Πρωτοφανές: Καρχαρίας καταβρόχθισε καρχαρία
Πρόκειται για την πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση «κανιβαλισμού» του είδους με το αρπακτικό να καταπίνει ακόμα και συσκευή εντοπισμού που έφερε το θύμα ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ως γνωστό, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, εντούτοις μέχρι πρότινος δεν είχε καταγραφεί στην κοινότητα του καρχαρία περίπτωση… κανιβαλισμού, όπου το μεγάλο αρπακτικό τρώει το μικρότερο του ίδιου είδους. Για πρώτη φορά οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ένας θηλυκός καρχαρίας λάμνα (επιστημονική ονομασία Lamna nasus), το μήκος του οποίου μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και τα 3,5 μέτρα, έγινε γεύμα για έναν μεγαλύτερο συγγενή του. Όπως προκύπτει από έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Marine Science ένας καρχαρίας λάμνα που κυοφορούσε και στον οποίο είχε τοποθετηθεί συσκευή εντοπισμού από επιστημονική ομάδα για να καταγραφεί η συμπεριφορά του, έπεσε θύμα πιθανώς από έναν λευκό καρχαρία, ο οποίος μπορεί να φτάσει σε μήκος ακόμα και τα 8 μέτρα, ή από έναν ρυγχοκαρχαρία με μέγιστο μήκος τα 4 μέτρα. «Αυτό είναι το πρώτο τεκμηριωμένο γεγονός θήρευσης ενός καρχαρία λάμνα οπουδήποτε στον κόσμο», δήλωσε η επικεφαλής συντάκτρια της έκθεσης, Μπρουκ Άντερσον, από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Η Άντερσον κι η ομάδα της το 2020 και το 2022 τοποθέτησε πομπούς σε καρχαρίες, ανάμεσα στους οποίους και μία θηλυκή μήκους 2,2 μέτρων. Καθένας έφερε δύο συσκευές, μία στο πτερύγιο για την παρακολούθηση της θέσης του και μια – που είχε τη δυνατότητα έπειτα από προκαθορισμένη περίοδο να αναδυθεί στην επιφάνεια μεταδίδοντας τα αποθηκευμένα δεδομένα σε δορυφόρους – για την καταγραφή δεδομένων βάθους και θερμοκρασίας. Με αυτόν τον τρόπο οι επιστήμονες ήλπιζαν να μάθουν περισσότερα για τον βιότοπο των αρπακτικών και δη την εγκύων και μητέρων. Εντούτοις, λίγο καιρό μετά την τοποθέτησή της, η συσκευή μίας θηλυκής που κυοφορούσε άρχισε ξαφνικά να εκπέμπει από την επιφάνεια του ωκεανού κοντά στις Βερμούδες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που μεταδόθηκαν το θηλυκό έπλεε για πέντε μήνες σε βάθος 100 – 200 μέτρων τη νύχτα και σε βάθος 600 – 800 μέτρων κατά τη διάρκεια της ημέρας, σε νερά με θερμοκρασία μεταξύ 6,4 και 23,5 βαθμών Κελσίου. Σε όλο το διάστημα αυτό, ο πομπός στο πτερύγιο επιβεβαίωνε ότι παρέμενε κάτω από το νερό τις περισσότερες φορές. Εντούτοις, από τις 24 Μαρτίου 2021 και έπειτα, η θερμοκρασία ήταν σταθερή περίπου στους 22 βαθμούς Κελσίου, σε βάθος μεταξύ 150 και 600 μέτρων. Μόνο μια εξήγηση ήταν πιθανή: Εκείνη την ημέρα, το άτυχο αρπακτικό είχε πέσει θύμα ενός μεγαλύτερου. Εξάλλου, ο δεύτερος πομπός δεν αναδύθηκε στην επιφάνεια, όπως ήταν προγραμματισμένο. «Θα περιμέναμε, αν το ζώο ήταν ακόμα ζωντανό, ότι τελικά θα επέστρεφε στην επιφάνεια, αλλά δεν είχαμε ποτέ ξανά νέα από τη συσκευή», είπε η Άντερσον. Μιλώντας στο USA Today ο Τζέιμς Σουλικόφσκι, διευθυντής του Παράκτιου Σταθμού Θαλάσσιων Πειραμάτων στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, δήλωσε: «Ξέραμε ότι κάτι είχε συμβεί. Ξέραμε ότι η συσκευή βρισκόταν μέσα σε ένα θερμόαιμο πλάσμα… Και ξέραμε ότι δεν ήταν φάλαινα ή θηλαστικό, επειδή τα θηλαστικά είναι πολύ πιο θερμά από αυτό». Ο ίδιος εικάζει ότι το θηλυκό έπεσε θύμα ενός λευκού καρχαρία ή ενός ρυγχοκαρχαρία. Η ομάδα, ωστόσο, τείνει να πιστεύει ότι ο πρώτος είναι ο πιθανότερος «κανίβαλος», καθώς δεν έχουν καταγραφεί από τον πομπό ξαφνικές βουτιές ανάμεσα στην επιφάνεια της θάλασσας και μεγαλύτερου βάθους, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των ρυγχοκαρχαριών. Για «απροσδόκητο» γεγονός έκανε λόγο η Άντερσον, εξηγώντας ότι θα συνεχίσουν να μελετούν την αλληλεπίδραση ανάμεσα στα αρπακτικά για να διαπιστωθεί αν αποτελεί συχνό φαινόμενο οι καρχαρίες να κυνηγούν ο ένας τον άλλον, ώστε να εκτιμηθούν οι πιθανές επιπτώσεις στο οικοσύστημα. Την ίδια στιγμή, το περιστατικό έχει αναστατώσει τους επιστήμονες, καθώς όχι μόνο χάθηκε ένας ενήλικας καρχαρίας σε αναπαραγωγική φάση, αλλά και ένα έμβρυο που θα συνέβαλε στην ανάπτυξη του πληθυσμού. Στην περίπτωση, λοιπόν, που οι επιθέσεις είναι περισσότερες από μία θα μπορούσαν να υπάρξουν συνέπειες για τον αριθμό του είδους, το οποίο πλήττεται ήδη από την υπεραλίευση. Επισημαίνεται, μάλιστα, πως τα θηλυκά δεν αναπαράγονται μέχρι να γίνουν περίπου 13 ετών και στη συνέχεια γεννούν κατά μέσο όρο τέσσερα μικρά κάθε ένα ή δύο χρόνια, έπειτα από περίοδο κύησης οκτώ – εννέα μηνών. Ο αργός αναπαραγωγικός κύκλος τους, σε συνδυασμό με άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες, όπως η ρύπανση και η ανθρώπινη δραστηριότητα, έχουν τοποθετήσει το είδος του Βορειοδυτικού Ατλαντικού ανάμεσα στα απειλούμενα της Κόκκινης Λίστας Απειλούμενων Ειδών της Διεθνούς Ένωσης Προστασίας της Φύσης (IUCN), ενώ οι πληθυσμοί του Βορειοανατολικού Ατλαντικού και της Μεσογείου βρίσκονται σε κρίσιμο κίνδυνο. Photo: Pixabay6 Πηγή: newmoney.gr
Ο φετινός Αύγουστος καταγράφεται ως ο θερμότερος που έχει ζήσει η Κίνα από το 1961
«Τον Αύγουστο, η Κίνα γνώρισε ακραίες και παρατεταμένες υψηλές θερμοκρασίες», αναφέρει η κινεζική μετεωρολογική υπηρεσία, επισημαίνοντας ότι «η μέση θερμοκρασία σε εθνική κλίμακα ήταν η υψηλότερη από τον αντίστοιχο μήνα του 1961». Σύμφωνα με την εθνική μετεωρολογική υπηρεσία, η μέση θερμοκρασία στο σύνολο της κινεζικής επικράτειας έφθασε τους 22,96 βαθμούς τον Αύγουστο, ήταν δηλαδή κατά 1,5° Κελσίου υψηλότερη από ό,τι η θερμοκρασία οποιασδήποτε φυσιολογικής χρονιάς. Ο υποδιευθυντής του εθνικού κέντρου για το κλίμα, Τζια Σιαλολόνγκ, υπογράμμισε ότι ενώ «νομοί του βορρά γνώρισαν συχνές και πολύ καταστροφικές θύελλες», παράλληλα «κύματα ζέστης μεγάλης κλίμακας επέμεναν σε περιοχή όπου βρίσκονται χιονοδρομικά κέντρα». Ας σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος του βόρειου ημισφαιρίου, από την Ευρώπη ως την Ασία, έζησε τις τελευταίες εβδομάδες κύματα ισχυρού καύσωνα. Ας επισημανθεί επίσης ότι σύμφωνα με τους ειδικούς το 2024 θα είναι η χρονιά που θα καταγραφεί νέο ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών, η δεύτερη συνεχόμενη, η οποία οφείλεται στην παρατηρούμενη υπερθέρμανση του πλανήτη, με το ευρωπαϊκό παρατηρητήριο «Κοπέρνικος» να θεωρεί ότι οι πιθανότητες προς την κατεύθυνση αυτή αυξάνονται, εφόσον οι τρεις καλοκαιρινοί μήνες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Ας μην παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι η Κίνα, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως – σε απόλυτα μεγέθη – ως προς τις εκπομπές των αερίων που ενοχοποιούνται για την απορρύθμιση του κλίματος της γης. Το Πεκίνο έχει μάλιστα δεσμευτεί για την κορύφωση των εκπομπών το 2030, αλλά και την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας ως το 2060.
Μεγαλώνει ο «κόκκινος κατάλογος» με τα απειλούμενα πτηνά
Η κλιματική αλλαγή και η έλλειψη τροφής προκαλούν ανησυχία στους ειδικούς στη Μεγάλη Βρετανία που προσθέτουν πέντε νέα είδη στη λίστα της χώρας ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Πέντε θαλασσοπούλια προστέθηκαν στην Κόκκινη Λίστα του Ηνωμένου Βασιλείου με τα πτηνά που απειλούνται εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της έλλειψης τροφής. Τα νέα πουλιά που εντάχθηκαν στον κατάλογο με τα είδη των οποίων η διατήρηση εμπνέει μεγάλη ανησυχία είναι το αρκτικό γλαρόνι (Sterna paradisaea), ο κοινός γλάρος, το μικρό θαλασσοπούλι Hydrobates leucorhous, το μεγάλο σκούα ή ληστόγλαρος, ο μεγάλος γλάρος (Larus marinus) ή βασιλιάς των γλάρων. Όπως αναφέρει το BBC στη Μεγάλη Βρετανία ιστορικά πλήθαιναν οι αποικίες θαλάσσιων πτηνών σε παράκτιες περιοχές. Εντούτοις, ο πληθυσμός διαφόρων ειδών μειώνεται εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της έλλειψης τροφής, με την Βασιλική Ένωση για την Προστασία των Πτηνών (RSPB) να καλεί για άμεση δράση της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση «αυτής της δεινής κατάστασης». Η διευθύντρια της ένωσης, Κέιτι-τζο Λάξτον δήλωσε «σοκαρισμένη» για τον «τεράστιο αριθμό των ειδών πτηνών που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Κόκκινη Λίστα». Επισημαίνεται, πως από τα 26 θαλασσοπούλια που αναπαράγονται στις ακτές και τα νησιά του Ηνωμένου Βασιλείου, τα 10 είναι ενταγμένα τώρα στη λίστα, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό British Birds. Ανάμεσα στα αίτια που έχουν οδηγήσει στη μείωση των πληθυσμών τους, συγκαταλέγεται η περιβαλλοντική κρίση, οι μη βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές, η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε παράκτιες περιοχές, καθώς κι η απώλεια των οικοτόπων τους. Αυτά τα τελευταία αποτελέσματα προστέθηκαν στην ανασκόπηση Birds of Conservation Concern που δημοσιεύτηκε το 2021 και καταγράφουν ότι από τα 245 είδη πουλιών που απαντώνται τακτικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα 73 (30%) εμφανίζονται πλέον στην Κόκκινη Λίστα. Την ίδια στιγμή, αναφέρεται ότι οι κοινοί γλάροι και η συγγενική ρίσσα (Rissa) έχουν μειωθεί σχεδόν κατά 50%, με τον Ντον Μπάλμερ, επικεφαλής έρευνας του Βρετανικού Ιδρύματος Ορνιθολογίας, να δηλώνει: «Θα πρέπει να ανησυχούμε πραγματικά για αυτό, γιατί το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πραγματικά σημαντικό για την αναπαραγωγή θαλάσσιων πτηνών». Η Λάξτον κρίνει απαραίτητη, μεταξύ άλλων, τη στρατηγική διατήρησης των θαλάσσιων πτηνών για την προστασία τους, τη βελτίωση του δικτύου θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών για τα θαλασσοπούλια, τον καλύτερο σχεδιασμό ώστε να περιληφθούν και άλλα σημαντικά σημεία όπου θα μπορούσαν να βρουν καταφύγιο τα πτηνά και την καλύτερη διαχείριση της αλιείας ώστε να διασφαλιστεί η πρόσβαση σε τροφή για όλα τα είδη. Ο Ντέβιντ Νόμπλ από το Πρόγραμμα Παρακολούθησης Θαλάσσιων Πτηνών (BTO/JNCC) χαρακτήρισε τα θαλασσοπούλια «εμβληματικά» και εξήγησε ότι αναζητούν τροφή στις ακτές της Μεγάλης Βρετανίας και αναπαράγονται σε αποικίες σε βραχώδεις περιοχές. Ωστόσο, η πίεση που ασκείται στους πληθυσμούς τους εξαιτίας της «μείωσης των πηγών τροφής που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή και την υπεραλίευση, από αρπακτικά και τη γρίπη των πτηνών έχουν οδηγήσει σε ορισμένες σημαντικές αλλαγές στους αριθμούς». Επομένως, είναι σημαντική η συνέχιση της παρατήρησης, από εθελοντές καθώς και από επαγγελματίες, ώστε να καταγραφούν τα απαραίτητα στοιχεία για τον αντίκτυπο των συνεπειών στον πληθυσμό τους. Εξάλλου, όπως τονίζουν οι ειδικοί με αυτόν τον τρόπο δεν προστατεύονται μόνο τα πτηνά στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά σε όλο τον κόσμο, αφού ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται πουλιά που μεταναστεύουν, ώστε να αποτραπεί στο μέλλον η πιθανότητα να εξαφανιστούν κάποια εξ αυτών. Photo: Commons.wikimedia/ Jamumiwa Πηγή: newmoney.gr
Τι σχέση έχουν τα πατατάκια, τα ποντίκια και μια ουσία που σε κάνει… αόρατο (pic + vid)
Επιστήμονες εφάρμοσαν τεχνική χάρη στην οποία το δέρμα έγινε διάφανο και τα εσωτερικά όργανα ορατά ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Όταν ήμασταν παιδιά επιθυμούσαμε όσο τίποτα στον κόσμο να αποκτήσουμε υπερδυνάμεις. Κάποιος ονειρευόταν να πετάξει, κάποιος να διακτινίζεται, κάποιος άλλος να ακούει τη σκέψη των άλλων, και μερικοί ήθελαν να είναι αόρατοι. Στην τελευταία αυτή… μαγική ιδιότητα πλησιάζουν, κατά κάποιο τρόπο, επιστήμονες από το τμήμα Επιστήμης και Μηχανικής Υλικών του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, οι οποίοι χρησιμοποιώντας χρωστική ουσία που βρίσκεται σε γνωστά πατατάκια κατάφεραν να κάνουν διάφανα το δέρμα και τους μύες ποντικών. Όπως προκύπτει από έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Science, η ερευνητική ομάδα εφάρμοσε σε ποντίκια εργαστηρίου μία κίτρινη ουσία, την ταρταζίνη – γνωστή και ως E102 στην Ευρώπη, ενώ στις ΗΠΑ ονομάζεται Yellow 5 – η οποία χρησιμοποιείται ως χρωστική σε ανθρακούχα ποτά, παγωτά, τσίχλες, γλυκά, μαρμελάδες και κυρίως στα πατατάκια Doritos χαρίζοντάς τους το χαρακτηριστικό τους χρώμα, διαπιστώνοντας ότι μετατρέπει προσωρινά το δέρμα, τους μύες και το συνδετικό ιστό διαφανείς. Αναλυτικότερα, με την εφαρμογή διαλύματος ταρτραζίνης στην επιφάνεια της κοιλιάς ενός ποντικιού και στη συνέχεια με τη χρήση τεχνικής, αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο οι ιστοί αλληλεπιδρούν με το φως. Όπως εξηγούν οι ειδικοί στο Nature, τα υγρά, το λίπος, οι πρωτεΐνες που συνθέτουν ιστούς όπως το δέρμα και οι μύες έχουν διαφορετικούς δείκτες διάθλασης, από χαμηλούς έως υψηλούς. Οι ιστοί φαίνονται αδιαφανείς επειδή η αντίθεση μεταξύ αυτών των δεικτών διάθλασης προκαλεί τη διάχυση του φωτός. Επομένως, οι ερευνητές εκτίμησαν ότι η προσθήκη μιας χρωστικής που απορροφά έντονα το φως σε τέτοιους ιστούς θα μπορούσε να μειώσει το χάσμα μεταξύ των δεικτών διάθλασης των συστατικών σε τέτοιο βαθμό ώστε να γίνουν διαφανείς. Με αυτόν τον τρόπο το εσωτερικό της κοιλιάς του τρωκτικού ήταν πλέον ορατό, με αποτέλεσμα να καταφέρουν να παρατηρήσουν το ήπαρ, το έντερο και την ουροδόχο κύστη του. Μάλιστα, κατόρθωσαν να μελετήσουν και να καταγράψουν την κινητικότητα του εντέρου του. Σε δεύτερο πείραμα εφάρμοσαν το διάλυμα στο κεφάλι των ποντικών, το οποίο έγινε διαφανές στο ορατό φως, επιτρέποντάς τους να παρατηρήσουν τα αιμοφόρα αγγεία στον εγκέφαλο του ζώου. Επιπλέον, το ίδιο διάλυμα απλώθηκε και στο πόδι του ζώου καθιστώντας ορατές τις μυϊκές ίνες κάτω από το δέρμα. Αμέσως μετά την αφαίρεση της ουσίας, απλώς με νερό, οι ιστοί επανήλθαν στην προτέρα κατάστασή τους, με τους επιστήμονες να εκφράζουν την ελπίδα στο μέλλον η μέθοδος αυτή να εφαρμοστεί και στον άνθρωπο καθώς θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύτιμη στον τομέα της ιατρικής διάγνωσης. https://www.youtube.com/watch?v=Yp-kwQAcYyA Ο Γκουοσόνγκ Χονγκ, εκ των συντακτών της μελέτης, εξήγησε ότι με την τεχνική αυτή θα ήταν πιο εύκολη η αιμοληψία, αφού οι φλέβες θα ήταν ορατές, θα μπορούσε να αφαιρεθεί απλούστερα ένα τατουάζ με λέιζερ και θα συνέβαλε στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των καρκίνων. «Η προσέγγισή μας παρουσιάζει ευκαιρίες για οπτικοποίηση της δομής, της δραστηριότητας και των λειτουργιών των ιστών και των οργάνων σε βάθος χωρίς την ανάγκη χειρουργικής αφαίρεσης», αναφέρει η έκθεση επισημαίνοντας πως παραμένουν ορισμένοι περιορισμοί. Βέβαια, προς το παρόν δεν έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους και παραμένει άγνωστο αν θα εγκριθεί η διεξαγωγή τέτοιου πειράματος. Επιπλέον, διευκρινίζεται πως η τεχνική μπορεί να κάνει τους ιστούς διαφανείς μόνο σε βάθος περίπου 3 χιλιοστών, επομένως η πρακτική χρήση της είναι περιορισμένη. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Γιατί τα κουνούπια ήρθαν για να μείνουν
Τι ευνοεί την ανάπτυξη και αναπαραγωγή τους, ποιοι οι κίνδυνοι από τη μετάδοση ασθενειών, τι εκτιμούν οι ειδικοί για το μέλλον ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Το 2023 ήταν η θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ με την παγκόσμια μέση θερμοκρασία να αγγίζει τους 1,45 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WMO). Αντιστοίχως, ο Ιούλιος του 2024 ήταν κατά 0.68 βαθμούς Κελσίου θερμότερος από το μέσο όρο της περιόδου 1991-2020 σε όλο τον κόσμο και πρόκειται για τον δεύτερο θερμότερο Ιούλιο μετά το 2023, όπως αναφέρει η υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Copernicus. Παράλληλα, προκύπτει από μελέτη της επιστημονικής ομάδας του meteo.gr και του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών ότι το καλοκαίρι του 2024 ήταν το θερμότερο στα χρονικά για την Ελλάδα. Πολλές οι επιπτώσεις από την αύξηση της θερμοκρασίας, ανάμεσα στις οποίες και η διεύρυνση των ενδιαιτημάτων των κουνουπιών, καθώς κι η επιτάχυνση του κύκλου ζωής τους που έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτερη αναπαραγωγή τους και την αύξηση των πληθυσμών τους. Σύμφωνα με το World Mosquito Program (WMP) του Πανεπιστημίου Μονάς στη Μελβούρνη της Αυστραλίας που εργάζεται για την προστασία από ασθένειες που συνδέονται με τα κουνούπια, καθώς ο πλανήτης συνεχίζει να θερμαίνεται, η εποχή των κουνουπιών διευρύνεται και ο πληθυσμός τους επεκτείνεται σε περιοχές που μέχρι πρότινος ο αριθμός τους είχε υποχωρήσει. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, τα ακραία κλιματικά και καιρικά φαινόμενα, όπως η παρατεταμένη ξηρασία, τα κύματα καύσωνα, οι πλημμύρες και οι έντονες βροχοπτώσεις αυξάνονται σε σφοδρότητα και συχνότητα, ευνοώντας την ανάπτυξη των κουνουπιών. Τη ίδια στιγμή νοικοκυριά που αποθηκεύουν νερό σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσουν την ξηρασία, αυτομάτως «καλλιεργούν» το έδαφος για μεγαλύτερα ποσοστά αναπαραγωγής των εντόμων. Παράλληλα, όσο πραγματοποιείται εκμετάλλευση της γης για κατασκευές οδικού δικτύου, τόσο μεταναστεύουν τα κουνούπια προς τις πόλεις, αυξάνοντας τις πιθανότητες για μετάδοση ασθενειών. Όλα αυτά, την ώρα που οι χειμώνες είναι ηπιότεροι, με αποτέλεσμα τα κουνούπια να παραμένουν ενεργά για μεγαλύτερες περιόδους, αυξάνοντας τις πιθανότητες να τσιμπήσουν περισσότερους ανθρώπους. Όπως αναφέρει η Washington Post τα τελευταία 40 χρόνια στις ΗΠΑ παρατηρείται αύξηση στις «ημέρες κουνουπιών», κατά τις οποίες το ποσοστό υγρασίας αγγίζει τουλάχιστον το 41%, με την πολιτεία του Βερμόντ να καταγράφει κατά μέσο όρο 17 περισσότερες ημέρες κουνουπιών τα τελευταία πέντε χρόνια, σε σύγκριση με την περίοδο 1980 – 2009. Αύξηση σε ασθένειες που μεταδίδονται από τα κουνούπια Ανάμεσα στις ασθένειες που μπορούν να μεταδοθούν με το τσίμπημα μολυσμένου κουνουπιού συγκαταλέγονται, σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας ΕΟΔΥ, η ελονοσία, η λοίμωξη από ιό Δυτικού Νείλου, ο Δάγκειος πυρετός, ο ιός ζίκα, ο ιός τσικουνγκούνια. Συγκεκριμένα ο Δάγκειος πυρετός ανησυχεί την επιστημονική κοινότητα, καθώς καταγράφεται αύξηση των κρουσμάτων, η οποία εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής προβλέπεται να ενταθεί ακόμα περισσότερο ιδίως σε Αμερική και Ασία. Σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, η κλιματική αλλαγή έχει ήδη αυξήσει τη συχνότητα του Δάγκειου πυρετού κατά 18% στις περιοχές που μελετήθηκαν, με τους ειδικούς να προβλέπουν ότι θα αυξηθεί κατά 40%-57% τα επόμενα χρόνια, με ορισμένα σημεία να δουν αύξηση ακόμα και της τάξης του 200%, σύμφωνα με τις κλιματικές συνθήκες. Ορισμένες ψυχρότερες περιοχές του Μεξικού, του Περού, της Βολιβίας και της Βραζιλίας προβλέπεται να δουν πάνω από 150% αύξηση στη συχνότητα του δάγκειου πυρετού, ανεξαρτήτως κλιματικού σεναρίου. Αντίστοιχα το ίδιο φαινόμενο αναμένεται να παρατηρηθεί σε πόλεις της Αμερικής με ψυχρότερο κλίμα. Ανάμεσα στις 21 περιοχές που μελετήθηκαν, μόνο στην Καμπότζη εκτιμάται ότι θα παρατηρηθεί μείωση ανεξαρτήτως μελλοντικών περιβαλλοντικών συνθηκών. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, σύμφωνα με τα μοντέλα που χρησιμοποιήσαν, οι χαμηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που επιδρούν αρνητικά στη θερμοκρασία του πλανήτη θα μείωναν σημαντικά την εξάπλωση της ασθένειας που μεταδίδεται από τα κουνούπια Aedes aegypti και Aedes albopictus. Διευρύνεται η «ακτίνα δράσης» των κουνουπιών Όσο εκτιμάται ότι θα αυξηθούν τα κρούσματα Δάγκειου πυρετού, άλλο τόσο προβλέπεται ότι η «ακτίνα δράσης» των κουνουπιών θα διευρυνθεί. Ερευνητική ομάδα από το Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος στο Νέο Μεξικό με τη βοήθεια προσομοιωτή υπολόγισε πώς η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να οδηγήσει στην επέκταση της γεωγραφικής περιοχής στην οποία ζουν τα ενοχλητικά έντομα. Από τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Climate Change and Health προκύπτει ότι περισσότερες κοινότητες θα μπορούσαν να διατρέξουν κίνδυνο να προσβληθούν από ασθένειες που μεταδίδονται από τα κουνούπια. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τα κουνούπια που μεταδίδουν Δάγκειο πυρετό ή τον ιό ζίκα είναι πιθανό να επεκταθούν προς τα βόρεια σε νέες περιοχές της Βόρειας Αμερικής, ενώ άλλου είδους κουνούπια, όπως το Culex quinquefasciatus που μπορούν να μεταδώσουν Δάγκειο πυρετό, τους ιούς ζίκα, τσικουνγκούνια, Δυτικού Νείλου και της εγκεφαλίτιδας ιπποειδών της ανατολικής Αμερικής, εκτιμάται ότι θα διευρυνθούν στις νότιες ΗΠΑ. Ως αποτέλεσμα, δεν αποκλείεται νέες περιοχές να εκτεθούν σε ασθένειες που δεν είχαν αντιμετωπίσει ποτέ στο παρελθόν, με τους ειδικούς να προειδοποιούν για την προληπτική λήψη μέτρων ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος, όπως παρατήρηση της μετακίνησης του πληθυσμού των κουνουπιών, προγράμματα εμβολιασμού και ενημέρωση των πολιτών. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Η κλιματική αλλαγή χτυπά τους αμπελώνες στην Ισπανία
Ζημιές από κλιματικά φαινόμενα του 2024 έχουν υποστεί περισσότερα από 200.000 εκτάρια αμπέλια στην Ισπανία, ενώ τις επόμενες εβδομάδες, περισσότεροι από 250 τεχνικοί θα αξιολογήσουν ακριβέστερα τον αντίκτυπο των διαφορετικών κλιματικών φαινομένων στους αμπελώνες οινοσταφύλων στην Ισπανία. Περισσότερα από 49.000 ασφαλισμένα εκτάρια σε ολόκληρη τη χώρα έχουν επηρεαστεί από τις χαλαζοπτώσεις που ξεκίνησαν τον Απρίλιο «και δεν έχουν σταματήσει έκτοτε», ενώ σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της Agroseguro, που είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση της γεωργικής ασφάλισης στα Πυρηναία, η πληγείσα έκταση θα ξεπεράσει τα 200.000 εκτάρια. Μεταξύ των αξιοσημείωτων γεγονότων, όπως επισημαίνει η ΚΕΟΣΟΕ σε ανάρτησή της, είναι οι παγετοί τον Απρίλιο και τον Μάιο που προκάλεσαν ζημιές σε σχεδόν 68.000 εκτάρια, κυρίως στην Castille-La Manche και στην Castille Léon, αλλά και σε άλλες περιοχές παραγωγής, όπως η Rioja, η Catalogne, η Pays Basque, η Aragon και η Navarre. Επηρεάζονται σχεδόν όλες οι περιοχές παραγωγής, με τα πιο έντονα φαινόμενα να σημειώνονται τον Ιούνιο, παρότι οι καταιγίδες τον Ιούλιο και τον Μάιο ήταν εξίσου βίαιες. Κατεστραμμένα και νεκρά αμπέλια λόγω ξηρασίας Ακολούθως η ξηρασία, η έλλειψη βροχοπτώσεων και τα κύματα καύσωνα τείνουν να καταστρέψουν σχεδόν 33.000 εκτάρια μη αρδευόμενων αμπελώνων, ιδίως στην Aragon, την Catalogne, την Estrémadure, την Valence και την Castille-La Manche. Στην Catalogne, ακόμη και αν η κατάσταση είναι μάλλον απροσδιόριστη, οι συνεταιρισμοί αγροδιατροφής προβλέπουν για φέτος πτώση άνω του 35% της παραγωγής σταφυλιών σε σύγκριση με ένα κανονικό έτος.
Από στριπτιζέζ, «βασίλισσα των σκουπιδιών» και τώρα ένοχη για περιβαλλοντικό έγκλημα (pics)
Ποια είναι η γυναίκα που κατηγορείται ότι απέρριψε και έθαψε 200.000 τόνους τοξικών αποβλήτων σκορπώντας επιβλαβείς ουσίες σε έδαφος, νερό και αέρα ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Για το «μεγαλύτερο περιβαλλοντικό έγκλημα» που καταγράφηκε ποτέ στη Σουηδία κάνουν λόγο δημοσιεύματα του σουηδικού Τύπου με κεντρική πρωταγωνίστρια μία γυναίκα με – αναντίρρητα – ταραχώδη ζωή. Συνολικά 11 άτομα παραπέμπονται σε δίκη με την κατηγορία της παράνομης απόρριψης τοξικών αποβλήτων σε 21 διαφορετικά σημεία της χώρας, θέτοντας σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση αρνούνται οποιαδήποτε κατηγορία υποστηρίζοντας ότι ενήργησαν βάσει νόμου. Ανάμεσα σε αυτούς η πρώην διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρίας ανακύκλωσης «Think Pink», Μπέλα Νίλσον, η οποία ισχυρίζεται ότι έπεσε θύμα συνωμοσίας από αντιπάλους της. Εντούτοις τα στοιχεία είναι αδιάσειστα, καθώς η εταιρία κατηγορείται ότι έθαψε ή απέρριψε 220.462 τόνους επικίνδυνων απορριμμάτων, απελευθερώνοντας επιβλαβείς χημικές ουσίες, όπως τα καρκινογόνα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB), σε έδαφος, νερό και αέρα. Η ακατάλληλη απόρριψη που παραβίασε τους κανόνες της σουηδικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας σημειώθηκε σε περίπου 21 τοποθεσίες σε 15 δήμους σε όλη τη Σουηδία, με την αστυνομική έρευνα να εκτείνεται σε 45.000 σελίδες με 150 μάρτυρες που πρόκειται να καταθέσουν στη δίκη, η οποία εκτιμάται ότι θα διαρκέσει μέχρι τον Μάιο του 2025. Ανάμεσα στα απόβλητα συγκαταλέγονται οικοδομικά υλικά, ηλεκτρονικά είδη, μέταλλα, πλαστικά, στα οποία ανιχνεύθηκαν υψηλά επίπεδα μολύβδου, χαλκού, αρσενικού , ψευδαργύρου, διοξινών και προϊόντων πετρελαίου. Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, σε αρκετούς από τους χώρους υγειονομικής ταφής, είχε ξεσπάσει πυρκαγιά, αυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο τη διαρροή τοξικών ουσιών στην ατμόσφαιρα. Σε δύο περιπτώσεις δε, οι πυρκαγιές εξακολουθούσαν να καίνε για μήνες. Όπως αναφέρει το BBC, οι εισαγγελείς ανέφεραν ότι η εταιρία, η οποία χρεοκόπησε το 2020, «δεν είχε καμία πρόθεση ή ικανότητα να χειριστεί [τα απόβλητα] σύμφωνα με την περιβαλλοντική νομοθεσία», συμπληρώνοντας πως ο τρόπος με τον οποίο απορρίφθηκαν έθεσε σε κίνδυνο την «υγεία των ανθρώπων, των ζώων και της φύσης». Ροζ παντού Οι ροζ σακούλες της Think Pink ήταν συχνό φαινόμενο στις πόλεις της Σουηδίας, ανάμεσα σε αυτές και η Στοκχόλμη. Άλλωστε, χάρη στο χαμηλό κόστος για τις υπηρεσίες της προσέλκυε δήμους, οικοδόμους και ιδιώτες που την επέλεγαν για την αποκομιδή και στη συνέχεια απόρριψη οικοδομικών υλικών, ξύλου, ελαστικών και άλλων υλικών. Δίχως να γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να υποστούν καμία διαλογή και ότι θα θαφτούν ή πεταχτούν σχηματίζοντας σωρούς από τοξικά σκουπίδια. Σύμφωνα με το σουηδικό ειδησεογραφικό δίκτυο Aktuell Hallbarhet η εταιρία που ιδρύθηκε το 2012 από τον Τόμας Νίλσον και τη σύζυγό του, Μπέλα, κατέγραψε ραγδαία ανάπτυξη, κυρίως χάρη στις προσιτές τιμές της. Το 2018, μάλιστα, η Μπέλα τιμήθηκε για την επιχειρηματικότητά της με το βραβείο DI Gazelle Prize από την Dagens Industri. Στο απόγειό της, το 2019, ο κύκλος εργασιών της Think Pink ανήλθε σε 11 εκατ. ευρώ, με το μέρισμα των μετοχών της αυτοαποκαλούμενης «βασίλισσα των σκουπιδιών» να ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, την ίδια χρονιά ξεσπά πυρκαγιά σε χωματερή όπου η Think Pink είχε αφήσει απορρίμματα, η ποσότητα των οποίων ήταν τετραπλάσια από το επιτρεπόμενο όριο, με αποτέλεσμα ο δήμος να απαγορεύσει στην εταιρία την απόρριψη άλλων σκουπιδιών. Ένα χρόνο μετά, σύμφωνα με το σουηδικό δίκτυο, δεύτερη πυρκαγιά ξεσπά αυτή τη φορά στις εγκαταστάσεις της Think Pink στην περιοχή Μπουτσύρκα, όπου βρίσκονταν τεράστιες ποσότητες αποβλήτων που δεν είχαν περάσει προηγουμένως από διαλογή. Εξαιτίας του τοξικού καπνού που κάλυψε την περιοχή και εξαπλώθηκε για αρκετά χλμ. πολλοί ήταν οι πολίτες που παρέμειναν στις κατοικίες τους με κλειστά παράθυρα και πόρτες. Το 2020 οι αστυνομικές αρχές συλλαμβάνουν τρία άτομα που συνδέονται με την εταιρία, ανάμεσά τους η Μπέλα και ο Τόμας Νίλσον, καθώς θεωρούνται ύποπτοι για σοβαρό περιβαλλοντικό έγκλημα. Λίγο αργότερα η εταιρία χρεοκοπεί, με τους τρεις να αφήνονται ελεύθεροι, αλλά με την έρευνα να συνεχίζεται και τον Δεκέμβριο του 2023 να απαγγέλλονται κατηγορίες εναντίον συνολικά 11 ατόμων και με τους εισαγγελείς να υποστηρίζουν ότι η Think Pink για να επωφεληθεί οικονομικά έστησε ένα σύστημα για να χρεώνει τη διαχείριση των απορριμμάτων και στη συνέχεια να τα απορρίπτει παράνομα. Όλα αυτά τη στιγμή που οι δήμοι που έχουν πληγεί αξιώνουν αποζημίωση 22 εκατ. ευρώ καθώς αναγκάστηκαν να καθαρίσουν τους σωρούς σκουπιδιών από τα διάφορα σημεία όπου είχαν πεταχτεί παρανόμως. Έκπτωτη η «βασίλισσα των σκουπιδιών» Η υπόθεση σίγουρα… βρωμάει, με την Μπέλα Νίλσον, ή Φαρίμπα Βάνκορ, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, να τραβάει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της. Αφορμή δεν αποτελεί μόνο η δράση της ως μέλος της εταιρίας, αλλά και το παρελθόν της. Γεννημένη το 1969 στην Τεχεράνη, η Φαρίμπα Ζουλιέτ Τζένιφερ Βάνκορ, σε ηλικία μόλις 16 ετών εγκαθίσταται στη Σουηδία. Τη δεκαετία του 1990 γίνεται γνωστή με το όνομα Μπέλα ως στριπτιζέζ. Γρήγορα ανεβαίνει στην… ιεραρχία της ροζ βιομηχανίας, με αποτέλεσμα να διευθύνει νυχτερινά κλαμπ, όταν στο διάβα της, σύμφωνα με το σουηδικό τηλεοπτικό δίκτυο TV4, διασταυρώνεται με τον διαβόητο εγκληματία Μίλι Μάρκοβιτς. Ο σερβικής καταγωγής πυγμάχος – μέχρι το θάνατό του με μία σφαίρα στο κεφάλι – ήταν, μεταξύ άλλων, ιδιοκτήτης σεξ κλαμπ στα οποία είχε εγκαταστήσει κρυφές κάμερες ώστε να καταγράφει διασημότητες κατά τη διάρκεια ερωτικών επαφών και ενώ έκαναν χρήση ναρκωτικών προκειμένου στη συνέχεια να τους εκβιάζει. Το 2011, μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι είχε στην κατοχή του φωτογραφίες με τον βασιλιά της Σουηδίας Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος να επισκέπτεται σεξ κλαμπ και να συμμετέχει σε σεξουαλικά «πάρτι», ωστόσο στην πορεία αποδείχθηκε ότι το οπτικό υλικό είχε υποστεί επεξεργασία. Η σκοτεινή δραστηριότητα του Μάρκοβιτς δε φαίνεται να ενόχλησε την Μπέλα, η οποία όχι μόνο συνέχισε να διευθύνει τα νυχτερινά κλαμπ, αλλά συμμετείχε και στην τηλεοπτική εκπομπή «Kalla Fakta», στην οποία παρουσίασε τις υπηρεσίες του κέντρου της, εξηγώντας ότι οι πελάτες ξοδεύουν ακόμα και 1.300 ευρώ σε μία νύχτα και δείχνοντας ένα από τα… μαστίγια, με τα οποία οι εργαζόμενες μπορούσαν να χτυπήσουν τους άνδρες που το επισκέπτονταν, αν το επιθυμούσαν. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε βιβλίο με τίτλο «En strippas bekännelse» («Εξομολογήσεις μιας στριπτιζέζ») και υπογράφοντας ως Ιζαμπέλα Γιόχανσον, στο οποίο μιλούσε για τη βιομηχανία πορνό και εξιστορούσε τη ζωή της από την Τεχεράνη στη Στοκχόλμη. Λίγο καιρό αργότερα, η Μπέλα, η οποία άλλαξε πολλές φορές το όνομά της, καταδικάστηκε σε φυλάκιση για
Τα ψάρια μικραίνουν από την κλιματική κρίση και γίνονται «κλιματικοί πρόσφυγες» – Λαγοκέφαλοι και λεοντόψαρα έρχονται στη Μεσόγειο
Ο καθηγητής αλιευτικής βιολογίας, Daniel Pauly, αναλύει τις εξελίξεις Κλιματική κρίση και υπεραλίευση αλλάζουν το μέγεθος των ψαριών, με αποτέλεσμα να μικραίνουν και πολλά είδη να γίνονται μέχρι και «κλιματικοί πρόσφυγες», αναζητώντας θερμοκρασίες νερού, όπου μπορούν να επιβιώσουν. Τις παραπάνω διαπιστώσεις έκανε, σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο καθηγητής στο University of British Columbia του Καναδά και επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Βιολογίας ΑΠΘ, Daniel Pauly (Ντάνιελ Πόλι), ο οποίος θεωρείται ο μεγαλύτερος επιστήμονας όλων των εποχών στο αντικείμενο της θαλάσσιας αλιευτικής βιολογίας. Ήταν, μάλιστα, από τους πρώτους επιστήμονες που έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις οικοσυστημικές επιπτώσεις της υπεραλίευσης σε παγκόσμιο επίπεδο. Προσκεκλημένος από το Εργαστήριο Ιχθυολογίας του ΑΠΘ βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη καθώς ήταν ο επίσημος ομιλητής στο 22ο Ετήσιο Συμπόσιο της FishBase, με τίτλο «Fishes in changing ecosystems», που διοργάνωσε το Εργαστήριο Ιχθυολογίας του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ. Σύμφωνα με τον κ. Pauly, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι θάλασσες σε όλο τον κόσμο παραμένει η υπεραλίευση αλλά και η κλιματική αλλαγή, με τη θέρμανση των ωκεανών που επηρεάζει τα οικοσυστήματα. «Με την αύξηση της θερμοκρασίας στις θάλασσες, το νερό κρατάει λιγότερο οξυγόνο μέσα του και, την ίδια στιγμή, η μεγαλύτερη θερμοκρασία του νερού απαιτεί και περισσότερο οξυγόνο, γιατί ο μεταβολισμός των ψαριών και των άλλων οργανισμών που αναπνέουν με βράγχια είναι μεγαλύτερος. Τα ψάρια ουσιαστικά πιέζονται επειδή το νερό κρατάει λιγότερο οξυγόνο, αλλά αυτά χρειάζονται περισσότερο σε ζεστότερα νερά. Είναι, δηλαδή, σαν ζώα μέσα σε μια πυρκαγιά και δεν μπορούν να αναπνεύσουν», εξηγεί ο καθηγητής. Απόρροια της κατάστασης που δημιουργείται από την αύξηση της θερμοκρασίας στο νερό -συνεχίζει ο κ. Pauly- είναι τα ψάρια να παραμένουν πιο μικρά, έτσι ώστε τα βράγχια τους να μπορούν να τους παρέχουν το οξυγόνο που χρειάζονται σε πιο θερμά νερά όπου, έτσι κι αλλιώς, υπάρχει λιγότερο οξυγόνο. «Ουσιαστικά υπάρχουν δύο αντίθετες δυνάμεις που πιέζουν τα ψάρια, καθώς θέλουν περισσότερο οξυγόνο σε θερμότερα νερά, αλλά το νερό κρατά πλέον μέσα του λιγότερο οξυγόνο κι αυτό έχει αντίκτυπο στο μέγεθός τους. Το οξυγόνο πρέπει να περάσει μέσα από τα βράγχια για να τροφοδοτήσει όλο το σώμα του ψαριού, κάτι που είναι πιο εύκολο στα μικρά ψάρια, που σε σχέση με το μέγεθός τους, η επιφάνεια των βραγχίων είναι μεγαλύτερη αναλογικά. Στα μεγάλα ψάρια υπάρχει μικρότερη επιφάνεια βραγχίων αναλογικά με το μέγεθός τους, οπότε έχουν μεγαλύτερη δυσκολία στο να αναπνεύσουν. Φοβόμαστε, λοιπόν, ότι αν δεν περιορίσουμε τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου, με συνέπεια την υπερθέρμανση, θα χάσουμε σιγά σιγά τα μεγάλα ψάρια». Ψάρια – κλιματικοί πρόσφυγεςΚαθώς το νερό θερμαίνεται, πολλά θαλάσσια είδη για να βρουν χαμηλότερη θερμοκρασία, πηγαίνουν προς τον βορρά, όπως για παράδειγμα στην Αγγλία, όπου έρχονται ψάρια από την Ισπανία. «Αυτό όμως δεν συμβαίνει παντού. Στη Μεσόγειο, για παράδειγμα, όπου έχουμε γεωγραφικό εμπόδιο προς τον βορρά, έρχονται ξενικά είδη μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Στον Ατλαντικό έχουμε κάποια είδη που μπορεί να γίνουν “κλιματικοί πρόσφυγες”, αναζητώντας πιο δροσερά νερά προς τον βορρά αλλά στη Μεσόγειο “κλιματικοί πρόσφυγες” μπορεί να είναι τα ξενικά είδη, όπως ο λαγοκέφαλος και το λεοντόψαρο». Εξηγώντας περαιτέρω την κατάσταση, η συνεργάτιδα του κ. Pauly, δρ βιολογίας Ντόνα Δημαρχοπούλου, η οποία βοήθησε, στη διάρκεια της συνέντευξης, στο επιστημονικό κομμάτι της μετάφρασης, σημείωσε ότι ουσιαστικά τα ψάρια, από τον Ατλαντικό πηγαίνουν βόρεια, από το Μαρόκο προς την Πορτογαλία και την Αγγλία. «Στη Μεσόγειο όμως πού να πάνε; Σε αυτή την περίπτωση, είτε πηγαίνουν σε βαθύτερα νερά, είτε μειώνονται οι πληθυσμοί τους. “Κλιματικοί πρόσφυγες” είναι στη Μεσόγειο τα ξενικά είδη που εισβάλλουν από τη Διώρυγα του Σουέζ, μεγαλώνουν και πολλαπλασιάζονται εις βάρος των τοπικών ειδών, δημιουργώντας και προβλήματα στους ψαράδες». Η κατάσταση, σύμφωνα με τον κ. Pauly, μπορεί να αναστραφεί κυρίως με τον περιορισμό της υπεραλίευσης. «Η θάλασσα είναι πολύ υπομονετική και γενναιόδωρη μ’ εμάς. Αν σταματήσουμε την υπεραλίευση θα επιτύχουμε μεγαλύτερη ποικιλότητα και γονιδιακή δεξαμενή ώστε να έχουμε διαφορετικές ανταποκρίσεις και συμπεριφορές στις συνθήκες που αλλάζουν στο περιβάλλον» καταλήγει. Ο δρ Daniel Pauly, ο οποίος είναι Γάλλος και Καναδός, σπούδασε αλιευτική επιστήμη στη Γερμανία και πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του στις τροπικές περιοχές, ιδίως στις Φιλιππίνες. Είναι καθηγητής Αλιείας στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, Βανκούβερ/Καναδάς, όπου διευθύνει το έργο Sea Around Us, που αρχικά χρηματοδοτήθηκε από το Pew Charitable Trusts και από το 2014 από διάφορα ιδρύματα, και είναι αφιερωμένο σε μελέτη, τεκμηρίωση και μετριασμό των επιπτώσεων της αλιείας στα θαλάσσια οικοσυστήματα του κόσμου. Έχει συγγράψει περισσότερες από 1.000 επιστημονικές δημοσιεύσεις και περίπου 20 βιβλία που πραγματεύονται τη βιολογία των θαλάσσιων οργανισμών και τη διαχείριση των πληθυσμών τους. Με βάση τα ποσοτικά στοιχεία είναι ο πλέον αναγνωρισμένος επιστήμονας στις κατηγορίες «Θαλάσσια οικοσυστήματα» και «Αλιεία». Είναι ιδρυτής της FISHBASΕ, της μεγαλύτερης ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας και βάσης δεδομένων για τα ψάρια, δημιουργός σημαντικών εργαλείων μαθηματικής μοντελοποίησης για τα υδατικά οικοσυστήματα και πατέρας πολλών σημαντικών θεωρητικών συλλήψεων/εννοιών. Πηγή: newsbeast.gr
Λίμνη Κερκίνη: Χιλιάδες φλαμίνγκο επέστρεψαν για τον χειμώνα
Τα φλαμίνγκο φεύγουν στα τέλη της άνοιξης για τη νότια Γαλλία και την Ιταλία και επιστρέφουν τον Σεπτέμβρη στην Κερκίνη Στη λίμνη Κερκίνη επέστρεψαν πριν από λίγες ημέρες τα φλαμίνγκο, μαγεύοντας του παρατηρητές. Σύμφωνα με τον Γιάννη Ρέκλο, που διατηρεί παραδοσιακό ξενώνα στην περιοχή, φέτος ο πληθυσμός των φλαμίνγκο είναι μειωμένος, προσεγγίζοντας τα 4.000. Τα φλαμίνγκο φεύγουν στα τέλη της άνοιξης για τη νότια Γαλλία και την Ιταλία και επιστρέφουν τον Σεπτέμβρη στην Κερκίνη με τα μικρά τους για να ξεχειμωνιάσουν. Πηγή: newmoney.gr
Αυτός είναι ο πιο επικίνδυνος συνδυασμός για ποτάμια και λίμνες
Κρίνεται απαραίτητη η λήψη μέτρων για τον περιορισμό της ρύπανσης και της αύξησης της θερμοκρασίας των υδάτων ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ρύπανση και αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων αποτελούν το πιο επικίνδυνο «κοκτέιλ» για την υδρόβια ζωή, απειλώντας ποτάμια και λίμνες σε όλο τον κόσμο. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από διεθνή έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ, πανεπιστημιακά ιδρύματα της Γαλλίας και το Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Ερευνών για τη Γεωργία, τα Τρόφιμα και το Περιβάλλον, σύμφωνα με την οποία η ζωή ψαριών και άλλων ειδών που ζουν και τρέφονται σε ποταμούς και λίμνες απειλούνται. Μπορεί παλαιότερες έρευνες να είχαν αναδείξει το πρόβλημα της ρύπανσης και τις επιπτώσεις της στο υδάτινο δίκτυο, εντούτοις δεν είχαν αντιληφθεί ότι η μόλυνση σε συνδυασμό με την αύξηση της θερμοκρασίας του νερού επιταχύνει την καταστροφή πολλών υδρόβιων οργανισμών, ιδίως εκείνων που βασίζουν τη διατροφή και επιβίωσή τους στην κατανάλωση ψαριών. Αναλυτικότερα, διαπιστώθηκε ότι οι δύο παραπάνω παράγοντες είναι επιβλαβείς αφού επιδρούν στην τροφική αλυσίδα και υποβαθμίζουν το οικοσύστημα, αναφέροντας ως παράδειγμα τους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι όπου κρίθηκε απαραίτητη η μείωση των επιπέδων ρύπανσης του Σηκουάνα για να επιτραπεί η διεξαγωγή αθλημάτων, αλλά παρ’όλα αυτά σε ορισμένες περιπτώσεις αποφασίστηκε η αναβολή τους εξαιτίας παρουσίας υψηλού επιπέδου βακτηρίων. Όπως αναφέρουν οι ειδικοί, μπορεί οι άνθρωποι να επιλέξουν να μην κολυμπήσουν σε μολυσμένα νερά, όμως, δεν ισχύει το ίδιο για τα ψάρια, τα οποία σταδιακά εξαφανίζονται από τον συνδυασμό του θερμότερου νερού και της ρύπανσης. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί μέχρι πρότινος οι επιστήμονες να εκτιμούσαν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας και τα αυξημένα επίπεδα θρεπτικών ουσιών εξαιτίας της ρύπανσης μπορεί να αντισταθμίσουν ο ένας τον αντίκτυπο του άλλου στην υδρόβια ζωή, όμως αποδεικνύεται ότι αυτός είναι ένας επικίνδυνος συνδυασμός που απειλεί τα ποτάμια και τις λίμνες. Κρίνεται, επομένως, επιτακτική η ανάγκη αντιμετώπισης της υπερθέρμανσης του πλανήτη, καθώς και της μείωσης των επιπέδων ρύπανσης με τον Αλαίν Ντανέ, μεταδιδακτορικό ερευνητικό συνεργάτη στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ και επικεφαλής της έκθεσης, να εξηγεί πως «τα ποτάμια, οι λίμνες, οι υγρότοποι και τα υπόγεια αποθέματα νερού αποθηκεύουν και καθαρίζουν το νερό που είναι ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους και την άγρια ζωή. Από την παροχή πόσιμου νερού έως την παροχή βασικών πόρων σε χερσαία και θαλάσσια οικοσυστήματα, τα υγιή συστήματα γλυκού νερού είναι απαραίτητα. Αυτά τα ζωτικά οικοσυστήματα μας προστατεύουν από τις πλημμύρες, φιλτράρουν τη ρύπανση και υποστηρίζουν αμέτρητα φυτά και ζώα». Από την πλευρά του, ο Γουίλεμ Μποναφέ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δήλωςε, σύμφωνα με δημοσίευση του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ, ότι «τα πλάσματα της λίμνης και του ποταμού είναι σαν τα νεφρά του πλανήτη μας. Καθαρίζουν το νερό και εμποδίζουν την ανθοφορία δηλητηριωδών φυκιών και βακτηρίων. Το να τα κρατάμε ασφαλή σημαίνει ότι διατηρούμε ασφαλείς εμάς τους ίδιους». Επιπλέον, τόνισε ότι η κλιματική αλλαγή και η ρύπανση δεν είναι μεμονωμένα προβλήματα για τα ποτάμια και τις λίμνες, όπως πίστευαν παλαιότερα οι επιστήμονες, καθώς η μελέτη αποκαλύπτει ότι αλληλεπιδρούν με πολύπλοκους τρόπους που απειλούν την ισορροπία της υδρόβιας ζωής. Όπως είπε, με τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και τη βελτίωση της ποιότητας του νερού, «μπορούμε να συμβάλουμε στη διαφύλαξη της υγείας των ποταμών και των λιμνών μας για τις μελλοντικές γενιές». Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr