Η Ανταρκτική πρασινίζει επικίνδυνα (vid)

Η κλιματική αλλαγή δείχνει τα «δόντια» της ακόμα και στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του κόσμου – Η βλάστηση έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Με έκταση 14,0 εκατ. τ.μ., είναι η πέμπτη μεγαλύτερη ήπειρος του πλανήτη, με μόνιμους κατοίκους μόνο πιγκουίνους, φώκιες, βακτήρια, μύκητες και για κάποιο χρονικό διάστημα επιστήμονες που ζουν σε ερευνητικούς σταθμούς διεξάγοντας μελέτες για το περιβάλλον, την υπερθέρμανση και τις επιπτώσεις της όπως το λιώσιμο των πάγων. Όσο για τη βλάστηση, αυτή στα λιγοστά σημεία που εντοπίζεται είναι τύπου τούνδρας. Κι όμως, η «λευκή ήπειρος», η Ανταρκτική, έχει αρχίσει να πρασινίζει επικίνδυνα, καθώς η αύξηση της θερμοκρασίας επιδρά αρνητικά στην παγοκάλυψη, σε βαθμό που η επιστημονική κοινότητα εκφράζει ανησυχία για την διευρυμένη ανάπτυξη βρύων. Σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, του Χερτφορντσάιρ και τη Βρετανική Ερευνητική Ομάδα Ανταρκτικής η έκταση της βλάστησης στη χερσόνησο έχει αυξηθεί σημαντικά. Αναλυτικότερα, όπως προκύπτει από την έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Nature Geoscience τα βρύα έχουν αναπτυχθεί από λιγότερο από ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο το 1986 σε σχεδόν 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα έως το 2021. Η Ανταρκτική που θερμαίνεται ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο πρασινίζει εξαιτίας της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, με την ανάλυση των δεδομένων Landsat για την περιόδο 1986-2021 να υποδηλώνει ευρεία επέκταση της φυτοκάλυψης. Πιο συγκεκριμένα «αυξήθηκε από 0,863 km2 το 1986 σε 11,947 km2 το 2021, με επιταχυνόμενο ρυθμό μεταβολής τα τελευταία χρόνια (2016-2021) σε σχέση με την περίοδο μελέτης (1986-2021)». Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η τάση αυτή αποτελεί συνέπεια της αύξησης της θερμοκρασίας, γεγονός που υποδηλώνει μελλοντικές εκτεταμένες αλλαγές στα χερσαία οικοσυστήματα της Ανταρκτικής Χερσονήσου και τη μακροπρόθεσμη λειτουργία τους. «Τα φυτά που βρίσκουμε στη χερσόνησο της Ανταρκτικής – κυρίως βρύα – αναπτύσσονται στις πιο σκληρές ίσως συνθήκες στη Γη», δήλωσε ο Τόμας Ρόλαντ από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ. «Το τοπίο εξακολουθεί να καλύπτεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από χιόνι, πάγο και βράχο, με μόνο ένα μικρό μέρος όπου συναντάται φυτική ζωή. Αλλά αυτό το μικροσκοπικό τμήμα έχει αυξηθεί δραματικά – δείχνοντας ότι ακόμη και αυτή η τεράστια και απομονωμένη περιοχή επηρεάζεται από την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή», πρόσθεσε. https://www.youtube.com/watch?v=rP2H2CPZ_e0 Τη στιγμή που η Ανταρκτική έχει βιώσει σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας τα τελευταία 60 χρόνια, οι προγνώσεις των κλιματικών μοντέλων υποδηλώνουν ότι η θερμοκρασία θα παραμείνει αρκετά πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Με περισσότερο από το 90% των παγετώνων της Ανταρκτικής να χάνουν όγκο από τη δεκαετία του 1940, οι εκτιμήσεις των επιπτώσεων της αλλαγής των κλιματικών συνθηκών στην περιοχή δεν είναι αισιόδοξες. Ο Όλι Μπάρτλετ από το Πανεπιστήμιο του Χερτφορντσάιρ εξήγησε ότι «καθώς αυτά τα οικοσυστήματα εδραιώνονται περισσότερο και όσο το κλίμα συνεχίζει να θερμαίνεται, είναι πιθανό η έκταση του πρασίνου να αυξηθεί. Το έδαφος στην Ανταρκτική είναι ως επί το πλείστον φτωχό ή ανύπαρκτο, αλλά αυτή η αύξηση της ζωής των φυτών θα προσθέσει οργανική ύλη και θα διευκολύνει τον σχηματισμό του εδάφους – ανοίγοντας ενδεχομένως τον δρόμο για την ανάπτυξη άλλων φυτών». Αυτό βέβαια έχει επιπτώσεις, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να εισαχθούν μη ενδημικά και χωροκατακτητικά είδη, τα οποία είναι πιθανό να μεταφερθούν από ταξιδιώτες, επιστήμονες ή άλλους επισκέπτες. Σύμφωνα με δημοσίευση του Πανεπιστημίου του Έξετερ ο Ρόλαντ τόνισε πως σε περίπτωση μελλοντικής ανθρωπογενούς αύξησης της θερμοκρασίας, «θα μπορούσαμε να δούμε θεμελιώδεις αλλαγές στη βιολογία και το τοπίο αυτής της εμβληματικής και ευάλωτης περιοχής». Κάνοντας λόγο για «σοβαρή ανησυχία» για το μέλλον της χερσονήσου επισήμανε πως είναι απαραίτητο να προστατευθεί αφού προηγουμένως έχουν κατανοηθεί οι αλλαγές που σημειώνονται και έχει προσδιοριστεί τι ακριβώς τις προκαλεί. Photo: Nature Geoscience (Nat. Geosci.)/ Dan Charman Πηγή: newmoney.gr
«Απόβαση» θηροφυλάκων με ελικόπτερο σε νησίδα για συλλήψεις λαθροκυνηγών

Πρώτη φορά στα χρονικά επιχειρήσεων κατά της λαθροθηρίας χρησιμοποιήθηκε ιδιωτικό ελικόπτερο Με… αεραπόβαση κατάφεραν θηροφύλακες της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδας να συλλάβουν λαθροθήρες και να σταματήσουν την καταστροφική λαθροθηρία σε ευαίσθητο νησιωτικό σύμπλεγμα του Αιγαίου. Ήταν η πρώτη φορά στα χρονικά επιχειρήσεων κατά της λαθροθηρίας που χρησιμοποιήθηκε ιδιωτικό ελικόπτερο, το οποίο ναύλωσε ειδικά για την περίσταση η Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδας (Δ΄ Κ.Ο.Σ.Ε.), ύστερα και από συνεννόηση με τις υπηρεσίες του υπουργείου Περιβάλλοντος που ενδιαφέρθηκαν και παρακολούθησαν στενά την εξέλιξη της επιχείρησης. Όλα ξεκίνησαν πριν από λίγες ημέρες, όταν με μέσα υψηλής τεχνολογίας που χρησιμοποιούνταν για τη διεξαγωγή σχετικής επιστημονικής έρευνας, διαπιστώθηκε ότι στη νήσο «Χριστιανά», που βρίσκεται 10 μίλια ΝΔ της Σαντορίνης, άτομα που είχαν κατασκηνώσει εκεί, διεξήγαγαν παράνομο κυνήγι ορτυκιών με τη χρήση ηχομιμητικών συσκευών (ηλεκτρονικούς «κράχτες» προσέλκυσης πτηνών). Αμέσως, το ακατοίκητο νησάκι που αποτελεί περιοχή ενταγμένη στο δίκτυο Natura, άρχισε να παρακολουθείται από μία ομάδα συντονισμού αποτελούμενη από τη Διεύθυνση Διαχείρισης Δασών του υπουργείου Περιβάλλοντος, τον ΟΦΥΠΕΚΑ – που έχει υπό την αρμοδιότητά του όλες τις περιοχές Natura – καθώς και την Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδας και τον Κυνηγετικό Σύλλογο Θήρας, που διατηρούν δυνάμεις θηροφυλάκων στην ευρύτερη περιοχή του Αρχιπελάγους. Καθώς κάθε προσέγγιση πλωτού σκάφους προς το νησί θα γινόταν αντιληπτή από τους λαθροθήρες και θα εξαφανίζονταν τα τεκμήρια, η επιχείρηση έγινε με ιδιωτικό ελικόπτερο που εξασφάλισε η Δ΄ Κ.Ο.Σ.Ε. Δύναμη θηροφυλάκων της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας και του Κυνηγετικού Συλλόγου Σαντορίνης επιβιβάστηκαν στο ελικόπτερο και αιφνιδίασαν τους λαθροθήρες, συλλαμβάνοντας τρία άτομα πάνω στη νήσο «Χριστιανά». Κατασχέθηκαν τα όπλα, τα παράνομα μέσα και τα ορτύκια που είχαν έως τότε θηρεύσει και …παστώσει σε βάζα(!) προκειμένου να διατηρηθούν. Η υπόθεση παραπέμφθηκε ήδη στη Δικαιοσύνη. «Ας γνωρίζουν όλοι ότι “έχουν γνώση οι φύλακες” και αυτού του είδους η παραβατικότητα ή η οποιαδήποτε ληστρική συμπεριφορά εναντίον της φύσης, δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ και πουθενά ανεκτές από τις κυνηγετικές οργανώσεις και τους θηροφύλακές τους», τόνισε ο πρόεδρος της Δ΄ ΚΟΣΕ, Νίκος Σταθόπουλος. Πηγή: naftemporiki.gr
Η κακή ποιότητα αέρα σε εσωτερικούς χώρους μολύνει τις πόλεις

Η οικιακή ατμοσφαιρική ρύπανση ενοχοποιείται για 3,2 εκατ. θανάτους και για περισσότερους από 237.000 θανάτους παιδιών κάτω των 5 ετών, σύμφωνα με δεδομένα του 2020 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Σε συνδυασμό με την κακή ποιότητα αέρα του πλανήτη ετησίως καταγράφονται 6,7 εκατ. πρόωροι θάνατοι. Ας σημειωθεί ότι ετησίως 2,3 δισ. άνθρωποι παγκοσμίως εξακολουθούν να παρασκευάζουν γεύματα, χρησιμοποιώντας ακατάλληλες εστίες που λειτουργούν με κηροζίνη, βιομάζα και κάρβουνο προκαλώντας σημαντική ρύπανση, η οποία όπως επισημαίνει ο ΠΟΥ μπορεί να προκαλέσει ασθένειες όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, ισχαιμική καρδιοπάθεια, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), καρκίνο του πνεύμονα, με πολλά από τα θύματα να είναι γυναίκες και παιδιά που σε πολλές περιοχές με χαμηλό εισόδημα επιβαρύνονται με τις οικιακές εργασίες, όπως το μαγείρεμα και η συγκέντρωση καυσόξυλων και περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στο εσωτερικό των κατοικιών τους. Όπως αναφέρει το The Conversation, η ανάγκη κατασκευής κτιρίων με αεροστεγανότητα στο πλαίσιο της καλύτερης ενεργειακής απόδοσης, μπορεί να επιδράσει στην ποιότητα του αέρα. Στα ερμητικά κλειστά κτίρια, εισέρχεται λιγότερος καθαρός αέρας, η ανανέωση του αέρα περιορίζεται και οι ρύποι από εσωτερικές πηγές είναι πιο συγκεντρωμένοι πριν απελευθερωθούν στο περιβάλλον. Γι’ αυτό τον λόγο ο ρόλος των συστημάτων αερισμού είναι εξαιρετικά σημαντικός. Επιπλέον, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Περντιού, πηγή ρύπανσης εσωτερικών χώρων αποτελούν και τα προϊόντα καθαρισμού, πολλά από τα οποία διαχέουν πτητικές οργανικές ενώσεις, ενώ από το μαγείρεμα στην κουζίνα υγραερίου μπορούν να προκύψουν περισσότερα σωματίδια σε σύγκριση με τα καυσαέρια που εκπέμπουν αυτοκίνητα, αυξάνοντας τον κίνδυνο εκδήλωσης άσθματος ή άλλων παθήσεων του αναπνευστικού. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο έλεγχος εξαερισμού των κτιρίων είναι κρίσιμης σημασίας για τη διασφάλιση της καλύτερης δυνατής ποιότητας αέρα σε εσωτερικούς χώρους, αυξάνοντας ή μειώνοντας την ποσότητα του αέρα που εισέρχεται σε ένα κτίριο ανάλογα με τη διαφορά στη συγκέντρωση ρύπων μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Ο ΠΟΥ, τονίζοντας ότι απαιτούνται αλλαγές που θα συμβάλλουν στη βιώσιμη ανάπτυξη και τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, κρίνει αναγκαία την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρονται τα κτίρια ώστε να ελέγχεται ενδεχόμενη αστική ρύπανση.
Μειώνεται η προστασία των λύκων στην Ευρώπη

Την πρόταση για να μειωθεί δραστικά η προστασία των λύκων της προέδρου της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν υιοθετούν τα κράτη μέλη, μία απόφαση από τις 25/9 που δίνει το πράσινο φως για να αρχίσει η εξόντωση των λύκων με στόχο τη μείωση του πληθυσμού τους στην Ευρώπη. Οι λύκοι στην Ευρώπη αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων θα είναι υπό «απλή προστασία». Η πρόταση της Κομισιόν έχει ήδη προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις και παγκόσμια κινητοποίηση από επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις με πάνω από 300.000 υπογραφές να έχουν συγκεντρωθεί μέσω Avaaz. Ενώ στην Ελλάδα είκοσι περιβαλλοντικές οργανώσεις με επιστολής τους προς τον υπουργό ΠΕΝ, Θεόδωρο Σκυλακάκη, κοινοποιημένη και στον πρωθυπουργό ζητούν τα ακόλουθα: – Απόρριψη της πρότασης για το καθεστώς προστασίας του λύκου : «η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κινδυνεύει σοβαρά να δημιουργήσει προηγούμενο για άλλα είδη και να ανοίξει την πόρτα σε περαιτέρω αλλαγές στη νομοθεσία της ΕΕ για τη φύση», – Άμεση συνάντηση του υπουργού ΠΕΝ με τους εκπροσώπους των Οργανώσεων, ώστε να δοθεί η ευκαιρία ανάπτυξης των απόψεων τους, πριν από τη συνάντησή του με το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΈ που θα λάβει σχετική απόφαση. Οι Περιβαλλοντικές Οργανώσεις, στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών για τη διατήρηση του καθεστώτος προστασίας του λύκου, εκτός από την επιστολή τους προς την Ελληνική Κυβέρνηση, συνυπογράφουν αντίστοιχη επιστολή διεθνών Περιβαλλοντικών Οργανώσεων και καλούν τους πολίτες να συμμετάσχουν στη σχετική διαδικτυακή καμπάνια συλλογής υπογραφών μέσω της πλατφόρμας Avaaz. Την κοινή επιστολή συνυπογράφουν οι οργανώσεις: -ΑΝΙΜΑ – Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής -ARION -ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ – ARCTUROS -ΑΡΧΕΛΩΝ-Archelon, the Sea Turtle Protection Society of GREECE -Δράση για την Άγρια Ζωή/ Action for wildlife -Elliniki Ornithologiki Etaireia -ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού -Προστασία της Φύσης (Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης) -Φίλοι Της Φύσης – Nature Friends GREECE -Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης -Εταιρία Προστασίας Πρεσπών/ Society for the Protection of Prespa (SPP) -Καλλιστώ, Περιβαλλοντική Οργάνωση για την Άγρια Ζωή και τη Φύση -Ecological Recycling Society – Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης -iSea -Greenpeace GREECE -MEDASSET-Mediterranean Association to Save the Sea Turtles -MedINA/ Mediterranean Institute for Nature and Anthropos -MOm GREECE -The Green Tank -WWF Greece-
Οι πολιτικοί που πετούν λιγότερο ή κόβουν το κρέας μπορούν να παίξουν «ρόλο κλειδί» στη δράση για το κλίμα

Οι ερευνητές βρήκαν ότι οι πολίτες είναι περισσότερο διατεθειμένοι να μειώσουν το προσωπικό τους ανθρακικό αποτύπωμα εάν δουν πολιτικούς ηγέτες να κάνουν το ίδιο Ηγέτες που «αναλαμβάνουν δράση» για το κλίμα, μειώνοντας τις πτήσεις ή καταναλώνοντας λιγότερο κρέας, μπορεί να αποτελέσουν τον «κρίσιμο κρίκο» στην προσπάθεια καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με νέα μελέτη. Οι ερευνητές βρήκαν ότι οι πολίτες είναι περισσότερο διατεθειμένοι να μειώσουν το προσωπικό τους ανθρακικό αποτύπωμα εάν δουν πολιτικούς ηγέτες να κάνουν το ίδιο, ενώ η έλλειψη παραδειγματικής ηγεσίας από τους πολιτικούς μειώνει τη διάθεση για αλλαγή συμπεριφοράς. Η μελέτη, που έγινε από ψυχολόγους στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαπίστωσε ότι η ηγεσία μέσω παραδείγματος έχει ισχυρό αντίκτυπο, ενώ όταν οι ηγέτες αποτυγχάνουν να δώσουν το καλό παράδειγμα, ενισχύεται η αίσθηση ότι η κλιματική κρίση δεν είναι επείγουσα. Ενδεικτικά, ο πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Ρίσι Σούνακ, έκανε 40 πτήσεις με ελικόπτερο και μικρά αεροπλάνα στη χώρα κατά τη διάρκεια της θητείας του, όπως αποκάλυψε έρευνα της εφημερίδας Guardian. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η αλλαγή συμπεριφοράς των πολιτών είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, και ότι περίπου το 60% των απαιτούμενων μειώσεων εκπομπών στο Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να προέλθει από αλλαγή συμπεριφοράς, σύμφωνα με την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή της χώρας. Αρνητικός παράγοντας η υποκρισία Η μελέτη δείχνει ότι όταν οι πολιτικοί δεν δίνουν το καλό παράδειγμα, οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει πραγματική κρίση. Ο δρ Στιβ Γουέστλεϊκ, από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, που ηγήθηκε της έρευνας, δήλωσε ότι η αλλαγή συμπεριφοράς αποτελεί τον «χαμένο κρίκο», καθώς η κλιματική αλλαγή αντιμετωπίζεται κυρίως με τεχνοκρατικό και συστημικό τρόπο. Σημείωσε επίσης ότι η προσωπική δράση των ηγετών μπορεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του ατόμου και του συστήματος και να κάνει το θέμα πιο προσβάσιμο στην καθημερινότητα των πολιτών. Στη δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Energy Research & Social Science, βρέθηκε ότι ακόμα και οι βουλευτές που στηρίζουν την κλιματική δράση αποφεύγουν να δημοσιοποιούν τις προσωπικές τους «πράσινες» πρωτοβουλίες, φοβούμενοι κριτική ως υπερβολικοί ή υποκριτές. Η μελέτη κατέδειξε ότι οι ηγέτες που ηγούνται μέσω παραδείγματος θεωρούνται πιο ικανοί, αποτελεσματικοί και φροντιστικοί. Παρόμοιο αποτέλεσμα παρατηρήθηκε και όταν οι μελετητές εστίασαν σε διασημότητες αντί πολιτικών ηγετών. Η δρ Μάγια Σίνγκερ Χομπ, από το Institute for Public Policy Research, δήλωσε ότι η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η υποκρισία είναι σημαντικός παράγοντας για την αντίσταση των πολιτών στην αλλαγή συμπεριφοράς. Τέλος, η μελέτη υποστηρίζει ότι οι φόβοι των πολιτικών να εμφανιστούν ως «υπερβολικά ενάρετοι» μπορεί να είναι αδικαιολόγητοι, και ότι η ανάληψη προσωπικής δράσης θα μπορούσε να αυξήσει την υποστήριξη του κοινού για τις «πράσινες» πολιτικές. Με πληροφορίες από Guardian Πηγή: lifo.gr
Η Ελλάδα στέλνει επιστήμονες στην Ανταρκτική για πρώτη φορά – Θα μείνουν σε βουλγαρική βάση

Ποιοι θα πάνε Η Ελλάδα πρόκειται για πρώτη φορά να στείλει επιστήμονες στην Ανταρκτική, οι οποίοι πρόκειται να μείνουν σε βάση της Βουλγαρίας. Ο πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης Ελληνική Εταιρία Πολικών Ζωνών Συμεών Κωνσταντινίδης, υποναύαρχος ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού με εμπειρία στην ωκεανογραφία και τη μετεωρολογία, δήλωσε πως οι επιστήμονες θα συμμετάσχουν στην επόμενη βουλγαρική αποστολή και θα ταξιδέψουν με το ερευνητικό σκάφος «Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος». «Αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα για εμάς προς τον Νότιο Πόλο, γιατί είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα θα στείλει δικούς της επιστήμονες. Θα ήθελα να επωφεληθώ από την ευκαιρία για να ευχαριστήσω τον καθηγητή Χρίστο Πιμπίρεφ που μας πρόσφερε αυτή τη δυνατότητα και άνοιξε τις πόρτες της βουλγαρικής βάσης στην Ανταρκτική για εμάς», τόνισε ο Κωνσταντινίδης. Πρόσθεσε ότι στα σχέδια της οργάνωσης περιλαμβάνεται και η κατασκευή μετεωρολογικού σταθμού στην παγωμένη ήπειρο, η οποία, ωστόσο, πιθανότατα θα γίνει την προσεχή χρονιά. Ένας από τους επιστήμονες που θα ταξιδέψει φέτος στην Ανταρκτική με το βουλγαρικό πλοίο είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ασχολείται με την αστροφυσική. Θα κάνει αστρονομικές παρατηρήσεις και μετρήσεις, εξήγησε ο Κωνσταντινίδης. Από ελληνικής πλευράς, η δεύτερη επιστημονική συμμετοχή θα είναι μια καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο Κρήτης, η οποία θα διεξάγει ψυχολογικά τεστ για ανθρώπους που ζουν σε απομονωμένα μέρη ώστε να ελέγξει αν πάσχουν από κατάθλιψη. Ένα άλλο πείραμα θα είναι η χρήση βίντεο που δημιουργήθηκαν ειδικά για να βοηθούν τους ανθρώπους σε απομονωμένο περιβάλλον να αισθάνονται καλύτερα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της, η ερευνήτρια θα χρησιμοποιήσει επίσης μια τεχνική για να μετρήσει τον μαγνητισμό που εκπέμπουν οι άνθρωποι ευρισκόμενοι κάτω από διαφορετικά συναισθήματα. Πηγές: ΑΠΕ & newsbeast.gr
Τα δελφίνια χαμογελούν και το χαμόγελό τους είναι μεταδοτικό (vid)

Το εξυπνότερο από τα θαλάσσια είδη όταν παίζει με άλλα μέλη της αποικίας του ανοίγει χαρακτηριστικά το στόμα του και οι «φίλοι» του ανταποκρίνονται υιοθετώντας την ίδια έκφραση ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Χιμπατζήδες, δελφίνια, χταπόδια: Αυτή είναι η χρυσή τριάδα των πιο έξυπνων ζώων στον πλανήτη, μετά τον άνθρωπο. Σύμφωνα δε με κάποιους επιστήμονες, τα δελφίνια στην πραγματικότητα κατατάσσονται στην πρώτη θέση, αφού είναι ικανά να επιλύσουν σύνθετα προβλήματα και να κατανοήσουν αφηρημένες καταστάσεις. Υπολογίζεται ότι το IQ ενός δελφινιού είναι περίπου 45 και ξεχωρίζει για την ευφυία του ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα θαλάσσια είδη. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις έχει διαπιστωθεί ότι έχει εκδηλώσει συναισθήματα αγάπης προς τον άνθρωπο. Τώρα νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι τα δελφίνια όταν παίζουν με μέλη της αποικίας τους χαμογελούν και το χαμόγελό τους έχει σημαντική κοινωνική αξία. Από την έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Πίζας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Τορίνο και το Πανεπιστήμιο της Ρεν και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό iScience προκύπτει πως τα συμπαθή θηλαστικά, και συγκεκριμένα τα ρινοδέλφινα, υιοθετούν μία χαρακτηριστική έκφραση προσώπου με «ανοιχτό στόμα», παρόμοια με ένα χαμόγελο, για να αλληλεπιδρούν κατά τη διάρκεια του κοινωνικού παιχνιδιού. Μόλις το ένα δελφίνι εντοπίσει τους «φίλους» του χαμογελάει και σε αυτό το χαμόγελο ανταποκρίνονται με τη σειρά τους τα άλλα μέλη της ομάδας ανοίγοντας το στόμα τους σε ποσοστό 33%. «Είμαστε έκπληκτοι κυρίως επειδή τα κητώδη έχουν μειωμένη κινητικότητα του προσώπου και ως εκ τούτου η πιθανή εκφραστικότητά τους είναι μειωμένη», αναφέρει στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica ο Λίβιο Φαβάρο, καθηγητής Θαλάσσιας Βιολογίας στο Τμήμα Επιστημών Ζωής, Βιολογίας και Συστημάτων του Πανεπιστημίου του Τορίνο και εκ των συντακτών της έκθεσης. Η επιστημονική ομάδα κατέγραψε σε βίντεο το χαμόγελο κατά τη διάρκεια κοινωνικού παιχνιδιού σε δύο ελεγχόμενα περιβάλλοντα, το Zoomarine στην Πομέτζια της Ρώμης και το Planète Sauvage στο Πορτ-Σαιν-Περ στη Γαλλία. Για την ακρίβεια, παρατηρήθηκε 1.288 φορές και σε ποσοστό 92%. Επιπλέον, στο 89% των περιπτώσεων η έκφραση του ανοιχτού στόματος παρατηρήθηκε όταν το πρόσωπο ενός άλλου μέλους βρέθηκε στο οπτικό πεδίο του πρώτου. https://www.youtube.com/watch?v=gC1OKmK0BHQ «Τα δελφίνια ήταν επίσης πιο πιθανό να υιοθετήσουν μια έκφραση με ανοιχτό στόμα όταν το πρόσωπό τους είναι στο οπτικό πεδίο του συμπαίκτη τους – το 89% των εκφράσεων με ανοιχτό στόμα που καταγράφηκαν παρατηρήθηκε σε αυτό το πλαίσιο – και όταν έγινε αντιληπτό αυτό το χαμόγελο, ο συμπαίκτης του χαμογέλασε σε ποσοστό 33%», αναφέρει η έκθεση. Επομένως, τα δελφίνια όχι μόνο «χαμογελούν», αλλά το κάνουν και κάνοντας άλματα, όταν έρχονται σε επαφή με αντικείμενα, όταν παίζουν κυνηγητό, αποκαλύπτοντας την κοινωνική φύση τους και την ικανότητα να σχετίζονται και να επικοινωνούν. Αυτό που διαπίστωσαν οι ερευνητές ήταν ότι τα δελφίνια χαμογελούν μόνο όταν συναντούν άλλα δελφίνια, αλλά αυτό δεν ισχύει όταν παίζουν μόνα, ή όταν αλληλεπιδρούν με έναν άνθρωπο. Μπορεί ανάλογες εκφράσεις να έχουν εντοπιστεί κατά τη διάρκεια παιχνιδιού σε πολλά θηλαστικά, ωστόσο αυτή είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται έρευνα σε θαλάσσια είδη και δη δελφίνια. Η Ελιζαμπέτα Παλάτζι, ηθολόγος του Πανεπιστημίου της Πίζας και ανάμεσα στους επιστήμονες της μελέτης, εξηγεί ότι μπορεί κάποιοι να υποστηρίξουν ότι τα δελφίνια αναπαράγουν τυχαία τις εκφράσεις άλλων, αλλά αυτό δεν εξηγεί για ποιο λόγο η πιθανότητα ανταπόκρισης μέσα σε ένα δευτερόλεπτο είναι 13 φορές υψηλότερη όταν τα δελφίνια βλέπουν το ένα το άλλο. Άλλωστε, όπως τονίζει το ποσοστό ανταπόκρισης είναι παρόμοιο με αυτό που έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα σαρκοφάγα, όπως οι σουρικάτες και οι αρκούδες. Όπως εξηγεί η ειδικός, το χαλαρό ανοιχτό στόμα, που συναντάται στα παραπάνω ζώα ή στις μαϊμούδες, ακόμα και το ανθρώπινο γέλιο, είναι μία ένδειξη «παιχνιδιάρικου χαρακτήρα σε παγκόσμιο επίπεδο που βοηθά τα ζώα να γνωστοποιούν την διασκέδαση και να αποφεύγουν τις συγκρούσεις». Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr
Αρκεί μία εισπνοή για να φτάσουν μικροπλαστικά στον εγκέφαλο

Η μύτη «ανοίγει την πόρτα» στα σωματίδια που καταφέρνουν να προσπεράσουν τον «φύλακα» του εγκεφάλου και να διεισδύσουν στον οργανισμό με πιθανές σοβαρές επιπτώσεις για την υγεία ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Μικροπλαστικά στον πλακούντα, στο παχύ έντερο, στα γεννητικά όργανα ανδρών… Τα σωματίδια που προκύπτουν από τη φθορά μεγαλύτερων κομματιών πλαστικού και στη συνέχεια διαχέονται στο περιβάλλον μολύνοντας θάλασσες, ποταμούς και έδαφος, εικάζεται ότι μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα υγείας. Ανάμεσα σε αυτά φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, καρκίνο του παχέος εντέρου, υπογονιμότητα και καρδιαγγειακές παθήσεις. Η επαφή με τον άνθρωπο πραγματοποιείται μέσα από την κατάποση νερού που περιέχει μικροπλαστικά και τα ακόμα μικρότερα νανοπλαστικά, μέσα από τρόφιμα, αλλά και με τον αέρα που αναπνέουμε. Σύμφωνα, μάλιστα, με πρόσφατη έρευνα διαπιστώνεται ότι αρκεί η εισπνοή αέρα για να φτάσουν αυτά τα σωματίδια στον εγκέφαλο. Μέχρι πρότινος οι επιστήμονες είχαν καταλήξει σε τρεις πιθανές διαδρομές μέσω των οποίων εισχωρούν στον ανθρώπινο οργανισμό: Μέσα από την κατανάλωση τροφής και νερού, μέσω της αναπνοής και μέσω της επαφής με το δέρμα. Τώρα, ερευνητές στο Freie Universität του Βερολίνου και στο Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο υποστηρίζουν ότι η μύτη αποτελεί μία από τις διόδους μέσω της οποίας τα μικροπλαστικά μπορούν να ταξιδέψουν κατευθείαν στον εγκέφαλο. Οι επιστήμονες εκτιμούσαν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος ήταν κατά κάποιο τρόπο προστατευμένος, αφού ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός, ένα στρώμα κυττάρων που λειτουργεί σαν φύλακας, τον θωρακίζει από κάθε είδους παθογόνους μικροοργανισμούς και επιβλαβείς ουσίες. Ωστόσο, τώρα αποδεικνύεται ότι ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός μπορεί να παραβιαστεί, αφού ανιχνεύθηκαν πλαστικά σωματίδια στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open, υπάρχει ένα τρωτό σημείο από όπου τα μικροπλαστικά μπορούν να εισέλθουν και αυτό δεν είναι άλλο από τη μύτη! «Η παρουσία μικροπλαστικών στον ανθρώπινο οσφρητικό βολβό υποδηλώνει την οσφρητική οδό ως πιθανή οδό εισόδου των μικροπλαστικών στον εγκέφαλο, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα σχετικά με τις νευροτοξικές επιδράσεις τους και επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία», αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, σωματίδια μεγέθους περίπου 5,5 μικρομέτρων εντοπίστηκαν στον οσφρητικό βολβό, ένα σημείο του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τις οσμές και κατέληξαν στο συμπέρασμα αυτό έπειτα από νεκροψία που πραγματοποίησαν σε ανθρώπους από το Σάο Πάολο. Σε οκτώ από τις 15 περιπτώσεις που μελετήθηκαν βρέθηκαν σχεδόν 16 μικροπλαστικά στους οσφρητικούς βολβούς. Από αυτά τα σωματίδια εντοπίστηκαν ίνες από πολυπροπυλένιο, νάιλον και άλλα πλαστικά, με μέρος αυτών ενδεχομένως να προέρχεται από προϊόντα ένδυσης. Η ρύπανση από μικροπλαστικά προκαλεί ανησυχία σε περιβαλλοντικό επίπεδο αλλά και σχετικά με την υγεία, καθώς όπως αναφέρει η μελέτη ενώ έχουν ανιχνευθεί σε ανθρώπινους ιστούς, «η παρουσία τους στον ανθρώπινο εγκέφαλο δεν έχει τεκμηριωθεί, εγείροντας σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τις πιθανές νευροτοξικές επιδράσεις και τους μηχανισμούς με τους οποίους μπορεί να φτάσουν στους εγκεφαλικούς ιστούς». Τη στιγμή δε που περιβαλλόμαστε από πλαστικό, από αντικείμενα καθημερινής χρήσης, μέχρι ρούχα και συσκευασίες τροφίμων, με το πολυπροπυλένιο και το νάιλον να πρωταγωνιστούν, η υπόθεση ότι η μύτη αποτελεί σημείο εισόδου τέτοιων ρύπων στον εγκέφαλο εγείρει ερωτήματα για τις επιπτώσεις στην υγεία. Λαμβάνοντας υπόψη τις πιθανές νευροτοξικές επιδράσεις που προκαλούνται από τα μικροπλαστικά στον εγκέφαλο και την ευρέως διαδεδομένη περιβαλλοντική μόλυνση με πλαστικά – αναφέρουν οι ερευνητές – τα αποτελέσματα θα πρέπει να προβληματίσουν τη στιγμή που αυξάνονται οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, να διεξαχθούν μη επεμβατικές τεχνολογίες απεικόνισης, όπως η μαγνητική τομογραφία, για να ξεπεραστούν οι σημερινοί περιορισμοί στην ανάλυση ιστών διαφόρων ανθρώπινων οργάνων και να βελτιωθεί η κατανόηση των κινδύνων των μικροπλαστικών για την υγεία. Photo: Pexels Πηγή: newmoney.gr
Πώς η «άνυδρη» Σιγκαπούρη έγινε πρότυπο στη διαχείριση του νερού

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η πέμπτη πλουσιότερη χώρα στον κόσμο είναι μια από τις πιο άνυδρες περιοχές. Η Σιγκαπούρη δεν διαθέτει φυσικές πηγές γλυκού νερού. Παρ’ όλα αυτά, καταφέρνει να καλύπτει τις αυξανόμενες ανάγκες Η Σιγκαπούρη είναι πολύχρωμη, πολυπολιτισμική, πράσινη και ευημερούσα. Εξι εκατομμύρια άνθρωποι ζουν εκεί, σε μια πολύ μικρή περιοχή. Είναι ένα διεθνές κέντρο για τη χρηματοπιστωτική βιομηχανία και το παγκόσμιο εμπόριο. «Είναι καθαρή, πλούσια σε πάρκα και σιντριβάνια, πολυάριθμες λίμνες και κανάλια καθιστούν το νησιωτικό κράτος στο νότιο άκρο της Μαλαισίας ένα εξαιρετικό μέρος για να ζει κανείς» σχολιάζει η Deutsche Welle. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η πέμπτη πλουσιότερη χώρα στον κόσμο είναι μια από τις πιο άνυδρες περιοχές. Η Σιγκαπούρη δεν διαθέτει φυσικές πηγές γλυκού νερού. Παρ’ όλα αυτά, καταφέρνει να καλύπτει τις αυξανόμενες ανάγκες σε νερό του ταχέως αυξανόμενου πληθυσμού και της οικονομίας της. Ως αποτέλεσμα, το κράτος – πόλη έχει γίνει παγκόσμιο πρότυπο για την καλή διαχείριση των υδάτων τις τελευταίες δεκαετίες. Ο ήπιος τρόπος αξιοποίησης του νερού«Αυτό που κάνουν εκεί δεν είναι κάτι μαγικό», λέει ο Πήτερ Γκλάικ. Είναι ο ιδρυτής του Ινστιτούτου Ειρηνικού, μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που ειδικεύεται στη διαχείριση των υδάτων. Αντί για υποδομές που αφαιρούν όλο και περισσότερο νερό από τη φύση, ο Γκλάικ αποκαλεί τη στρατηγική που χρησιμοποιείται στη Σιγκαπούρη «ήπιο τρόπο». «Ο ήπιος τρόπος προσπαθεί να το αντιστρέψει αυτό και λέει: Ας χρησιμοποιήσουμε το νερό αποτελεσματικά και προσεκτικά. Πρέπει να σταματήσουμε να σπαταλάμε νερό και να αναζητήσουμε νέες πηγές εφοδιασμού». Νερό, πόλεμος και ένα γενικό σχέδιοΟι ελλείψεις νερού έχουν μακρά ιστορία στη Σιγκαπούρη. Είτε κατά τη διάρκεια της βρετανικής αποικιοκρατίας, είτε κατά τη διάρκεια των μαχών που έδιναν οι σύμμαχοι κατά της φασιστικής Ιαπωνίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (αλλά και αργότερα), το καθαρό νερό ήταν πάντα ένας πολύτιμος και άκρως «πολιτικός πόρος» στη Σιγκαπούρη. Το νερό έπρεπε συχνά να διανέμεται με δελτίο, οι κακές συνθήκες υγιεινής και οι συχνές πλημμύρες αποτελούσαν μεγάλη πρόκληση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακόμη και η ανεξαρτησία της το 1965 δεν έθεσε τέλος στην κρίση του νερού. Αλλά από τότε, η πόλη-κράτος αποφάσισε να ελέγξει τη μοίρα της. «Οταν η Σιγκαπούρη έγινε πολιτικά ανεξάρτητη, άρχισε να σχεδιάζει να γίνει αυτόνομη όσον αφορά το νερό, τα τρόφιμα και την ενέργεια μέχρι το 2060 και να δημιουργήσει συστήματα που να μπορούν να αντέξουν τις πιέσεις», λέει η Σεσίλια Τορταχάδα, καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης. Η τότε κυβέρνηση εκπόνησε ένα γενικό σχέδιο, το οποίο έκτοτε αναπτύχθηκε περαιτέρω και βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες διαχείρισης των υδάτων. Αυτοί περιλαμβάνουν το εισαγόμενο νερό, τις μονάδες αφαλάτωσης, την τοπική άντληση νερού και την επεξεργασία νερού, γνωστή ως «NEWater». Τέσσερις πυλώνες ύδρευσηςΗ Σιγκαπούρη προμηθεύεται γλυκό νερό από ποτάμια κοντά στα σύνορα της γειτονικής Μαλαισίας, με βάση δύο συμφωνίες που σύναψαν οι χώρες τη δεκαετία του 1960. Μέχρι σήμερα, εκατομμύρια λίτρα ποτάμιου νερού – που καλύπτουν περίπου το ήμισυ της συνολικής ζήτησης – αντλούνται μέσω των συνόρων στη Σιγκαπούρη με αγωγούς. Ωστόσο, η Μαλαισία έχει επανειλημμένα απειλήσει να σταματήσει τις παραδόσεις και να αυξήσει τις τιμές, οδηγώντας σε διμερείς εντάσεις, που έφτασαν ακόμη και σε προειδοποιήσεις για στρατιωτική σύγκρουση το 2002. Ως εκ τούτου, η Σιγκαπούρη θέλει να σταματήσει την εισαγωγή νερού έως το 2061 και αντ’ αυτού επικεντρώνεται σε άλλες πηγές νερού, οι οποίες επί του παρόντος επεκτείνονται μαζικά. «Ο σχεδιασμός του νερού είναι πολύ σημαντικός. Επειδή έχει τόσο λίγο νερό, η Σιγκαπούρη πρέπει να διασφαλίσει ότι αυτό το νερό χρησιμοποιείται με σύνεση. Στόχος του γενικού σχεδίου είναι να αξιοποιηθεί στο έπακρο κάθε σταγόνα νερού», λέει ο Τζον Τσερτς, ειδικός στη διαχείριση του νερού στα Ηνωμένα Έθνη. Αυτό περιλαμβάνει τη διατήρηση των καναλιών και των αποχετεύσεων καθαρών και την επένδυση δισεκατομμυρίων για τη συλλογή και την επεξεργασία του νερού. Και πάνω απ’ όλα, το νερό που ήδη υπάρχει πρέπει να αξιοποιηθεί: Το θαλασσινό νερό, για παράδειγμα. Αφαλάτωση θαλασσινού νερούΠέντε μονάδες αφαλάτωσης παρέχουν σήμερα περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής παροχής νερού στο νησί. Με πράσινο στην επιφάνειά τους, σχεδιασμένες ως πάρκα, ορισμένες από τις σύγχρονες εγκαταστάσεις βρίσκονται στο κέντρο του αστικού τοπίου και λειτουργούν υπογείως τόσο ως μονάδες καθαρισμού όσο και ως μονάδες αφαλάτωσης. Η Σιγκαπούρη διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην περαιτέρω ανάπτυξη των τεχνολογιών αφαλάτωσης τις τελευταίες δεκαετίες. Μέχρι το 2060, η δυναμικότητα των μονάδων αφαλάτωσης θα αυξηθεί ώστε να καλύπτει το 30% της ζήτησης της πόλης. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να γίνει η πόλη αυτάρκης σε νερό. Εκτός από τις υποδομές και την τεχνολογία, η κυβέρνηση έχει καταφέρει κυρίως να πείσει τον πληθυσμό και τη βιομηχανία, συμφωνούν οι εμπειρογνώμονες. Οι συσκευές εξοικονόμησης νερού επιδοτούνται από το κράτος. Οσοι τις εγκαθιστούν λαμβάνουν εκπτώσεις σε άλλα βιώσιμα προϊόντα. Επομένως, η εξοικονόμηση νερού αξίζει τον κόπο. «Η Σιγκαπούρη έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στην εκπαίδευση του πληθυσμού σχετικά με την κατάσταση του νερού και τις λύσεις», τονίζει ο Γκλάικ. Οι ψηφιακοί μετρητές νερού βοηθούν επίσης στον γρήγορο εντοπισμό διαρροών. Ως αποτέλεσμα, η Σιγκαπούρη χάνει πολύ λιγότερο νερό μέσω διαρροών στους σωλήνες από ό,τι οι περισσότερες άλλες χώρες. Σύγχρονες σήραγγες αποχέτευσηςΗ Σιγκαπούρη δεν είναι πρωτοστάτης μόνο στη συλλογή του βρόχινου νερού, αλλά και στην επεξεργασία του νερού. «Ολα τα λύματα συλλέγονται, επεξεργάζονται και επαναχρησιμοποιούνται όσο το δυνατόν περισσότερο», λέει ο Τζον Τσερτς. «Οι περισσότερες χώρες δεν επενδύουν ούτε ένα κλάσμα αυτού που επενδύει η Σιγκαπούρη». Με κόστος δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων, η Σιγκαπούρη κατασκεύασε μια σήραγγα αποχέτευσης μήκους 206 χιλιομέτρων, που διοχετεύει τα λύματα σε αποτελεσματικές εγκαταστάσεις επεξεργασίας. Ενα δίκτυο υπερσύγχρονων συστημάτων αποχέτευσης διακλαδώνεται υπογείως σε όλη τη χώρα. «Αυτό είναι επίσης δυνατό επειδή η Σιγκαπούρη είναι πλούσια και το πολιτικό σύστημα ευνοεί την υλοποίηση τέτοιων έργων μεγάλης κλίμακας» σημειώνει η Deutsche Welle. Ο δείκτης μετάβασης Bertelsmann περιγράφει τη Σιγκαπούρη ως «μέτρια απολυταρχία». Η ελευθερία του συνέρχεσθαι, η ελευθερία της έκφρασης και η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι είναι περιορισμένες στη Σιγκαπούρη. Το ίδιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία από την ίδρυση του κράτους. Επιπλέον, στο νησιωτικό κράτος η γεωργία είναι σχεδόν μηδαμινή, και ούτε καταναλώνει, ούτε ρυπαίνει υδάτινους όγκους, οπότε η προσοχή εστιάζεται σχεδόν αποκλειστικά στα αστικά και βιομηχανικά λύματα. Ωστόσο, το μεγαλύτερο καύχημα της στρατηγικής για το νερό
Οι χαμένοι «θησαυροί» των βυθών: Τι συμβαίνει στους ωκεανούς με τα χιλιάδες χαμένα εμπορευματοκιβώτια

Από τα κίτρινα παπάκια που ταξίδεψαν μέχρι την Αλάσκα, έως το κοντέινερ που συνέθλιψε κοράλλια στο βυθό η ζημία είναι ανεπανόρθωτη ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΑΗ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Ήταν το 1992 όταν ένα εμπορευματοκιβώτιο φορτηγού πλοίου κατέληξε στον ωκεανό, με αποτέλεσμα 28.000 λαστιχένια παπάκια και άλλα παιδικά παιχνίδια για το μπάνιο να ξεκινήσουν ένα ταξίδι προς το άγνωστο. Κάποια από τα χαριτωμένα κίτρινα παπάκια από τον Βόρειο Ειρηνικό, όπου σημειώθηκε το περιστατικό, «κολύμπησαν» μέχρι την Αλάσκα, άλλα έφτασαν στο Μέιν των ΗΠΑ και μερικά ακόμα προσέγγισαν άλλες ακτές του Ατλαντικού. Έξι χρόνια αργότερα, το πλοίο APL China που αναχώρησε από την Ταϊβάν με προορισμό το Σιάτλ συνάντησε τον τυφώνα Μπαμπς, με αποτέλεσμα 406 εμπορευματοκιβώτια να πέσουν στη θάλασσα και να προκληθούν ζημιές σε ακόμα 1.000. Σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ναυτιλίας (WSC), κάθε χρόνο χάνονται έως και 1.382 εμπορευματοκιβώτια, ενώ όπως αναφέρει το Associated Press περισσότερα από 20.000 έχουν καταλήξει στον ωκεανό τα τελευταία 15 χρόνια. Κάποιοι ωστόσο ισχυρίζονται ότι ο αριθμός είναι ακόμα μεγαλύτερος. Το περιεχόμενό τους ξεβράζεται σε ακτές, επιδρά αρνητικά στους βιότοπους και τα ενδιαιτήματα ζωικών ειδών και έρχεται να προστεθεί στο μεγάλο σκουπιδότοπο των ωκεανών. Κάποια από τα 250 εκατ. κοντέινερ που διασχίζουν τους ωκεανούς δε φτάνουν στον προορισμό τους, αλλά βυθίζονται άθικτα στον πυθμένα της θάλασσας και δεν είναι δυνατό να εντοπιστούν ούτε να ανακτηθούν, ενώ άλλα διαλύονται και απελευθερώνουν το φορτίο τους. Περιβαλλοντολόγοι τονίζουν ότι πρέπει να ληφθούν αυστηρότερα μέτρα ώστε να αποτραπεί το φαινόμενο, καθώς απειλείται το ευάλωτο θαλάσσιο περιβάλλον με τη διαρροή τοξικών ουσιών και πλαστικών αντικειμένων. Σύμφωνα με το Associated Press τους περασμένους μήνες χιλιάδες πλαστικά σφαιρίδια μεγέθους φακής, ξεβράστηκαν σε ακτή της οικονομικής πρωτεύουσας Κολόμπο στη Σρι Λάνκα. Προκύπτει, λοιπόν, ότι αυτά τα σωματίδια προήλθαν από την πυρκαγιά που ξέσπασε στο X-Press Pearl το 2021 και παρότι έχουν μεσολαβήσει τρία χρόνια, το πλαστικό εξακολουθεί να «ζει» ανάμεσα στα κύματα. Στην περιοχή, μάλιστα, εντοπίστηκαν χιλιάδες νεκρά ψάρια που είχαν καταναλώσει πλαστικά πέλλετ, τα οποία μεταφέρονταν σε τρία κοντέινερ, το καθένα βάρους 26.000 κιλών. Την ίδια στιγμή, η περιβαλλοντική καταστροφή συμπληρώθηκε με το θάνατο δεκάδων δελφινιών, θαλάσσιων χελωνών και έξι φαλαινών που έφεραν πλαστικό στο στόμα τους. Οι αλιείς της περιοχής παρατηρούν μειωμένο αριθμό ειδών, ενώ ο πληθυσμός ζώων όπως οι θαλάσσιες χελώνες μπορεί να χρειαστεί αρκετά χρόνια μέχρι να επανέλθει στον αρχικό αριθμό του. Όπως εξηγεί στο αμερικανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο ο θαλάσσιος βιολόγος Άντριου ΝτεΒογκέλερε, ο οποίος έχει περάσει περισσότερα από 15 χρόνια μελετώντας τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ενός και μόνο βυθισμένου κοντέινερ, «αφήνουμε χρονοκάψουλες στο βυθό της θάλασσας για οτιδήποτε αγοράζουμε και πουλάμε, οι οποίες θα παραμείνουν εκεί ακόμα και για εκατοντάδες χρόνια». Ο ειδικός του Ερευνητικού Ινστιτούτου Monterey Bay στην Καλιφόρνια σε συνεργασία με ομάδα επιστημόνων εντόπισε το κοντέινερ το 2004 σε βάθος 1.280 μέτρων κατά τη διάρκεια έρευνας σχετικά με κοράλλια. Όπως είπε, όταν τόσο βαριά φορτία καταλήγουν στο βυθό συνθλίβουν τα πάντα και με την πάροδο του χρόνου, την αλλαγή ροής του νερού και των ιζημάτων, να μεταβάλλουν όλο το οικοσύστημα στο σημείο επηρεάζοντας τα ζωικά και φυτικά είδη. Η αμερικανική ακτοφυλακή δεν έχει τη δικαιοδοσία να υποχρεώσει τους πλοιοκτήτες να ανακτήσουν εμπορευματοκιβώτια, εκτός εάν απειλούν ένα θαλάσσιο καταφύγιο ή περιέχουν πετρέλαιο ή χαρακτηρισμένα επικίνδυνα υλικά. Εντούτοις, στην περίπτωση αυτή, οι πλοιοκτήτες δύο χρόνια μετά τη βύθιση του φορτίου κατέληξαν σε συμφωνία με το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να καταβάλουν 3,25 εκατ. δολάρια για εκτιμώμενες ζημιές στο θαλάσσιο περιβάλλον. Photo: Pixabay Πηγή: newmoney.gr