Πώς ένα σακουλάκι γαριδάκια μπορεί να φέρει την καταστροφή (pics)
Επισκέπτης αγνόησε τις σαφείς οδηγίες για την είσοδο σε εθνικό πάρκο και λίγο έλειψε να αλλοιώσει το εύθραυστο οικοσύστημα σπηλαίου ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Οι οδηγίες είναι σαφείς: Πριν την είσοδό σας στο Εθνικό Πάρκο Carlsbad Caverns στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ πρέπει να βεβαιωθείτε ότι δε μεταφέρετε φαγητό μαζί σας. Επιτρέπεται το απλό νερό, όχι εκείνο με γεύσεις ή άλλου είδους ποτά. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται η κατανάλωση τροφίμων, τσίχλας, μέντας, καραμέλας ή οποιουδήποτε προϊόντος που θα μπορούσε να προσελκύσει ζώα στο σπήλαιο από όπου δεν μπορούν να διαφύγουν. Κατανοητό; Ακόμα και ένα 5χρονο παιδί μπορεί να ακολουθήσει κατά γράμμα τις συστάσεις των αρμοδίων. Και όμως, για έναν επισκέπτη τίποτα δεν ήταν αυτονόητο, αφού όχι μόνο πέρασε στο σπήλαιο παραβαίνοντας τον αρχικό κανόνα, αλλά έριξε και σακούλα με σνακ στο έδαφος. Μπορεί να ακούγεται παράπτωμα ήσσονος σημασίας, εντούτοις ακόμα και κάτι που μοιάζει τόσο ασήμαντο είναι εξαιρετικά σημαντικό για το εύθραυστο οικοσύστημα του σπηλαίου, το οποίο χαρακτηρίζεται ένα από τα πιο προσιτά και καλύτερα διατηρημένα σπηλαιολογικά συγκροτήματα στον κόσμο. Σε μακροσκελή ανάρτηση στον επίσημο λογαριασμό του Εθνικού Πάρκου στο Facebook τονίζεται ότι μικροί και μεγάλοι αφήνουν τον αντίκτυπό τους όπου και αν πάνε και ο τρόπος που επιλέγουν να αλληλεπιδρούν με τους άλλους έχει επιπτώσεις, εκείνες που είναι αδύνατο να αποφευχθούν και άλλες που μπορούν να αποφευχθούν. Ανάμεσα στις τελευταίες είναι κι η απόρριψη σακούλας με γαριδάκια. Στο κείμενο γίνεται λόγος για «τυχαίο» γεγονός, αλλά και πάλι αυτό το μικρό περιστατικό είχε τεράστιο αντίκτυπο στο περιβάλλον του σπηλαίου, το οποίο σχηματίστηκε πριν εκατομμύρια χρόνια και στο εσωτερικό του φιλοξενείται μία από τις μεγαλύτερες αποικίες νυχτερίδων στη χώρα. Το επεξεργασμένο καλαμπόκι των σνακ μαλάκωσε πολύ από την υγρασία του χώρου, δημιουργώντας το ιδανικό περιβάλλον για να φιλοξενήσει μικροβιακή ζωή και μύκητες. Οι γρύλοι του σπηλαίου, τα ακάρεα, οι αράχνες και οι μύγες έσπευσαν να απολαύσουν το λαχταριστό γεύμα, ενώ η μούχλα που σχηματίστηκε εξαπλώθηκε σε κοντινά σημεία, με τους φύλακες να χρειάζονται τουλάχιστον 20 λεπτά για την αφαίρεση των υπολειμμάτων, της σακούλας και της μούχλας από την επιφάνεια του σπηλαίου. «Μεγάλοι ή μικροί, όλοι μας αφήνουμε αντίκτυπο όπου κι αν πάμε. Ας αφήσουμε όλοι τον κόσμο καλύτερο από ό,τι τον βρήκαμε», καταλήγει το κείμενο του Εθνικού Πάρκου, με δεκάδες σχολιαστές να επιρρίπτουν ευθύνες στον απρόσεκτο επισκέπτη που δεν ακολούθησε τους κανόνες απειλώντας με τις πράξεις του το σπήλαιο. Ένας από τους οδηγούς του πάρκου, ο Τζόζεφ Γουάρντ, μιλώντας στο Forbes εξήγησε ότι κάποιος επισκέπτης έκρυψε τη σακούλα παρότι είχε ενημερωθεί για την απαγόρευση εισαγωγής φαγητού ή ποτού στο χώρο. Ενδεχομένως, να είχε επισκεφθεί προηγουμένως το μοναδικό σημείο στο πάρκο, το Underground Lunchroom, όπου οι επισκέπτες επιτρέπεται να καταναλώσουν σάντουιτς και ροφήματα. Η πτέρυγα εκείνη καθαρίζεται από το προσωπικό διεξοδικά για να διασφαλιστεί ότι δεν έχουν παραμείνει υπολείμματα φαγητού. «Δεν γνωρίζουμε ακριβώς για πόσο χρονικό διάστημα η σακούλα με τα γαριδάκια βρισκόταν στο σημείο. Εμείς οι φύλακες περνάμε και σκουπίζουμε ολόκληρο το μονοπάτι κάθε βράδυ για να βεβαιωθούμε ότι όλοι είναι έξω από τη σπηλιά και για να καθαρίσουμε τα σκουπίδια κατά μήκος του μονοπατιού», πρόσθεσε ο Γουάρντ και εξήγησε πως το φαγητό μπορεί να προσελκύσει ακόμα και ανεπιθύμητους επισκέπτες όπως ρακούν. Βέβαια, τα γαριδάκια δεν αποτελούν το μοναδικό πρόβλημα αφού οι περίπου 2.000 άνθρωποι που επισκέπτονται καθημερινά το σπήλαιο «χάνουν» και άλλα αντικείμενα όπως περιτυλίγματα και χάρτες. Σε μερικές περιπτώσεις, μάλιστα, οι φύλακες αναγκάζονται να καθαρίσουν ακόμα και ανθρώπινα απόβλητα! Photo: Commons.wikimedia/ Scott Ehardt Πηγή: newmoney.gr
«Η Ελλάδα hotspot της κλιματικής αλλαγής» – Η περιοχή που θερμαίνεται γρηγορότερα, πάνω από 1,5 °C η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας σε 30 χρόνια
Στον πλανήτη η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί ~0,6-0,8 °C κατά την ίδια περίοδο, ενώ στην Ευρώπη κατά 1,2 βαθμούς Σε πάνω από 1,5 βαθμό υπολογίζουν οι επιστήμονες την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ η Βόρεια Ελλάδα είναι η περιοχή που θερμαίνεται γρηγορότερα. Ειδικότερα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2024, επιστήμονες της μονάδας ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών δημοσίευσαν στο διεθνές περιοδικό «Atmosphere» εργασία με θέμα τη μελέτη των τάσεων βασικών κλιματικών παραμέτρων στην Ελλάδα την περίοδο 1991-2020. Η μελέτη αφορούσε στις τάσεις μεταβολής της θερμοκρασίας, της βροχόπτωσης, και της θερμοκρασίας θάλασσας την τελευταία τριακονταετία. Τα δεδομένα που αναλύθηκαν προέρχονται από την ευρωπαϊκή υπηρεσία Copernicus. Όσον αναφορά τη θερμοκρασία, η παρακάτω εικόνα παρουσιάζει την τάση μεταβολής της μέσης ημερήσιας θερμοκρασίας την τριακονταετία 1991-2020 για όλες τις πρωτεύουσες των περιφερειακών ενοτήτων της χώρας. Όπως διακρίνεται στην εικόνα, στο σύνολο του ελλαδικού χώρου η τάση αυτή είναι αυξητική. Κατά μέσο όρο και για το σύνολο της ελληνικής επικράτειας, η τάση αύξησης είναι περίπου 0,05 °C ανά έτος, το οποίο σημαίνει ότι η μέση θερμοκρασία στη χώρα έχει αυξηθεί περίπου 1,5 °C κατά τα τελευταία 30 έτη. Συνολική τάση της μέσης θερμοκρασίας την τριακονταετία 1991-2020 για όλες τις πρωτεύουσες των περιφερειακών ενοτήτων της χώρας Η αύξηση αυτή παρουσιάζει όμως γεωγραφικές διαφοροποιήσεις. Πιο συγκεκριμένα, σε πολλές περιοχές κυρίως της βόρειας Ελλάδας, οι οποίες είναι απομακρυσμένες από τη θάλασσα, η τάση αύξησης φτάνει περίπου τους 0,07 °C ανά έτος, το οποίο σημαίνει ότι η μέση θερμοκρασία στις περιοχές αυτές έχει αυξηθεί πάνω από 2 °C μέσα στα τελευταία 30 έτη. Αντιθέτως, σε περιοχές της νότιας Ελλάδας και κυρίως στην Κρήτη, η τάση αύξησης είναι αρκετά μικρότερη. Στην παρακάτω εικόνα παρουσιάζεται η ίδια πληροφορία, αλλά με τη μορφή ιστογραμμάτων για κάθε πόλη. Συνολική τάση της μέσης θερμοκρασίας την τριακονταετία 1991-2020 για όλες τις πρωτεύουσες των περιφερειακών ενοτήτων της χώρας με σειρά από τη μεγαλύτερη προς τη μικρότερη Για σύγκριση, σημειώνουμε ότι στον πλανήτη η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί ~0,6-0,8 °C κατά την ίδια περίοδο, ενώ στην Ευρώπη κατά 1,2 βαθμούς. Αυτές οι μελέτες κρίνονται σημαντικές για την παρακολούθηση της κλιματικής αλλαγής στη χώρα μας, καθώς μας επιτρέπουν να εντοπίζουμε πού καταγράφονται οι μεγαλύτερες επιπτώσεις αυτής. «Η Ελλάδα hotspot της κλιματικής αλλαγής»Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, δρ. Κώστας Λαγουβάρδος, χαρακτηρίζει «μια μικρή έκπληξη» τα ευρήματα της έρευνας για τον ρυθμό αύξησης της θερμοκρασίας στη βόρεια Ελλάδα. «Βέβαια, το είχαμε υποπτευθεί από μετρήσεις που κάναμε τα τελευταία χρόνια με το πολύ πυκνό δίκτυο σταθμών μας και μας είχε κάνει εντύπωση ότι τα δεδομένα έβγαιναν πολύ πάνω από τα κανονικά για τη βόρεια Ελλάδα», εξηγεί και σπεύδει να διευκρινίσει: «Δεν είναι πιο ζεστή η βόρεια Ελλάδα από τη νότια Ελλάδα. Όμως, έχει γρηγορότερο ρυθμό αύξησης της θερμοκρασίας σε αυτή την 30ετία». Την ίδια χρονική περίοδο 1991-2020, η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί λιγότερο στον πλανήτη, αλλά και στην Ευρώπη: κατά περίπου 0,6-0,8 °C παγκοσμίως, ενώ στην Ευρώπη κατά 1,2 °C. «Όλη η Ευρώπη θερμαίνεται, αλλά με διαφορετικό ρυθμό. Η περιοχή των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Ευρώπης θερμαίνονται περισσότερο», παρατηρεί ο κ. Λαγουβάρδος. Όπως προσθέτει, τα δεδομένα της έρευνας «δείχνουν ότι η χώρα μας μαζί με άλλες χώρες των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Ευρώπης είναι hotspot της κλιματικής αλλαγής». Κατά την έρευνα διαπιστώθηκε, επιπλέον, αρκετά σημαντική μείωση του αριθμού των ημερών παγετού σε ολόκληρη τη χώρα, με μεγαλύτερη μείωση των ημερών παγετού στη βορειοδυτική ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά και αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας κατά 1,5 °C, με μέγιστη αυξητική τάση στο βόρειο Αιγαίο, στο Ιόνιο και γύρω από την Κρήτη. Σχετικά με το ετήσιο ύψος βροχής, εντοπίστηκε σταθεροποίηση των βροχοπτώσεων κατά την τελευταία 30ετία, όπως και σταθεροποίηση των περιόδων ξηρασίας. Ωστόσο, παρατηρήθηκε αύξηση του αριθμού των ημερών με έντονη βροχόπτωση, που υπολογίζεται σε 9-10 ημέρες στην περίοδο των 30 ετών και, όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της μελέτης, «η αυξητική τάση σχετίζεται με συχνότερα πλημμυρικά γεγονότα». Πάντως, σε περιορισμένες περιοχές υπήρξε τάση μείωσης των βροχοπτώσεων και των ημερών με έντονες βροχοπτώσεις, κυρίως στην κεντρική Θεσσαλία, την ανατολική Πελοπόννησο και σε περιοχές της Κρήτης. Μπορεί η περίοδος μελέτης να αφορά την 30ετία μέχρι το 2020, ωστόσο φαίνεται ότι οι υψηλές θερμοκρασίες και ο μεγαλύτερος ρυθμός αύξησης των θερμοκρασιών στη βόρεια Ελλάδα συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. «Με μία πρώτη ανάγνωση των στοιχείων των τελευταίων τεσσάρων ετών, αυτό το μοτίβο συνεχίζεται. Η θερμοκρασία έχει ανέβει ακόμα περισσότερο και πάλι οι περιοχές της βόρειας Ελλάδας έχουν σημαντικές αποκλίσεις από τις κανονικές τιμές τους σε σχέση με τη νότια Ελλάδα», παρατηρεί ο κ. Λαγουβάρδος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Πηγή: newsbeast.gr
Ποια αμφιλεγόμενη ιδέα προτείνουν επιστήμονες για να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή
Με τι θέλουν να «πασπαλίσουν» τον ωκεανό για να ενισχυθεί η ικανότητά του να αποθηκεύει διοξείδιο του άνθρακα ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Η επιφάνεια του πλανήτη καλύπτεται κατά 70% από θάλασσα, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της περιβαλλοντικής ισορροπίας, καθώς απορροφά και αποθηκεύει διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα. Στους ωκεανούς «εγκλωβίζονται» περίπου 38.000 γιγατόνοι άνθρακα, 15-20 φορές περισσότερο από όσο απορροφούν φυτά και έδαφος, σύμφωνα με το World Ocean Review. Σε μία προσπάθεια να ενισχυθεί η ικανότητα της «δεξαμενής« άνθρακα, επιστήμονες προκρίνουν μία ιδιαίτερη μέθοδο που προβλέπει την περαιτέρω απομάκρυνση αερίων του θερμοκηπίου, ώστε να περιοριστεί η κλιματική αλλαγή. Ομάδα επιστημόνων από το μη κερδοσκοπικό οργανισμό Exploring Ocean Iron Solutions (ExOIS) επαναφέρει μία τεχνική που είχε συζητηθεί προ δεκαετίας και είχε τεθεί υπό αμφισβήτηση, η οποία προβλέπει τη ρίψη σιδήρου στον ωκεανό για την ενίσχυση της ικανότητάς του να συγκεντρώνει το διοξείδιο του άνθρακα. Αναλυτικότερα και όπως περιγράφεται σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Climate, προτείνεται ένα τμήμα του βορειοανατολικού Ειρηνικού Ωκεανού να «πασπαλιστεί» με σκόνη σιδήρου έως το 2026 με στόχο την ανάπτυξη του φυτοπλαγκτόν που μπορεί να απορροφήσει διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από την ατμόσφαιρα. «Υπάρχουν πολλές πιθανές προσεγγίσεις για την απομάκρυνση του θαλάσσιου διοξειδίου του άνθρακα (mCDR), εκ των οποίων η ενίσχυση με σίδηρο των ωκεανών (OIF)», αναφέρει η επιστημονική ομάδα. Καθώς σε ορισμένα σημεία ο σίδηρος είναι σπάνιος, η εισαγωγή του εκτιμάται ότι θα βοηθήσει την παραγωγή των φωτοσυνθετικών μικροοργανισμών – έως και 30 φορές περισσότερο – που λειτουργούν ως φίλτρα και επομένως θα προσληφθεί μεγαλύτερη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα μέσω της φωτοσύνθεσης. Επιπλέον, όταν πεθαίνουν ή καταναλώνονται από θαλάσσια είδη, μέρος του άνθρακα που αιχμαλώτισαν βυθίζεται στον πυθμένα του ωκεανού, κρατώντας τον μακριά από την ατμόσφαιρα για πολλά χρόνια. Η ομάδα που απαρτίζεται από Βρετανούς, Αμερικανούς και Γάλλους ειδικούς, με τη χρήση υπολογιστικών μοντέλων εκτιμά ότι η ετήσια προσθήκη μέχρι 2 εκατ. μετρικών τόνων σιδήρου θα μπορούσε να απομακρύνει 45 δισ. μετρικούς τόνους άνθρακα μέχρι το 2100. Τι υποστηρίζουν οι επικριτές του σχεδίου Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 διενεργήθηκαν πολλές σχετικές δοκιμές, μία εκ των οποίων στο βορειοανατολικό Ειρηνικό έπειτα από την οποία παρατηρήθηκε σημαντική ανάπτυξη στο φυτοπλαγκτόν. Ωστόσο, οι επικριτές του σχεδίου αυτού προειδοποιούν ότι ο σίδηρος ενδέχεται να επιδράσει αρνητικά στην υγεία του οικοσυστήματος, καθώς είναι πιθανό να ευνοήσει την ανάπτυξη τοξικών ειδών φυτοπλαγκτόν και να προκαλέσει μεταβολές στον τροφικό ιστό του ωκεανού, επηρεάζοντας τη διαβίωση της θαλάσσιας ζωής. Εντούτοις, οι ειδικοί του ExOIS εκτιμούν ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής επείγει, επομένως είναι απαραίτητο να επανεξεταστούν όλες οι πιθανές λύσεις ακόμα και όσες στο παρελθόν κρίθηκαν αμφιλεγόμενες. Για αυτό το λόγο έχουν ήδη ξεκινήσει την προσπάθεια να δημιουργήσουν σίδηρο σε μορφή σκόνης ώστε να είναι ευκολότερη η ρίψη του. «Είναι η πρώτη φορά σε διάστημα μεγαλύτερο των 10 ετών που η θαλάσσια επιστημονική κοινότητα συντάσσεται για να εγκρίνει ένα συγκεκριμένο ερευνητικό σχέδιο για τον ωκεάνιο σίδηρο», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας, Κεν Μπούσελερ, Εκτελεστικός Διευθυντής του προγράμματος ExOIS και ειδικός Θαλάσσιας Οργανικής Χημείας στο Τμήμα Γεωχημείας του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole (WHOI). «Ακόμα κι αν μπορούσαμε να σταματήσουμε τις εκπομπές άνθρακα σήμερα, θα χρειαζόμασταν αποθήκευση από τη θάλασσα εξαιτίας του συνόλου των αερίων του θερμοκηπίου που υπάρχουν ήδη στην ατμόσφαιρα», πρόσθεσε. «Δεδομένης της μεγάλης χωρητικότητας του ωκεανού για αποθήκευση άνθρακα -50 φορές μεγαλύτερη από την ατμόσφαιρα και 15-20 φορές μεγαλύτερη από όλα τα χερσαία φυτά και εδάφη- θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η ενίσχυση της φυσικής ικανότητας του ωκεανού να αποθηκεύει άνθρακα», συμπλήρωσε ο Πολ Μόρις, Project Manager για το πρόγραμμα του ExOIS. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Το Vivian Lab “σήκωσε” 300 χιλ. ευρώ από την Eleven VC και ξεκινά την επέκταση του στην αγορά της Γερμανίας
Το Vivian Lab, η πρώτη FemTech στην Ελλάδα, και καινοτόμος πλατφόρμα που παρέχει στις γυναίκες άμεση πρόσβαση σε καλύτερες υπηρεσίες υγείας, ανακοινώνει την επιτυχή ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου χρηματοδότησής στον οποίο ηγήθηκε η Eleven Ventures. Ο συγκεκριμένος γύρος χρηματοδότησης ολοκληρώθηκε μέσα σε μόλις 6 μήνες από το λανσάρισμα του Vivian Lab, αναδεικνύοντας την εμπιστοσύνη των επενδυτών στο όραμα της εταιρείας. Τα κεφάλαια από αυτόν το γύρο χρηματοδότησης θα αξιοποιηθούν για την περαιτέρω ανάπτυξη του Vivian Lab, τη βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη και τη διεθνή επέκταση σε νέες αγορές, όπως της Γερμανίας και της περιοχής DACH. Το Vivian Lab ιδρύθηκε το 2024 από μια ομάδα γυναικών, την Τζίνα Τιριακίδου, Έλενα Σκούρα και Όλγα Σκουτέλη με έδρα το Μόναχο, την Αθήνα και το Λονδίνο και με πολυετή επαγγελματική εμπειρία στον τομέα της τεχνολογίας, της υγείας και της εταιρικής κουλτούρας. Το Vivian Lab είναι ένα digital προγράμμα που υποστηρίζει τις γυναίκες σε μερικά από τα πιο σημαντικά στάδια της ζωής τους, όπως η εμμηνόπαυση, η σεξουαλική υγεία, η γονιμότητα, η εγκυμοσύνη, ο τοκετός κ.α. Η εταιρεία έχει ήδη μεγάλους εταιρικούς πελάτες, συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικών εταιρειών, μεγάλων τραπεζικών ομίλων, νοσοκομείων και πολυεθνικών όπως η Bayer, η JDE Peets, η κλινική Ρέα και άλλες. Επίσης, έχει ήδη ξεκινήσει την επέκταση του προγράμματος στη Γερμανία μέσω της συνεργασίας με την πιο καταξιωμένη κλινική εμμηνόπαυσης στο Μόναχο. Το πρώτο πρόγραμμα για την εμμηνόπαυσηΤο Vivian Lab ανέπτυξε το πρώτο πρόγραμμα για την εμμηνόπαυση που παρέχει στις γυναίκες εξατομικευμένη υποστήριξη σε αυτό το κρίσιμο στάδιο της ζωής τους. Είναι σχεδιασμένο από κορυφαίους γιατρούς και ειδικούς και είναι το μοναδικό στην Ελλάδα και από τα πρώτα στην Ευρώπη. Το πρόγραμμα βοηθά μια γυναίκα να διαχειριστεί τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση και τα συμπτώματά της με έγκυρο εκπαιδευτικό περιεχόμενο, καθοδήγηση και συνεδρίες με εξειδικευμένους επιστήμονες για την εμμηνόπαυση, μη φαρμακευτικά πρωτόκολλα θεραπείας και εφαρμογές ΑΙ για εξατομικευμένη συμβουλευτική.Επιπλέον, το πρόγραμμα βοηθά τους εργοδότες και τις ασφαλιστικές εταιρείες να αυξήσουν την παραγωγικότητα, να διατηρήσουν το ταλέντο στο χώρο εργασίας και να μειώσουν το κόστος, προσφέροντας λύσεις πρόληψης και σωστής περίθαλψης. Ο τομέας της γυναικείας υγείας παρουσιάζει πολύ σοβαρά κενά, τόσο ως προς την ενημέρωση, όσο και ως προς την παροχή της απαραίτητης φροντίδας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εμμηνόπαυση, αφού, παρόλο που όλες οι γυναίκες θα περάσουν από αυτό το στάδιο, δεν υπάρχει επαρκής υποστήριξη. Πιο αναλυτικά, η εμμηνόπαυση παρουσιάζει πάνω από 30 διαφορετικά συμπτώματα, αλλά λόγω του κοινωνικού ταμπού και της ελλειπούς ενημέρωσης, πολλές γυναίκες δεν τα αναγνωρίζουν. Επιπλέον, λόγω ανεπαρκούς εξειδίκευσης στην ιατρική κοινότητα, δε γίνεται σωστή διάγνωση των συμπτωμάτων, με αποτέλεσμα να μη λαμβάνουν οι γυναίκες την κατάλληλη θεραπεία και να αυξάνεται το κόστος ως και $2,000 τον χρόνο ανά γυναίκα για τις ασφαλιστικές εταιρείες και το Κράτος. Παράλληλα, οι γυναίκες συχνά αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την εργασία τους νωρίτερα, δημιουργώντας ένα κενό 150 δισ. δολαρίων στην αγορά. Με το Vivian Lab, οι γυναίκες μπορούν να προετοιμαστούν καλύτερα και να κατανοήσουν αυτή τη μεταβατική φάση, να λάβουν ολιστική υποστήριξη σε όλους τους τομείς που επηρεάζονται από την εμμηνόπαυση, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής υγείας, της διαχείρισης βάρους, της ψυχικής υγείας, της άσκησης κ.α. “Εκτιμούμε βαθιά την υποστήριξη της Eleven Ventures, η οποία συμμερίζεται το όραμά μας να οδηγήσουμε τον τομέα της γυναικείας περίθαλψης σε μία νέα εποχή”, δήλωσε η Τζίνα Τιριακίδου, Ιδρύτρια και Διευθύνουσα Σύμβουλος του Vivian Lab. “Αυτή η χρηματοδότηση αποτελεί ορόσημο στο ταξίδι μας για να διευρύνουμε τις υπηρεσίες μας και να προσεγγίσουμε περισσότερες γυναίκες που χρειάζονται υποστήριξη. Η Eleven είναι στρατηγικός σύμμαχος, που διαθέτει τεράστια εμπειρία στον τομέα της υγείας, μέσα από τις πολυάριθμες επιτυχημένες επενδύσεις της σε αυτό τον τομέα. Είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι και ευγνώμονες που ανήκουμε στο community της Eleven”, συμπλήρωσε ακόμη η Τζίνα Τιριακίδου. “Ως ενεργός επενδυτής στον τομέα της υγείας, παρακολουθούμε στενά τον χώρο των FemTech και έχουμε πλήρη επίγνωση των σημαντικών κενών στη στήριξη και τις επιλογές θεραπείας για την υγεία των γυναικών. Είμαστε ενθουσιασμένοι που συνεργαζόμαστε με το Vivian Lab στην αποστολή τους να κάνουν την παροχή υπηρεσιών υγείας πιο προσιτή και εξατομικευμένη για τις γυναίκες. Είμαστε περήφανοι που υποστηρίζουμε αυτήν την εξαιρετική ομάδα από γυναίκες στην πορεία τους να φέρουν επανάσταση στη φροντίδα των γυναικών σε κάθε στάδιο της ζωής τους”, σχολιάζει ο Valeri Petrov, Partner στην Eleven Ventures. Πηγή: capital.gr
Τα εκτροφεία γούνας στην Κίνα μπορούν να πυροδοτήσουν νέες πανδημίες
Ανακαλύφθηκαν 125 είδη ιών γρίπης ή κορονωϊού σε ζώα που εκτρέφονται στη βορειοανατολική Κίνα αποκλειστικά για τη γούνα τους ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Όταν το 2014 ο Βρετανός βιολόγος και ιολόγος Έντουαρντ Χολμς επισκέφθηκε την υπαίθρια αγορά Χουανάν στη Γουχάν της Κίνας, το ενδιαφέρον του κέντρισαν σκύλοι ρακούν που φυλακισμένοι στα κλουβιά τους περίμεναν τον αγοραστή τους. Οι διπλανοί πάγκοι θύμιζαν ζωολογικό κήπο, με φίδια, σκαντζόχοιρους, τρωκτικά και πουλιά να πωλούνται προς… κατανάλωση. Δεν υπήρχε καταλληλότερο περιβάλλον για την ανάπτυξη ιών, όπως στην περίπτωση του αναπνευστικού συνδρόμου, γνωστό και ως SARS, ο οποίος προκλήθηκε από έναν κορωνοϊό νυχτερίδας που πριν φτάσει στους ανθρώπους είχε «μεταναστεύσει» σε κάποιο άγριο ζώο. Ανάμεσα στους πιθανούς «υπόπτους» ήταν ο σκύλος ρακούν. Ο Χολμς, λοιπόν, ήξερε καλά: Από την υπαίθρια αγορά θα μπορούσαν να προκύψουν νέοι ιοί. Όταν πέντε χρόνια αργότερα ο ειδικός ενημερώθηκε για μία πνευμονία σαν αυτή του SARS στη Γουχάν δεν είχε αμφιβολία, οι σκύλοι ρακούν είχαν διαδραματίσει ρόλο στο ξέσπασμά της. «Ήταν μία πανδημία που περίμενε να συμβεί, και τότε συνέβη», είχε πει στους New York Times. Ο Χολμς που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, ήταν ο πρώτος που περιέγραψε την αλληλουχία του γονιδιώματος του SARS-CoV-2 περιγράφοντας τη νόσο σε συνεργασία με τον Ζανγκ Γιονγκτζέν από το Πανεπιστήμιο Φουντάν και ήταν εκείνος που διέλυσε κάθε αμφιβολία περί διαρροής του κορωνοϊού από εργαστήριο. Τώρα, ο ιολόγος βρίσκεται πίσω από μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature από την οποία προκύπτει ότι οι φάρμες εκτροφής ζώων για την παραγωγή γούνας μπορεί να λειτουργήσουν σαν «γέφυρα» ανάμεσα στους ανθρώπους και τους ιούς που κυκλοφορούν στην άγρια ζωή. Ο Χολμς και η ομάδα του εντόπισαν σειρά ιών, ανάμεσα σε αυτούς νέους παθογόνους και γνωστότερους που ανιχνεύθηκαν σε νέους ξενιστές. Αναλυτικότερα, κατά τη λήψη δειγμάτων πνεύμονα και εντερικού ιστού από 461 ζώα που πέθαναν από μολυσματικές ασθένειες στο διάστημα 2021 και 2024 σε φάρμες ζώων στην Κίνα ανακαλύφθηκαν 125 είδη ιών γρίπης ή κορονωϊών, ανάμεσα στους οποίους 36 νέα είδη και 39 στελέχη ιών όπως εκείνος της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας και ένας κορωνοϊός παρόμοιος με τον HKU5 (το παθογόνο της νυχτερίδας που ευθύνεται για το Mers), με δυνητικά «υψηλό κίνδυνο» μετάδοσης μεταξύ των ειδών. Από τα ζώα τα 164 ανήκαν σε τέσσερα είδη που εκτρέφονται στη βορειοανατολική Κίνα αποκλειστικά για τη γούνα τους, όπως ο σκύλος ρακούν (Nyctereutes procyonoides), το μινκ (Neogale vison), η κόκκινη αλεπού (Vulpes vulpes) κι η αρκτική αλεπού (Vulpes lagopus). Τα άλλα προέρχονταν από είδη που εκτρέφονταν τόσο για γούνα όσο και για φαγητό και παραδοσιακή ιατρική, κυρίως στην ανατολική Κίνα, όπως ινδικά χοιρίδια, ελάφια και κουνέλια. Σύμφωνα με την Άλις Χιους, βιολόγο στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, οι ερευνητές υποψιάζονταν εδώ και καιρό ότι αυτά τα ζώα στα εκτροφεία θα μπορούσαν να αποτελέσουν «δεξαμενή» ιών με κίνδυνο να μεταπηδήσουν στους ανθρώπους, με τους ειδικούς να εκφράζουν ανησυχία για περισσότερους από 30 ιούς καθώς έχουν την ικανότητα να μεταφέρονται από το ένα είδος στο άλλο με ευκολία. Η Χιους τόνισε ότι η βιομηχανία θα πρέπει να επιβάλει τη μετάβαση στην τεχνητή γούνα, ή να ρυθμιστεί το εμπόριο γούνας σε τέτοιο βαθμό ώστε να διασφαλιστεί η εφαρμογή αυστηρών μέτρων, όπως η καραντίνα ζώων, η μείωση του αριθμού τους, ο καθαρισμός των κλουβιών τους. Όπως αναφέρει το Nature το 2016 οι φάρμες στην Ευρώπη παρήγαγαν 39,05 εκατ. βιζόν ή μινκ, ενώ οι κινεζικές 26,16 εκατ. Τα βιζόν, τόσο στην Ευρώπη όσο στην Κίνα, ήταν από τα πρώτα ζώα που ασθένησαν μετά το ξέσπασμα της πανδημίας Covid-19 , ενώ εικάζεται ότι διαδραμάτισαν ρόλο στην εξάπλωση του ιού της γρίπης των πτηνών H5N1. «Αυτό που λέει [η μελέτη] είναι ότι αυτά τα είδη είναι γεμάτα με ιούς και ορισμένοι από αυτούς ξεπερνούν τα όρια των ειδών… πράγμα που αποτελεί πραγματική ανησυχία. Νομίζω ότι αυτό [το εμπόριο γούνας] είναι σαν μια ζαριά. Εκθέτουμε τους εαυτούς μας σε ιούς που προέρχονται από την άγρια πανίδα, η οποία είναι μια προφανής οδός [για να εμφανιστεί] η επόμενη πανδημία. Το ερώτημα που μένει είναι αν μπορούμε να βρούμε για ποια είδη ιών πρέπει να ανησυχούμε περισσότερο και ποια είναι πιο πιθανό να εμφανιστούν [στον άνθρωπο]; Είναι πολύ δύσκολο να πούμε, αλλά αν οι ιοί είναι σε θέση να υπερπηδήσουν μεγάλες εξελικτικές αποστάσεις, αυτό υποδηλώνει ότι μπορούν να πολλαπλασιαστούν σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων. Αυτό αποτελεί κίνδυνο», εξήγησε ο Χολμς. Όσο για τον HKU5 τόνισε ότι πρέπει να μπει αμέσως σε λίστα παρακολούθησης και κάλεσε σε αυστηρότερη επιτήρηση των εκτροφείων ζώων εντός της Κίνας και σε ολόκληρο τον κόσμο. Photo: Commons.wikimedia/ Guillaume Bolduc guibolduc Πηγή: newmoney.gr
Κύπρος: Εδωσε το πράσινο φως για την ηλεκτρική διασύνδεση με την Ελλάδα
Πώς επιτεύχθηκε η συμφωνία, τι αναφέρουν οι πληροφορίες – Το έργο θα συμβάλλει στην άρση της ενεργειακής απομόνωσης της Κύπρου, ανέφερε ο Κύπριος υπουργός Ενέργειας – Ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου: Έγκριση από το κυπριακό υπουργικό συμβούλιο Ύστερα από διεξοδική συζήτηση, το υπουργικό συμβούλιο στην Κύπρο άναψε το πράσινο φως στο μεγαλεπήβολο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου – Ελλάδας. Τις σχετικές ανακοινώσεις έκανε από το Προεδρικό Μέγαρο ο υπουργός Ενέργειας, Γιώργος Παπαναστασίου. Η τελική συμφωνία αναμένεται να επισφραγιστεί στη συνάντηση του Προέδρου Χριστοδουλίδη με τον τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη, στο Μέγαρο Μαξίμου. Το ηλεκτρικό καλώδιο, όταν συμπληρωθεί το έργο, θα είναι το μεγαλύτερο και το βαθύτερο στο είδος του σε όλο τον κόσμο. Θα έχει μήκος 1.240 χιλιόμετρα και θα ποντιστεί σε βάθος 3.000 μέτρων. Τι ανέφερε ο Κύπριος υπουργός ΕνέργειαςΟ κ. Παπαναστασίου ανέφερε το έργο θα συμβάλλει στην άρση της ενεργειακής απομόνωσης της Κύπρου καθώς το εθνικό σύστημα θα διασυνδεθεί με τα διευρωπαϊκά συστήματα. Είπε επίσης ότι εκτός από το μείζον ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας το έργο θα διασφαλίσει οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Η χρηματοδότηση του έργου από την ΕΕ θα ανέλθει στα 657 εκατ. ευρώ, ενώ το ποσό ανάκτησης καθορίστηκε στα 25 εκατ. τον χρόνο και θα προέρχονται από κρατικά κονδύλια. Όπως αναφέρουν κυπριακά μέσα, σε υπάρχουν διαφοροποιήσεις σε σχέση με τις αρχικές διαπραγματεύσεις. Ειδικότερα, με τη σημερινή απόφαση, η ανάκτηση μέρους των δαπανών του φορέα υλοποίησης θα αρχίσει εντός του 2025 και θα συνεχιστεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 2029. Το ποσό ανάκτησης καθορίστηκε στα 25 εκατ. τον χρόνο και θα προέρχονται από κρατικά κονδύλια και συγκεκριμένα από το σύστημα δημοπράτησης δικαιωμάτων ρύπων. Για την πρώτη δόση θα κατατεθεί στη Κυπριακή Βουλή συμπληρωματικός προϋπολογισμός και δεν θα επιβαρυνθούν άμεσα, κατά την 5ετία των κατασκευαστικών έργων, οι καταναλωτές. Όπως μεταδίδει το κυπριακό philenews, καμία αναφορά δεν έγινε για τον διαμοιρασμό του κόστους 50-50 μεταξύ καταναλωτών σε Κύπρο και Ελλάδα, σε περίπτωση απρόοπτου γεγονότος που δυνατό να παρεμποδίσει την ολοκλήρωση ή λειτουργία του έργου, χωρίς ευθύνη του φορέα υλοποίησης. Επιπλέον σύμφωνα με την ενημέρωση που έκανε στους δημοσιογράφους ο κ. Παπαναστασίου, τροποποιείται η απόφαση της ΡΑΕΚ ημερομηνίας 2/7/24, η οποία προβλέπει ότι η ανάκτηση δαπανών του φορέα υλοποίησης (Great Sea Interconnector) από τους καταναλωτές ηλεκτρισμού στην Κύπρο θα αρχίσει μετά την έναρξη λειτουργίας της διασύνδεσης. Πηγή: newmoney.gr
Ανάρπαστη γίνεται βιώσιμη τσάντα από υπολείμματα καλαμποκιού (pic)
Έχουν ήδη διανεμηθεί σε μικρές επιχειρήσεις έξι εκατ. τεμάχια, τα οποία μπορούν να αποσυντεθούν πλήρως μέσα σε 180 ημέρες ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Η Ινδία κατακτά μία θλιβερή πρωτιά, αυτή της μεγαλύτερης παραγωγής πλαστικών αποβλήτων σε παγκόσμια κλίμακα, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Λιντς στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature. Από την έκθεση προκύπτει ότι η χώρα με την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, τα ιστορικά μνημεία, τα πολύχρωμα φεστιβάλ και την πνευματική ζωή συνολικά παράγει 10,2 εκατ. τόνους πλαστικών ετησίως, ενώ δεύτερη έρχεται η Νιγηρία και τρίτη η Ινδονησία. Επείγει, επομένως, λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος τη στιγμή που ολόκληρες συνοικίες «πνίγονται» στο πλαστικό με λόφους σκουπιδιών να ξεχωρίζουν σε υπαίθριους χώρους, δεκάδες πλαστικά μπουκάλια να επιπλέουν σε ποτάμια και λίμνες υποβαθμίζοντας το έδαφος και το νερό και θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών. Όπως αναφέρει παλαιότερο δημοσίευμα του Forbes η ανάπτυξη της βιομηχανίας συσκευασμένων τροφίμων, όπως έτοιμα γεύματα, μπισκότα, σακουλάκια με σαμπουάν ή άλλα προϊόντα για μαλλιά εκτοξεύθηκε, με αποτέλεσμα να καταγραφεί και «έκρηξη» πλαστικών απορριμμάτων σε κοινότητες που όχι μόνο δε διαθέτουν δομές ανακύκλωσης, αλλά ούτε υπηρεσίες βασικής αποκομιδής αποβλήτων. Σε μία προσπάθεια να συμβάλει στις προσπάθειες για τη μείωση των πλαστικών αποβλήτων ο 23χρονος Ινδός Μοχάμεντ Αζάρ Μοχιουντίν κατασκεύασε στην εταιρία του Bio Reform, μία σακούλα από υπολείμματα καλαμποκιού, η οποία αποσυντίθεται πλήρως μέσα σε διάστημα 180 ημερών, ενώ τα συνθετικά προϊόντα μπορεί να χρειαστούν ακόμα και εκατοντάδες χρόνια. Η ιδέα προέκυψε το 2019 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού: Κλεισμένος στο σπίτι, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τον χρόνο και έτσι «επικεντρώθηκα σε αυτό που μπορούσα να κάνω για να βοηθήσω το περιβάλλον και να λύσω ένα πραγματικό πρόβλημα». Η επιτυχία για τον Ινδό επιχειρηματία ήταν άμεση, αφού κατάφερε να διαθέσει 6 εκατ. τεμάχια σε καταστήματα ολόκληρης της χώρας. Μιλώντας στο The Better India ο ιδρυτής της νεοφυούς επιχείρησης εξήγησε πως χρησιμοποιεί καινοτόμες βιοτεχνολογικές διαδικασίες για να κατασκευάσει οικολογικές, βιοδιασπώμενες και κομποστοποιήσιμες σακούλες με στόχο να αντικαταστήσουν τις πλαστικές. Ο Αζάρ Μοχιουντίν από νεαρή ηλικία ήταν δραστήριος με την ανάπτυξη ιστοσελίδων, σχεδιασμό λογοτύπων και άλλων πρωτοβουλιών με κινητήρια δύναμη την επίλυση προβλημάτων και όχι αποκλειστικά την κερδοφορία. Σχετικά με τη λύση της βιοδιασπώμενης σακούλας από υπολείμματα καλαμποκιού, εξήγησε ότι χωρίς εναλλακτική δεν υπάρχει τρόπος να περιοριστεί το πλαστικό. Μπορεί οι μεγάλες εταιρίες να αντέχουν το κόστος για τσάντες από λινάτσα ή άλλο ύφασμα, αλλά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δυσκολεύονται πολύ, επομένως συνεχίζουν να στηρίζονται στην πλαστική σακούλα. «Ήθελα να βρω μια λύση που θα μπορούσε να περιλαμβάνει τις ιδιότητες του πλαστικού ενώ θα είναι φιλική προς το περιβάλλον και φθηνότερη από τις εναλλακτικές λύσεις χαρτιού, υφάσματος και λινάτσας», είπε και διευκρίνισε ότι για την κατασκευή του προϊόντος του χρησιμοποιεί καλαμπόκι, σάκχαρα, κυτταρίνη και άλλα φυσικά συστατικά, με πηγή έμπνευσής του μία έρευνα σχετικά με τα βιοπολυμερή που χρονολογείται από το 1800. Άρχισε να μελετά ένα βιοδιασπώμενο πολυμερές, το PBAT (αδιπικό πολυβουτυλένιο-συν-τερεφθαλικό), το οποίο προέρχεται από φυτικές πηγές όπως το καλαμπόκι και οι πατάτες και στη συνέχεια αναζήτησε τα σωστά μηχανήματα για την επεξεργασία των πρώτων υλών. Παρά τις δυσκολίες κατόρθωσε να επιτύχει και πλέον παράγει τσάντες μεταφοράς, σακούλες βιοϊατρικών απορριμμάτων, σακούλες σκουπιδιών, θήκες τροφίμων και περιτυλίγματα βιβλίων. «Είναι ενδιαφέρον ότι αυτές οι σακούλες είναι κομποστοποιήσιμες και μπορούν να αποσυντεθούν εντός 180 ημερών», συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι τα ζητήματα που σχετίζονται με την πλαστική ρύπανση δεν επιδρούν μόνο στην υδρόβια ζωή, «αφού σήμερα τα μικροπλαστικά έχουν φτάσει στο αίμα μας. Το εμφιαλωμένο νερό περιέχει μικροπλαστικά. Η αντιμετώπιση αυτού είναι ένα σημαντικό και επείγον πρόβλημα». Βέβαια, αναγνωρίζει ότι υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος μέχρι να απαλλαγεί η Ινδία από το πλαστικό, αλλά τουλάχιστον ο ίδιος νιώθει ικανοποίηση γνωρίζοντας ότι συμβάλλει για έναν μεγαλύτερο σκοπό, αυτόν της «απαγκίστρωσης» από το πλαστικό. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Ισπανία: Γιατί εξαφανίζονται οι παραλίες της
Πώς θα επηρεαστεί ο τουρισμός Ο υπερτουρισμός πλήττει την Ισπανία με τους ντόπιους να αντιδρούν και να καταφέρονται κατά των τουριστών, ωστόσο καθώς οι παραλίες της εξαφανίζονται σιγά σιγά, πόσο θα διαρκέσει αυτό; Καύσωνες, παρατεταμένη ξηρασία και καταρρακτώδεις βροχές: Ο χαοτικός καιρός της Ισπανίας έχει κάνει τους τουρίστες να σκεφτούν δύο φορές να επισκεφθούν τη μεσογειακή χώρα το 2024. Με τις θερμοκρασίες να εκτοξεύονται στους 40°C σε ορισμένα μέρη, το δέλεαρ της ηλιοφάνειας έχει αρχίσει να γίνεται αποτρεπτικός παράγοντας. Το άλλο μισό του τουριστικού μοντέλου «sol y playa» κινδυνεύει επίσης καθώς το κλίμα αλλάζει – οι παραλίες της Ισπανίας αρχίζουν να εξαφανίζονται λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας και των ακραίων καιρικών συνθηκών. «Παρατηρήσαμε ότι υπάρχουν πολλές παραλίες στην Ισπανία που έχουν ήδη πληγεί από διάβρωση, ιδίως όταν υπάρχουν ισχυρά κύματα κατά τη διάρκεια χειμερινών καταιγίδων», λέει ο Markus Donat, ο οποίος είναι συν-επικεφαλής της ομάδας κλιματικής μεταβλητότητας και αλλαγής στο τμήμα γεωεπιστημών του Barcelona Supercomputing Center (BSC). Κατά τη διάρκεια καταιγίδων το Πάσχα, ορισμένες παραλίες της Βαρκελώνης αντιμετώπισαν πρωτοφανή απώλεια άμμου πλάτους έως και 25 μέτρων. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει μια ανησυχητική τάση – με δυνητικά καταστροφικές επιπτώσεις στην ακμάζουσα τουριστική βιομηχανία της Ισπανίας. Γιατί εξαφανίζονται οι παραλίεςΗ κλιματική αλλαγή αναμένεται να επιταχύνει τη συχνότητα και τη σφοδρότητα των καταιγίδων στο μέλλον. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η μεγαλύτερη συχνότητα των θαλάσσιων καταιγίδων, τα κύματα των οποίων επηρεάζουν την πρώτη γραμμή της ακτής και προκαλούν τεράστιες ζημιές στις παραλίες και τις παράκτιες εγκαταστάσεις, όπως οι μαρίνες και οι πεζόδρομοι», εξηγεί ο Jorge Olcina, καθηγητής γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο του Αλικάντε. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στη συρρίκνωση των παραλιών, με απώλεια της αξιοποιήσιμης άμμου που είναι διαθέσιμη για τους παραθεριστές. «Αυτό το πρόβλημα απαιτεί σημαντικές οικονομικές επενδύσεις κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια για την επισκευή των παραλιών και των περιπάτων», λέει ο Jorge. Η ισπανική κυβέρνηση έχει δηλώσει εδώ και δεκαετίες ότι η ακτογραμμή της χώρας υποφέρει από τη «γενικευμένη διαδικασία της παράκτιας οπισθοδρόμησης» και έχει επενδύσει εκατομμύρια για την αντικατάσταση της άμμου στις υποβαθμισμένες παραλίες. Αλλά μακροπρόθεσμα, προειδοποιεί ότι δεν θα είναι δυνατόν να ανταποκριθεί στα αιτήματα όλων των δήμων που ζητούν τέτοια βοήθεια. Και το θέμα δεν έχει ακόμη τελειώσει. «Ορισμένα συντηρητικά μοντέλα υποθέτουν ότι η στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί από μισό έως ένα μέτρο μέχρι το τέλος του αιώνα», λέει ο Markus. «Ωστόσο, αυτές οι εκτιμήσεις δεν περιλαμβάνουν ορισμένους παράγοντες που δεν είναι καλά κατανοητοί – για παράδειγμα, τον αντίκτυπο του λιωσίματος των πάγων της Ανταρκτικής. Έτσι, αυτό θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά τις προβλεπόμενες αυξήσεις». Ποιες παραλίες είναι πιο ευάλωτες στην παράκτια διάβρωση;Ορισμένες ισπανικές περιοχές είναι πιο ευάλωτες από άλλες – μεταξύ αυτών και η Καταλονία. Σε ολόκληρη τη βορειοανατολική Ισπανία, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και οι χειμερινές καταιγίδες έχουν κατατρώξει την ακτογραμμή. Μια έκθεση της περιφερειακής κυβέρνησης του 2017 υποδεικνύει ότι 164 χιλιόμετρα της ακτογραμμής της περιοχής – από τα συνολικά 218 χιλιόμετρα που μελετήθηκαν – διατρέχουν υψηλό ή πολύ υψηλό κίνδυνο διάβρωσης. Οι μισές από τις παραλίες αναμένεται να «επιδεινωθούν». Στη Βαρκελώνη, της οποίας οι τεχνητές παραλίες εγκαταστάθηκαν πριν από 30 χρόνια, όταν η πόλη φιλοξενούσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, η κατάσταση είναι ακόμη πιο κρίσιμη. Οκτώ στις εννέα παραλίες διατρέχουν υψηλό κίνδυνο από τις θαλάσσιες καταιγίδες. Η πόλη προειδοποιεί ήδη ότι ορισμένες μπορεί να εξαφανιστούν εντελώς. «Η Sant Sebastià θα μπορούσε σχεδόν να εξαφανιστεί στα χειρότερα σενάρια, ενώ οι υπόλοιπες θα μπορούσαν να υποστούν μειώσεις μεταξύ 30 και 46%», αναφέρεται στο Σχέδιο για το Κλίμα 2018-2030 του Δημαρχείου της Βαρκελώνης. Από τα 700.000 κυβικά μέτρα άμμου που έστειλε η ισπανική κυβέρνηση στις ακτές της επαρχίας της Βαρκελώνης το 2010, το 70% έχει έκτοτε εξαφανιστεί. Η πόλη εκτιμά ότι 30.000 κυβικά μέτρα άμμου παρασύρονται κάθε χρόνο. Κοιτάζοντας μπροστά, η Βαρκελώνη συγκέντρωσε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων για να μελετήσει το μέλλον των παραλιών. Εν τω μεταξύ, η πρακτική της αντικατάστασης της άμμου θεωρείται όλο και περισσότερο ως σπατάλη χρημάτων και επιβλαβής για το περιβάλλον. Πώς θα επηρεαστεί ο τουρισμός;Η διάβρωση των ακτών θα μπορούσε να έχει ανησυχητικές συνέπειες για τον ισπανικό τουρισμό, ο οποίος σήμερα αντιπροσωπεύει σχεδόν το 13% του ΑΕΠ και της απασχόλησης στην Ισπανία και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις παραλίες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ταξιδίων (ETC) έχει ήδη αναφέρει ότι το 2023 η τουριστική συχνότητα στη Μεσόγειο θα μειωθεί κατά 10% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, λόγω της κλιματικής αλλαγής και των ακραίων καιρικών φαινομένων. Και η Ισπανία πρόκειται να είναι μία από τις χώρες της ΕΕ που θα επηρεαστούν περισσότερο στο μέλλον, σύμφωνα με έκθεση για τον «Περιφερειακό αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στην ευρωπαϊκή τουριστική ζήτηση» που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πέρυσι. Σε ένα σενάριο αύξησης της θερμοκρασίας κατά 3°C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, η τουριστική ζήτηση θα μπορούσε να μειωθεί κατά σχεδόν 10% – ή περισσότερο από 15% σε ένα σενάριο στους 4°C, αναφέρει η έκθεση. Πηγή: newmoney.gr
Γιατί τα καπάκια είναι πλέον υποχρεωτικά κολλημένα στα πλαστικά μπουκάλια
Τα προβλήματα που προέκυψαν μετά την εφαρμογή του μέτρου Κείμενο: Παναγιώτης Φλώκης Πλέον, τα καπάκια είναι υποχρεωτικά κολλημένα στα πλαστικά μπουκάλια και αυτό ενοχλεί πολλούς ανθρώπους, γιατί δεν ανοίγουν με ευκολία, μπορεί να σκιστούν ή να χρειαστεί πίεση που θα απελευθερώσει το υγρό, με αποτέλεσμα να λερωθούν. Αν υπάρχει κάποιος που ευθύνεται για αυτή την κατάσταση είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, που προχώρησε σε αυτή την αλλαγή για «καλό λόγο», όπως υποστήριξε, ώστε να μειώσει το αποτύπωμα του πλαστικού στο περιβάλλον. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπολόγισε ότι τα πλαστικά καπάκια και καπάκια αντιπροσώπευαν περίπου το 13% των πλαστικών θαλάσσιων απορριμμάτων που πιάστηκαν στα δίχτυα των αλιευτικών σκαφών μεταξύ 2011 και 2017. Παράλληλα, παρά τις διάφορες κινήσεις που έγιναν για επιστροφή τους με αντάλλαγμα διάφορα οικονομικά κίνητρα, ήταν ωφέλιμες για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως οι άστεγοι, αλλά όχι για τους βιομηχάνους, αφού πωλούσαν λιγότερα καπάκια. Η ΕΕ λοιπόν, αποφάσισε τα καπάκια να είναι κολλημένα στα πλαστικά μπουκάλια για να ικανοποιήσει τους δυσαρεστημένους, αλλά τελικά φαίνεται να τα έκανε χειρότερα. Με βάση το δημοσίευμα, πολλές βιομηχανίες παραπονέθηκαν, τονίζοντας ότι έπρεπε να αλλάξουν τη γραμμή παραγωγής και πως δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν όλες το ίδιο καπάκι σε μέγεθος. Παραδείγματος χάριν, οι βιομηχανίες γάλακτος δήλωσαν ότι το προϊόν τους θα καταστρεφόταν, αν έφερε το ίδιο καπάκι με ένα αναψυκτικό. Επίσης, μια έκθεση που ανατέθηκε από την Unesda, την ευρωπαϊκή ένωση αναψυκτικών, εκτιμούσε ότι το κόστος της μετάβασης, συμπεριλαμβανομένου όλου του απαιτούμενου νέου εξοπλισμού, θα μπορούσε να ανέλθει σε τρία έως εννέα τοις εκατό του ετήσιου κύκλου εργασιών της βιομηχανίας. Μάλιστα, τα νέα καπάκια μπορεί ακόμη και να απαιτούν περισσότερο πλαστικό από το παλιό είδος. Από τη στιγμή που εφαρμόστηκε η ευρωπαϊκή οδηγία μέχρι και σήμερα, έχουν υπάρξει διάφορες εκδοχές για την αποτελεσματικότητά της. Ορισμένοι βιομήχανοι υποστήριξαν ότι μπόρεσαν να μειώσουν την ποσότητα του πλαστικού, σε βαθμό που χρησιμοποιούν λιγότερο σε σχέση με τα παλιά καπάκια. Επιπλέον, σύντομες μελέτες που έγιναν για τη μόλυνση των ακτών, ισχυρίστηκαν ότι μειώθηκαν τα καπάκια και το συνολικό αρνητικό αποτύπωμά τους. Ωστόσο, θα χρειαστεί καιρός και περισσότερες μελέτες, ώστε να αποδειχθεί αν πράγματι το μέτρο αποδίδει ή όχι. Πηγή: newsbeast.gr
Όταν η κλιματική αλλαγή αλλάζει τη γεύση του κρασιού
Οι καύσωνες αυξάνουν την περιεκτικότητα των κρασιών σε ζάχαρη και αλλοιώνουν τη γεύση τους. Πώς μπορούν να αποφευχθούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην οινοποιία; Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αλλοιώνουν και τη γεύση του κρασιού Εικόνα: Boris Roessler/dpa/picture alliance Ραχέλ Μπόσμαϊερ, dpa Πολύ υψηλές θερμοκρασίες, ούτε σταγόνα βροχής για καιρό και μετά πάλι αδιάκοπες βροχοπτώσεις: η κλιματική αλλαγή αποτελεί μία πραγματική πρόκληση για την οινοποιία – και πολλές εκτάσεις με αμπελώνες ενδέχεται να πρέπει να μπαίνουν σε φάση αγρανάπαυσης η μία μετά την άλλη προκειμένου να ανακτήσουν την παραγωγικότητά τους. Πέραν όμως από το ότι δυσκολεύουν σημαντικά την παραγωγή, οι αλλαγές στο κλίμα έχουν και μία ακόμα συνέπεια: αλλάζουν και τη γεύση του κρασιού. «Την περίοδο που ωριμάζουν τα σταφύλια, η ποιότητα του κρασιού είναι πολύ ευαίσθητη στη θερμοκρασία», γράφει μία ερευνητική ομάδα από τη γαλλική σχολή Bordeaux Sciences Agro υπό τη διεύθυνση του Κορνέλις φαν Λέουβεν, σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Reviews Earth & Environment. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι που συμβαίνει αυτό: οι υψηλές θερμοκρασίες μειώνουν για παράδειγμα την περιεκτικότητα των σταφυλιών σε μηλικό οξύ όπως και τα επίπεδα καλίου – και λόγω αυτού και το pH. Χάνεται η γεύση του φρέσκου καρπούΣύμφωνα με τη γαλλική ερευνητική ομάδα το κρασί που παράγεται σε υψηλές θερμοκρασίες χάνει το άρωμα του φρέσκου καρπού και εμφανίζει πολύ πιο συχνά νότες φρούτων που έχουν ωριμάσει υπερβολικά. Η απώλεια της αίσθησης φρεσκάδας οφείλεται στη χαμηλότερη τιμή του pH ενώ η χαμηλότερη οξύτητα επηρεάζει αρνητικά τη γεύση του κρασιού. Όσο περισσότερη η ζέστη τόσο περισσότερο αυξάνεται και η περιεκτικότητα του κρασιού σε ζάχαρη και αλκοόλ. Αυτός είναι και ο λόγος που παρατηρούνται στην αγορά περισσότερα κρασιά με 13-15% περιεκτικότητα σε αλκοόλ. Οι υψηλές θερμοκρασίες κάνουν επίσης πιο «χλωμά» τα κόκκινα κρασιά. Οι δασικές πυρκαγιές επηρεάζουν και αυτές τη γεύση Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τα πάντα στο κρασί: το άρωμα, τη γεύση και το χρώμα Εικόνα: Ingo Wagner/dpa/picture alliance Οι πυρκαγιές σε δασικές και θαμνώδεις εκτάσεις που επίσης συμβαίνουν συχνότερα εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, φαίνεται να επηρεάζουν και αυτές την ποιότητα του κρασιού. Στην Αυστραλία για παράδειγμα ορισμένα κρασιά έχουν επικριθεί πως έχουν μία επίγευση καμένου, η οποία θυμίζει στάχτη. Ο κλάδος έχει αναγνωρίσει το συγκεκριμένο πρόβλημα εδώ και καιρό. «Οι μέθοδοι παραγωγής μπορούν να μας επιτρέψουν να διορθώσουμε αυτά τα φαινόμενα χωρίς να τεθεί υπό αμφισβήτηση ο ίδιος ο ορισμός του κρασιού. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της επιλογής κατάλληλων μικροοργανισμών, με τη μείωση της περιεκτικότητας σε ζάχαρη και αλκοόλ και την όξυνση των κρασιών», γράφει το γαλλικό Ινστιτούτο Οίνου. «Ο Γερμανός καταναλωτής είναι συντηρητικός»Και στη Γερμανία γίνονται επίσης προσπάθειες βελτίωσης της ποιότητας των κρασιών: «Οι αμπελουργοί που γνωρίζω έχουν όλοι την τάση να διατηρούν τον τρόπο παραγωγής των κρασιών τους επειδή έχουν μία αγορά που τα απολαμβάνει», αναφέρει ο Χάικο Πάετ, ειδικός στις κλιματικές επιπτώσεις στην οινοπαραγωγή από το Πανεπιστήμιο του Βίρτσμπουργκ. «Ο Γερμανός καταναλωτής είναι συντηρητικός», λέει. Τα κρασιά που έχουν χαμηλή οξύτητα και χαμηλό ποσοστό αλκοόλ μοιάζουν γευστικά με μπράντι και δεν αρέσουν σχεδόν σε κανέναν. «Οι άνθρωποι θέλουν νέα, φρουτώδη, αλλά και ξηρά λευκά κρασιά – το ίδιο θέλει και η νέα γενιά». Για να πετύχει κανείς τη σωστή γεύση υπάρχουν διάφορα «οικολογικά τρικ». «Όταν για παράδειγμα θέλω να φτιάξω ένα κρασί που να μην έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, ώστε να μην έχει και πολύ μεγάλο ποσοστό αλκοόλ, αλλά παρ’ όλα αυτά θέλω την οξύτητα, πρέπει να βεβαιωθώ απλώς πως τα σταφύλια θα είναι λιγότερο εκτεθειμένα στην ακτινοβολία του ήλιου», λέει ο Πάετ. Φυσικά μπορεί κανείς λόγω της κλιματικής αλλαγής να επιλέξει και άλλες ποικιλίες. Σήμερα παράγεται στη Γερμανία πολύ περισσότερο κόκκινο κρασί απ’ όσο καλλιεργούνταν μερικές δεκαετίες πριν, αλλά στη Φραγκονία οι εκτάσεις μειώνονται και πάλι, επειδή δεν υπήρξε η επιθυμητή ζήτηση. Στα αμπέλια της Φραγκονίας θα υπάρχει σε δύο γενιές περίπου το ίδιο κλίμα που υπάρχει τώρα στο Μπερζεράκ ή το Μπορντό Εικόνα: Raymond Roig/AFP/dpa/picture alliance Ο Πάετ αναζητεί εναλλακτικές περιοχές με το επιθυμητό κλίμα για λογαριασμό του Βαυαρικού Κρατικού Ινστιτούτου Αμπελουργίας και Κηπουρικής. Διερευνά δηλαδή πώς θα είναι το κλίμα σε 50 ή 70 χρόνια στους αμπελώνες που παράγουν την καλύτερη ποικιλία Σιλβάνερ. Αν και οι έρευνες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, την προσοχή των ερευνητών τραβά ιδίως η νοτιοδυτική Γαλλία. «Αυτό σημαίνει πως τα αμπέλια της Φραγκονίας θα έχουν σε δύο γενιές περίπου το κλίμα που υπάρχει τώρα στο Μπερζεράκ ή το Μπορντό. Όταν βρεθεί το κατάλληλο μέρος, το Βαυαρικό Ινστιτούτο θα φυτεύσει εκεί μία ποικιλία Σιλβάνερ που να είναι πολύ ανθεκτική στη ζέστη, ώστε να εξεταστεί πώς πρέπει να καλλιεργηθούν τέτοιες ποικιλίες σε ένα θερμότερο κλίμα – αλλά και πώς πρέπει να διατηρείται το κρασί στο κελάρι ώστε να έχει γεύση σαν να παράχθηκε στο Βίρτσμπουργκ. Μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις θα μπορούσαν να χαθούνΗ ερευνητική ομάδα από το Μπορντό διαπίστωσε πως μέχρι το τέλος του αιώνα θα μπορούσε να εξαφανιστεί το 20% με 70% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων στην Ευρώπη σε παραδοσιακές αμπελουργικές περιοχές – αναλόγως με την υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι θερμοκρασίες γίνονται πολύ υψηλές για τα αμπέλια της Κεντρικής Ευρώπης με αποτέλεσμα οι οινοπαραγωγοί να στρέφονται ολοένα και περισσότερο σε άλλες τοποθεσίες από αυτές όπου καλλιεργούνταν συνήθως τα αμπέλια. «Αν και αυτό δεν συμβαίνει πολύ εντατικά ακόμη, νομίζω πως μέσα στις επόμενες δεκαετίες θα μας επιτρέψει να διατηρήσουμε τις ποικιλίες αμπελιών και επομένως και τον τύπο των κρασιών μας, όπως και να μπορούμε να συνεχίζουμε να καλλιεργούμε τις ίδιες αμπελουργικές εκτάσεις», δηλώνει ο Πάετ. Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς Πηγή: dw.com