“Ηλιακή υπερδύναμη” η Ελλάδα το 2024, οι προβλέψεις του Ember για το 2030

Από Ιωάννα Κωσταδήμα Την ώρα που οι μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη δίνουν μάχη με τον χρόνο για να περιορίσουν τις εκπομπές τους, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε μία από τις πιο εντυπωσιακές πρωταγωνίστριες της πράσινης στροφής, λόγω της εκρηκτικής της πορείας στην ηλιακή ενέργεια. Όπως αποκαλύπτει η νέα ετήσια έκθεση του Ember για την παγκόσμια ηλεκτροπαραγωγή, η χώρα συγκαταλέγεται πλέον στις κορυφαίες «ηλιακές υπερδυνάμεις» του 2024, με την παραγωγή από φωτοβολταϊκά να ξεπερνά το 25% της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής. Η Ελλάδα δεν είναι απλώς μία από τις 21 χώρες που ξεπέρασαν το όριο του 15% ηλιακής διείσδυσης. Είναι στην τριάδα της Ευρώπης και στην παγκόσμια πεντάδα με βάση το ποσοστό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά το 2024, σύμφωνα με το think tank Ember. Πιο συγκεκριμένα, η συμμετοχή της ηλιακής ενέργειας στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας έφτασε το 22%, επίδοση που την τοποθετεί ισόπαλα με τη Χιλή στη δεύτερη θέση παγκοσμίως – πίσω μόνο από την Ουγγαρία (25%) και μπροστά από την Ισπανία (21%), την Αυστραλία (17,8%) και την Ολλανδία (17,7%). Αυτό σημαίνει πως η Ελλάδα παράγει από τον ήλιο περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια, αναλογικά με το σύνολο του μείγματός της, από κάθε άλλη χώρα της Ε.Ε. πλην της Ουγγαρίας. Το φωτοβολταϊκό αποτύπωμα της χώρας έχει ξεπεράσει ακόμη και οικονομίες με μακρά εμπειρία στις ΑΠΕ, όπως η Γερμανία (14,9%) ή η Πορτογαλία (14,5%). Σύμφωνα με τον ίδιο πίνακα της Ember, η κατά κεφαλήν ηλιακή παραγωγή στην Ελλάδα έφτασε το 2024 τις 1.228 kWh, τοποθετώντας τη στην 3η θέση παγκοσμίως, πίσω μόνο από την Αυστραλία (1.866 kWh) και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (1.292 kWh). Είναι αξιοσημείωτο ότι η χώρα ξεπερνά σε απόλυτα μεγέθη την Ισπανία, την Ολλανδία, τη Γερμανία, ακόμη και τις ΗΠΑ. Η αναλύτρια της Ember, Beatriz Santos, σχολίασε κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της έκθεσης ότι η επιτυχία της Ελλάδας δεν είναι απλώς αποτέλεσμα ηλιοφάνειας. «Η Ελλάδα είναι μία από τις λίγες χώρες που κατάφεραν να μετατρέψουν το φυσικό δυναμικό τους σε μετρήσιμο, ενταγμένο ποσοστό στο ενεργειακό τους μείγμα. Η απόδοσή της το 2024 δεν είναι συγκυριακή. Έχει πίσω της πέντε χρόνια σταθερής ανόδου, κάτι που δεν συναντάς εύκολα σε ευρωπαϊκό πλαίσιο», δήλωσε. Όπως τόνισε, ο συνδυασμός οικιακών και εμπορικών εγκαταστάσεων, η προώθηση του net metering και η ύπαρξη ενεργειακών κοινοτήτων δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν αναπτύσσει απλώς εγκατεστημένη ισχύ, αλλά ένα ολοκληρωμένο νέο ενεργειακό μοντέλο. Το επόμενο βήμα, τόνισε η Sonia Dunlop, είναι η Ελλάδα να εδραιώσει την ηλιακή της επιτυχία με επενδύσεις σε αποθήκευση, ευφυή δίκτυα και διασυνδέσεις, ώστε να αυξήσει περαιτέρω την απορροφητικότητα των φωτοβολταϊκών. «Η ηλιακή ενέργεια στην Ελλάδα δεν είναι πια μια μελλοντική δυνατότητα – είναι η βάση του συστήματος. Και αυτό δημιουργεί υποχρέωση για ένα δεύτερο κύμα επενδύσεων που θα στηρίξει τη σταθερότητά της», είπε χαρακτηριστικά. Ember: Πώς θα είναι το ενεργειακό σύστημα του μέλλοντοςΗ Ember προειδοποιεί ότι από το 2025 έως το 2030, ο κόσμος εισέρχεται σε μια περίοδο που η αύξηση της ζήτησης ηλεκτρισμού δεν θα είναι πια σταδιακή, αλλά εκρηκτική. Ο λόγος είναι η ταυτόχρονη ενεργοποίηση νέων, ενεργοβόρων τομέων της οικονομίας, που προστίθενται στη βασική κατανάλωση και δεν μπορούν να καλυφθούν από τις υφιστάμενες δομές παραγωγής. Η μεγαλύτερη απειλή αλλά και πρόκληση για τα συστήματα ηλεκτροπαραγωγής είναι αυτό που η έκθεση ονομάζει “emerging demand drivers” – οι ανερχόμενες δυνάμεις της κατανάλωσης. Πρόκειται για τέσσερις παράγοντες που αλλάζουν ριζικά τον ενεργειακό χάρτη: • Data centers & AI: Ήδη από το 2024, η κατανάλωση ρεύματος από data centers και εξόρυξη κρυπτονομισμάτων έφτασε τις 111 TWh, εκ των οποίων το 40% αφορά αποκλειστικά την εξόρυξη crypto. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης (AI) προϋποθέτει αδιάλειπτη ισχύ σε τεράστια clusters υπολογιστών. Η Ember προειδοποιεί ότι ως το 2030, η κατανάλωση μόνο από data centers μπορεί να τριπλασιαστεί, φτάνοντας τα 350–500 TWh ετησίως, καθιστώντας τα ισοδύναμα με ολόκληρες εθνικές αγορές (π.χ. της Βρετανίας ή της Γαλλίας). • Ηλεκτροκίνηση (EVs): Τα ηλεκτρικά οχήματα προσέθεσαν +62 TWh στη ζήτηση το 2024, αριθμός που προβλέπεται να πολλαπλασιαστεί επί 5 έως το 2030. Με την υιοθέτηση των EVs να επιταχύνεται – και πολλές χώρες να θέτουν απαγορεύσεις πώλησης συμβατικών οχημάτων από το 2030 – το βάρος θα μεταφερθεί από τα καύσιμα στον ηλεκτρισμό. Η IEA εκτιμά ότι τα EVs θα καταναλώνουν τουλάχιστον 500 TWh έως τα τέλη της δεκαετίας. • Αντλίες θερμότητας: Ο τομέας της θέρμανσης αλλάζει θεαματικά. Το 2024, οι αντλίες θερμότητας προσέθεσαν 22 TWh στο παγκόσμιο ενεργειακό ισοζύγιο. Καθώς αντικαθιστούν τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο στη θέρμανση κατοικιών, κυρίως στην Ευρώπη και την Κίνα, ο αριθμός αυτός θα φτάσει τις 100–120 TWh ως το 2030, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ember και της IEA. • Κλιματική προσαρμογή (ψύξη): Η έκθεση σημειώνει ότι το 2024, οι καύσωνες αύξησαν τη ζήτηση ρεύματος για ψύξη κατά 208 TWh, αριθμός που ισοδυναμεί με το 100% της ετήσιας κατανάλωσης ηλεκτρισμού της Ισπανίας. Αν οι θερμοκρασίες συνεχίσουν να ανεβαίνουν με τον τρέχοντα ρυθμό, η ζήτηση για ψύξη θα είναι ο πιο απρόβλεπτος και ταχύτερα αυξανόμενος παράγοντας στην κατανάλωση. Συνολικά, η Ember προβλέπει ότι για να καλυφθεί αυτή η νέα ζήτηση χωρίς αύξηση παραγωγής από ορυκτά καύσιμα, η παγκόσμια καθαρή παραγωγή πρέπει να αυξάνεται με ετήσιο ρυθμό τουλάχιστον 9%. Πρόκειται για πολλαπλάσια ταχύτητα από αυτή των προηγούμενων ετών – και ταυτόχρονα ένα στοίχημα τεχνολογικής και πολιτικής ετοιμότητας. Η πρόβλεψη για αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης κατά +3,3% ετησίως (ή ακόμη και +4,1% σε πιο ενεργοβόρα σενάρια) σημαίνει ότι το σύστημα χρειάζεται να προσθέτει περισσότερες από 1.000 TWh καθαρής ενέργειας κάθε χρόνο, δηλαδή σχεδόν την παραγωγή της Κίνας από φωτοβολταϊκά το 2024, επί δέκα. Για την Ember, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: η μετάβαση δεν μπορεί να «διατηρήσει την ταχύτητα» της τελευταίας δεκαετίας. Πρέπει να επιταχύνει. Και για να το κάνει αυτό, δεν αρκούν οι νέες εγκαταστάσεις – χρειάζονται ευφυή δίκτυα, ψηφιακή διαχείριση φορτίων, ευέλικτα συμβόλαια, αλλά και πολιτική συνέχεια. Όπως σημειώνει η αναλύτρια Sonia Dunlop, «αυτή η ενεργειακή μετάβαση δεν είναι πια πολυτέλεια ή ιδεολογία – είναι η μόνη λύση για να κρατήσουμε τις μηχανές του κόσμου σε λειτουργία». Η πρόκληση είναι μεγάλη, αλλά η συγκυρία μοναδική: η πτώση του κόστους τεχνολογιών, η κοινωνική αποδοχή των ΑΠΕ και η αναγκαιότητα ηλεκτροδότησης
Wind Europe: Οι έξι προτάσεις για να ελαφρύνουν οι λογαριασμοί ρεύματος

Από Ιωάννα Κωσταδήμα Την ώρα που η Ευρώπη αναζητά τη «χρυσή τομή» ανάμεσα στην ενεργειακή ασφάλεια, την οικονομική βιωσιμότητα και την κλιματική ουδετερότητα, το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας αποδεικνύεται μία δύσκολη εξίσωση. Η νέα μελέτη της WindEurope, που εκπονήθηκε σε συνεργασία με την VaasaETT, αναδεικνύει με χειρουργική ακρίβεια την ανάγκη να αναμορφωθούν ριζικά οι λογαριασμοί ρεύματος στην Ευρώπη, με στόχο τη διασφάλιση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας και την επιτάχυνση της ηλεκτροδότησης μέσω ΑΠΕ. Η μελέτη της WindEurope επισημαίνει το γεγονός πως η Ευρώπη επιδιώκει τον πλήρη εξηλεκτρισμό της οικονομίας της μέσω ΑΠΕ, ωστόσο φορτώνει το κόστος της μετάβασης – μέσω ρυθμιζόμενων τελών, επιδοτήσεων, φορολογίας και κρυφών χρεώσεων – σχεδόν αποκλειστικά στον τελικό καταναλωτή ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, το ρεύμα στην Ευρώπη να είναι 15 φορές ακριβότερο για τα νοικοκυριά και 4 φορές ακριβότερο για τις βιομηχανίες, συγκριτικά με την Κίνα, σύμφωνα με τους πίνακες τιμών της έκθεσης (μέσος όρος Γαλλίας, Γερμανίας, Ισπανίας, Πολωνίας έναντι Πεκίνου, Νατόνγκ, Σανγκάης και Ζανγκτζιακού). Στην Ελλάδα, το ζήτημα του ενεργειακού κόστους έχει τεθεί στην εμπροσθοφυλακή της ενεργειακής πολιτικής του υπουργείου. Πηγές του ΥΠΕΝ, έχουν αναφέρει πως μαγικές λύσεις δεν μπορούν να υπάρξουν, αλλά χρειάζεται να τεθούν στόχοι μετριασμού του ενεργειακού κόστους. Η νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ γνωρίζει ότι η αγορά ηλεκτρισμού -με την πολυπλοκότητα που την χαρακτηρίζει- δεν αναμένεται να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη. Και ο στόχος που τίθεται είναι μετρημένος: Ούτε αμελητέα μείωση κόστους της τάξης του 1%-2%, αλλά ούτε και εξωπραγματική. Θα πρέπει ωστόσο να γίνει αισθητή στους τελικούς καταναλωτές. Ιδιαίτερη βαρύτητα θα δώσει το ΥΠΕΝ το επόμενο διάστημα και στις χρεώσεις που σχετίζονται με τη λειτουργία της Αγοράς Εξισορρόπησης, τις απώλειες του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας κ.α. Το θέμα της επιβάρυνσης που προκύπτει από τους εν λόγους λογαριασμούς ανέδειξε πρόσφατα ο σύνδεσμος των ενεργοβόρων βιομηχανιών (ΕΒΙΚΕΝ) που εκπόνησε σχετική έρευνα και στη βάση των συμπερασμάτων ζήτησε περαιτέρω διερεύνηση του πώς διαμορφώνεται ο συγκεκριμένος λογαριασμός από τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) και από τον ΑΔΜΗΕ. Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα η ετήσια επιβάρυνση ανέρχεται σε περίπου 500 εκατ. ευρώ Πέραν όμως από την τιμολογιακή σύγκριση αυτό που τονίζει η Wind Europe είναι πως η ενεργειακή τιμή στην Ευρώπη δεν είναι πια μόνο οικονομικό ζήτημα· έχει μετατραπεί σε γεωπολιτική αδυναμία. Όταν η Κίνα και οι ΗΠΑ προσφέρουν στις βιομηχανίες τους ενεργειακό κόστος χαμηλό και σταθερό, συχνά επιδοτούμενο ή μερικώς απαλλαγμένο από τέλη μετάβασης, ενώ η Ευρώπη προσπαθεί να χρηματοδοτήσει το σύνολο της πράσινης μετάβασης μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: βιομηχανική αποχώρηση, αποεπένδυση και αποδυνάμωση της παραγωγικής βάσης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Γερμανίας, όπου ήδη από το 2022 καταγράφηκε κύμα ανησυχίας για μεταφορά παραγωγικής δραστηριότητας εκτός ΕΕ λόγω του ενεργειακού κόστους. Ο ίδιος κίνδυνος επικρέμαται και για τις νότιες χώρες – όπως η Ισπανία και η Πολωνία – των οποίων η βιομηχανική βάση (αλουμίνιο, χημικά, χαρτί) είναι άκρως ενεργοβόρα και πλήττεται από το υψηλό κόστος ανά MWh. Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο της μελέτης είναι πως οι βιομηχανίες που έχουν τη δυνατότητα απαλλαγών από ρυθμιζόμενες χρεώσεις (λόγω ενεργειακής έντασης), συχνά βρίσκονται αντιμέτωπες με δυσκίνητα και γραφειοκρατικά σχήματα. Οι απαλλαγές, είτε εφαρμόζονται με καθυστέρηση, είτε απαιτούν εξειδικευμένες δηλώσεις, είτε κρίνονται βάσει κριτηρίων που διαφέρουν ανά χώρα, οδηγώντας σε αβεβαιότητα και υποτίμηση των πλεονεκτημάτων. Και βέβαια, το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι το φυσικό αέριο – που είναι ορυκτό καύσιμο – τιμολογείται συχνά ευνοϊκότερα από το ρεύμα, λόγω χαμηλότερων ρυθμιζόμενων χρεώσεων. Στην Ισπανία το 2024, όπως αναφέρει η έκθεση, οι ρυθμιζόμενες χρεώσεις στο ρεύμα ήταν 19 φορές υψηλότερες από εκείνες στο φυσικό αέριο. Πρόκειται για μια καθαρή τιμολογιακή στρέβλωση που λειτουργεί αντικίνητρο για την εξηλεκτρισμένη οικονομία. Τελικά, αυτό που προκύπτει δεν είναι μόνο μια τεχνική αστοχία πολιτικής αλλά μια στρατηγική αποτυχία. Αν η Ευρώπη δεν διαχωρίσει τη χρηματοδότηση της μετάβασης από τον λογαριασμό του ρεύματος – δηλαδή αν δεν περάσει σταδιακά αυτά τα κόστη στον κρατικό προϋπολογισμό – κινδυνεύει να ακυρώσει τις ίδιες της τις κλιματικές δεσμεύσεις, οδηγώντας τις κοινωνίες σε αποξένωση και τις βιομηχανίες σε έξοδο. Τέσσερις χώρες, τέσσερις όψεις του ίδιου τιμολογιακού γρίφουΗ συγκριτική αποτύπωση της τιμολόγησης ηλεκτρικής ενέργειας σε Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Πολωνία αποκαλύπτει τη βαθιά ανομοιογένεια του ευρωπαϊκού ενεργειακού μοντέλου και την αδυναμία του να στηρίξει συλλογικά τους στόχους της πράσινης μετάβασης. Η μελέτη της WindEurope φέρνει στο φως όχι μόνο τις διαφορές στον τελικό λογαριασμό, αλλά κυρίως τις αιτίες που τον καθορίζουν: από το ύψος και τη φύση των ρυθμιζόμενων χρεώσεων, μέχρι τη δυνατότητα απαλλαγής των βιομηχανιών και τον βαθμό διαφάνειας των τελών. Σε κάθε περίπτωση, η ενεργειακή τιμολόγηση εξελίσσεται σε καθοριστικό παράγοντα για την ανταγωνιστικότητα, τη βιομηχανική στρατηγική και την κοινωνική συνοχή των κρατών. Η Γερμανία εμφανίζεται ως η πιο προβληματική περίπτωση, με τα οικιακά τιμολόγια να φτάνουν στα 40 c€/kWh το 2024, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη επιβάρυνση στην Ευρώπη. Αν και η κατάργηση του τέλους EEG αποτέλεσε εμβληματικό βήμα στην προσπάθεια ανακούφισης των καταναλωτών, η πραγματικότητα δείχνει πως η πίεση μεταφέρθηκε αλλού. Οι επενδύσεις στο δίκτυο, η μεγάλη γεωγραφική διασπορά των παρόχων και οι αυξημένες ανάγκες για υπηρεσίες ευελιξίας, όπως ανακατανομές φορτίου και αντιμετώπιση συμφορήσεων, εκτόξευσαν τις δικτυακές χρεώσεις. Επιπλέον, η απολιγνιτοποίηση και το σταδιακό κλείσιμο των πυρηνικών σταθμών αύξησαν την εξάρτηση από το φυσικό αέριο, εντείνοντας την έκθεση σε τιμές χονδρεμπορικής. Για τη βιομηχανία, η εικόνα διαφοροποιείται ανάλογα με τις εκπτώσεις: οι τιμές κινούνται μεταξύ 12,2 και 16,2 c€/kWh, αλλά η πρόσβαση σε εκπτώσεις είναι γραφειοκρατικά σύνθετη και συχνά χορηγείται εκ των υστέρων, αποδυναμώνοντας τον προγραμματισμό κόστους. Στην Ισπανία, η τιμολόγηση χαρακτηρίζεται από συγκρατημένο κόστος για τα νοικοκυριά, με τιμές κοντά στα 30 c€/kWh, εν μέρει λόγω των χαμηλών χρεώσεων δικτύου που παραμένουν οι χαμηλότερες μεταξύ των χωρών της μελέτης. Ωστόσο, πίσω από αυτή την εικόνα κρύβεται ένα βαθιά προβληματικό και αδιαφανές σύστημα. Πολλά κόστη, όπως οι εισφορές για την υποστήριξη των ΑΠΕ (RECORE), την αντιστάθμιση των ελλειμμάτων του παρελθόντος (déficit tarifario), και την επιδότηση των μη διασυνδεδεμένων περιοχών (TNP), ενσωματώνονται στο λεγόμενο «ενεργειακό σκέλος» χωρίς να εμφανίζονται ξεκάθαρα στον λογαριασμό. Η Γαλλία προβάλλει ως το παράδειγμα σχετικής ισορροπίας. Παρά την αύξηση του κόστους προμήθειας λόγω
ΡΑΑΕΥ: Τι αλλαγές προτείνει για τα χρωματιστά τιμολόγια ρεύματος

Σε διαβούλευση η επιβολή ρυθμιστικών μέτρων στην προμήθεια ρεύματος Από τη Μάχη Τράτσα Αλλαγές στα χρωματιστά τιμολόγια ρεύματος προτείνει η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ). Ειδικότερα, χθες ο Ρυθμιστής της ενεργειακής αγοράς έθεσε σε δημόσια διαβούλευση ρυθμιστικά μέτρα στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας παρέχοντας κατευθυντήριες οδηγίες προς τους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας σχετικά με την ενίσχυση της διαφάνειας και της επαληθευσιμότητας των χρεώσεων στο ανταγωνιστικό σκέλος των τιμολογίων ρεύματος χαμηλής τάσης. Κίτρινα: Μεταβαλλόμενη τιμή μόνο σε πελάτες με μετρητήΣτο πλαίσιο αυτό προχωρά σε ορισμένες διαφοροποιήσεις. Για παράδειγμα, στα κυμαινόμενα «κίτρινα» τιμολόγια θα μπορεί η τιμή να μεταβάλλεται βάσει της κατανάλωσης του πελάτη, μόνο στην περίπτωση κατά την οποία υπάρχει εγκατεστημένος έξυπνος μετρητής (ευφυές σύστημα μέτρησης), προκειμένου ο πελάτης να μπορεί να παρακολουθεί την κατανάλωσή του και να επωφελείται από τον σχεδιασμό και τα χαρακτηριστικά του τιμολογίου. Ωστόσο, όπως αναφέρει στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» παράγοντας της αγοράς προμήθειας, στην αγορά σήμερα κυκλοφορούν πολλά «κίτρινα» τιμολόγια τα οποία έχουν «βήματα» που διαφοροποιούν την τιμή (π.χ. ανάλογα με τις κιλοβατώρες κατανάλωσης κλπ.). Με άλλα λόγια δεν έχουν μια ενιαία κυμαινόμενη τιμή για το σύνολο της κατανάλωσης. «Δηλαδή όλα αυτά τα προϊόντα που διατίθενται σήμερα στην αγορά θα είναι παράνομα;», αναρωτιέται η ίδια πηγή. Τροποποίηση συμβάσεων για έκτακτη ανάγκηΕπιπλέον, το κείμενο που έχει τεθεί σε διαβούλευση προβλέπει ότι οι όροι των συμβάσεων προμήθειας κυμαινόμενης τιμολόγησης μπορούν να τροποποιηθούν μονομερώς από τους προμηθευτές αποκλειστικά για σπουδαίο λόγο (π.χ. ενεργειακή κρίση, εμπόλεμη κατάσταση), κατόπιν παρέλευσης έξι μηνών από την υπογραφή της σύμβασης και κατόπιν έγγραφης και ατομικής ενημέρωσης του καταναλωτή, τουλάχιστον δύο μήνες πριν από την έναρξη ισχύος της προτεινόμενης τροποποίησης. Μάλιστα, θα πρέπει ο προμηθευτής να ενημερώσει προηγουμένως την Αρχή η οποία θα αξιολογεί τα πραγματικά δεδομένα και θα μπορεί να απορρίπτει την επικείμενη τροποποίηση στην περίπτωση που δεν αποδεικνύεται ο σπουδαίος λόγος. 12μηνα τα δυναμικά (πορτοκαλί) τιμολόγιαΔωδεκάμηνη θα είναι η διάρκεια των συμβάσεων στα δυναμικά πορτοκαλί τιμολόγια, δηλαδή σε εκείνα που παρέχουν κυμαινόμενη τιμή ανά ώρα, η οποία αντικατοπτρίζει τη διακύμανση της χονδρεμπορικής τιμής και τα οποία θα μπορούν να προσφέρονται μόνο σε καταναλωτές που έχουν εγκατεστημένο ευφυή μετρητή. Σε αυτά δεν θα χρεώνεται άμεσα ή έμμεσα ρήτρα πρόωρης αποχώρησης, οι όροι των συμβάσεων δεν θα τροποποιούνται μονομερώς από τους προμηθευτές ενώ θα μπορούν να προσφέρονται σταθερές εκπτώσεις καθόλη τη διάρκεια της σύμβασης. Τα δυναμικά αρχικά μπορούν θα προσφερθεί σε ένα αριθμό πελατών που προσεγγίζει τους 155.0000 και αφορά τις μεγαλύτερες παροχές χαμηλής και μέσης τάσης, μεσαίες επιχειρήσεις, βιοτεχνίες κλπ. Οι συγκεκριμένες παροχές αθροίζουν πάνω από το 46% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρισμού στη χώρα μας. Στόχος είναι στα τέλη του 2025 να παρέχονται πιστοποιημένα μετρητικά δεδομένα για την εφαρμογή της δυναμικής τιμολόγησης που θα καλύπτουν άλλο ένα 20%, δηλαδή συνολικά το 60% της συνολικής κατανάλωσης. Σταθερά «μπλε» τιμολόγιαΌσο για τα σταθερά μπλε τιμολόγια ξεκαθαρίζεται ότι μπορεί να είναι τουλάχιστον 12μηνα με μια πάγια χρέωση (€/μήνα), μία σταθερή τιμή προμήθειας (€/kWh) και ρήτρα πρόωρης αποχώρησης. Στη σταθερή τιμή μπορεί να περιλαμβάνεται διακύμανση της τιμής η οποία θα συνδέεται αποκλειστικά με τις ώρες αιχμής/μη αιχμής (peak/off-peak), όπως αυτές καθορίζονται από τον αρμόδιο φορέα. Προκειμένου να διατίθεται σταθερό τιμολόγιο με χρέωση peak/off peak, πρέπει η σχετική μέτρηση της κατανάλωσης να υποστηρίζεται τεχνικά από τον Διαχειριστή. Οι όροι των συμβάσεων προμήθειας σταθερής τιμολόγησης δεν μπορούν να τροποποιούνται μονομερώς από τους προμηθευτές. Οι προμηθευτές που εκπροσωπούν πάνω από 200.000 πελάτες οφείλουν να παρέχουν τουλάχιστον ένα σταθερό τιμολόγιο ανά κατηγορία πελάτη (π.χ. οικιακός πελάτης, εμπορικός πελάτης). Πηγή: ot.gr
Νέο φωτοβολταϊκό έργο 567 MWp από ΔΕΗ & RWE στην Κ. Μακεδονία

Η ΔΕΗ και η RWE, προωθώντας την ενεργειακή μετάβαση της Ελλάδας μέσω της κοινής εταιρίας τους ΜΕΤΩΝ Ενεργειακή ΑΕ αναμένεται να κατασκευάσουν δύο μεγάλης κλίμακας φωτοβολταϊκά έργα στη Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας. Τα φωτοβολταϊκά έργα «Κοτύλι» και «Νέο Συρράκο» συνολικής ισχύος 567 MWp (518 MWac) θα κατασκευαστούν την άνοιξη και η λειτουργία τους θα ξεκινήσει το 2027. Η εκτιμώμενη ετήσια παραγωγή ενέργειας των δύο έργων θα επαρκεί για να καλύψει ενεργειακές ανάγκες περισσότερων από 140.000 νοικοκυριών. Η εταιρεία ΜΕΤΩΝ Ενεργειακή ΑΕ που διαχειρίζεται το έργο, έχει υπογράψει διμερείς συμβάσεις αγοραπωλησίας πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας 10ετούς διάρκειας με τη ΔΕΗ και την RWE Supply & Trading, ώστε να αγοράζουν την πράσινη παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια. Ήδη για την επένδυση ύψους 418 εκατ. ευρώ, εξασφαλίστηκαν 175 εκατ. ευρώ από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης – NextGenerationEU μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», ενώ τα υπόλοιπα κεφάλαια θα χρηματοδοτηθούν με τραπεζικό δανεισμό ύψους €169 εκατ. και με τη συνεισφορά των μετόχων. RWE Renewables Europe & Australia (51%) και ΔΕΗ Ανανεώσιμες (49%), έχουν ήδη ενεργοποιήσει 5 φωτοβολταϊκά έργα, συνολικής ισχύος 210 MWp, ολοκληρώνοντας την κατασκευή ενός ακόμα έργου, συνολικής ισχύος 315 MWp, που επίκειται να ενεργοποιηθεί. Η κατασκευή άλλων 3 κοινών φωτοβολταϊκών έργων, συνολικής ισχύος 625 MWp, αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2025. Σημειώνεται ότι τα εννέα αυτά φωτοβολταϊκά έργα έχουν συνολική ισχύ 940 MWp (870 MWac) και βρίσκονται στη Δυτική Μακεδονία, εντός των ορίων του πρώην υπαίθριου λιγνιτωρυχείου Αμυνταίου.
ΔΕΗ: Με φουλ τις μηχανές για πράσινη “δύναμη πυρός” 12 GW το 2027

Από Λαλέλα Χρυσανθοπούλου Με φουλ τις μηχανές σε όλα τα «μέτωπα», κατά μόνας και με εταίρους, σε όλες τις τεχνολογίες (φωτοβολταϊκά, αιολικά, μικρά υδροηλεκτρικά, μπαταρίες), εντός και εκτός συνόρων τρέχει η ΔΕΗ για να διευρύνει το πράσινο χαρτοφυλάκιό της, με το βλέμμα στην επίτευξη του στόχου για διπλασιασμό σχεδόν της εγκατεστημένης ισχύος ΑΠΕ το 2027, στα 12 GW από 6,2 GW(4,8 GW στην Ελλάδα και 1,4 GW στο εξωτερικό), που είχε διαμορφωθεί τον Μάρτιο του 2025. Η λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης που ανακοινώθηκε χθες από τη ΜΕΤΩΝ Ενεργειακή (την κοινοπραξία της ΔΕΗ με τον γερμανικό κολοσσό RWE) για την έναρξη κατασκευής ακόμα ενός mega φωτοβολταϊκού πάρκου ισχύος 567 MW στην Κεντρική Μακεδονία, επένδυση ύψους 418 εκατ. ευρώ που στηρίζεται από το Ταμείο Ανάκαμψης, αποτελεί μια ακόμα –μεγάλη- ψηφίδα του παζλ της πληθώρας των project που έχει βάλει στην πρίζα η ΔΕΗ Ανανεώσιμες, στο οποίο εντάσσονται και τα φωτοβολταϊκά projects σε Αμύνταιο (940 MW, έργο που βρίσκεται και αυτό υπό την ομπρέλα της ΜΕΤΩΝ) και Πτολεμαΐδα (550 MW, έργο της ΔΕΗΑΝ) που συνιστούν μέρος του ολιστικού σχεδίου για τον μετασχηματισμό της Δυτικής Μακεδονίας που ανακοινώθηκε την εβδομάδα που πέρασε. Την ίδια στιγμή, η ΔΕΗ υλοποιεί και σειρά μικρότερων έργων, τόσο φωτοβολταϊκών όσο και αιολικών (στα οποία αποδίδει αυξημένη έμφαση το τελευταίο διάστημα στο πλαίσιο περαιτέρω εξισορρόπησης του μείγματος της ηλεκτροπαραγωγής τόσο σε επίπεδο γεωγραφιών, όσο σε επίπεδο τεχνολογιών). Την ίδια στιγμή, ανεβάζει ταχύτητες και στο εξωτερικό, κατασκευάζοντας παράλληλα έργα σε Βουλγαρία (που αποτελεί την νέα προσθήκη στη «βεντάλια» των ξένων αγορών όπου δραστηριοποιείται η ΔΕΗ), Ιταλία και Ρουμανία. Πιο συγκεκριμένα, όπως δήλωσε ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΕΗ Γιώργος Στάσσης στην ενημέρωση των αναλυτών για τα αποτελέσματα 2024 της Επιχείρησης , από το Capital Markets Day του περασμένου Νοεμβρίου ολοκληρώθηκαν πράσινα έργα ισχύος 700 MW, εκ των οποίων τα 618 ΜW αφορούν σε τρία διαφορετικά φωτοβολταϊκά projects στην περιοχή της Πτολεμαΐδας, τα 32 ΜW αναλογούν στα πρώτα έργα της ΔΕΗ στην Ιταλία, επίσης φωτοβολταϊκά, από ένα χαρτοφυλάκιο συνολικής ισχύος 503 MW και τα υπόλοιπα αφορούν στο «καλάθι» των έργων, αιολικών και φωτοβολταϊκών που απέκτησε η ΔΕΗ από τον Όμιλο Κοπελούζου. Άλλα 700 πράσινα Μεγαβάτ βρίσκονται υπό κατασκευή, εκ των οποίων ένα μεγάλο μέρος αφορούν στο φωτοβολταϊκό cluster του Αμυνταίου της ΜΕΤΩΝ Ενεργειακή. Στο εν λόγω project έχουν ήδη ηλεκτριστεί 5 πάρκα συνολικής ισχύος 210 MW και έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή ενός ακόμα έργου ισχύος 315 MW που αναμένεται να ηλεκτριστεί το επόμενο διάστημα. Η κατασκευή άλλων τριών πάρκων, συνολικής ισχύος 625 MW αναμένεται να ολοκληρωθεί το επόμενο διάστημα. Υπό κατασκευή βρίσκονται και πάρκα ισχύος 125 MW στο mega φωτοβολταϊκό της Μεγαλόπολης, έργο συνολικής ισχύος 550 MW που κατατάσσεται στα εμβληματικά έργα ΑΠΕ της ΔΕΗ. Άλλα 125 MW θα ξεκινήσουν να κατασκευάζονται εντός του έτους και το τρίτο cluster, ισχύος 240 MW θα ξεκινήσει να κατασκευάζεται εντός του 2026. Φέτος εξάλλου αναμένεται να παραδοθεί και το τελευταίο σκέλος του φωτοβολταϊκού στην Πτολεμαϊδα, συνολικής ισχύος 550 MW όπως προαναφέρθηκε, ισχύος 183 ΜW, καθώς έχει ήδη ολοκληρωθεί η κατασκευή των πρώτων 367 MW. Τα αιολικά έργα που κατασκευάζει η ΔΕΗ Όσον αφορά στα αιολικά έργα, όπως αναφέρεται στις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις της ΔΕΗ για το 2024, εντός του έτους αναμένεται να ολοκληρωθούν οι εργασίες κατασκευής και η ηλέκτριση του αιολικού πάρκου «Κάρκαρος», ισχύος 36,4 MW και συνολικού προϋπολογισμού 45,5 εκατ. ευρώ στη Φωκίδα, καθώς και το αιολικού πάρκου «Δούκας», προϋπολογισμού 31,6 εκατ. ευρώ στη Δυτική Μακεδονία. Τον Οκτώβριο του 2024 υπεγράφη σύμβαση EPC (Engineering, Procurement and Construction) για την κατασκευή αιολικού πάρκου ισχύος 35,4 MW στη θέση Τιμένιο Όρος των Περιφερειακών Ενοτήτων Αρκαδίας και Αργολίδας και οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν στις αρχές του έτους. Εντός του πρώτου τριμήνου του 2025 ξεκίνησαν και οι κατασκευαστικές εργασίες για το νέο αιολικό πάρκο συνολικής ονομαστικής ισχύος 60 MW στη Ροδόπη. Για το αιολικό πάρκο ισχύος 11 MW στη θέση Λιβαδάκι στην Φωκίδα (εταιρεία Livador στην οποία η ΔΕΗΑΝ συμμετέχει με ποσοστό 49%) η σύμβαση προμήθειας και εγκατάστασης εξοπλισμού υπεγράφη το Δεκέμβριο και ακολούθησε η υπογραφή της σύμβασης Balance of Plant (που αφορά σε όλα τα υπόλοιπα σκέλη πλην του εξοπλισμού) μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2025. Το σύνολο των κεφαλαιουχικών δαπανών της ΔΕΗΑΝ για αιολικά πάρκα το 2024 ανήλθε σε 61 εκατ. ευρώ, έναντι 223,9 εκατ. ευρώ που ήταν η αντίστοιχη δαπάνη για φωτοβολταϊκά πάρκα, αντανακλώντας την υπεροχή της συγκεκριμένης τεχνολογίας στο χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ της επιχείρησης. Τα μεγάλα projects στο εξωτερικόΜε εξίσου ταχείς ρυθμούς με την Ελλάδα κινείται η ΔΕΗ και στο εξωτερικό, αφού και εκεί έχει υπό κατασκευή έργα ΑΠΕ ισχύος 700 MW (όσα δηλαδή και στην Ελλάδα). Όπως είναι φυσικό, το μεγάλο βάρος πέφτει στην πιο ώριμη αγορά της Ρουμανία, όπου η θυγατρική PPC Romania κατασκευάζει projects συνολικής ισχύος 431 MW, εκ των οποίων τα 291 MW αφορούν σε φωτοβολταϊκά και τα 140 ΜW σε μεγάλο αιολικό πάρκο στην Ανατολική Ρουμανία που προγραμματίζεται να συνδεθεί στο ηλεκτρικό δίκτυο της χώρας έως το τέλος του έτους. Η δε θέση του σε λειτουργία θα σηματοδοτήσει την αύξηση της πράσινης εγκατεστημένης ισχύος της PPC Renewables Romania σε 1,5 GW, σε συνέχεια και της εξαγοράς τον Αύγουστο της Evryo Funds που διέθετε αιολικά πάρκα σε λειτουργία ισχύος 600 MW. Ο σχεδιασμός του ομίλου ΔΕΗ προβλέπει ότι η εγκατεστημένη ισχύς των μονάδων στη Ρουμανία θα ξεπεράσει τα 2 GW έως το τέλος του 2026. Στην Ιταλία κατασκευάζονται φωτοβολταϊκά ισχύος 61 MW με στόχο η πράσινη εγκατεστημένη ισχύς να φτάσει τα 160 ΜW στο τέλος του έτους. Τον περασμένο μήνα, εξάλλου, η ΔΕΗ πιστοποίησε την εδραίωση της θέσης της και στην αγορά της Βουλγαρίας, μέσω της έναρξης κατασκευής του φωτοβολταϊκού σταθμού Colosseum στην περιοχή Στάρα Ζαγόρα, ισχύος 165 MW και μονάδας αποθήκευσης ενέργειας 25 MW. Το πρώτο βήμα της ΔΕΗ στη γειτονική χώρα είχε συντελεστεί με τη θέση σε λειτουργία αιολικού πάρκου 18 MW. Με τα δυο νέα έργα (το mega φωτοβολταϊκό και την μπαταρία) που βρίσκονται υπό κατασκευή, το χαρτοφυλάκιο των έργων σε λειτουργία και υπό κατασκευή στη Βουλγαρία φτάνει τα 208 MW. Μικρά υδροηλεκτρικά, υβριδικά και μπαταρίεςΠρόοδο κατέγραψε η ΔΕΗ και στο «μέτωπο» των μικρών υδροηλεκτρικών
Υδρογονάνθρακες: Παράταση ως Απρίλιο 2026 στην ExxonMobil για το μπλοκ δυτικά της Κρήτης

Από Λαλέλα Χρυσανθοπούλου Περισσότερο χρόνο για να αξιολογήσει τα στοιχεία που συνέλεξε από τις σεισμικές έρευνες για υδρογονάνθρακες στο μπλοκ «δυτικά της Κρήτης» και να αποφασίσει τα επόμενα βήματά της φαίνεται να χρειάζεται η ExxonMobil, ο operator του θαλάσσιου οικοπέδου που έχει τον πρώτο λόγο στις αποφάσεις στην κοινοπραξία που έχει συστήσει με τη Helleniq Energy. Γι’ αυτό και ζήτησε -και έλαβε- παράταση ενός έτους -έως τις 9 Απριλίου 2026- για να ολοκληρώσει τον έλεγχο των σεισμικών δεδομένων και να αποφασίσει αν θα προχωρήσει στη δεύτερη φάση των ερευνών. Η απόφαση της ΕΔΕΥΕΠΣύμφωνα με την απόφαση της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ) που αναρτήθηκε στη Διαύγεια την Παρασκευή 5 Απριλίου, η εταιρεία συναινεί στην παράταση των προθεσμιών εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του μισθωτή του θαλάσσιου οικοπέδου (ExxonMobil- Helleniq Energy) κατά 12 μήνες, προκειμένου να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση του δυναμικού της συμβατικής περιοχής σε υδρογονάνθρακες βάσει των πιο πρόσφατων σεισμογραφικών δεδομένων, όπως αυτή περιγράφεται σε επιστολή που έστειλε η αμερικανική εταιρεία στην ΕΔΕΥΕΠ στις 11 Μαρτίου. «Μετά την κατά τα ανωτέρω εκπλήρωση των υπολειπόμενων εργασιών της Πρώτης Φάσης του Βασικού Σταδίου Ερευνών, ο Μισθωτής υποβάλλει, έως την 9η Απριλίου 2026, τη γνωστοποίηση του άρθρου 2.1(β) της Σύμβασης με την οποία αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκπληρώσει το Πρόγραμμα Ελαχίστων Εργασιών, την Υποχρέωση Ελάχιστης Δαπάνης της Δεύτερης Φάσης του Βασικού Σταδίου Ερευνών και τις συναφείς με τη γνωστοποίηση αυτή υποχρεώσεις του. Με τη γνωστοποίηση αυτή εκκινεί η Δεύτερη Φάση του Βασικού Σταδίου Ερευνών», καταλήγει η επιστολή. Πρόκειται για τη δεύτερη κατά σειρά παράταση (η πρώτη είχε δοθεί τον Οκτώβριο του 2024) που δίνεται στο σχήμα για να ολοκληρώσει την πρώτη φάση ερευνών στο συγκεκριμένο μπλοκ. Η εξέλιξη έχει τη σημασία της, με δεδομένες τις φήμες που είχαν κυκλοφορήσει το τελευταίο διάστημα και έφεραν την ExxonMobil να εξετάζει την επιστροφή του οικοπέδου «Δυτικά της Κρήτης» στο Ελληνικό Δημόσιο, εκτιμώντας ότι εμφανίζει υψηλότερη τεχνική δυσκολία και ότι είναι λιγότερο «υποσχόμενο» σε σχέση με το μπλοκ «Νοτιοδυτικά της Κρήτης». Για το εν λόγω μπλοκ, οι έρευνες έχουν προχωρήσει περισσότερο και η κοινοπραξία βρίσκεται στη φάση προ της λήψης της επενδυτικής απόφασης για τη διερευνητική γεώτρηση που πιθανόν να ληφθεί εντός του έτους, όπως είχε δηλώσει ο Διευθύνων Σύμβουλος της Helleniq Energy Ανδρέας Σιάμισιης στο τέλος Φεβρουαρίου. Η παρουσία της ChevronΗ παράταση που ζήτησε και έλαβε η ΕxxonMobil σημαίνει ότι η εταιρεία παραμένει με δυο οικόπεδα στις έρευνες στη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης, κάτι που ήταν επιθυμητό για προφανείς λόγους για την ελληνική κυβέρνηση που στοχεύει στην παρούσα φάση να διατηρήσει το momentum για τις έρευνες υδρογονανθράκων σε θαλάσσια οικόπεδα, πολλώ δε μάλλον μετά και τη δρομολογούμενη είσοδο του μεγαλύτερου ανταγωνιστή της Exxon σε παγκόσμιο επίπεδο, της επίσης αμερικανικής Chevron, στο ελληνικό πρόγραμμα υδρογονανθράκων. Όπως δήλωσε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου σε συνέντευξή του στα «Παραπολιτικά», «η ολοκλήρωση των συζητήσεων με τη Chevron και η αποδοχή του ενδιαφέροντος για τα θαλάσσια οικόπεδα Νότια Κρήτη 1 και 2 (σε συνέχεια της αποδοχής του ενδιαφέροντος για το μπλοκ Νότια της Πελοποννήσου) είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα, αλλά και μια επιβεβαίωση ότι βαδίζουμε στον δρόμο της ενεργειακής αυτονομίας της χώρας». Ο ανταγωνισμός μεταξύ Exxon και Chevron φαίνεται ότι μέτρησε στην απόφαση της πρώτης να μην περιορίσει την παρουσία της στο ελληνικό πρόγραμμα. Και πολύ περισσότερο όταν το ένα εκ των δυο οικοπέδων για τα οποία έχει εκφράσει ενδιαφέρον η Chevron, το «Νότια της Κρήτης 1» εφάπτεται με το πιο ώριμο και περισσότερα υποσχόμενο μπλοκ της ExxonMobil «Νοτιοδυτικά της Κρήτης». Πηγή: energygame.gr
Gastrade: Σε διαβούλευση οι περιβαλλοντικοί όροι για το νέο FSRU στη Θράκη

Από Ιωάννα Κωσταδήμα Σε δημόσια διαβούλευση τίθεται μέχρι τις 8 Μαΐου 2025 η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το Ανεξάρτητο Σύστημα Φυσικού Αερίου (ΑΣΦΑ) Θράκης, ένα έργο εθνικής σημασίας που φέρνει τη Θράκη στο προσκήνιο της ευρωπαϊκής ενεργειακής αρχιτεκτονικής. Προβλέπεται να εγκατασταθεί στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, εντός της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου, με στόχο τη δημιουργία ενός νέου πλωτού σταθμού υποδοχής, αποθήκευσης και επαναεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (FSRU) ανοιχτά της Αλεξανδρούπολης και τη σύνδεσή του με το εθνικό και διεθνές δίκτυο αγωγών. Η πρόταση αναβαθμίζει γεωστρατηγικά τη χώρα και υπόσχεται να μειώσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο, ενισχύοντας ταυτόχρονα την ασφάλεια εφοδιασμού στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στη σκιά μιας νέας ενεργειακής πραγματικότητας που διαμορφώνεται στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, η Ελλάδα προσπαθεί να ενισχύσει τον ρόλο της ως περιφερειακός κόμβος για το υγροποιημένο φυσικό αέριο. Το FSRU Αλεξανδρούπολης – το πρώτο πλωτό τερματικό σταθμό LNG της χώρας – λειτουργεί ήδη ως στρατηγική πύλη εισόδου αμερικανικού LNG, αντικαθιστώντας σταδιακά το ρωσικό αέριο που μέχρι πρότινος κυριαρχούσε στην ευρωπαϊκή αγορά. Η μείωση της ρωσικής παρουσίας από το 40% στο 11% εντός μόλις τριών ετών, δημιουργεί νέα δεδομένα και ευκαιρίες για τις χώρες του Νότου, με την Ελλάδα να μετατρέπεται από χώρα διέλευσης σε κρίσιμο παράγοντα της εφοδιαστικής αλυσίδας. Σε αυτό το περιβάλλον, η Gastrade, η εταιρεία που ανέπτυξε και λειτουργεί το FSRU της Αλεξανδρούπολης, ετοιμάζεται για την επόμενη φάση: τη δημιουργία δεύτερης μονάδας στη Θράκη. Το σκεπτικό πίσω από αυτή την επέκταση είναι η κάλυψη του ενεργειακού ελλείμματος των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης, το οποίο εκτιμάται στα 16 bcm, σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη εκτίναξη της παγκόσμιας ζήτησης LNG. Ήδη, το 80% του LNG που εισήχθη στην Ευρώπη το 2024 προήλθε από τις ΗΠΑ, γεγονός που καταδεικνύει τη στροφή της ηπείρου προς εναλλακτικές πηγές και αναδεικνύει τη σημασία της Ελλάδας ως ενεργειακής διόδου. Παρότι η εσωτερική αγορά της χώρας δεν υπερβαίνει θεωρητικά τα 8 bcm, η πραγματική της αξία βρίσκεται στην περιφερειακή της διασύνδεση: η νέα μονάδα θα μπορούσε να εξυπηρετεί όχι μόνο τα Βαλκάνια αλλά και, δυνητικά, την ίδια την Ουκρανία, σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή ενεργειακή στρατηγική επιδιώκει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και ανεξαρτησία. Στην εξίσωση μπαίνει και το γεγονός πως η παγκόσμια κατανάλωση LNG να αναμένεται να ξεπεράσει το 1 τρισ. κυβικά μέτρα ετησίως έως το 2050 – σχεδόν διπλάσια σε σχέση με σήμερα. Οι τεχνικές προδιαγραφές του έργουΗ μελέτη για το ΑΣΦΑ Θράκης περιγράφει με ακρίβεια ένα σύνολο τεχνικών υποδομών υψηλής πολυπλοκότητας, οι οποίες διαρθρώνονται με στόχο τη μέγιστη ασφάλεια και ενεργειακή ευελιξία. Η πλωτή μονάδα FSRU, με αποθηκευτική ικανότητα 153.500 m³, θα αγκυροβοληθεί 17,6 χιλιόμετρα νότια της Αλεξανδρούπολης και θα συνδέεται μέσω της υποθαλάσσιας μονάδας PLEM – σε απόσταση 250 μέτρων – με αγωγό μήκους 15 χλμ. Η PLEM αποτελεί προκατασκευασμένο υποθαλάσσιο εξάρτημα, αγκυρωμένο στον πυθμένα, που θα λειτουργεί ως ενδιάμεσος κόμβος μεταφοράς φυσικού αερίου από το FSRU στον υποθαλάσσιο αγωγό, επιτρέποντας τη σύνδεση μέσω εύκαμπτων σωλήνων με τηλεχειριζόμενες βαλβίδες, οι οποίες θα κλείνουν αυτόματα σε περιπτώσεις πτώσης πίεσης ή άλλης δυσλειτουργίας. Ο αγωγός, διαμέτρου 30 ιντσών και σχεδιασμένης πίεσης 100 barg, θα διαθέτει εξωτερική επένδυση τριπλής πολυαιθυλένης (3LPE) και προστατευτική στρώση σκυροδέματος για την αποτροπή άνωσης. Μετά την προσαιγιάλωση, περίπου 4 χλμ ανατολικά της Αλεξανδρούπολης, το φυσικό αέριο θα διέρχεται από παράκτιο σταθμό βανοστασίου και στη συνέχεια, μέσω χερσαίου αγωγού μήκους 5 χλμ – επίσης διαμέτρου 30’’ και λειτουργικής πίεσης 65-95 barg – θα καταλήγει στον Σταθμό Μέτρησης και Ρύθμισης (M/R) στην περιοχή της Άνθειας. Ο σταθμός θα περιλαμβάνει υπέργειες εγκαταστάσεις για την ποσοτική και ποιοτική μέτρηση του αερίου, καθώς και κλειστό κτήριο με συστήματα ελέγχου και υποστήριξης λειτουργίας. Δίπλα του θα κατασκευαστεί και ο Σταθμός Ξεστροπαγίδας (Scraper Trap Area), που θα επιτρέπει την εκτόξευση και υποδοχή ξέστρων για τον καθαρισμό του αγωγού, σύμφωνα με τις τεχνικές απαιτήσεις του ΕΣΦΑ. Όλα τα κρίσιμα τμήματα θα φέρουν χειροκίνητα και αυτόματα συστήματα διακοπής λειτουργίας, ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης λειτουργική ασφάλεια. Το έργο σχεδιάζεται με τρόπο ώστε να είναι τεχνικά έτοιμο για διασύνδεση είτε με τον Διαδριατικό Αγωγό TAP είτε με τον εθνικό αγωγό Κήποι–Κομοτηνή του ΕΣΦΑ, γεγονός που ενισχύει τη γεωστρατηγική ευελιξία της υποδομής και επιτρέπει τη διασφάλιση ροών τόσο προς την εγχώρια όσο και προς τη διασυνοριακή αγορά. Η διασύνδεση προβλέπεται να πραγματοποιηθεί στο ύψος της Άνθειας με την κατασκευή ενός νέου Μετρητικού/Ρυθμιστικού Σταθμού (M/R), ο οποίος θα περιλαμβάνει υποδομές για τη μέτρηση της παροχής, την υποδοχή και εκτόξευση ξέστρου για τον καθαρισμό του αγωγού, καθώς και χειροκίνητα και αυτόματα συστήματα διακοπής λειτουργίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Οικονομικά οφέληΕκτενής είναι η ανάλυση των αναμενόμενων οικονομικών ωφελειών από τη λειτουργία του έργου, με υπολογισμούς που βασίζονται σε σενάρια διείσδυσης του φυσικού αερίου στο εθνικό ενεργειακό μείγμα και σε συγκρίσεις με ρυπογόνες τεχνολογίες όπως ο λιγνίτης και τα υγρά καύσιμα. Συγκεκριμένα, η συνολική εξοικονόμηση για την ελληνική οικονομία εκτιμάται σε περίπου 124 εκατ. ευρώ ετησίως, εκ των οποίων τα 26 εκατ. ευρώ αποδίδονται στην υποκατάσταση λιγνίτη στην ηλεκτροπαραγωγή, ενώ επιπλέον 61,3 εκατ. ευρώ σχετίζονται με την αποτροπή εκπομπών CO₂ και το αντίστοιχο κόστος αγοράς δικαιωμάτων εκπομπής. Παράλληλα, η ακύρωση αναγκαιότητας για επενδύσεις σε νέες ή υφιστάμενες λιγνιτικές μονάδες μεταφράζεται σε όφελος 26,9 εκατ. ευρώ. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το όφελος από την αντικατάσταση υγρών καυσίμων υψηλής έντασης ρύπων στη βιομηχανία, το οποίο αποτιμάται σε 9,6 εκατ. ευρώ ετησίως. Πέραν αυτών, η ΜΠΕ επισημαίνει πως εάν συνυπολογιστούν τα πρόσθετα μεγέθη που προκύπτουν από τη χρήση φυσικού αερίου σε κατοικίες και εμπορικές χρήσεις – με αποφυγή κόστους τόσο για καύσιμα όσο και για εκπομπές CO₂ – τότε η συνολική ωφέλεια υπερβαίνει τα 150 εκατ. ευρώ ετησίως. Στο συμπέρασμά της, η μελέτη υπογραμμίζει πως η μη υλοποίηση του ΑΣΦΑ Θράκης θα αφήσει την ελληνική οικονομία εκτεθειμένη σε αυξημένα κόστη ενέργειας και περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, καθώς και σε ένα ευρύτερο έλλειμμα ενεργειακής ευελιξίας. Ταυτόχρονα, επισημαίνεται η θετική επίδραση στην τοπική απασχόληση, η ενίσχυση λιμενικών υποδομών, αλλά και η δημιουργία οικοσυστημάτων ενεργειακής εξειδίκευσης στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Ωστόσο, δεν παραλείπονται και οι περιβαλλοντικές ευαισθησίες. Η μελέτη περιγράφει εκτενώς τα μέτρα για την αποτροπή επιπτώσεων σε θαλάσσιες περιοχές Natura, στην πανίδα, τη βιοποικιλότητα
Emfasis Non-Profit και Ελίν διευρύνουν τη συνεργασία τους

Στο πλαίσιο του Προγράμματος Εταιρικής Υπευθυνότητας «ώθηση» της ελίν, Emfasis Non-Profit και ελίν επεκτείνουν τη συνεργασία τους για τρίτη συνεχή χρονιά. Με κοινό όραμα την κοινωνική ευημερία και πρόοδο συνεργάζονται για την ενίσχυση των πλημμυροπαθών κοινοτήτων της Θεσσαλίας, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση των συνεπειών της πρόσφατης καταστροφής του φαινομένου Daniel. Με δεδομένο ότι η Emfasis Non-Profit, με την εμπειρία και την εξειδίκευσή της σε ανθρωπιστικές παρεμβάσεις, παραμένει στο πλευρό των πληγέντων, η ελίν καλείται να συνεισφέρει ουσιαστικά στο πολύτιμο έργο της Emfasis Non-Profit, παρέχοντας τους απαραίτητους πόρους για την υλοποίηση δράσεων ανακούφισης και υποστήριξης των τοπικών κοινωνιών της περιφέρειας. Σημειώνεται ότι η εταιρεία, ήδη, καλύπτει σημαντικά λειτουργικά έξοδα του Οργανισμού, ενώ μάλιστα χρηματοδοτήσει πλήρως τον εξοπλισμό μίας επιπλέον κινητής μονάδας, ενισχύοντας το έργο που πρέπει να επιτελεστεί. Η Μαρία Καρρά, συνιδρύτρια της Emfasis Non-Profit, επισημαίνει: «Η συνεργασία μας με την ελίν αποτελεί σημείο αναφοράς της προσπάθειάς μας να ενισχύσουμε τις κοινότητες που ακόμα παλεύουν με τις πληγές που άφησε πίσω του o Daniel. Ενώνοντας τις δυνάμεις μας με υπεύθυνους κοινωνικούς εταίρους όπως η ελίν εξασφαλίζουμε ότι η αλληλεγγύη μετατρέπεται σε πράξη με ουσιαστικό και μακροπρόθεσμο αντίκτυπο». Η Επικεφαλής Βιώσιμης Ανάπτυξης και Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της ελίν, Ράνια Καμπουροπούλου, αναφέρει σχετικά με τη συνεργασία: «Μέσα από τη δυναμική συνεργασία που διατηρούμε με την Emfasis Non-Profit, στην ελίν, εργαζόμαστε ώστε να κάνουμε πράξη τα υψηλά ιδανικά μας που ευθυγραμμίζονται με αυτά του Οργανισμού. Υλοποιώντας δράσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ευάλωτων συνανθρώπων μας, μαζί με την Emfasis Non- Profit, δημιουργούμε θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία. Με πυξίδα μας το ήθος και την υπευθυνότητα που μας διακρίνουν εδώ και επτά δεκαετίες και με στόχο μας ένα μέλλον καλύτερο για όλους, στηρίζουμε πρωτοβουλίες που κάνουν τη διαφορά».
ΕΝΔΙΑΛΕ: Το ρεκόρ στη συλλογή αποβλήτων λιπαντικών, οι στόχοι για το 2025

Από Ιωάννα Κωσταδήμα Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το νέο επενδυτικό πλάνο της ΕΝΔΙΑΛΕ Α.Ε., του Εθνικού Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης Αποβλήτων Λιπαντικών Ελαίων, με συνολικό προϋπολογισμό 2 εκατ. ευρώ και ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2027. Το επόμενο διάστημα αναμένεται να μπουν στις ράγες δύο πρωτοβουλίες: αφενός, η δημιουργία νέου, πρότυπου Κέντρου Συλλογής σε ιδιόκτητη έκταση στη Βιομηχανική Περιοχή Καβάλας, με δυνατότητα προσωρινής αποθήκευσης άνω των 100 τόνων και σύγχρονες τεχνολογίες πρόληψης περιβαλλοντικών κινδύνων· αφετέρου, η καθιέρωση του Ηλεκτρονικού Εντύπου Αναγνώρισης στα σημεία συλλογής. Το νέο αυτό ψηφιακό εργαλείο που θα τεθεί σε λειτουργία μέσα στο 2025 θα επιτρέπει την πλήρη ιχνηλασιμότητα των αποβλήτων λιπαντικών ελαίων, ενισχύοντας τη διαφάνεια και απλοποιώντας τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η διοίκηση στο πλαίσιο της χθεσινής παρουσίασης των αποτελεσμάτων της δραστηριότητάς της για το 2024. Η ΕΝΔΙΑΛΕ Α.Ε. ιδρύθηκε το 1998 και από το 2004 λειτουργεί ως το Εθνικό Συλλογικό Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης (ΣΣΕΔ) Απόβλητων Λιπαντικών Ελαίων (Α.Λ.Ε), υπό την εποπτεία του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (Ε.Ο.ΑΝ.). Αποτελεί τον φορέα που σχεδιάζει, συντονίζει και καταγράφει όλα τα στάδια διαχείρισης των Α.Λ.Ε σε εθνικό επίπεδο, δηλαδή τη συλλογή, μεταφορά, προσωρινή αποθήκευση και αναγέννηση των Α.Λ.Ε. Σύμφωνα με τα απολογιστικά στοιχεία για το 2024, η ΕΝΔΙΑΛΕ σημείωσε ποσοστό συλλογής της τάξης του 82%, αυξημένο κατά 4% σε σχέση με το 2023, ενώ το ποσοστό αναγέννησης διατηρήθηκε στο 100% για ακόμη μία χρονιά. Οι επιδόσεις αυτές υπερβαίνουν κατά πολύ τους αντίστοιχους μέσους όρους της ΕΕ, οι οποίοι διαμορφώνονται στο 40% για τη συλλογή και στο 62% για την αναγέννηση λιπαντικών ελαίων. «Η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στην πρώτη θέση στην Ευρώπη στην αναγέννηση λιπαντικών ελαίων. Αυτό δεν είναι ούτε συγκυριακό ούτε αυτονόητο. Είναι αποτέλεσμα σταθερής τεχνογνωσίας, οργανωμένης λειτουργίας και συνεργασίας όλων των κρίκων της αλυσίδας», τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΝΔΙΑΛΕ, Γιώργος Δεληγιώργης. Η συνολική ποσότητα αποβλήτων που διαχειρίστηκε το σύστημα το 2024 έφτασε περίπου τις 30.000 τόνους, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της διοίκησης, με βασικές πηγές προέλευσης τον τομέα της αυτοκίνησης, τη βιομηχανία και τη ναυτιλία. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα επιχειρησιακά δεδομένα της ΕΝΔΙΑΛΕ, η κατανάλωση λιπαντικών στην Ελλάδα προέρχεται κατά 55% από οχήματα, 25% από βιομηχανικές εγκαταστάσεις και 20% από τη ναυτιλία. Ωστόσο, η συλλογή αποβλήτων λιπαντικών ελαίων επιτυγχάνεται σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά στον τομέα των οχημάτων και της βιομηχανίας, ενώ η ναυτιλία παρουσιάζει σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις, κυρίως λόγω τεχνικών περιορισμών στη διαχείριση των ποσοτήτων που παράγονται εν πλω ή εκτός οργανωμένων λιμενικών υποδομών. Να σημειωθεί πως η ΕΝΔΙΑΛΕ λειτουργεί χωρίς κρατική επιχορήγηση, αποκλειστικά με πόρους που προέρχονται από τις εταιρείες που διαθέτουν λιπαντικά στην αγορά, είτε ως παραγωγοί είτε ως εισαγωγείς. Αυτές υποχρεούνται – βάσει νομοθεσίας – να καταβάλλουν εισφορά 18 ευρώ ανά τόνο λιπαντικού προϊόντος. «Αυτοί που παράγουν ή εισάγουν τα λιπαντικά, πληρώνουν για τη διαχείριση του αποβλήτου τους. Το κόστος αυτό δεν το επιβαρύνεται το Δημόσιο. Είναι δίκαιο και αποδοτικό σύστημα – και λειτουργεί», επισήμανε χαρακτηριστικά στέλεχος της εταιρείας. Το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα της ΕΝΔΙΑΛΕ για το 2024 διαμορφώθηκε σε περίπου 1,3 εκατ. ευρώ κύκλο εργασιών, επιβεβαιώνοντας τη βιωσιμότητα του μοντέλου, σε ένα από τα χαμηλότερα διαχειριστικά κόστη της Ευρώπης στον κλάδο. Η ΕΝΔΙΑΛΕ συνεργάζεται με 45 αδειοδοτημένους συλλέκτες και 8 αξιοποιητές, ενώ συντονίζει πανελλαδικά τη ροή των αποβλήτων λιπαντικών ελαίων με βάση υπογεγραμμένες συμβάσεις και καθορισμένες ποιοτικές προδιαγραφές. Όπως εξηγήθηκε κατά την παρουσίαση, η ΕΝΔΙΑΛΕ δεν συμμετέχει επιχειρησιακά στη συλλογή ή αξιοποίηση των αποβλήτων, αλλά διασφαλίζει ότι οι εμπλεκόμενοι φορείς λειτουργούν εντός του θεσμικού πλαισίου και των ποσοτικών στόχων. Στο πεδίο των στρατηγικών συμμαχιών, η ΕΝΔΙΑΛΕ έχει ήδη υπογράψει Μνημόνια Συνεργασίας με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τον ΣΕΠΑΝ, στοχεύοντας στη μεταφορά τεχνογνωσίας, την έρευνα και τη συνεργασία μεταξύ διαφορετικών ρευμάτων ανακύκλωσης. Παράλληλα, έχει ανοίξει δίαυλο διαλόγου με τα συστήματα για ελαστικά, μπαταρίες και λοιπά υλικά του τομέα της αυτοκίνησης, για τη δημιουργία οριζόντιων εργαλείων διαχείρισης. Το 2024, στο πλαίσιο της επετείου των 20 χρόνων λειτουργίας της, η ΕΝΔΙΑΛΕ υλοποίησε επικοινωνιακή εκστρατεία με τίτλο «Κύκλος Ζωής», η οποία περιλάμβανε τηλεοπτικό σποτ με τη μορφή κοινωνικού μηνύματος, στοχευμένες δράσεις ενημέρωσης στη ΔΕΘ και στο εμπορικό κέντρο The Mall Athens, ψηφιακή προβολή σε Google και Meta, καθώς και παρουσία σε 35 σημεία ΚΤΕΟ. «Για εμάς, η κυκλική οικονομία δεν είναι σύνθημα. Είναι καθημερινή δουλειά, με στόχους και δείκτες. Και η Ελλάδα αποδεικνύει ότι μπορεί να έχει πρωτοκαθεδρία σε έναν δύσκολο τομέα όπως τα λιπαντικά έλαια», σημείωσε ο κ. Δεληγιώργης, κλείνοντας την παρουσίασή του. Πηγή: energygame.gr
Ρεύμα: Ρελάνς της ΔΕΗ στη λιανική – Γιατί κατεβάζει την τιμή της κιλοβατώρας και οξύνει τον ανταγωνισμό

Πώς αντιδρούν οι άλλοι μεγάλοι παίκτες της αγοράς και γιατί πιέζονται οι μικροί – Βουτιά έως 53,8% στα τιμολόγια του Απριλίου – Μεταξύ 11,6 λεπτά και 17,4 λεπτά η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΖΑΝΝΕ Σε ανοιξιάτικους ρυθμούς και με την στήριξη των ΑΠΕ νοικοκυριά και επιχειρήσεις θα δουν αισθητά χαμηλότερα την τιμή του πράσινου ειδικού τιμολογίου τον Απρίλιο, δίνοντας ένα θετικό μήνυμα και στο ξεκίνημα της νέας πολιτικής ηγεσίας που βάζει ψηλά στις προτεραιότητες το ενεργειακό κόστος. Η βουτιά της τιμής χονδρεμπορικής του Μαρτίου κατά 31% σε σχέση με τον Φεβρουάριο αποτυπώθηκε και στην προσφορά της ΔΕΗ, του κυρίαρχου παίκτη της αγοράς, που ανακοίνωσε χθες την τιμή του ειδικού τιμολογίου στα 11,6 λεπτά έναντι 15,48 λεπτών τον Μάρτιο μειωμένο σχεδόν κατά 25%. Είναι η πρώτη φορά μετά από ένα τρίμηνο που η Επιχείρηση παίρνει απόσταση από τα τιμολόγια των άλλων καθετοποιημένων παραγωγών (Μetlen, Ήρων), ρίχνοντας την τιμή του πράσινου τιμολογίου στο οποίο βρίσκεται η μερίδα του λέοντος των πελατών της. Με τον τρόπο όμως αυτό η ΔΕΗ εντείνει τον ανταγωνισμό και πιέζει τους παρόχους με τα μικρότερα μερίδια στην αγορά και τα λιγοστά μέσα να αμυνθούν μεγαλώνοντας υπέρ της την ψαλίδα των τιμολογίων. Χαμηλότερες τιμέςΗ κατακόρυφη πτώση της κιλοβατώρας αναμένεται να έχει ορατά αποτελέσματα στην τσέπη των καταναλωτών, οι οποίοι είναι σημαντικό να εξοικειωθούν με τον τρόπο υπολογισμού της τελικής τιμής ανά μήνα, σχολίαζαν χθες στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. «Η τιμή του ρεύματος είναι ευθέως ανάλογη με τις διακυμάνσεις της χονδρεμπορικής τιμής αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις στην αγορά ενέργειας» τόνιζαν αρμόδιες πηγές του ΥΠΕΝ. Και πρόσθεταν ότι η αποκλιμάκωση της τιμής του Μαρτίου δεν προδικάζει απαραίτητα την ίδια εξέλιξη και για τον επόμενο μήνα, παρά το γεγονός ότι το ηλεκτρικό σύστημα εισέρχεται σε λιγότερα ταραγμένα νερά από πλευράς διακυμάνσεων τιμών την Άνοιξη και το Φθινόπωρο λόγω της αυξημένης παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ και της περιορισμένης ζήτησης (με τις γνωστές όμως συνέπειες των περικοπών ενέργειας για την ισορροπία και την ευστάθεια του ηλεκτρικού συστήματος). Αποτέλεσμα της ραγδαίας υποχώρησης των τιμών της χονδρεμπορικής είναι ότι η μέση τιμή τον Μάρτιο διαμορφώθηκε στα 105,91 ευρώ ανά μεγαβατώρα, έναντι 154,09 ευρώ ανά MWh που έκλεισε τον Φεβρουάριο. Αυτό οδήγησε σε σημαντικές διψήφιες μειώσεις των τιμολογίων τους προμηθευτές ενέργειας, οι οποίες κυμαίνονται από 19,8% έως 53,8% διαμορφώνοντας ένα εύρος τιμών μεταξύ 11,6 λεπτά 17,4 λεπτά. Όταν τον περασμένο μήνα, η μέση χρέωση των τιμολογίων ήταν στα 19,2 ευρώ ανά κιλοβατώρα με την μεγαλύτερη τιμή να καθορίζεται στα 25 λεπτά. Η εικόνα αυτή βοηθά και στον τερματισμό των επιδοτήσεων που παρείχε το ΥΠΕΝ το προηγούμενο τετράμηνο στους οικιακούς καταναλωτές έχοντας παράλληλα σε εκκρεμότητα την οικονομική στήριξη προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που είχαν ανακοινωθεί το προηγούμενο διάστημα. Η νέα πολιτική ηγεσία κρατά προς το παρόν κλειστά τα χαρτιά της για την λιανική ωστόσο δεν φαίνεται διατεθειμένη να προκαλέσει μια νέα αναστάτωση στην αγορά στον κόσμο των χρωματιστών τιμολογίων, δίνοντας βάρος στη μείωση του ενεργειακού κόστους αλλά και στους ευάλωτους καταναλωτές καθώς υπάρχουν υψηλά ποσοστά ενεργειακής φτώχειας στην χώρα. Τα νέα τιμολόγιαΜε βάση τα τιμολόγια που ανακοινώθηκαν μέχρι αργά χθες το βράδυ από τους προμηθευτές ενέργειας, οι τιμές του Απριλίου διαμορφώνονται ως εξής: Για την Protergia στα 15,9 λεπτά ανά κιλοβατώρα, παραμένοντας αμετάβλητη από το περασμένο καλοκαίρι. Πιο κοντά στο τιμολόγιο της ΔΕΗ βρέθηκε η Ήρων με την τιμή της να υποχωρεί στα 12,4 λεπτά (από 15,96 ευρώ τον Μάρτιο), στα 15,85 λεπτά για την Εlpedison και στα ίδια επίπεδα και για την NRG. Μείωση κατά 33,4% παρουσιάζουν τα τιμολόγια της ΖενιΘ, τα οποία διαμορφώνονται στα 16 λεπτά (από 23,1 λεπτά τον προηγούμενο μήνα). Στα 17,4 λεπτά «κλειδώνει» η τιμή για τη Φυσικό Αέριο, στα 15,80 λεπτά για την Volton ενώ την μεγαλύτερη μείωση εμφανίζει η Ελίν (53,8%) στα 10,4 λεπτά ανά κιλοβατώρα από 22,51 λεπτά τον Μάρτιο. Ο ευρωπαϊκός χάρτηςΜε σύμμαχο την ηλιακή ενέργεια, την βελτιωμένη παραγωγή της πυρηνικής ενέργειας και τον ήπιο καιρό οι τιμές ηλεκτρισμού μειώθηκαν και στην Ευρώπη στα 90/MWh σε σύγκριση με τα επίπεδα των 126 ευρώ/MWh που παρατηρήθηκαν τον Φεβρουάριο και αντίστοιχα τα 112 ευρώ/MWh τον Ιανουάριο (αισθητά χαμηλότερα από την Ελλάδα). Σύμφωνα με την Euroelectric, τον οργανισμό των Ευρωπαϊκών utilities, οι αιτίες για τις υψηλές τιμές της προηγούμενης περιόδου ήταν η χαμηλή παραγωγή αιολικών, η αυξημένη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας και οι υψηλότερες τιμές φυσικού αερίου των τελευταίων δύο ετών, ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων παγκόσμιων γεωπολιτικών εντάσεων, καθώς και της διακοπής των ροών από τη Νορβηγία. Η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως ένα καθαρότερο και πιο ευέλικτο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας, τονίζει η Eurelectric.Τον Μάρτιο, η ηλιακή ενέργεια συνέβαλε στη μείωση των τιμών και ενώ 65 GW νέας ισχύος προστέθηκαν μόνο το 2024. Έτσι, το μερίδιο των ΑΠΕ στο ευρωπαϊκό ενεργειακό μείγμα ήταν 15% υψηλότερο σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο, αλλά εξακολουθεί να είναι 1% χαμηλότερο από τον Μάρτιο του 2024. Ωστόσο, όπως σημειώνει ο Σύνδεσμος η ημερήσια τιμή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη αυξήθηκε κατά 51% στο πρώτο τρίμηνο του 2025 σε σχέση με το προηγούμενο έτος, λόγω της υψηλότερης τιμής του φυσικού αερίου που αυξήθηκε κατά 33%. Η αυξημένη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας οδήγησε σε μεγαλύτερη εξάρτηση από το φυσικό αέριο για την προμήθεια, λόγω της χαμηλής διαθεσιμότητας της αιολικής ενέργειας και της περιορισμένης αποθήκευσης και πηγών ευελιξίας. «Η Ευρώπη παραμένει πολύ ευάλωτη στις διακυμάνσεις των τιμών των ορυκτών καυσίμων, ιδίως σε περιόδους υψηλής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας. Για να το αντιμετωπίσουμε αυτό, πρέπει να επιταχύνουμε την εξάπλωση των τεχνολογιών απόκρισης ζήτησης και αποθήκευσης και να δώσουμε περαιτέρω κίνητρα για τη χρήση PPAs», δήλωσε ο Kristian Ruby, γενικός γραμματέας της Eurelectric. Πηγή: newmoney.gr