Πώς θα κινούνται τα φορτηγά του μέλλοντος;
Οι κατασκευαστές φορτηγών βρίσκονται υπό πίεση για να περιορίσουν τις εκπομπές αερίων τους. Σε ποια εναλλακτική πρέπει να στραφούν όμως; Στις μπαταρίες ή στις κυψέλες καυσίμου; Μπέατρις Κριστόφαρο Τα περισσότερα πράγματα που αγοράζουν οι καταναλωτές, είτε αυτά είναι τρόφιμα, ρούχα, ηλεκτρονικές συσκευές ή οτιδήποτε άλλο, μεταφέρονται με φορτηγά. Εξ ου και θα μπορούσε κανείς να πει πως τα συγκεκριμένα οχήματα αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του εμπορίου. Ταυτοχρόνως όμως τα φορτηγά μολύνουν και πολύ το περιβάλλον. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Μεταφορών και Περιβάλλοντος στην Ευρώπη τα βαρέα οχήματα ευθύνονται για το 28% των εκπομπών αερίων του κλάδου των μεταφορών – παρ’ ότι αποτελούν μόλις το 2% των οχημάτων που κυκλοφορούν στους δρόμους. Οι εκπομπές αυτές θα συνεχίσουν να αυξάνονται, εκτός αν οι κατασκευαστές φορτηγών και οι κυβερνήσεις αποφασίσουν να λάβουν δραστικά μέτρα. Πώς θα μειωθούν οι εκπομπές ρύπων;Οι παραγωγοί φορτηγών μπορούν να φτιάξουν οχήματα με μηδενικές εκπομπές χρησιμοποιώντας ηλεκτρικούς κινητήρες, οι οποίοι μπορούν να λειτουργούν με δύο τρόπους, όπως συμβαίνει και στη βιομηχανία των ηλεκτροκίνητων Ι.Χ: είτε με μπαταρίες είτε με κυψέλες καυσίμου που καταναλώνουν υδρογόνο. Στην περίπτωση των επιβατικών αυτοκινήτων οι μπαταρίες επικράτησαν λόγω του χαμηλότερου κόστους τους. Στα φορτηγά όμως το πρόβλημα είναι διαφορετικό: τέτοια βαριά οχήματα συνήθως κάνουν μεγαλύτερες αποστάσεις και κουβαλούν πολύ μεγαλύτερα φορτία. Μόλις λίγα χρόνια πριν το να παραχθεί ένα φορτηγό που θα κινούνταν με μπαταρία ακουγόταν σαν ανέκδοτο, όπως λέει ο Φελίπε Ροντρίγκεζ, διευθυντής του προγράμματος βαρέων οχημάτων από το Διεθνές Συμβούλιο για Καθαρές Μεταφορές (ICCT). «Υπήρχαν πολλές προκαταλήψεις σχετικά με το τι μπορεί να κάνει μία μπαταρία. Πως είναι πολύ ακριβές, πολύ βαριές, πολύ μεγάλες», εξηγεί ο ειδικός. Η ιδέα ήταν πως τα μεγάλα φορτηγά θα χρειάζονταν τεράστιες μπαταρίες και ως εκ τούτου το φορτίο που θα μπορούσαν να μεταφέρουν θα μειωνόταν. Άλλοι πάλι φοβούνταν πως η μεταφορά πολύ βαριών φορτίων θα κατανάλωνε πολύ γρήγορα την μπαταρία του φορτηγού και άρα οι οδηγοί θα έπρεπε να σταματούν στη μέση του ταξιδιού τους και να δαπανούν πολύ χρόνο επαναφορτίζοντάς την. Και όλα αυτά φυσικά δεν ακούγονται σαν μία καλή επιλογή για επιχειρήσεις που έχουν στενά περιθώρια κέρδους. «Τα όσα έχουν συμβεί όμως τα τελευταία χρόνια είναι συνταρακτικά», τονίζει ο Ροντρίγκεζ. Οι πρώτες ύλες και τα εξαρτήματα έγιναν φθηνότερα και έτσι έπεσε κατακόρυφα και η τιμή των μπαταριών ιόντων λιθίου. Την ίδια στιγμή οι παραγωγικές δυνατότητες κάθε τμήματος της αλυσίδας παραγωγής μπαταριών αυξήθηκαν, γεγονός που οφείλεται μεταξύ άλλων στις μεγάλης κλίμακας επενδύσεις των κυβερνήσεων στην ηλεκτροκίνηση. «Μία ολόκληρη αυτοκινητοβιομηχανία συμβάλλει στη μείωση του κόστους των μπαταριών, αλλά μόλις μία μικρή βιομηχανία εργάζεται γύρω από τις κυψέλες καυσίμου υδρογόνων», λέει ο Ντέιβιντ Κέμπον, καθηγητής μηχανολογίας από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Με το πέρας του χρόνου έχει βελτιωθεί και η ενεργειακή πυκνότητα των μπαταριών, το οποίο σημαίνει πως ένα φορτηγό μπορεί να καλύψει πλέον πολύ μεγαλύτερη απόσταση με μία μπαταρία ιδίου μεγέθους σε σύγκριση με παλαιότερα. Ταυτοχρόνως οι ερευνητές εργάζονται και στη μείωση του χρόνου επαναφόρτισης των μπαταριών – ο οποίος θα μπορούσε να μειωθεί από κάποιες ώρες σε μόλις 15 λεπτά. Ποια τα πλεονεκτήματα των κυψελών καυσίμου υδρογόνου; Τα φορτηγά που κινούνται με υδρογόνο έχουν το εξής μεγάλο πλεονέκτημα: μπορούν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων χωρίς να χρειαστεί να μειώσουν το φορτίο τους ή να απαιτούνται μεγάλα διαλείμματα για την επαναφόρτισή τους. Οι κυψέλες καυσίμου λειτουργούν όπως οι μπαταρίες, αλλά αντί να καταναλώνουν ρεύμα, χρησιμοποιούν καύσιμο υδρογόνου και οξυγόνο. Και τα μόνα υποπροϊόντα τους είναι θερμότητα και νερό. «Ο ανεφοδιασμός ενός φορτηγού που καίει υδρογόνο είναι πάνω-κάτω η ίδια διαδικασία με τον ανεφοδιασμό με ντίζελ», εξηγεί ο Φόλκερ Χάζενμπεργκ, υπεύθυνος για τη σχετική με το υδρογόνο στρατηγική της Daimler Truck. «Έχεις ένα πρατήριο ανεφοδιασμού, αποθηκεύεις την ενέργεια στο φορτηγό και όλο αυτό μέσα σε μερικά λεπτά». Όλα αυτά καθιστούν τα φορτηγά με κυψέλες καυσίμου ως μία ιδιαιτέρως ελκυστική επιλογή για τη μεταφορά τεράστιων φορτίων, επειδή τα φορτηγά που κινούνται με μπαταρία ξεμένουν από ενέργεια πολύ πιο γρήγορα αναλόγως με το βάρος του φορτίου τους. Συγκρίνοντας τις δύο τεχνολογίεςΤα φορτηγά με μπαταρία πάντως έχουν ένα προβάδισμα όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών. Σύμφωνα με το ICCT τα φορτηγά αυτά έχουν 65% λιγότερες εκπομπές σε σύγκριση με τα ντιζελοκίνητα φορτηγά, εφόσον καταναλώνουν ένα ενεργειακό μείγμα από ορυκτά καύσιμα και ανανεώσιμη ενέργεια. Αν από την άλλη πλευρά χρησιμοποιούν «καθαρή» ενέργεια, τότε έχουν κατά 92% λιγότερες εκπομπές. Τα φορτηγά κυψελών καυσίμου εξοικονομούν μόλις 33% των εκπομπών σε σύγκριση με τα ντιζελοκίνητα φορτηγά, ένα ποσοστό που ανεβαίνει στο 89% όταν καταναλώνουν πράσινο υδρογόνο, το οποίο έχει παραχθεί δηλαδή με ανανεώσιμη ενέργεια. Όμως αυτά τα φορτηγά είναι αρκετά πιο σπάνια. Ποια τεχνολογία είναι φθηνότερη; Τα φορτηγά με μπαταρία έχουν μεγαλύτερο αρχικό κόστος από τα φορτηγά που καίνε υδρογόνο. Είναι όμως πολύ αποδοτικά και επομένως φθηνότερα στη χρήση – και τελικά μάλλον καλύτερα από πλευράς κόστους. Όταν γεμίζει κανείς ένα πλήρως ηλεκτρικό φορτηγό, δύσκολα μπορεί να χαθεί ενέργεια κατά τη διαδικασία: η μπαταρία φορτίζεται στον σταθμό και εν συνεχεία τροφοδοτεί τον κινητήρα. Στα φορτηγά με κυψέλες καυσίμου αντιθέτως η ενέργεια πρέπει να μετατραπεί σε υδρογόνο, να μεταφερθεί σε πρατήρια ανεφοδιασμού και να διοχετευτεί εκεί στις κυψέλες καυσίμου, όπου μετατρέπεται και πάλι σε ηλεκτρική ενέργεια. Όλα αυτά τα έξτρα βήματα έχουν ως αποτέλεσμα τα οχήματα που καίνε υδρογόνο να χρειάζονται περίπου την τριπλάσια ποσότητα ενέργειας σε σύγκριση με αυτά που έχουν μπαταρία. Ποιο είναι το μέλλον των τεχνολογιών;Καθώς οι μπαταρίες γίνονται ολοένα και φθηνότερες και πιο αποδοτικές, οι μεγαλύτεροι παραγωγοί φορτηγών προτιμούν αυτές, και όχι τις κυψέλες καυσίμου. Ορισμένες εταιρείες, όπως οι Daimler και Volvo, ποντάρουν πάντως στο ότι οι μπαταρίες δεν θα «ωριμάσουν» ποτέ αρκετά ως τεχνολογία, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν στη μεταφορά πολύ βαριών φορτίων – γι’ αυτό και σχεδιάζουν και φορτηγά με κυψέλες καυσίμου. «Δεν μπορούμε να είμαστε πραγματικά σίγουροι πως μία τεχνολογία θα καλύπτει τις ανάγκες όλων μας των πελατών», λέει ο Χάζενμπεργκ. «Είναι προτιμότερο να στεκόμαστε και στα δύο μας πόδια, παρά στο ένα μόνο». Οι προβλέψεις πάντως υπαγορεύουν πως τα φορτηγά με κυψέλες καυσίμου δεν θα αποτελούν πάνω από το 10% της αγοράς έως το 2050. Η συντριπτική πλειονότητα των οχημάτων θα λειτουργεί με μπαταρίες. Επιμέλεια:
Σουηδία: Πώς συμβαδίζει η πράσινη μετάβαση με την ανάπτυξη;
Από το 1990 μέχρι σήμερα η Σουηδία έχει μειώσει τις εκπομπές «αερίων του θερμοκηπίου» κατά 80% διπλασιάζοντας ταυτοχρόνως την οικονομική της παραγωγή. Πώς τα καταφέρνει; Η Σουηδία έχει σημειώσει τη μεγαλύτερη πρόοδο στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου Εικόνα: Jan Wehnert/picture alliance Από την Άννε-Σοφί Μπρέντλιν Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα στην πράσινη μετάβαση είναι το πώς μπορεί ένα κράτος να προστατεύσει το κλίμα, χωρίς ταυτοχρόνως να ζημιώσει την οικονομική ανάπτυξη. Και τώρα η Σουηδία φαίνεται να έχει βρει τη μαγική συνταγή. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος η Σουηδία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των ευρωπαϊκών κρατών στη μείωση εκπομπής των αερίων που προκαλούν το «φαινόμενο του θερμοκηπίου». Ήδη από το 1990 η Σουηδία εκπέμπει πέντε φορές λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα κατά κεφαλήν σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Από τότε μέχρι σήμερα η χώρα έχει μειώσει κατά 80% τις εκπομπές αερίων, τη στιγμή που ο αντίστοιχος μέσος όρος στην ΕΕ βρίσκεται μόλις στο 30%. Και όλα αυτά τη στιγμή που η Σουηδία, μία χώρα με ισχυρή βιομηχανία που παράγει χάλυβα, τσιμέντο και αυτοκίνητα, έχει επιπλέον διπλασιάσει την οικονομική της ανάπτυξη. Πώς τα έχει καταφέρει; Επενδύσεις σε πράσινες πηγές ενέργειαςΗ σκανδιναβική χώρα έχει ορισμένα σημαντικά πλεονεκτήματα: το 70% του εδάφους της αποτελείται από δασικές εκτάσεις, οι οποίες συμβάλλουν τα μέγιστα στη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Επίσης, η Σουηδία έχει ισχυρούς ανέμους, όπως και βουνά, ρέματα και λίμνες – ένα τοπίο ιδανικό για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η Σουηδία επενδύει εδώ και δεκαετίες στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας Εικόνα: Dalibor Brlek/picture alliance Η Σουηδία συνειδητοποίησε από νωρίς τη δυναμική του περιβάλλοντός της και ξεκίνησε εξίσου νωρίς να επενδύει στην ανανεώσιμη ενέργεια. «Η Σουηδία έχει υδροηλεκτρική ενέργεια εδώ και πάνω από έναν αιώνα», τονίζει ο Ματίας Γκόλντμαν, ιδρυτής της σουηδικής Γραμματείας 2030, ο οποίος εργάζεται με σκοπό να καταφέρει η χώρα να επιτύχει τους κλιματικούς της στόχους στον εθνικό τομέα μεταφορών. Από τη δεκαετία του 1970 και την πετρελαϊκή κρίση η Σουηδία είχε ξεκινήσει ήδη να μειώνει το μερίδιο ορυκτών καυσίμων στο ενεργειακό της μείγμα, επενδύοντας ταυτοχρόνως στην πυρηνική ενέργεια. Σήμερα το 70% της ενέργειας στη χώρα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – και οι εκπομπές αερίων κατά την παραγωγή ενέργειας είναι σχεδόν μηδενικές. Πρόοδος και στην παραγωγή θερμότηταςΜάλιστα, η Σουηδία δεν έχει εκμηδενίσει το μερίδιο ορυκτών καυσίμων μονάχα στην παραγωγή ενέργειας, αλλά και θερμότητας. Η χώρα έχει επενδύσει εδώ και καιρό στην τηλεθέρμανση, δηλαδή σε συστήματα θέρμανσης των κτηρίων με κεντρικούς καυστήρες και ένα ειδικό δίκτυο αγωγών. «Για την εγκατάσταση τέτοιων υποδομών είναι απαραίτητη η συνεργασία της κυβέρνησης και του ιδιωτικού τομέα», επισημαίνει η Άσα Πέρσον, σύμβουλος της σουηδικής κυβέρνησης σε κλιματικά ζητήματα. Αν και υψηλότερου κόστους, τέτοια συστήματα έχουν μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση, πλεονέκτημα μεγάλης σημασίας για μία χώρα με τόσο κρύο όπως η Σουηδία. Επιπλέον, τα συστήματα αυτά μπορούν να λειτουργήσουν με διάφορα είδη καυσίμων. Παλιότερα η Σουηδία χρησιμοποιούσε για παράδειγμα πετρέλαιο και άνθρακα, ενώ από τη δεκαετία του 1990 η χώρα επένδυσε στη χρήση βιομάζας. Σήμερα το 97% της θερμότητας που παράγεται στη χώρα προέρχεται από βιοκαύσιμα και καύση αποβλήτων. «Μέσα στα τελευταία 30 χρόνια η Σουηδία κατάφερε να μειώσει τις εκπομπές της στους τομείς της ενέργειας και της θερμότητας κατά 70%, γεγονός που αποδεικνύει πως οι μεγάλες, θαρραλέες αλλαγές είναι εφικτές», προσθέτει η Πέρσον. Κίνητρα για ιδιώτες και επιχειρήσεις Η σουηδική κυβέρνηση αναγνώρισε από νωρίς την αποδοτικότητα των συστημάτων τηλεθέρμανσης Εικόνα: Stockholm Exergi Σε αυτό το διάστημα η χώρα έχει εφαρμόσει σαφείς στρατηγικές για το κλίμα, επιβάλλοντας για παράδειγμα έναν από τους υψηλότερους φόρους για το διοξείδιο του άνθρακα, τόσο σε βιομηχανίες όσο και σε ιδιώτες. «Για μας τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: είτε κάνουμε κάτι που είναι επιβλαβές για το περιβάλλον και πληρώνουμε τον αντίστοιχο φόρο, είτε κάνουμε κάτι που είναι πιο ωφέλιμο για το περιβάλλον και δεν φορολογούμαστε», λέει ο Γκόλντμαν. Όπως έδειξε έρευνα του 2019, η σουηδική φορολογία για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ήταν αυτή ακριβώς που οδήγησε σε μία μέση ετήσια μείωση 6% των εκπομπών αερίων στον τομέα των μεταφορών. Ταυτοχρόνως αποτέλεσε επίσης κίνητρο για την επιτάχυνση της πράσινης μετάβασης στους κλάδους της παραγωγής ενέργειας και θερμότητας, ωθώντας ιδιώτες και επιχειρήσεις να στραφούν στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. «Η περιβαλλοντική και κλιματική πολιτική στη Σουηδία τυγχάνει ευρείας αποδοχής και στήριξης και η χώρα μπορεί να καυχιέται πως αποτελεί μία από τους πρωτοπόρους του συγκεκριμένου τομέα», αναφέρει η Πέρσον. Καθώς μάλιστα σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα τάσσονται υπέρ της κλιματικής αυτής πολιτικής, διασφαλίζεται πως οι εν λόγω στρατηγικές θα συνεχίσουν να ακολουθούνται ακόμη και σε περίπτωση αλλαγής της κυβέρνησης. Οι επιπτώσεις της ρωσικής εισβολής στην ΟυκρανίαΠάντως υπάρχουν ορισμένοι κλάδοι στη Σουηδία που δεν έχουν σημειώσει εξίσου εντυπωσιακή πρόοδο στην απανθρακοποίηση, όπως οι τομείς των μεταφορών και της γεωργίας, που αποτελούν και τις μεγαλύτερες πηγές εκπομπών αερίων της χώρας. Μετά την πρόσφατη ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία η συντηρητική κυβέρνηση της Στοκχόλμης απέσυρε ορισμένες σημαντικές στρατηγικές και μείωσε τον φόρο στη βενζίνη και το ντίζελ κατά 25% – με αποτέλεσμα η Σουηδία να γίνει μία από τις χώρες με τις χαμηλότερες τιμές βενζίνης και ντίζελ σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ακόμη, εισήγαγε και άλλα μέτρα που έκαναν πολύ πιο οικονομική την οδήγηση αυτοκινήτων, προκειμένου να στηρίξει τα νοικοκυριά, καταργώντας παράλληλα ορισμένα από τα κίνητρα για την αγορά ηλεκτροκίνητων οχημάτων. Ακόμη και στη βιομηχανία χάλυβα της χώρας συντελείται σημαντική πρόοδος με στόχο τις μηδενικές εκπομπές αερίων Εικόνα: Hybrit Development AB «Αυτήν τη στιγμή αυξάνουμε τις εκπομπές κατά περίπου 5 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα ανά έτος. Πρόκειται πραγματικά για τη μεγαλύτερη αύξηση των εκπομπών στον τομέα των μεταφορών στην ιστορία της Σουηδίας», δηλώνει ο Γκόλντμαν. Ο ειδικός ωστόσο εκτιμά πως αυτό το πισωγύρισμα δεν θα κρατήσει πολύ. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε πως τα νέα αυτά μέτρα είναι σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Και ούτως ή άλλως η Σουηδία μπορεί ακόμη να πετύχει τους στόχους της για τον τομέα των μεταφορών: να επιτευχθεί δηλαδή μία μείωση των εκπομπών κατά 70% μεταξύ 2010 και 2030. Σημαντικά μαθήματα για άλλες χώρεςΤο success story της Σουηδίας μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο μάθημα για πολλές άλλες χώρες,
Έφηβη εφηύρε τρόπο για να εξοικονομεί νερό στο ντους (pic)
Η συσκευή της 14χρονης από την Αυστραλία έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον επενδυτών που θέλουν να αναπτύξουν το προϊόν ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ένα βράδυ έπειτα από μία κουραστική ημέρα, η 14χρονη Ράνι Ιστ-Τζεφς ετοιμαζόταν να κάνει μπάνιο, αναλογιζόμενη όσα είχαν συζητήσει στο μάθημα σχετικά με τρόπους εξοικονόμησης νερού. Εκείνη τη στιγμή κι ενώ το νερό έτρεχε η έφηβη από την Αυστραλία είχε μία φαεινή ιδέα: Να κατασκευάσει μία συσκευή που θα επέτρεπε τη ροή του νερού από την κεφαλή του ντους μόνο όταν έφτανε στην επιθυμητή θερμοκρασία. Εξάλλου, έρευνες 15ετίας έχουν αποδείξει ότι οι άνθρωποι έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν δημιουργικές ιδέες αν «μπουν στον αυτόματο», όπως όταν απολαμβάνουν το μπάνιο τους, παρά αν «μηρυκάζουν» ένα πρόβλημα αναζητώντας λύσεις. Κάπως έτσι, λοιπόν, η 14χρονη επινόησε το «Aqua Loop», ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο το νερό απελευθερώνεται από την κεφαλή του ντους μόνο όταν ζεσταθεί, μειώνοντας σημαντικά τη σπατάλη, τη στιγμή που σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ η μέση διάρκεια ενός ντους είναι περίπου οκτώ λεπτά, με τη κατανάλωση τουλάχιστον 60 λίτρων νερού. Με τη μέθοδο της Ράνι, ένα νοικοκυριό τεσσάρων ανθρώπων θα μπορούσε να εξοικονομήσει 2.600 λίτρα ετησίως, τη στιγμή που σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κάθε φορά που ανοίγουμε το ντους χάνουμε πάνω από πέντε λίτρα νερού περιμένοντας να ζεσταθεί. Η 14χρονη, η οποία μεγάλωσε σε χωριό της Νέας Νότιας Ουαλίας που διαπερνά ποταμός, έμαθε από μικρή να σέβεται τον πολύτιμο αυτό πόρο, την ώρα που το υδάτινο δίκτυο απειλείται από την ρύπανση και την κλιματική αλλαγή που οδηγεί σε παρατεταμένες περιόδους ξηρασίας. «[Είναι] μια συσκευή που μπαίνει στην οροφή σας και εξοικονομεί νερό, έτσι ώστε να μην βγαίνει καν από την κεφαλή του ντους, και να κυκλοφορεί στο σύστημα ζεστού νερού ή από όπου κι αν προέρχεται το σύστημα ζεστού νερού», εξήγησε η μαθήτρια στο ABC Αυστραλίας. Ειδικότερα, το Aqua Loop απαρτίζεται από πλακέτες κυκλωμάτων, σωλήνες, ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδες και διακόπτες και παρακολουθεί τη θερμοκρασία του νερού και μόνον όταν αυτή είναι η επιθυμητή απελευθερώνει το νερό. Photo: Instagram/ Environment_education_victoria Η μαθήτρια και δημιουργός της συσκευής Η έμπνευση της Ράνι δεν πέρασε απαρατήρητη, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον της Εμάν Σολιμάν, ιδρύτρια της EduTech Australia που αναπτύσσει εκπαιδευτικά προγράμματα επιστήμης και τεχνολογίας για μαθητές σχολικής ηλικίας. Η Σολιμάν στήριξε την νεαρή χορηγώντας τη συμμετοχή της στο διαγωνισμό STEAMS-Preneurs. Η Ράνι ξεχώρισε για την καινοτόμα εφεύρεση, αναδείχθηκε ανάμεσα σε 200 συμμετέχοντες και απέσπασε το πρώτο βραβείο, προκαλώντας το ενδιαφέρον επενδυτών που εξέφρασαν την επιθυμία να κάνουν το πρωτότυπό της πραγματικότητα. «Θέλαμε να ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή των κοριτσιών στο STEAM και τη ρομποτική ειδικότερα και να τα βοηθήσουμε να αναπτύξουν επιχειρηματικές δεξιότητες, επιχειρηματικά επιχειρήματα [και] να μάθουν να δημιουργούν την επιχείρησή τους και τις επιχειρηματικές μονάδες. Το πρώτο βήμα είναι να εμπνεύσουμε τα κορίτσια, να τα ενδυναμώσουμε και να τα ενθαρρύνουμε να κάνουν αυτό το βήμα για καινοτομήσουν στις ιδέες που θέλουν να υλοποιήσουν και στα όποια όνειρά τους», ανέφερε η Σολιμάν. Η νεαρή έχει ήδη εκφράσει την πρόθεσή της να μετατρέψει το Aqua Loop σε βιώσιμη επιχείρηση, ελπίζοντας να εφαρμόσει την ιδέα της όχι μόνο στην Αυστραλία, αλλά και σε άλλες χώρες που πλήττονται από την ξηρασία. Όπως επισημαίνει το ABC συσκευές όπως η δική της είναι διαθέσιμες στις ΗΠΑ, αλλά όχι στη γενέτειρα της Ράνι. Μιλώντας στο αυστραλιανό δίκτυο, ο καθηγητής της στο The Nature School του Πορτ Μακουάιρ, Λόιντ Γκόντσον – ο οποίος την ενθάρρυνε να συμμετάσχει στο διαγωνισμό – δήλωσε ότι η συσκευή είναι απλή και προσιτή λύση εξοικονόμησης νερού οικιακής χρήσης. Η έφηβη ελπίζει η εφεύρεσή της να βοηθήσει στην προσπάθεια αυτή, ιδίως σε απομακρυσμένες περιοχές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα λειψυδρίας, με την ίδια έκπληκτη να αναφέρει ότι κάθε φορά που συζητά με κάποιον για τη συσκευή της της απαντά: «Το θέλω πρώτος, το θέλω πρώτος». Μάλιστα, εξηγεί ότι τουλάχιστον 30 άνθρωποι το έχουν ζητήσει. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
«Μαύρο» το σενάριο για τα ακραία καιρικά φαινόμενα τα επόμενα χρόνια
Στο πιο αισιόδοξο ενδεχόμενο και μόνο αν μειωθούν οι εκπομπές αερίων τουλάχιστον 1,5 δισ. άνθρωποι αναμένεται να πληγούν από υψηλές θερμοκρασίες και σφοδρές βροχοπτώσεις ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Το θερμόμετρο χτυπάει κόκκινο, η περίοδοι ξηρασίας πληθαίνουν, οι καταιγίδες είναι καταστροφικές… χωρίς αμφιβολία οι καιρικές συνθήκες σε όλο τον πλανήτη τα τελευταία χρόνια είναι ακραίες, προκαλώντας ζημιές και ανθρώπινες απώλειες. Τα σενάρια για το μέλλον δεν είναι αισιόδοξα, με νεότερη έκθεση από το Κέντρο Διεθνούς Κλιματικής Έρευνας CICERO, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ στη Μεγάλη Βρετανία, να προβλέπει ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα ενισχυθούν τα επόμενα 20 χρόνια. Αναλυτικότερα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι θα είναι ολοένα συχνότερα με έντονες και γρήγορες αλλαγές στη θερμοκρασία και τις βροχοπτώσεις, με πιθανότητα να πλήξουν τουλάχιστον το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού, περίπου 1,5 δισ. ανθρώπους, με την προϋπόθεση ότι θα μειωθούν σημαντικά οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στο πλαίσιο των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού. Σε αντίθεση περίπτωση, το ποσοστό των πολιτών που θα επηρεαστούν από τα ακραία φαινόμενα θα εκτοξευθεί στο 70%! Από την έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Nature Geoscience προκύπτει πως η υπερθέρμανση του πλανήτη σε συνδυασμό με τις διακυμάνσεις του καιρού, θα οδηγήσει σε περιόδους ακραίας ζέστης και σφοδρών βροχοπτώσεων σε βάθος χρόνου. Όπως αναφέρει η μελέτη η ικανότητα των πολιτών να προσαρμοστούν στις νέες καιρικές συνθήκες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον ρυθμό μεταβολής των ακραίων φαινομένων. Οι ειδικοί εξηγούν πως ενώ η φύση κι η κοινωνία έχουν «συνηθίσει» σε ένα ποσοστό αλλαγών κατά τη διάρκεια των περασμένων ετών, οι αλλαγές που αναμένεται να παρατηρηθούν θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις. Οι αναλυτές θέτουν ως παράδειγμα, τον καύσωνα που κατέρριψε ρεκόρ στις βορειοδυτικές περιοχές του Ειρηνικού στις ΗΠΑ το 2021, ο οποίος δε θα συνέβαινε χωρίς την κλιματική αλλαγή. Στις συνέπειες συγκαταλέγονται η θερμική καταπόνηση που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο, η απορρύθμιση της λειτουργίας του οικοσυστήματος, η μειωμένη γεωργική απόδοση. Αντιστοίχως, οι ακραίες βροχοπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν πλημμυρικά φαινόμενα και καταστροφές σε κοινότητες, υποδομές, καλλιέργειες και οικοσύστημα. Επομένως, οι αναλυτές καταλήγουν πως «η κοινωνία εμφανίζεται ιδιαίτερα ευάλωτη στους υψηλούς ρυθμούς μεταβολής των ακραίων φαινομένων, ιδίως όταν αυξάνονται ταυτόχρονα πολλαπλοί κίνδυνοι. Επιπλέον, υπάρχει αυξανόμενος κίνδυνος σύνθετων γεγονότων, όπου οι ακραίες συνθήκες εμφανίζονται ταυτόχρονα ή διαδοχικά, οι οποίες μπορούν να συνδυαστούν μη γραμμικά και να οδηγήσουν σε μεγαλύτερες επιπτώσεις από ό,τι θα αναμενόταν από το άθροισμα κάθε επιμέρους συνιστώσας». Όπως δήλωσε η Κάρλι Άιλς, επικεφαλής της έρευνας στο CICERO, η μελέτη εστίασε στις αλλαγές που αναμένεται να σημειωθούν και προσδιορίστηκαν οι περιοχές που προβλέπεται να βιώσουν αλλαγές από ακραία γεγονότα τις επόμενες δεκαετίες. Ανάμεσα σε αυτές η Ισπανία, η Ιταλία, το Μαρόκο, το Περού, η Ινδία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία. Την ίδια ώρα, ο ερευνητής του Κέντρου Διεθνούς Κλιματικής Έρευνας, Μπιορν Χ. Σάμσετ, ανέφερε πως στην καλύτερη περίπτωση, «υπολογίζουμε ότι οι γρήγορες αλλαγές θα επηρεάσουν 1,5 δισ. ανθρώπους. Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί αυτό είναι να προετοιμαστούμε για μια κατάσταση με πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα πρωτοφανών ακραίων γεγονότων, ήδη τις επόμενες 1-2 δεκαετίες». Πηγή: ot.gr
Αυξάνονται τα αγριογούρουνα: Σύντομα το κρέας τους θα βρίσκεται στα σούπερ μάρκετ
Μέχρι τα Χριστούγεννα στα ράφια των καταστημάτων θα βρίσκεται και κρέας από αγριόχοιρο ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης βρίσκεται η Ρώμη με τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό αγριογούρουνων που βρίσκονται πλέον παντού, μπροστά σε σχολεία, νοσοκομεία, πάρκα, σκαρφαλώνουν σε κάδους απορριμμάτων αναζητώντας τροφή, προκαλούν ατυχήματα και σπέρνουν τον πανικό σε πολίτες που μόλις τα αντιληφθούν τρέχουν μακριά φοβούμενοι επίθεση. Συνολικά, οι αγριόχοιροι είναι περισσότεροι από ένα εκατ. σε όλη τη χώρα σύμφωνα με το Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Προστασίας και Έρευνας ISPRA – παρότι η Εθνική Συνομοσπονδία Αγροτών της χώρας Coldiretti τους υπολογίζει σε περισσότερα από 2 εκατ. ζώα – με το Αμπρούτσο και το Πεδεμόντιο να έχουν πληγεί πιο πολύ από την παρουσία τους, με ζημιές που ξεπερνούν τα 10 εκατ. ευρώ στις καλλιέργειες, και ακολουθούν η Τοσκάνη, η Καμπανία και το Λάτσιο. Τα ζώα εντοπίζονται σε αμπελώνες, ελαιώνες, αλλά και βοσκοτόπια και λιβάδια, εκτάσεις με καλαμπόκι, δημητριακά, λαχανικά με το πρακτορείο ειδήσεων ANSA να αναφέρει πως η ζημία στην ιταλική γεωργία σε όλη την επικράτεια μόνο το περασμένο έτος ανήλθε στα 200 εκατ. ευρώ. Στην ιταλική πρωτεύουσα εκτιμάται ότι τα αγριογούρουνα είναι περίπου 16.400, με τους ειδικούς να αποδίδουν την ανάπτυξη του πληθυσμού τους στη διασταύρωση χοίρων της Ανατολικής Ευρώπης και αγριόχοιρων που εισήχθησαν στην Ιταλία τη δεκαετία του 1980 με τη συγκατάθεση περιφερειακών αρχών, που οδήγησε στα υβρίδια αγριόχοιρων. Η αύξηση των ζώων έχει συνδεθεί, μεταξύ άλλων, και με ατυχήματα αφού οχήματα συγκρούονται με ζώα που περιφέρονται στο οδικό δίκτυο. Η Coldiretti ζητά να «τεθεί φρένο στον πολλαπλασιασμό των άγριων ζώων, δίνοντας στους αγρότες την ευκαιρία να υπερασπιστούν τη γη τους», καταγγέλλοντας παράλληλα την απουσία σχετικών μέτρων. Την ίδια στιγμή, ανέκυψε το ζήτημα της αφρικανικής πανώλης των χοίρων με εστίες σε Λομβαρδία, Πεδεμόντιο και Εμίλια Ρομάνια. Το πρώτο κρούσμα επιβεβαιώθηκε στις αρχές του 2022 με περισσότερους από 50.000 χοίρους να έχουν ήδη θανατωθεί στη χώρα, σε μια απόπειρα επιβράδυνσης της εξάπλωσης της ασθένειας που είναι ακίνδυνη για τον άνθρωπο, αλλά θανατηφόρα για τους οικόσιτους χοίρους και τους αγριόχοιρους. Η περιφέρεια του Λάτσιο τον περασμένο Μάιο έδωσε το «πράσινο φως» στο κυνήγι αγριόχοιρου για τον έλεγχο της πανώλης και την προστασία των αγροτικών εκτάσεων. Τώρα, όμως, οι ιταλικές αρμόδιες αρχές αναμένεται να προκρίνουν μια λύση που δε θα είναι αρεστή στους ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων. Σύμφωνα, λοιπόν, με δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου τα ερχόμενα Χριστούγεννα θα διατίθενται σε σουπερμάρκετ της γειτονικής χώρας κρέας από τα αγριογούρουνα που έχουν αιχμαλωτιστεί στη Ρώμη. Όπως αναφέρει η ιταλική εφημερίδα La Repubblica η θανάτωση των ζώων θα πραγματοποιηθεί από το Κέντρο Κρέατος της πόλης με την αρμόδια σύμβουλο Μόνικα Λουκαρέλι να κάνει λόγο για «φιλόδοξο σχέδιο» που εκπονήθηκε από το Τμήμα Παραγωγικών Δραστηριοτήτων και το Τμήμα Οικονομικής Ανάπτυξης και Παραγωγικών Δραστηριοτήτων με στόχο την αντιμετώπιση του ανεξέλεγκτου πολλαπλασιασμού των αγριόχοιρων «που έχει δημιουργήσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε πολλές περιοχές της χώρας, με σοβαρές συνέπειες για τη δημόσια ασφάλεια και οικονομία. συμπεριλαμβανομένων των επιδημιολογικών κινδύνων και του υψηλού κόστους για τροχαία ατυχήματα και ζημιές στις καλλιέργειες. Σε αυτό προστίθεται η απειλή της πανώλης των χοίρων, η οποία θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των τροφίμων και τη χοιροτροφική βιομηχανία, καθιστώντας απαραίτητα τα επείγοντα μέτρα πρόληψης και ελέγχου». Η Λουκαρέλι, μάλιστα, «βλέπει» μία ευκαιρία πίσω από το πλάνο εκτέλεσης των ζώων, καθώς όπως είπε μέσω της εφαρμογής του μέτρου που ξεκίνησε στις 11 Σεπτεμβρίου «μπορούμε να μετατρέψουμε το πρόβλημα σε ευκαιρία, δημιουργώντας αλυσίδα εφοδιασμού πιστοποιημένου και ελεγχόμενου κρέατος θηραμάτων, ασφαλή από από άποψη υγείας και ικανή να αποφέρει οικονομικά και κοινωνικά οφέλη». Την ίδια στιγμή, ανέφερε πως χάρη σε αυτήν την πιστοποιημένη αλυσίδα εφοδιασμού, «θα είμαστε σε θέση να εγγυηθούμε την ασφαλή και ρυθμιζόμενη κατανάλωση κρέατος θηραμάτων, διατηρώντας υψηλά πρότυπα ηθικής και ποιότητας. Η εμπλοκή όλων των ενδιαφερομένων – από κυνηγούς μέχρι κρεοπώλες, από εστιάτορες έως καταναλωτές, μέχρι κέντρα κτηνιατρικού ελέγχου – μας δίνει την εμπιστοσύνη ότι μπορούμε να προωθήσουμε πιο βιώσιμη διαχείριση της περιοχής και των πόρων της». Δημοπρασία: Από 8 έως 110 ευρώ Πριν περίπου τέσσερα χρόνια η απόφαση από το Κυρηνάλιο Μέγαρο να δημοπρατηθούν και στη συνέχεια να οδηγηθούν στο σφαγείο αγριογούρουνα που εντοπίστηκαν στο προεδρικό κτήμα Castelporziano στη Ρώμη είχε προκαλέσει τη μήνη περιβαλλοντικών οργανώσεων που ζητούσαν από τον πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, να παρέμβει. Τότε το κόστος για ένα μικρό αγριογούρουνο ξεκινούσε από 8 ευρώ, ενώ για εκείνα που είχαν ενηλικιωθεί η τιμή ξεκινούσε από 110 ευρώ. Τα ζώα που βρέθηκαν εντός της περιμέτρου του κτήματος που αποτελεί μία από τις τρεις κατοικίες του προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας στα περίχωρα της ιταλικής πρωτεύουσας, αιχμαλωτίστηκαν και έπειτα δημοπρατήθηκαν. Οι ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων ξεσηκώθηκαν τονίζοντας ότι η θανάτωσή τους όχι μόνο δεν αποτελεί λύση, αλλά μπορεί να εντείνει το πρόβλημα της αύξησης του αριθμού τους καθώς είναι πιθανό να οδηγήσει τα θηλυκά να αναπαραχθούν περισσότερο και επομένως να αποκτήσουν πιο πολλά μικρά. Η εκπρόσωπος της Διεθνούς Οργάνωσης Προστασίας ζώων OIPA είχε πραγματοποιήσει δημόσια έκκληση στον πρόεδρο Ματαρέλα ζητώντας του να θέσει τέλος στις δημοπρασίες, επισημαίνοντας πως μία τέτοια στάση απέχει κατά πολύ από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας για την προστασία των ζώων ως «αισθανόμενα όντα». «Μη μου κόψετε κλήση, έχει αγριογούρουνα» Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί κανείς να επικαλεστεί για να μην του επιβληθεί κλήση για παράνομο πάρκινγκ. Σίγουρα, όμως, κανείς μέχρι πρότινος δεν είχε αναφερθεί στα αγριογούρουνα σε μία προσπάθεια να μην του καταβληθεί πρόστιμο. Και όμως, μία τέτοια περίπτωση καταγράφηκε πριν μερικούς μήνες στη Ρώμη όταν ιδιοκτήτης αυτοκινήτου τοποθέτησε χειρόγραφο σημείωμα στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου γράφοντας: «Μη μου κόψετε κλήση σας παρακαλώ, υπάρχουν αγριογούρουνα στο πάρκινγκ». Η εικόνα που δημοσιεύθηκε στο The Roman Post στάθηκε αφορμή για σχόλια χρηστών που έκαναν λόγο για το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ρώμης: Το πάρκινγκ. «Λαχείο» άλλωστε είναι η εύρεση ελεύθερου χώρου στάθμευσης και αυτό το γνωρίζει καλά ο οδηγός που άφησε το όχημά του σε θέση που προφανώς δεν ήταν ενδεδειγμένη. Καθώς, όμως, η παρουσία των αγριογούρουνων – σε πολλές περιπτώσεις με τα μικρά τους μαζί – είναι έντονη και μάλιστα σε σημεία κοντά σε κάδους απορριμμάτων κατά μήκος των δρόμων αφού εκεί αναζητούν τροφή,
«Φλέγεται» η Λατινική Αμερική
Δορυφορικές εικόνες που ανέλυσε η υπηρεσία διαστημικών ερευνών της Βραζιλίας Inpe εντόπισαν 346.122 εστίες πυρκαγιάς, οι οποίες έχουν ξεσπάσει μέχρι στιγμής φέτος στις 13 χώρες της Λατινικής Αμερικής, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του 2007 Η Λατινική Αμερική είναι αντιμέτωπη με πρωτοφανή αριθμό πυρκαγιών — από το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, περνώντας από τους μεγαλύτερους υγρότοπους παγκοσμίως και ως τα δάση της Βολιβίας– σπάζοντας κάθε ρεκόρ Δορυφορικές εικόνες που ανέλυσε η υπηρεσία διαστημικών ερευνών της Βραζιλίας Inpe εντόπισαν 346.122 εστίες πυρκαγιάς, οι οποίες έχουν ξεσπάσει μέχρι στιγμής φέτος στις 13 χώρες της Λατινικής Αμερικής, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ του 2007 (345.322 εστίες πυρκαγιάς). Φωτογράφος του Reuters που ταξίδευε στην καρδιά του Αμαζονίου στη Βραζιλία αυτή την εβδομάδα είδε τεράστιες πυρκαγιές να μαίνονται, καίγοντας βλάστηση κατά μήκος των δρόμων και αφήνοντας πίσω τους καμένα δέντρα και ένα μαύρο τοπίο. Ο καπνός από τις πυρκαγιές που καίνε στη Βραζιλία έχει κάνει τον ουρανό να σκοτεινιάσει πάνω από μεγάλες πόλεις της χώρας, όπως το Σάο Πάολο, και έχει δημιουργήσει ένα νέφος καπνού που από το διάστημα φαίνεται να διασχίζει διαγώνια την ήπειρο, ξεκινώντας από την Κολομβία και φτάνοντας ως την Ουρουγουάη. Η Βραζιλία και η Βολιβία έχουν αναπτύξει χιλιάδες πυροσβέστες στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τις πυρκαγιές, όμως οι δύο χώρες φαίνεται να παραμένουν στο έλεος των ακραίων καιρικών φαινομένων που τροφοδοτούν τις φωτιές. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι, αν και οι περισσότερες πυρκαγιές προκαλούνται από τους ανθρώπους, οι καιρικές συνθήκες τον τελευταίο καιρό, που χαρακτηρίζονται από ζέστη και ξηρασία και οφείλονται στην κλιματική αλλαγή, συμβάλλουν στην πιο γρήγορη εξάπλωση των πυρκαγιών. Η Λατινική Αμερική πλήττεται από πέρυσι από κύματα ζέστης«Δεν είχαμε ποτέ χειμώνα», δήλωσε η Κάρλα Λόγκο, επιστήμονας που ερευνά την ποιότητα του αέρα στο Inpe, αναφερόμενη στις καιρικές συνθήκες των τελευταίων μηνών στο Σάο Πάολο. «Είναι παράλογο», τόνισε.Παρά το γεγονός ότι στο νότιο ημισφαίριο μόλις τελείωσε ο χειμώνας, η θερμοκρασία στο Σάο Πάολο παραμένει πάνω από τους 32 βαθμούς Κελσίου από το Σάββατο. Εκατοντάδες άνθρωποι στη Βολιβία πραγματοποίησαν πορεία στην πρωτεύουσα Λα Πας ζητώντας από την κυβέρνηση να αναλάβει δράση για να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές. Οι διαδηλωτές κρατούσαν πανό που έγραφαν: «Η Βολιβία φλέγεται». Στη Βραζιλία η ξηρασία που ξεκίνησε πέρυσι θεωρείται η χειρότερη που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με την εθνική υπηρεσία παρακολούθησης καταστροφών Cemaden. «Η ξηρασία του 2023-24 είναι η πιο έντονη, η πιο μακροχρόνια σε κάποιες περιοχές και η πιο εκτεταμένη στην πρόσφατη ιστορία, τουλάχιστον από τότε που διατηρούνται αρχεία, το 1950», δήλωσε η Άνα Πάουλα Κούνια επιστήμονας που ερευνά τις ξηρασίες στο Cemaden. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Inpe, οι περισσότερες πυρκαγιές αυτόν τον μήνα καταγράφονται στη Βραζιλία και τη Βολιβία, ενώ ακολουθούν το Περού, η Αργεντινή και η Παραγουάη. Ασυνήθιστα σφοδρές πυρκαγιές ξέσπασαν νωρίτερα φέτος στη Βενεζουέλα, τη Γουιάνα και την Κολομβία. Οι πυρκαγιές από την αποψίλωση του Αμαζονίου εκλύουν ένα ιδιαίτερα πυκνό νέφος καπνού λόγω της πυκνότητας της βλάστησης που καίγεται, σημείωσε η Κάρλα Λόνγκο. Κάποιες ημέρες περίπου 9 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα της Λατινικής Αμερικής καλύπτονταν από τον καπνό, περισσότερο από τη μισή ήπειρο, τόνισε. Στο Σάο Πάολο, την πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο δυτικό ημισφαίριο, η ποιότητα του αέρα αυτή την εβδομάδα ήταν η χειρότερη παγκοσμίως, με την ατμοσφαιρική μόλυνση εκεί να ξεπερνά αυτή που καταγράφηκε σε πόλεις της Ινδίας και της Κίνας, σύμφωνα με τον ιστότοπο IQAir.com. Η Λα Πας επίσης ήταν καλυμμένη από τον καπνό. Η έκθεση στον καπνό αυξάνει τον αριθμό των ανθρώπων που χρειάζονται ιατρική φροντίδα για αναπνευστικά προβλήματα και μπορεί να προκαλέσει χιλιάδες πρόωρους θανάτους, τόνισε η Λόνγκο. Η εισπνοή καπνού από τις πυρκαγιές προκαλεί κατά μέσο όρο 12.000 πρόωρους θανάτους ετησίως στη Λατινική Αμερική, σύμφωνα με έρευνα του 2023 που πραγματοποίησε η επιστημονική επιθεώρηση Environmental Research: Health. Συνήθως η εποχή των πυρκαγιών στη Λατινική Αμερική κορυφώνεται τον Σεπτέμβριο. Δεν είναι ξεκάθαρο η ήπειρος θα συνεχίσει να είναι αντιμέτωπη με μεγάλο αριθμό πυρκαγιών. Αν και την επόμενη εβδομάδα προβλέπονται βροχοπτώσεις στην κεντρική Βραζιλία, όπου βρίσκεται το Σάο Πάολο, οι συνθήκες ξηρασίας αναμένεται να συνεχιστούν μέχρι και τον Οκτώβριο στην περιοχή του Αμαζονίου, στο βόρειο τμήμα της χώρας, και στις κεντροδυτικές γεωργικές επαρχίες. Πηγή: newmoney.gr
Ρύπανση: Καίγονται 30 εκατ. τόνοι πλαστικού κάθε χρόνο
Συνολικά 57 εκατ. τόνοι πλαστικών αποβλήτων παράγονται ετησίως σε όλο τον κόσμο απελευθερώνοντας σημαντικές ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ινδία, Νιγηρία, Ινδονησία: Τρεις είναι οι χώρες που έχουν… κατακτήσει την κορυφή ανάμεσα στις πιο ρυπογόνες του κόσμου, με 9,3, 3,5 και 3,4 εκατ. μετρικούς τόνους πλαστικών αποβλήτων ετησίως αντίστοιχα. Αυτό προκύπτει από έρευνα του Πανεπιστημίου του Λιντς στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature, σύμφωνα με την οποία συνολικά 52 εκατ. μετρικοί τόνοι (57 εκατ. τόνοι) πλαστικών προϊόντων απορρίφθηκαν στο περιβάλλον το 2020, με τους επιστήμονες να τονίζουν ότι αν όλα αυτά τα απορρίμματα τοποθετούνταν διαδοχικά το ένα δίπλα στο άλλο σχηματίζοντας μία γραμμή θα μπορούσαν να τυλίξουν τον πλανήτη πάνω από 1.500 φορές. Με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης οι ειδικοί μελέτησαν τη διαχείριση απορριμμάτων σε περισσότερους από 50.700 δήμους σε όλο τον κόσμο και δημιούργησαν έναν χάρτη με τις πιο μολυσμένες περιοχές. Αφού συγκέντρωσαν δεδομένα σχετικά με την αποκομιδή και διάθεση στερεών αποβλήτων, τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και πληροφορίες από τη βιβλιογραφία, κατέληξαν ότι τα 2/3 της πλαστικής ρύπανσης του πλανήτη προέρχονται από μη συλλεγμένα σκουπίδια, ενώ περίπου 1,2 δισ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες συλλογής απορριμμάτων. Επιπλέον, προέκυψε ότι 29,9 εκατ. τόνοι πλαστικών, δηλαδή το 57% της συνολικής πλαστικής ρύπανσης, κάηκαν σε υπαίθριους χώρους, όπως δρόμους ή χώρους υγειονομικής ταφής, χωρίς κανέναν έλεγχο, πρακτική που μπορεί να απειλήσει την ανθρώπινη υγεία, αφού με την ανεξέλεγκτη καύση απελευθερώνονται τοξικές και ιδιαίτερα επιβλαβείς ουσίες. Σε αντίθεση με παλαιότερες έρευνες, η μελέτη του βρετανικού Πανεπιστημίου αποκαλύπτει ότι η Ινδία κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως στην παραγωγή πλαστικής ρύπανσης – και όχι η Κίνα που κατατάσσεται τέταρτη – , ενώ δεύτερη έρχεται η Νιγηρία και τρίτη η Ινδονησία. Την ίδια στιγμή, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, η Ρωσία και η Βραζιλία ευθύνονται για περισσότερο από το ήμισυ της παγκόσμιας πλαστικής ρύπανσης. Όσο για τις ΗΠΑ, έρχονται στην 90ή θέση στην πλαστική ρύπανση με περισσότερους από 52.500 τόνους (47.600 μετρικούς τόνους) και το Ηνωμένο Βασίλειο στην 135η θέση με περίπου 5.100 τόνους (4.600 μετρικούς τόνους). Σχετικά με την Υποσαχάρια Αφρική – στη Νιγηρία σύμφωνα με την Ομάδα Οικονομικής Συνόδου Κορυφής της Νιγηρίας (NESG) η χρήση πλαστικού αναμένεται να αγγίξει τους 40 εκατ. τόνους ως το 2030 – οι ερευνητές εκφράζουν ανησυχία καθώς είναι πιθανό η περιοχή να γίνει η μεγαλύτερη πηγή πλαστικής ρύπανσης στον κόσμο τις επόμενες δεκαετίες. Ο Κώστας Βελής, ακαδημαϊκός στα Συστήματα Απόδοσης Πόρων του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών και επικεφαλής της έρευνας τόνισε: «Πρέπει να αρχίσουμε να επικεντρωνόμαστε πολύ, πολύ περισσότερο στην αντιμετώπιση της υπαίθριας καύσης και των μη συλλεγόμενων απορριμμάτων προτού επηρεαστούν άσκοπα περισσότερες ζωές από την πλαστική ρύπανση. Δεν μπορεί να κάνουμε ότι το πρόβλημα δεν υπάρχει». Γιατί, όμως, δεν υπάρχει κανένας έλεγχος στην καύση απορριμμάτων; Ο Τζος Κότομ, εκ των συντακτών της έκθεσης και ερευνητής στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου του Λιντς εξήγησε πως για περισσότερους από 1 δισ. ανθρώπους δεν υπάρχει πρόσβαση σε συστήματα συλλογής απορριμμάτων, επομένως η καύση, η απόρριψη σε ποτάμια και σε υπαίθριους χώρους αποτελεί τρόπο «αυτοδιαχείρισης» του προβλήματος. Όπως είπε ο Κότομ, σύμφωνα με δημοσίευση του βρετανικού πανεπιστημίου, «οι κίνδυνοι για την υγεία που προκύπτουν από την πλαστική ρύπανση επηρεάζουν ορισμένες από τις φτωχότερες κοινότητες του κόσμου, οι οποίες είναι αδύναμες να κάνουν οτιδήποτε γι’ αυτό. Βελτιώνοντας τη βασική διαχείριση στερεών αποβλήτων, μπορούμε να μειώσουμε μαζικά την πλαστική ρύπανση και να βελτιώσουμε τη ζωή δισεκατομμυρίων». Όπως αναφέρει το βρετανικό πανεπιστήμιο, η παραγωγή πλαστικού ετησίως ανέρχεται σε περισσότερους από 400 εκατομμύρια τόνους, με πολλά από αυτά τα προϊόντα να είναι μιας χρήσης, να μην ανακυκλώνονται εύκολα και να παραμένουν για χρόνια ή ακόμα και αιώνες στο περιβάλλον. Σαν να μην ήταν αρκετή η ρύπανση από αυτά, τα μικροπλαστικά και νανοπλαστικά που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της αποδόμησης του προϊόντος, μπορεί να περιέχουν επιβλαβείς ουσίες και είναι πιθανό να καταλήξουν στον ανθρώπινο οργανισμό. Πρόσφατες, εξάλλου, έρευνες τις ανίχνευσαν στο νερό, τον αέρα, το έδαφος, ακόμα και τα σύννεφα, καθώς και στον ανθρώπινο οργανισμό, μέχρι τον εγκεφαλικό ιστό. Οι επιστήμονες με τη μελέτη τους ελπίζουν να βοηθήσουν τους αρμοδίους να προχωρήσουν στον επανασχεδιασμό των συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων και ανακύκλωσης και φιλοδοξούν στην εκπόνηση μίας παγκόσμιας «Συνθήκης για τα Πλαστικά» με στόχο την αντιμετώπιση των πηγών πλαστικής ρύπανσης. Άλλωστε, όπως τόνισε ο Κώστας Βελής, πρόκειται για ένα παγκόσμιο ζήτημα υγείας που επείγει καθώς μπορεί οι πολίτες να καίνε τα πλαστικά και να νομίζουν ότι «εξαφανίζονται», αλλά «η υπαίθρια καύση πλαστικών απορριμμάτων μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία, συμπεριλαμβανομένων νευροαναπτυξιακών, αναπαραγωγικών και γενετικών ανωμαλιών· και πολύ ευρύτερη διασπορά της περιβαλλοντικής ρύπανσης». Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Πανσέληνος Σεπτεμβρίου: Πανσέληνος του Καλαμποκιού την Επόμενη Εβδομάδα
Η Πανσέληνος Σεπτεμβρίου, η Πανσέληνος του Καλαμποκιού, όπως συνηθίζουν να την ονομάζουν στην ΗΠΑ θα εμφανιστεί στη χώρα μας την Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου. Η συγκεκριμένη μάλιστα ανήκει σε εκείνες που φαίνονται πολύ μεγάλες στον ουρανό και ονομάζονται «υπερπανσέληνοι». Η ιδιαίτερη αυτή ονομασία προέρχεται από τις βόρειες πολιτείες των ΗΠΑ, όπου υπάρχουν φυτείες καλαμποκιού. Τον Σεπτέμβριο, κοντά στην ισημερία (22 Σεπτεμβρίου 2024), αρχίζει η συγκομιδή καλαμποκιού, από την οποία και προκύπτει η ονομασία Corn Moon. Επειδή δε η Πανσέληνος του Σεπτεμβρίου φώτιζε για αρκετές νύχτες, σχεδόν την ίδια χρονική στιγμή, οι εργάτες γης διευκολύνονταν να μαζέψουν το καλαμπόκι υπό το σεληνόφως. https://www.youtube.com/watch?v=Q72aMzq0BMs
Οι καρχαρίες εγκαταλείπουν τους κοραλλιογενείς υφάλους λόγω της θέρμανσης των ωκεανών, δείχνει μελέτη
Η κλιματική κρίση διώχνει βασικούς θηρευτές από τα σπίτια τους και απειλεί ένα οικοσύστημα που έχει ήδη ταλαιπωρηθεί Οι καρχαρίες εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στους κοραλλιογενείς υφάλους καθώς η κλιματική κρίση συνεχίζει να θερμαίνει τους ωκεανούς, ανακάλυψαν επιστήμονες. Αυτό είναι πιθανό να βλάψει τους καρχαρίες, οι οποίοι βρίσκονται ήδη σε κίνδυνο, και η απουσία τους θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για τους υφάλους, οι οποίοι επίσης αγωνίζονται. Οι υφαλοκαρχαρίες αποτελούν βασικό μέρος του πολύ διαφορετικού και ευαίσθητου οικοσυστήματος, το οποίο θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνα ανισόρροπο χωρίς αυτούς. Οι επιστήμονες κατηγοριοποίησαν και εντόπισαν περισσότερους από 120 γκρι υφαλοκαρχαρίες που ζουν στους μακρινούς υφάλους του Αρχιπέλαγους Τσάγκος στον κεντρικό Ινδικό Ωκεανό από το 2013 έως το 2020. Όσο αυξάνεται η πίεση στους υφάλους, ειδικά κατά την περίοδο μιας σημαντικής αύξησης της θερμότητας του ωκεανού λόγω του φαινομένου El Niño το 2015-2016, οι καρχαρίες 0πέρασαν σημαντικά λιγότερο χρόνο εκεί. Μάλιστα, δεν επέστρεψαν στην τυπική τους κατοικία για πάνω από 16 μήνες μετά το φαινόμενο αυτό. Ωστόσο, οι καρχαρίες για την ακρίβεια ξόδεψαν περισσότερο χρόνο σε κάποια σημεία των κοραλλιογενών υφάλων που αποτελούν, όμως, μειοψηφία. Αυτοί οι ύφαλοι ήταν πιο υγιείς και πιο ανθεκτικοί, λόγω παραγόντων όπως η εξάλειψη των χωροκατακτητικών αρουραίων και οι υψηλότεροι πληθυσμοί πουλιών, που βοηθούν στη γονιμοποίηση του υφάλου. Οι ερευνητές είπαν ότι αυτό έδειξε ότι η αύξηση της προστασίας των κοραλλιογενών υφάλων από ζημιές που προκαλούνται από τον άνθρωπο μπορεί να βοηθήσει τους καρχαρίες να παραμείνουν στα σπίτια τους στους υφάλους τους. Οι καρχαρίες είναι ψυχρόαιμοι και η θερμοκρασία του σώματός τους συνδέεται με τη θερμοκρασία του νερού. «Αν κάνει πολλή ζέστη, θα χρειαστεί να μετακινηθούν», είπε ο Δρ David Jacoby, λέκτορας ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ και επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος. «Πιστεύουμε ότι πολλοί επιλέγουν να μετακινηθούν σε υπεράκτια, βαθύτερα και ψυχρότερα νερά, κάτι που είναι ανησυχητικό. Μερικοί από τους καρχαρίες εξαφανίζονταν εξ ολοκλήρου από τον ύφαλο για μεγάλες χρονικές περιόδους. «Οι καρχαρίες των υφάλων απουσιάζουν ήδη από σχεδόν το 20% των κοραλλιογενών υφάλων παγκοσμίως, εν μέρει λόγω της υπεραλίευσης, και αυτό το νέο εύρημα δείχνει ότι το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί». Οι τροπικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι εντυπωσιακά οικοσυστήματα με απίστευτη βιοποικιλότητα, που φιλοξενούν το ένα τέταρτο όλων των θαλάσσιων ψαριών και υφίστανται μεγάλη ζημιά από την αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών, την υπεραλίευση και τη ρύπανση. Η συντριπτική πλειονότητα θα μπορούσε να χαθεί, εάν η θερμοκρασία παγκοσμίως ανέβει 2 βαθμούς Κελσίου, ακόμη και αν εκπληρωθούν οι δεσμεύσεις από τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή. Τουλάχιστον 500 εκατομμύρια άνθρωποι βασίζονται στους κοραλλιογενείς υφάλους για την τροφή και τα προς το ζην. Οι γκρίζοι υφαλοκαρχαρίες που μελετήθηκαν στην έρευνα περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στους υφάλους τους, κοινωνικοποιούνται, προστατεύονται από μεγαλύτερους καρχαρίες ανοιχτού νερού και τρώνε ψάρια. Το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής τους γίνεται τη νύχτα και έξω από τον ύφαλο. Όταν επιστρέψουν, τα περιττώματά τους παρέχουν θρεπτικά συστατικά για άλλους κατοίκους των υφάλων. Με πληροφορίες από Guardian Πηγή: lifo.gr
Τι είναι το φαινόμενο του last-chance tourism και γιατί καταστρέφει το περιβάλλον
Η τάση τουριστών να επισκέπτονται προορισμούς που «σβήνουν» από την κλιματική αλλαγή έχει σημαντικές επιπτώσεις για το οικοσύστημα ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ «Θέλω να το δω πριν εξαφανιστεί»: Ισχυρίζονται όσοι ετοιμάζονται να ταξιδέψουν στην άλλη άκρη της Γης για να δουν από κοντά έναν παγετώνα που σε λίγα χρόνια δε θα υπάρχει πια, ένα νησί που το καταπίνει σιγά-σιγά η θάλασσα, κοραλλιογενείς υφάλους που ξεθωριάζουν, ζώα που ο πληθυσμός τους μειώνεται ανησυχητικά… Το φαινόμενο του last-chance tourism – ταξίδια της τελευταίας ευκαιρίας – μετατρέπεται σε επικίνδυνη και αυξανόμενη τάση με ολοένα περισσότερους ταξιδιώτες να συρρέουν σε προορισμούς που απειλούνται από την κλιματική αλλαγή. Επηρεασμένοι πιθανώς από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι τουρίστες επιλέγουν να μεταβούν σε σημεία ανά τον πλανήτη που αργά ή γρήγορα θα αλλάξουν ή θα εξαφανιστούν. Βέβαια, η ευαισθητοποίηση για την περιβαλλοντική κρίση και τις επιπτώσεις της στη φύση, μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά, αφού εντείνει την υποβάθμιση των ήδη ευάλωτων προορισμών, καθώς οι τουρίστες ταξιδεύουν με αεροσκάφη, αυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και αφήνοντας το αποτύπωμά τους. Παρότι έχουν επίγνωση των προκλήσεων, εξακολουθούν να θεωρούν απαραίτητο να πραγματοποιήσουν το ταξίδι τελευταίας ευκαιρίας. Έχει ενδιαφέρον ότι το φαινόμενο αυτό είχε αρχίσει να προβληματίζει τους ειδικούς πριν χρόνια, με επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Λέικχεντ στο Οντάριο του Καναδά, το Πανεπιστήμιο της Οττάβα στον Καναδά, το Πανεπιστήμιο Λίνκολν της Νέας Ζηλανδία και εκείνο του Κέιπ Μπρέτον στο Σίδνεϋ να διενεργούν σχετική έρευνα πριν 10 χρόνια, όταν η κλιματική αλλαγή δεν ήταν όρος τόσο διαδεδομένος και δεν απασχολούσε σε τέτοιο βαθμό, όσο σήμερα τουλάχιστον, τον Τύπο και τους ανθρώπους. Οι ερευνητές τότε «ανακάλυπταν» την ταξιδιωτική τάση παρατηρώντας ότι οι τουρίστες επιδίωκαν ολοένα και περισσότερο να γνωρίσουν τις πιο απειλούμενες περιοχές του κόσμου πριν εξαφανιστούν ή μεταβληθούν ριζικά. Προέβλεπαν, μάλιστα, ότι η επιθυμία αυτή μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες, παρότι ακόμα δεν είχε διαφανεί ποιες ήταν αυτές. Παρ’όλα αυτά, είχαν εστιάσει στην Αρκτική, καθώς όπως ανέφεραν ο προορισμός αυτός προωθείτο από «στρατηγικές τουριστικού μάρκετινγκ», αναζητώντας, μάλιστα, σύνδεση ανάμεσα στις έννοιες του σκοτεινού τουρισμού – περιλαμβάνει ταξίδια σε μέρη που ιστορικά σχετίζονται με θάνατο και τραγωδία – με εκείνον της τελευταίας ευκαιρίας. Ανάμεσα στις ομοιότητες των δύο μορφών τουρισμού, συγκαταλέγεται η επιθυμία να δει κανείς από κοντά περιοχές, ή την άγρια ζωή που πεθαίνει, η σύνδεση του τόπου που εξαφανίζεται με την πολιτιστική και κοινωνική κληρονομιά του που χάνεται, η συμβολική αποτύπωση της οικοκτονίας. Από τη μία η δυνητική εξαφάνιση παγετώνων ή πολικών αρκούδων ωθεί τους επισκέπτες να επισκεφθούν τις περιοχές, από την άλλη η αυξημένη τουριστική ζήτηση εντείνει την περιβαλλοντική κρίση, αφού με τα ταξίδια μεγάλων αποστάσεων είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την επιδείνωσή της. «Hot» προορισμοί η Αρκτική κι η Ανταρκτική Μπορεί μέχρι πριν λίγα χρόνια στην Αρκτική και την Ανταρκτική να είχαν πρόσβαση μόνο οι επιστήμονες κι οι ερευνητές, όμως, τα τελευταία χρόνια τα ταξιδιωτικά γραφεία, εκμεταλλευόμενα την τάση της τελευταίας ευκαιρίας, διοργανώνουν κρουαζιέρες μετατρέποντας το βορειότερο και το νοτιότερο τμήμα αντίστοιχα του πλανήτη σε «hot» προορισμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι η Διεθνής Ένωση Τουριστικών Πρακτόρων Ανταρκτικής (IAATO) παρατηρεί αύξηση στις επισκέψεις την τελευταία δεκαετία, με την τουριστική κίνηση να φτάνει στο απόγειό της το 2019-20 με 74.000 επισκέπτες. Τα οφέλη οικονομικής φύσης για τις τοπικές κοινότητες είναι πολλά, μακροπρόθεσμα όμως το οικοσύστημα πλήττεται. Όλα αυτά τα ταξίδια, όπως είναι αναμενόμενο, συνοδεύονται από σημαντικό αποτύπωμα άνθρακα, με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications να αποκαλύπτει πως η αυξημένη ανθρώπινη παρουσία στην Ανταρκτική την τελευταία δεκαετία επιταχύνει την τήξη των πάγων εξαιτίας του αποτυπώματος μαύρου άνθρακα (BC) που αφήνει η καύση ορυκτών καυσίμων και βιομάζας, αφού ο μαύρος άνθρακας σκουραίνει το χιόνι και αυτό λιώνει πιο γρήγορα. Παγετώνες, νησιά, πόλεις στη «μαύρη» λίστα Τοπία που κάποτε τα βλέπαμε μόνο μέσα από φωτογραφίες ή ντοκιμαντέρ, τώρα είναι πιο προσιτά. Όπως αναφέρουν οι New York Times η Ισλανδία έχει επωφεληθεί από την άνθιση του τουρισμού, με τουλάχιστον μισό εκατ. ανθρώπους να την επισκέπτονται ετησίως με στόχο να δουν τους παγετώνες από κοντά. Όλα αυτά βέβαια, τη στιγμή που λιώνουν με ανησυχητικό ρυθμό, με αποτέλεσμα να χάνονται ενδιαιτήματα για την άγρια ζωή. Ανάλογο είναι το φαινόμενο που παρατηρείται πιο κοντά μας, αρκεί να αναλογιστεί κανείς την ταχύτητα με την οποία λιώνει το χιόνι στις Άλπεις, γεγονός που δεν επιδρά αρνητικά μόνο στο οικοσύστημα, αλλά επηρεάζει την ποσότητα νερού που είναι ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο. Την ίδια ώρα, η κλιματική αλλαγή αλλοιώνει πληθώρα ακόμα εμβληματικών τοπίων, όπως οι Μαλδίβες που απειλούνται από την άνοδο της στάθμης των υδάτων με τη νησιωτική χώρα να κινδυνεύει να βυθιστεί κάτω από τη θάλασσα. Ανάλογη είναι η ανησυχία για την περίπτωση της Βενετίας στην Ιταλία, καθώς τα συχνά πλημμυρικά φαινόμενα που παρατηρούνται στη διάσημη πόλη για τα κανάλια και την αρχιτεκτονική, προκαλούν τη φθορά των θεμελίων της και απειλούν τη στατική επάρκεια των κτιρίων. Σημαντική, όμως, είναι κι η αλλοίωση που έχουν υποστεί οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, αφού η θαλάσσια ρύπανση και η αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών έχουν προκαλέσει λεύκανση, με τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο να έχει χάσει πάνω από το ήμισυ των κοραλλιών του από το 1995. Επομένως, τα ταξίδια της τελευταίας ευκαιρίας από τη μία μας θέτουν προ των ευθυνών μας, λειτουργώντας σαν καμπανάκι ώστε να κινητοποιηθούμε αλλάζοντας καθημερινές συνήθειες που μπορεί να επιβαρύνουν τον πλανήτη, από την άλλη η καλή αυτή πρόθεση έχει αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr