριών, μπορεί να δημιουργήσει νέες επαγγελματικές ευκαιρίες. Ιδιαίτερα στον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο, όπου επικεντρώνεται και η έρευνα μας, το Pinctada radiata δύναται να λειτουργήσει ως συμπληρωματικός πόρος για τους αλιείς, σε μια περιοχή που δέχεται ήδη έντονη αλιευτική πίεση», αναφέρει. Photo: Δημήτρης Πάφρας Όσο για τη θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια αγορά ως αλιευτική δύναμη, ο κ. Πάφρας σχολιάζει πως η ενίσχυσή της προϋποθέτει την υιοθέτηση σύγχρονων, επιστημονικά τεκμηριωμένων πρακτικών διαχείρισης, την προώθηση της βιώσιμης αλιείας και την επένδυση στην καινοτομία και την υδατοκαλλιέργεια. Η ενσωμάτωση νέων ειδών, όπως το Pinctada radiata, σε στρατηγικές ανάπτυξης μπορεί να αποτελέσει ένα νέο κεφάλαιο για την ελληνική αλιεία. Photo: Δημήτρης Πάφρας Εντούτοις, η εισβολή ξενικών ειδών, όπως το στρειδόχτενο θα μπορούσε να προκαλέσει ανισορροπίες στα οικοσυστήματα και να επηρεάσει αρνητικά την τοπική βιοποικιλότητα, αν δεν υπάρχει σωστή διαχείριση. Photo: Δημήτρης Πάφρας Μιλώντας για τις απειλές που αντιμετωπίζουν τα ωκεάνια οικοσυστήματα, ο ειδικός τονίζει ότι προέρχονται από ανθρωπογενείς παράγοντες. Ανάμεσα σε αυτές η υπεραλίευση που προκαλεί σοβαρές διαταραχές στη θαλάσσια τροφική αλυσίδα και μειώνει τις πληθυσμιακές ομάδες των θαλάσσιων οργανισμών. Επιπλέον, η ρύπανση των θαλασσών, ιδίως από πλαστικά και άλλες χημικές ουσίες, έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των θαλάσσιων ειδών και των οικοσυστημάτων τους. Σημαντική απειλή αποτελεί και η κλιματική αλλαγή, αφού η αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών και η οξίνιση των υδάτων έχουν ήδη προκαλέσει σοβαρές βλάβες στους κοραλλιογενείς υφάλους και άλλα ευαίσθητα οικοσυστήματα. «Η ανάγκη για προστασία των ωκεάνιων οικοσυστημάτων απαιτεί μια διεθνή, ολιστική προσέγγιση με έμφαση στην ενίσχυση της συνεργασίας για την καταπολέμηση αυτών των προβλημάτων και την εφαρμογή βιώσιμων πρακτικών διαχείρισης των θαλάσσιων πόρων», τονίζει. Photo: Δημήτρης Πάφρας Χαρακτηρίζει, μάλιστα, «προϋπόθεση ζωής» και όχι πολυτέλεια τη θαλάσσια ευημερία, με την αειφόρο διαχείριση των θαλάσσιων πόρων να διασφαλίζει τη συνέχιση των επαγγελμάτων που βασίζονται σε αυτούς, αλλά και τη διατήρηση των πληθυσμών των θαλάσσιων ειδών, αποφεύγοντας την υπεραλίευση και τη διατάραξη των οικολογικών ισορροπιών. Επιπλέον, αυτές οι πρακτικές συμβάλλουν στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και στη δημιουργία ενός υγιούς και ισχυρού θαλάσσιου περιβάλλοντος, το οποίο είναι θεμελιώδες τόσο για την ανθρώπινη διατροφή όσο και για τη βιώσιμη ανάπτυξη των θαλάσσιων οικονομιών. Από τι, όμως, εξαρτάται το μέλλον των θαλάσσιων οικοσυστημάτων; Σύμφωνα με τον ειδικό από την ικανότητα έγκαιρης και αποφασιστικής αντίδρασης. «Η επιστημονική κοινότητα έχει ήδη δώσει σαφείς κατευθύνσεις για την προστασία και την αποκατάσταση των ωκεανών, αλλά το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει η πολιτική βούληση για να προχωρήσουμε σε δράσεις. Η παγκόσμια συνεργασία και η εστίαση στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος είναι το κλειδί για την αποτροπή περαιτέρω ζημιών και την ενίσχυση της βιωσιμότητας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων στο μέλλον», εξηγεί. Photo: Δημήτρης Πάφρας Ο κ. Πάφρας, πέρα από τη μελέτη θαλάσσιων ειδών είναι και συγγραφέας βιβλίων, με κάποια από αυτά να απευθύνονται
Η πλαστική ρύπανση προκαλεί «Αλτσχάιμερ» στα θαλασσοπούλια
Νεοσσοί που κατανάλωσαν πλαστικά εκδήλωσαν εγκεφαλική βλάβη παρόμοια με την εκφυλιστική νόσο – Σε ένα μικρό 90 ημερών εντοπίστηκαν 403 κομμάτια πλαστικού στο στομάχι ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Μικρά ψάρια, καρκινοειδή, κεφαλόποδα, ζωοπλαγκτόν και… πλαστικό, πολύ πλαστικό. Αυτή είναι η διατροφή των νεοσσών παρυδάτιων πτηνών με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία τους. Εκτιμάται ότι εξαιτίας της πλαστικής ρύπανσης στα υδάτινα σώματα, έως το 2050 τουλάχιστον το 99% όλων των θαλάσσιων πτηνών θα έχει τραφεί με πλαστικά σωματίδια. Όταν καταναλωθεί, το υλικό αυτό είναι ιδιαίτερο δύσπεπτο, με αποτέλεσμα να παραμένει στο στομάχι και επομένως το πτηνό να έχει την αίσθηση του κορεσμού, ενώ στην πραγματικότητα ο οργανισμός του χρειάζεται τροφή. Κατά συνέπεια, υποσιτίζεται και στη συνέχεια ελλείψει θρεπτικών συστατικών καταλήγει από μη πρόσληψη τροφής. Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, έκθεση αποκαλύπτει ότι νεοσσοί οι οποίοι τρέφονται με πλαστικό εκδηλώνουν εγκεφαλική βλάβη, παρόμοια με την εκφυλιστική νόσο Αλτσχάιμερ. Ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Τασμανίας, μελέτησε νεοσσούς θαλάσσιων μεταναστευτικών πτηνών της οικογένειας των ρινοτρυπίδων και ανέλυσε τις αλλαγές σε 745 πρωτεΐνες που βρέθηκαν σε πτηνά με, αλλά και χωρίς πλαστικά στο στομάχι τους. Σε αντίθεση με παλαιότερες έρευνες που σχετίζονταν με νεκρά ή άρρωστα πτηνά, αυτή εστίασε σε ζωντανά και φαινομενικά υγιή άτομα, νεότερα των 90 ημερών. Οι ερευνητές με ειδικές μαλάξεις οδήγησαν τα πτηνά να αποβάλλουν τα πλαστικά, ανάμεσα στα οποία βρέθηκαν καπάκια από μπουκάλια, μανταλάκια, εξοπλισμός αλιείας και άλλα. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, διαπιστώθηκε ότι όσα έφεραν ίχνη πλαστικού στο στομάχι τους, είχαν εκδηλώσει συμπτώματα νευροεκφυλιστικής, καθώς και νεφρικής και ηπατικής νόσου, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances. Επιπλέον, εντοπίστηκαν αλλοιώσεις στο βλεννογόνο του στομάχου, πιθανώς από μικροπλαστικά, και ανιχνεύτηκαν πρωτεΐνες στο αίμα, οι οποίες θα έπρεπε να εντοπίζονται μόνο στο στομάχι. «Αυτό που δείχνει αυτή η έρευνα είναι ότι ακόμη και ζώα που είναι ακόμα ζωντανά και αναπνέουν και δείχνουν υγιή… [είχαν] μια σειρά από αρνητικές συνέπειες για την υγεία τους όπως ηπατική και νεφρική νόσος, νευρολογικές διαταραχές όπως το Πάρκινσον και το Αλτσχάιμερ», δήλωσε στο αυστραλιανό δίκτυο ABC η Τζένιφερ Λάβερς, εκ των συντακτών της έκθεσης. Η επικεφαλής της μελέτης, Άλιχ ντε Τζέρσει, χαρακτήρισε «τρομακτικά» τα αποτελέσματα και εξεπλάγη από τη σειρά προβλημάτων στην υγεία των πτηνών από την κατανάλωση πλαστικού σε τόσο μικρή ηλικία. «Είναι το αντίστοιχο των νέων παιδιών. Οπότε ήταν πολύ τρομακτικό να το δεις», τόνισε. Συγκλονιστικό, μάλιστα, είναι ότι ένα από τα πτηνά μόλις 90 ημερών είχε στο στομάχι του 403 κομμάτια πλαστικού! «[Στις εξετάσεις αίματος], ανιχνεύσαμε μοτίβα πρωτεϊνών πολύ παρόμοια με εκείνα των ανθρώπων που πάσχουν από Αλτσχάιμερ ή Πάρκινσον. Είναι σχεδόν ισοδύναμο με μικρό παιδί να έχει Αλτσχάιμερ. Αυτά τα πτηνά υποφέρουν πραγματικά από τις επιπτώσεις του πλαστικού, ιδίως στην υγεία των νευρώνων του εγκεφάλου τους», συμπλήρωσε η Τζέρσει σύμφωνα με τον Guardian. Οι ερευνητές τονίζουν ότι παρότι τα ευρήματά τους δε σχετίζονται άμεσα με την ανθρώπινη υγεία, αποκαλύπτουν τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει το πλαστικό στην υγεία, γεγονός που λειτουργεί ως υπενθύμιση για την κρίση της πλαστικής ρύπανσης. Πηγή: newmoney.gr
Η εξόρυξη άμμου απειλεί το οικοσύστημα
Η ζήτηση έχει τριπλασιαστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες με δραματικές συνέπειες στο περιβάλλον ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Διάβρωση εδάφους, αλλαγή ροής των υδάτινων οδών, απώλεια φυσικής προστασίας από κύματα και κίνδυνος πρόκλησης πλημμυρών, απώλεια οικοτόπων, συρρίκνωση βιοποικιλότητας… ποικίλες και σοβαρές είναι οι επιπτώσεις από την εξόρυξη άμμου σε ποταμούς, λίμνες και θαλάσσιες περιοχές. Σύμφωνα με παλαιότερη έκθεση του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), η ζήτηση για άμμο που προορίζεται για την κατασκευή οικοδομικών υλικών έχει τριπλασιαστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αγγίζοντας τα 50 δισ. τόνους ετησίως. Η αστικοποίηση και οι ανάγκες στέγασης έχουν εντατικοποιήσει την εξόρυξη άμμου, σε τέτοιο βαθμό που η φυσική ανανέωσή της αποδεικνύεται δύσκολη. Δεν είναι τυχαίο ότι κατατάσσεται δεύτερη στη λίστα με τους φυσικούς πόρους με τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση έπειτα από το νερό. Ο όγκος άμμου που χρησιμοποιείται κάθε χρόνο είναι αρκετός, τονίζει το UNEP, για την ανέγερση τείχους γύρω από τον Ισημερινό ύψους και πλάτους 27 μέτρων. Όπως αναφέρει το Πανεπιστήμιο Γέιλ, περίπου το 60% της παγκόσμιας χρήσης άμμου σημειώνεται στην Κίνα, η οποία εκτιμάται ότι θα καταναλώσει μεγαλύτερη ποσότητα σε διάστημα τριών ετών από όση κατανάλωσαν οι ΗΠΑ σε ολόκληρο τον 20ο αιώνα. Τη στιγμή, δε, που η άμμος δεν είναι ίδια σε όλα τα σημεία, η εξόρυξή της σε λίμνες αποδεικνύεται πιο χρήσιμη και παράλληλα πιο επιβλαβής για το οικοσύστημα. Αναλυτικότερα, η άμμος από την έρημο είναι ακατάλληλη, εξαιτίας των κόκκων της, για την παρασκευή σκυροδέματος. Αντίστοιχα, η θαλάσσια άμμος απαιτεί ειδική επεξεργασία, ώστε να αποφευχθεί η διάβρωση του μετάλλου από το αλάτι. Οι παράγοντες αυτοί, καθιστούν καταλληλότερη την άμμο από ποταμούς και λίμνες, με καταστροφικές επιπτώσεις για τη φύση. Η αυξανόμενη πρακτική της βυθοκόρησης ιζημάτων έχει προκαλέσει ανησυχία στους ειδικούς, με μελέτες να εστιάζουν στους κινδύνους που συνδέονται με αυτήν. Παλαιότερη έρευνα είχε αναδείξει την απειλή για τα ενδιαιτήματα ειδών, καθώς και τις αλυσιδωτές συνέπειες για τον άνθρωπο, όπως το αδιέξοδο σε τοπικές οικονομίες. Σε μία προσπάθεια να ρυθμιστεί η δραστηριότητα και να καθοριστεί ένα πλαίσιο ώστε να αποτραπεί η παράνομη εξόρυξη με ακόμα πιο δραματικές επιπτώσεις, δημιουργήθηκε η Marine Sand Watch, με πρωτοβουλία του UNEP, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Γενεύης και με τη χρηματοδότηση από την Ελβετική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος. Με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, εντοπίζονται και παρακολουθούνται οι δραστηριότητες βυθοκόρησης άμμου, αργίλου, χαλικιού και βράχων στο θαλάσσιο περιβάλλον του κόσμου. Ταυτόχρονα, το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ ζητά, μεταξύ άλλων, υπεύθυνη διαχείριση και την καθιέρωση ενός διεθνούς προτύπου για την εξόρυξη άμμου στο θαλάσσιο περιβάλλον. Την ανησυχία της για τις διαστάσεις του φαινομένου εκφράζει διεθνής επιστημονική ομάδα με έκθεσή της στο One Earth στην οποία αναλύεται το πρόβλημα της βυθοκόρησης και ζητείται η λήψη μέτρων για την οικολογική αποκατάσταση και αναστροφή της απώλειας της βιοποικιλότητας. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, η διάβρωση των ακτών επιταχύνεται όταν τα ιζήματα απομακρύνονται, απειλώντας τις κοινότητες από την άνοδο της στάθμης των θαλασσών και τα κύματα. Την ίδια ώρα, κινδυνεύουν ολόκληροι πληθυσμοί που βασίζονται στην άμμο για ωοτοκία, τροφή και καταφύγιο, ενώ από τη μεταφορά ιζήματος μπορεί να επηρεαστεί η φωτοσύνθεση της θαλάσσιας βλάστησης και να ευνοηθεί η μετακίνηση χωροκατακτητικών ειδών. Η επικεφαλής της έκθεσης και ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Αλικάντε στην Ισπανία, Αουρόρα Τόρες, εξηγεί πως καθώς η εξόρυξη άμμου «συνδέεται στενά με τη διάβρωση των ακτών, την προσαρμογή του κλίματος και την απώλεια βιοποικιλότητας, η ενσωμάτωσή της σε ευρύτερες περιβαλλοντικές πολιτικές – όπως θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, στρατηγικές μπλε άνθρακα, σχέδια ανθεκτικότητας στο κλίμα και στρατηγική διαχείριση φυσικών πόρων – είναι ζωτικής σημασίας για να διασφαλιστεί ότι δεν αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο ζήτημα». Κρίνεται, επομένως, απαραίτητη η συνεργασία ανάμεσα σε φορείς και κατασκευαστικές βιομηχανίες για πιο βιώσιμες πρακτικές με στόχο την προστασία της άμμου, από την οποία θα υπάρξουν οφέλη τόσο για το οικοσύστημα, όσο για την οικονομία. Η Τόρες σημειώνει πως είναι σημαντική η επικοινωνία της δραστηριότητας, καθώς όσο πιο ορατό γίνεται το ζήτημα, τόσο θα αναδειχθούν οι σχετικές συνέπειες και τόσο πιο δύσκολο θα είναι να αγνοήσει κανείς την ανάγκη για υπεύθυνη διαχείριση. Πηγή: newmoney.gr
Φρούτα και λαχανικά εξουδετερώνουν τις επιπτώσεις των μικροπλαστικών στην υγεία
Αντιοξειδωτικές ουσίες οι οποίες δίνουν μοβ, μπλε και κόκκινο χρώμα προστατεύουν από τις βλάβες που μπορεί να επιφέρουν στο αναπαραγωγικό σύστημα τα πλαστικά σωματίδια ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Τα μικροπλαστικά και νανοπλαστικά διασκορπίζονται στο περιβάλλον έπειτα από τη διάσπαση μεγαλύτερων πλαστικών αντικειμένων, μολύνοντας έδαφος, αέρα και νερό. Χάρη, δε, στο μέγεθος και το βάρος τους καταφέρνουν να εισχωρήσουν στον οργανισμό μέσω της κατανάλωσης τροφίμων, νερού και μέσα από την επαφή με το δέρμα. Η παρουσία τους συνδέεται με προβλήματα υγείας, ανάμεσα στα οποία και η υπογονιμότητα, καθώς από μελέτες προκύπτει ότι ανιχνεύονται ακόμα και στους όρχεις. Τώρα, νέα διεθνής έκθεση αποκαλύπτει ότι φυσικές ουσίες που βρίσκονται σε φρούτα και λαχανικά μπορούν να αμβλύνουν τις επιπτώσεις τους στην υγεία. Όπως αναφέρει η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Pharmaceutical Analysis, οι ανθοκυανίνες, ενώσεις που χαρίζουν μοβ, μπλε και κόκκινο χρώμα σε φρούτα και λαχανικά, εξουδετερώνουν κάποιες από τις επιβλαβείς συνέπειες, όπως η μείωση της τεστοστερόνης και των οιστρογόνων, τον χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων, τη μειωμένη ποιότητα σπέρματος, τη στυτική δυσλειτουργία και προβλήματα στις ωοθήκες. Οι ουσίες με τα αντιοξειδωτικά χαρακτηριστικά που καταπολεμούν φλεγμονές, θα μπορούσαν παράλληλα να αντισταθμίσουν τις βλάβες που αποδίδονται στη συγκέντρωση μικροπλαστικών στον οργανισμό. Οι επιστήμονες εστίασαν στις επιδράσεις των σωματιδίων τόσο στο αναπαραγωγικό σύστημα των ανδρών, όσο των γυναικών και παρατήρησαν ότι οι φυσικές ενώσεις όπως οι ανθοκυανίνες μπορούν να περιορίσουν την τοξικότητα, καθώς «παρουσιάζουν ένα ευρύ φάσμα βιολογικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των αντιοξειδωτικών, αντιφλεγμονωδών και αντινεοπλασματικών ιδιοτήτων. Επιπλέον, οι ανθοκυανίνες μπορούν να ρυθμίσουν τα επίπεδα των ορμονών του φύλου και να ανακουφίσουν την αναπαραγωγική τοξικότητα». Συγκεκριμένα, η κυανιδίνη-3-γλυκοσίδη (C3G), υπόσχεται μείωση της τοξικότητας στο αναπαραγωγικό σύστημα των γυναικών και την προστασία των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, αυτή η προστατευτική δράση φαίνεται ότι προκύπτει από την αλληλεπίδρασή της με υποδοχείς στεροειδών, συγκεκριμένα τους υποδοχείς ανδρογόνων και οιστρογόνων. Η ερευνητική ομάδα διεξήγαγε μελέτη σε ποντίκια που εκτέθηκαν σε πλαστικά σωματίδια και έπειτα από αγωγή με ανθοκυανίνες, ιδίως με C3G, σε κάποια από αυτά παρατηρήθηκε αυξημένος αριθμός, καλύτερη κινητικότητα και ποιότητα σπερματοζωαρίων, μειωμένη φλεγμονή και προστασία του φραγμού αίματος-όρχεως. Η C3G θα μπορούσε να είναι ένα πολλά υποσχόμενο συμπλήρωμα για τον μετριασμό της αναπαραγωγικής βλάβης που προκαλείται από φλεγμονώδεις παθήσεις, εκτιμούν οι ερευνητές. Βέβαια, επισημαίνουν πως ακόμα η αποτελεσματικότητα των ενώσεων δεν έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους, επομένως δεν είναι ακόμα γνωστό αν θα παρατηρηθούν τα ίδια θετικά αποτελέσματα. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η κατανόηση του μηχανισμού των ενώσεων μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην ανάπτυξη σκευασμάτων με βάση τις ανθοκυανίνες με στόχο την προστασία της ανθρώπινης αναπαραγωγικής υγείας από περιβαλλοντικούς ρύπους. Στο διάστημα αυτό, προϊόντα πλούσια σε αντιοξειδωτικά στην καθημερινή διατροφή μπορεί να αποδειχθούν βοηθητικά για την υγεία. Πηγή: newmoney.gr
«Ζητούνται νεκρά ή ζωντανά»: Στις Φιλιππίνες επικήρυξαν τα κουνούπια (pics)
Το πιο επικίνδυνο ζώο στον κόσμο… καταζητείται από τις αρχές – Δίνεται αμοιβή στους πολίτες που θα αιχμαλωτίσουν τα ενοχλητικά έντομα ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ «May Piso sa Mosquito», δηλαδή «ένα πέσο ανά κουνούπι» είναι η αμφιλεγόμενη πρωτοβουλία της συνοικίας Αντίσιον Χιλς, στην πόλη Μανταλουγιόνγκ στις Φιλιππίνες που προβλέπει αμοιβή για όσους πολίτες καταφέρουν να «αιχμαλωτίσουν» όσα περισσότερα κουνούπια μπορούν. Με μία ανακοίνωση που θυμίζει ταινίες γουέστερν, ο Καρλίτο Σερνάλ επικεφαλής των λεγόμενων «μπαρανγκάι» – διοικητική διαίρεση με εκλεγμένο πρόεδρο και μέλη του συμβουλίου με σημαντικό ρόλο στην τοπική ανάπτυξη – κάλεσε τους συμπολίτες του να αναλάβουν δράση στην προσπάθεια πάταξης του… εγκλήματος με ένα στόχο: Να πιάσουν νεκρά ή ζωντανά τα κουνούπια και τις προνύμφες τους. «Εξαιτίας της αύξησης των κρουσμάτων δάγκειου πυρετού στο μπαρανγκάι μας, ξεκινήσαμε μια εναλλακτική μέθοδο εκτός από τον τακτικό καθαρισμό του περιβάλλοντος», αναφέρει η ανακοίνωση του Σερνάλ. «Υπάρχει αμοιβή για τα κουνούπια!», συνεχίζει το κείμενο που κυκλοφόρησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά αναρτήθηκε και σε πινακίδες στους δρόμους της συνοικίας. «Απλώς φέρτε όσα κουνούπια (ζωντανά ή νεκρά και προνύμφες) στα νέα γραφεία του μπαρανγκάι από τις 19 Φεβρουαρίου. Καταστείλετε τον δάγκειο πυρετό, βοηθήστε να τα πιάσουμε», συμπληρώνει ο πρόεδρος Σερνάλ. Μάλιστα, η τοπική αρχή έχει προβλέψει και την τοποθέτηση γυάλινων δοχείων σε διάφορα σημεία της περιοχής όπου θα τοποθετούνται τα κουνούπια και στη συνέχεια θα θανατώνονται με υπεριώδη ακτινοβολία ή χημικά. Όσο για την επιβράβευση που θα λάβουν οι πολίτες για το κάθε επικηρυγμένο κουνούπι, αυτή υπολογίζεται σε περίπου 16 λεπτά του ευρώ για κάθε πέντε κουνούπια. Είναι κατανοητό ότι δύσκολα κανείς μπορεί να πλουτίσει, αλλά σε κάθε περίπτωση μπορεί να συμβάλλει στην προσπάθεια προστασίας των πολιτών από τον υπ’αριθμόν ένα εχθρό της δημόσιας υγείας. photo: Facebook/ Carlito Tolibas Cernal Επιπλέον, η πρωτοβουλία του μπαρανγκάι Αντίσιον Χιλς, έρχεται να προστεθεί στα ήδη ισχύοντα μέτρα για την εξάλειψη των κουνουπιών, στα οποία περιλαμβάνεται η απολύμανση δρόμων, αποχετεύσεων και στάσιμων νερών όπου τα θηλυκά εναποθέτουν τα αυγά τους. Υπολογίζεται ότι ένα θηλυκό μπορεί να γεννήσει έως και 300 αυγά τη φορά και εκτιμάται ότι μπορεί να σημειωθεί συνολικά τρεις φορές πριν πεθάνει. Τα κουνούπια δεν έχουν χαρακτηριστεί τυχαία ως «το πιο θανατηφόρο ζώο στον κόσμο» από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), καθώς σύμφωνα με εκτιμήσεις σκοτώνει ανάμεσα σε 750.000 και ένα εκατ. ανθρώπους κάθε χρόνο. Σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας ΕΟΔΥ ανάμεσα στις ασθένειες που μπορούν να μεταδοθούν με το τσίμπημα μολυσμένου κουνουπιού συγκαταλέγονται η ελονοσία, η λοίμωξη από ιό Δυτικού Νείλου, ο Δάγκειος πυρετός, ο ιός ζίκα, ο ιός τσικουνγκούνια. Αφορμή για το μέτρο στάθηκε ο θάνατος δύο φοιτητών από Δάγκειο πυρετό που ήρθαν να προστεθούν στα 42 κρούσματα που έχουν καταγραφεί στη μικρή κοινότητα των 70.000 κατοίκων το τελευταίο διάστημα. Συνολικά τουλάχιστον 28.200 κρούσματα έχουν σημειωθεί μέχρι την 1η Φεβρουαρίου στις Φιλιππίνες, καταγράφοντας αύξηση κατά 40% συγκριτικά με την ίδια περίοδο πέρυσι, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας. photo: Facebook/ Carlito Tolibas Cernal Ο Σερνάλ σε δηλώσεις του τόνισε ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να ενισχυθεί η τοπική αυτοδιοίκηση στην προσπάθεια αντιμετώπισης του δάγκειου πυρετού, ιδίως σε μία πυκνοκατοικημένη περιοχή όπως η Αντίσιον Χιλς. Όσο για τη διάρκεια του προγράμματος, εξήγησε πως θα είναι προσωρινό και αποτελεί μία εναλλακτική ώστε να μειωθούν τα κρούσματα. Μόλις ο στόχος επιτευχθεί, η καμπάνια θα τερματιστεί. Διευκρίνισε, δε, ότι οι «κυνηγοί» κουνουπιών πρέπει να είναι αυστηρά ενήλικες, ώστε να μην διακινδυνεύσουν παιδιά και έφηβοι να προσβληθούν. Για «ανοησία» κάνουν λόγο πολίτες Ποικίλες ήταν οι αντιδράσεις των ντόπιων που με σχόλιά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χλεύασαν την πρωτοβουλία. Όπως αναφέρει το τοπικό δίκτυο Interaksyon, πολλοί εξέφρασαν ανησυχία ότι μερίδα πολιτών θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί το σύστημα ανταμοιβής και να… αρχίσει την αναπαραγωγή κουνουπιών για να διεκδικήσει το χρηματικό έπαθλο. Κάποιοι έκαναν λόγο για «ανοησία», καθώς αντί να προστατευτούν από τα επικίνδυνα κουνούπια, θα εκτεθούν σε κίνδυνο. Την ίδια στιγμή, άλλοι σχολίασαν πως θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα ως κίνητρο στις κοινότητες για να διατηρήσουν τις περιοχές καθαρές και τις λεκάνες απορροής απαλλαγμένες από κουνούπια. Άλλοι πρότειναν την ενίσχυση των μονάδων καθαριότητας στο μπαρανγκάι και κάλεσαν τους συμπολίτες τους να μην διατηρούν δοχεία με νερό χωρίς καπάκι καθώς προσελκύουν περισσότερα κουνούπια. Ο Σερνάλ χαρακτήρισε τα αρνητικά σχόλια «εποικοδομητική κριτική» και δήλωσε πως στόχος του προγράμματος είναι να ενισχυθούν οι προσπάθειες των αρμόδιων αρχών. Πηγή: newmoney.gr