Οι επικονιαστές, των οποίων ο ρόλος τους είναι πολύτιμος για το περιβάλλον και τον άνθρωπο, μειώνονται ολοένα περισσότερο, εξαιτίας της διαρκώς αυξανόμενης αστικοποίησης, προκαλώντας ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα. Νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ αποκαλύπτει ότι η υπέρμετρη ανάπτυξη αστικών περιοχών τους βλάπτει σοβαρά, ιδίως τις μέλισσες, τις νυχτοπεταλούδες και τις συρφίδες.
Η ερευνητική ομάδα συγκέντρωσε δείγματα από διαφορετικά είδη επικονιαστών σε αστικά κέντρα και προάστια της Μεγάλης Βρετανίας, διαπιστώνοντας μείωση των ειδών έως και 43% σε εκτάσεις γης που βρίσκονται σε σημεία αυξημένης δόμησης.
Δείτε επίσης: Το μέλλον της ενέργειας: Πώς οι μονάδες άνθρακα γίνονται πυρήνες AI
Τα ευρήματα της έρευνας που δημοσιεύθηκαν στο Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences παρουσιάζουν ευρύ φάσμα επικονιαστών που απειλείται στα αστικά τοπία. Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για την κατανόηση και τη διατήρηση των χρήσιμων αυτών εντόμων που είναι ευάλωτα στην απώλεια οικοτόπων:
«Τα έντομα επικονίασης είναι ζωτικής σημασίας για την αναπαραγωγή έως και 90% των ειδών άγριων ανθοφόρων φυτών και πολλών ειδών καλλιεργειών. Καθώς η αστικοποίηση προκαλεί μεγαλύτερη απώλεια οικοτόπων, οι κοινότητες των εντόμων υποφέρουν και τα οικοσυστήματα γίνονται εύθραυστα. Η μελέτη μας εντοπίζει ορισμένα από τα χαρακτηριστικά των αστικών χώρων πρασίνου που είναι καθοριστικά για τη διατήρηση και την ανάπτυξη οικοτόπων για τους επικονιαστές που είναι ευάλωτοι στην περιβαλλοντική αλλαγή».
Η Τζιλ Έντμοντσον από το τμήμα Βιοεπιστημών του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ, η επικεφαλής της μελέτης, αναφερόμενη στα λιγοστά πράσινα σημεία, πρότεινε τη δημιουργία νησίδων πρασίνου, υπογραμμίζοντας ότι καθώς αυξάνεται το σκυρόδεμα, η άσφαλτος και τα κτίρια, υπάρχει λιγότερος διαθέσιμος βιότοπος για όλες τις ομάδες επικονιαστών με αρνητικές επιπτώσεις στην επικονίαση των καλλιεργειών : «Η μελέτη μας καταδεικνύει τη σημασία των αστικών ημιφυσικών χώρων για τα έντομα, στους οποίους βασιζόμαστε, όχι μόνο για να κάνουμε τους κήπους μας όμορφους, αλλά και για να υποστηρίξουμε τα παγκόσμια γεωργικά συστήματα».
Ο Στιούαρτ Κάμπελ, εκ των συντακτών της έκθεσης, υπονίζει ότι στο αστικό πλαίσιο οι επικονιαστές δυσκολεύονται να βρουν κατάλληλη τροφή, εξηγώντας ότι «όλα αυτά τα είδη χρειάζονται λουλούδια για να τραφούν, αλλά οι νυχτοπεταλούδες χρειάζονται και φυλλώματα δέντρων και θάμνων, καθώς και φυτά που χρησιμοποιούνται ως τροφή για τις προνύμφες τους, ενώ πολλές συρφίδες χρειάζονται στάσιμο νερό για να αναπαραχθούν. Αυτά είναι όλα χαρακτηριστικά των οικοτόπων που μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολο να βρεθούν σε πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές και θα πρέπει να λάβουμε υπόψη αυτά τα χαρακτηριστικά προκειμένου να διατηρήσουμε μια τόσο ποικιλόμορφη ομάδα εντόμων για τις μελλοντικές γενιές».